ela deNIKOSZ έγραψε:Α ρε Σωτηρη που εισαι??
Κόκκινη κάρτα
Συντονιστής: Συντονιστές
-
Nikolaos490
- Συστηματικός Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 197
- Εγγραφή: Κυρ Νοέμ 26, 2006 6:00 am
- Τοποθεσία: και τώρα ... Ιωάννινα (πάλι)
Αγαπητέ εν Χριστώ αδελφέ,eortologio_gr έγραψε:Σύμφωνα με την θεολογική προσεγγιση της juli σαφώς είμαι εκτος θέματος όχι όμως επι τούτοις αλλά λόγω της άγνοιάς μου.
...........................................................................................................
Μήπως πριν 2000 χρόνια η πορνεία ήταν σε επίπεδο κρεπάλης και αποτελούσε τρόπο ζωής οπότε για να μπορέσουν οι ιδέες του Χριστιανισμού να στεριώσουν έπρεπε να αποκλειστούν ορισμένες ενέργειες των ανθρώπων ώστε να περιοριστεί η κρεπάλη αυτή ?
Μήπως θα πρέπει μερικά θέματα "εξ ορισμού" στην Αγία Γραφή και γενικώς στην παράδοσή μας να επαναεξεταστούν με γνώμωνα ότι διάγουμε το 2007 οπότε ή εκσυγχρονίζεσαι ή συρικνώνεσαι?
πολλάκις στο παρελθόν έχει τεθεί το θέμα του εκσυγχρονισμού για ποικίλα θέματα αλλά η εμπειρία έχει δείξει ότι η εμμονή στην τήρηση της Ιεράς Παράδοσης διασφαλίζει το ουσιαστικό δηλ. τη σωτηρία μας.
Σαφώς ελπίδα σωτηρίας έχουν όλοι, καθώς Μέγα το Έλεος Του. Αλλά υπάρχει κάποιος ειδικός λόγος να θέλεις να πας από Θεσσαλονίκη, Αθήνα μέσω ... Νέας Υόρκης ;
Επιπλέον δεν μιλούμε για φιλοσοφική ή κοινωνιολογική προσέγγιση του θέματος (που ασφαλώς αλλάζει από εποχή σε εποχή), αλλά για τη σωτηριολογική του, η οποία είναι Θεόδοτη κι όχι ανθρώπινη και κατά συνέπεια δεν επιδέχεται εξέλιξη αφού ο Θεός εκτός χρόνου Υπάρχει.
Τέλος, ο καθένας μας είναι εκ Θεού ελεύθερος, να βαδίσει στην επί γης ζωή του, όπως επιθυμεί. Η Εκκλησία Του απλά, διαφυλάσσει τον τρόπο της ασφαλούς πορείας, χωρίς αυτό να σημαίνει τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο και χωρίς φυσικά να περιορίζει το Έλεός Του στους φυλάσσοντες τις εντολές Του (άλλωστε ποιός δύναται ειπείν ότι αξίως μεταλαμβάνει των αχράντων και επουρανίων δωρεών...?). Όπως και η Juli προείπε, η απαλλαγή από τη βάσανο των παθών (ειδικά δε αυτών της σάρκας) προϋποθέτει και τη βοήθεια του Αγίου Πνεύματος καθώς αυτά ριζώνουν καλά μέσα μας. Καλό λοιπόν είναι, εμπιστευόμενοι την παράδοσή μας κι όχι τον κόσμο και τις όποιες δοξασίες του, να αποφεύγουμε να δοκιμάζουμε οτιδήποτε, αν δε την"πατήσουμε" να ελκύσουμε την χάρη του Αγίου Πνεύματος με τη μετάνοια και τον αγώνα μας και να αφήσουμε την εκλογίκευση και τους εκσυγχρονισμούς που σε τίποτα δε μας βελτιώνουν αλλά μόνο σε μια αυτοδικαίωση στοχεύουν.
Χαίρετε όλοι εν Κυρίω.

Κόκκινη κάρτα στον eortologio.
Φίλε....θα ήθελες η κόρη σου να κάνει αυτό το αρχαίο επάγγελμα?
Κι αφού έχεις χιούμορ (αν κι εγώ δεν το έχω δει ακόμα) θα γελάσεις ... έτσι? Κι όμως μιλώ σοβαρά.
Ή είσαι Ορθόδοξος ή όχι, δεν μπορείς να είσαι επιλεκτικά Ορθόδοξος. Η Πίστη μας λέει πως η πορνεία είναι μεγάλο αμάρτημα. ΟΚ????
Και μη νομίζεις ότι σκανδαλίζεις...απλά εμένα τουλάχιστον με ξενερώνεις με τις θέσεις σου.
Όταν ρίχνεις πετριές να φροντίζεις να έχουν και φινέτσα...μην είσαι άγαρμπος

-
juli
- Συστηματικός Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 209
- Εγγραφή: Κυρ Αύγ 28, 2005 5:00 am
- Τοποθεσία: Θεσσαλονίκη
Μετά το ευχάριστο μουσικό διάλειμμα του Νίκου συνεχίζουμε:NIKOSZ έγραψε:Σωτηρη ελα γρηγορα στο athos να μιλησεις
μοναχα μη νευριαστεις στο τελος και απηυδησεις
Βγαλε τις καρτες μονομιας μεσα απτ'το τσεπακι
μας βλεπω να το χανουμε αυτο το παιχνιδακι..![]()
Ο εορτολόγιο, προφανώς, επιθυμεί να επανέλθει σε μια εποχή, που διέπεται απο άκρατο πανσεξουαλισμό-φιλελευθερισμό, όποτε τα πάντα επιτρέπονται, ο καθείς άγεται και φέρεται απο τα ένστικτά και δεν διαφέρει σε τίποτα απο τα άλογα θηρία. Υπό τοιαύτας συνθήκας, η συμπαθεστάτη άρκτος του Misha είναι πιο έλλογος απο τόν άλογο ιθαγενή!
Τελευταία επεξεργασία από το μέλος juli την Τετ Ιαν 10, 2007 11:10 pm, έχει επεξεργασθεί 1 φορά συνολικά.
<div><img src="arxageloi.jpg" border="0" /></div>
-
Misha
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 3872
- Εγγραφή: Δευ Δεκ 26, 2005 6:00 am
- Τοποθεσία: http://clubs.pathfinder.gr/seraphim
- Επικοινωνία:
αγαπητή Juli υπάρχουν πολλά ζώα τα οποία είναι μονογαμικά και όχι μονο εκ των θηλαστικων..πχ τα τρυγόνια,οι πελαργοί,κάποια είδη πελεκάνων, οι όρκες και κάποια ακόμα είδη φαλαινων,o γκριζος λύκος ,τα κογιοτ,οι θαλασσαετοι και οι χρυσαετοι....
<div><img width="158" height="171" border="0" src="whiteangelap0.jpg" /></div><br />
-
juli
- Συστηματικός Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 209
- Εγγραφή: Κυρ Αύγ 28, 2005 5:00 am
- Τοποθεσία: Θεσσαλονίκη
Έχοντας υπόψιν μου τα παραδείγματα της φύσης, διετύπωσα τη σκέψη μου.
Τα τρυγόνια και τους πελαργούς...
Παρά ταύτα, ο πρωτόγονος είναι λιγότερο ειδωλολάτρης (ειδώλα:σεξ, χρήμα, δόξα, εξουσία...) απο τον ''πολιτισμένο''. Δεν θεοποιεί τη γή για να την σφετεριστεί για δικό του όφελος, για λόγους δλδ εγωκεντρικής κυριαρχικότητος. Έχει μια καθαρότερη αίσθηση της παρουσίας του Θεού στην κτίση. Σε αντίθεση με την ''πολιτισμένη βαρβαρότητα'' που διέπεται απο τα εγωκεντρικά και κυριαρχικά ένστικτα!
{Τις πληροφορίες μεταφέρω, με δικά μου λόγια, απο το εξαίρετο βιβλίο της δογματικής τού Ν. Ματσούκα, καθηγητού της Θεολογικής Θεσ/νικης.}
Τα τρυγόνια και τους πελαργούς...
Παρά ταύτα, ο πρωτόγονος είναι λιγότερο ειδωλολάτρης (ειδώλα:σεξ, χρήμα, δόξα, εξουσία...) απο τον ''πολιτισμένο''. Δεν θεοποιεί τη γή για να την σφετεριστεί για δικό του όφελος, για λόγους δλδ εγωκεντρικής κυριαρχικότητος. Έχει μια καθαρότερη αίσθηση της παρουσίας του Θεού στην κτίση. Σε αντίθεση με την ''πολιτισμένη βαρβαρότητα'' που διέπεται απο τα εγωκεντρικά και κυριαρχικά ένστικτα!
{Τις πληροφορίες μεταφέρω, με δικά μου λόγια, απο το εξαίρετο βιβλίο της δογματικής τού Ν. Ματσούκα, καθηγητού της Θεολογικής Θεσ/νικης.}
<div><img src="arxageloi.jpg" border="0" /></div>
-
Misha
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 3872
- Εγγραφή: Δευ Δεκ 26, 2005 6:00 am
- Τοποθεσία: http://clubs.pathfinder.gr/seraphim
- Επικοινωνία:
Juli αφού σ αρέσει η φύση,καταθέτω τα παρακάτω του αμερικανου φιλοσόφου Henry David Thoreau,
"Όποιος δουλεύει ολημερίς δεν έχει καιρό να ζει σαν αληθινός άνθρωπος και να έχει τίμιες και άδολες σχέσεις με τους άλλους ανθρώπους... Δεν έχει καιρό να είναι τίποτε άλλο παρά μια μηχανή.
Αρρωσταίνετε από την κούραση για να εξοικονομήσετε κάτι που θα σας βρίσκεται σε καιρό αρρώστιας... Καμιά φορά, απορώ πώς γίνεται και είμαστε τόσο επιπόλαιοι και συζητάμε μόνο για τον επίσημο θεσμό της δουλείας, όταν υπάρχουνε τόσοι κρυφοί αφέντες που έχουν υποδουλώσει και το Βορρά και το Νότο. Είναι βαρύ να έχει κανείς Νότιο επιστάτη, είναι χειρότερο να έχει Βόρειο. Το φοβερότερο όμως απʼ όλα είναι να είσαι συ ο ίδιος ο επιστάτης που μαστιγώνεις το δούλο σου τον εαυτό σου... Σκεφτείτε τις κυρίες που, δούλες του εαυτού τους, κεντούνε μαξιλάρια ως την τελευταία τους μέρα. Σαν να ήταν δυνατό να σκοτώσεις την ώρα χωρίς να πληγώσεις την αιωνιότητα!
Η μεγάλη μάζα των ανθρώπων ζει σε ήρεμη απελπισία... Μια στερεότυπη μα ασυνείδητη απελπισία κρύβεται ακόμα και πίσω από αυτά που ονομάζουμε διασκεδάσεις και παιγνίδια. Οι άνθρωποι δεν παίζουν από χαρά και ευτυχία... Παίζουν από απελπισία.
Ένας χωρικός μου λέει: «Δεν μπορείς να ζήσεις μόνο με χορταρικά γιατί δεν κάνουν κόκαλα»... Και όση ώρα μιλάει, περπατάει πίσω από τα βόδια του, που με τα χοντρά τους κόκαλα, που έγιναν μόνο από χορταρικά, τον τραβούν αυτόν και το αλέτρι του προς τα εμπρός, γιατί μπορούν εύκολα να ξεπερνούν όλα τα εμπόδια.
Θα ήταν πλεονέκτημα αντί να ζούμε μέσα σʼ ένα επιφανειακό πολιτισμό, να μπορούσαμε να ζούμε πρωτόγονα, όπως εκείνοι που ζούνε στις μακρινές περιοχές. Θα μαθαίναμε τότε, αν όχι τίποτε άλλο, ποιά είναι τα απαραίτητα για τη ζωή και με τι μέθοδο μπορούμε να τα αποχτήσουμε.
Κανένα από τα ζώα δε ζητάει τίποτε περισσότερο από λημέρι και τροφή. Τα απαραίτητα για τον άνθρωπο στο δικό μας κλίμα μπορούν με αρκετή ακρίβεια να μοιραστούν στα κεφάλαια: τροφή, στέγη, ρουχισμό, καύσιμα...
Οι σοφοί πάντα ζούνε πιο λιτά από τους φτωχούς.
Κανείς δεν μπορεί να είναι αντικειμενικός και φρόνιμος παρατηρητής της ζωής αν το παρατηρητήριό του δεν είναι αυτό που θα μπορούσαμε να ονομάσουμε θεληματική φτώχεια.
Έχουμε σήμερα καθηγητές φιλοσοφίας, και δεν έχουμε φιλόσοφους. Και όμως, είναι θαυμαστό πράμα να διδάσκει κανείς γιατί κάποτε ήταν θαυμαστό να ζει. Το να είσαι φιλόσοφος δε θα πει να κάνεις λεπτές και περίπλοκες σκέψεις, ούτε να ιδρύεις σχολή, παρά να αγαπάς πολύ τη σωφροσύνη, έτσι που να ζεις σύμφωνα με τις προσταγές της, ζωή απλή, ανεξάρτητη, γενναία και γεμάτη πίστη.
Πόσες φθινοπωρινές, ακόμα και χειμωνιάτικες μέρες, τις πέρασα έξω από την πόλη, προσπαθώντας να ακούσω τι έλεγε ο άνεμος... Εδώ και πολλά χρόνια είχα διορίσει τον εαυτό μου επιθεωρητή στις θύελλες, στις βροχές και τα χιόνια... και επόπτη... στα μονοπάτια του δάσους.
Δεν τους νοιάζει το σωστό, παρά εκείνο που θεωρείται σωστό.
Κάθε γενιά κοροϊδεύει τις παλιές μόδες μα ακολουθεί με θρησκευτική προσήλωση τις καινούριες.
Ενώ το κάθε πουλί έχει τη φωλιά του, η κάθε αλεπού το λαγούμι της και ο κάθε άγριος την καλύβα του, στη σύγχρονη πολιτισμένη κοινωνία ούτε οι μισές οικογένειες δεν έχουνε δικό τους σπίτι.
Το κόστος ενός πράγματος είναι η ποσότητα ζωής που απαιτείται για αντάλλαγμα.
Είμαστε όλοι φτωχοί, σε σύγκριση με την πολυτέλεια των αγρίων, όσο και αν μας περιστοιχίζουν όλων των ειδών οι ανέσεις."
τα ζώα και οι φιλότιμοι ετερόδοξοι πολλές φορές μας ξεπερνούν και μας διδάσκουν,όσο κι αν περηφανευόμαστε για την καταγωγή και την παράδοση μας...
"Όποιος δουλεύει ολημερίς δεν έχει καιρό να ζει σαν αληθινός άνθρωπος και να έχει τίμιες και άδολες σχέσεις με τους άλλους ανθρώπους... Δεν έχει καιρό να είναι τίποτε άλλο παρά μια μηχανή.
Αρρωσταίνετε από την κούραση για να εξοικονομήσετε κάτι που θα σας βρίσκεται σε καιρό αρρώστιας... Καμιά φορά, απορώ πώς γίνεται και είμαστε τόσο επιπόλαιοι και συζητάμε μόνο για τον επίσημο θεσμό της δουλείας, όταν υπάρχουνε τόσοι κρυφοί αφέντες που έχουν υποδουλώσει και το Βορρά και το Νότο. Είναι βαρύ να έχει κανείς Νότιο επιστάτη, είναι χειρότερο να έχει Βόρειο. Το φοβερότερο όμως απʼ όλα είναι να είσαι συ ο ίδιος ο επιστάτης που μαστιγώνεις το δούλο σου τον εαυτό σου... Σκεφτείτε τις κυρίες που, δούλες του εαυτού τους, κεντούνε μαξιλάρια ως την τελευταία τους μέρα. Σαν να ήταν δυνατό να σκοτώσεις την ώρα χωρίς να πληγώσεις την αιωνιότητα!
Η μεγάλη μάζα των ανθρώπων ζει σε ήρεμη απελπισία... Μια στερεότυπη μα ασυνείδητη απελπισία κρύβεται ακόμα και πίσω από αυτά που ονομάζουμε διασκεδάσεις και παιγνίδια. Οι άνθρωποι δεν παίζουν από χαρά και ευτυχία... Παίζουν από απελπισία.
Ένας χωρικός μου λέει: «Δεν μπορείς να ζήσεις μόνο με χορταρικά γιατί δεν κάνουν κόκαλα»... Και όση ώρα μιλάει, περπατάει πίσω από τα βόδια του, που με τα χοντρά τους κόκαλα, που έγιναν μόνο από χορταρικά, τον τραβούν αυτόν και το αλέτρι του προς τα εμπρός, γιατί μπορούν εύκολα να ξεπερνούν όλα τα εμπόδια.
Θα ήταν πλεονέκτημα αντί να ζούμε μέσα σʼ ένα επιφανειακό πολιτισμό, να μπορούσαμε να ζούμε πρωτόγονα, όπως εκείνοι που ζούνε στις μακρινές περιοχές. Θα μαθαίναμε τότε, αν όχι τίποτε άλλο, ποιά είναι τα απαραίτητα για τη ζωή και με τι μέθοδο μπορούμε να τα αποχτήσουμε.
Κανένα από τα ζώα δε ζητάει τίποτε περισσότερο από λημέρι και τροφή. Τα απαραίτητα για τον άνθρωπο στο δικό μας κλίμα μπορούν με αρκετή ακρίβεια να μοιραστούν στα κεφάλαια: τροφή, στέγη, ρουχισμό, καύσιμα...
Οι σοφοί πάντα ζούνε πιο λιτά από τους φτωχούς.
Κανείς δεν μπορεί να είναι αντικειμενικός και φρόνιμος παρατηρητής της ζωής αν το παρατηρητήριό του δεν είναι αυτό που θα μπορούσαμε να ονομάσουμε θεληματική φτώχεια.
Έχουμε σήμερα καθηγητές φιλοσοφίας, και δεν έχουμε φιλόσοφους. Και όμως, είναι θαυμαστό πράμα να διδάσκει κανείς γιατί κάποτε ήταν θαυμαστό να ζει. Το να είσαι φιλόσοφος δε θα πει να κάνεις λεπτές και περίπλοκες σκέψεις, ούτε να ιδρύεις σχολή, παρά να αγαπάς πολύ τη σωφροσύνη, έτσι που να ζεις σύμφωνα με τις προσταγές της, ζωή απλή, ανεξάρτητη, γενναία και γεμάτη πίστη.
Πόσες φθινοπωρινές, ακόμα και χειμωνιάτικες μέρες, τις πέρασα έξω από την πόλη, προσπαθώντας να ακούσω τι έλεγε ο άνεμος... Εδώ και πολλά χρόνια είχα διορίσει τον εαυτό μου επιθεωρητή στις θύελλες, στις βροχές και τα χιόνια... και επόπτη... στα μονοπάτια του δάσους.
Δεν τους νοιάζει το σωστό, παρά εκείνο που θεωρείται σωστό.
Κάθε γενιά κοροϊδεύει τις παλιές μόδες μα ακολουθεί με θρησκευτική προσήλωση τις καινούριες.
Ενώ το κάθε πουλί έχει τη φωλιά του, η κάθε αλεπού το λαγούμι της και ο κάθε άγριος την καλύβα του, στη σύγχρονη πολιτισμένη κοινωνία ούτε οι μισές οικογένειες δεν έχουνε δικό τους σπίτι.
Το κόστος ενός πράγματος είναι η ποσότητα ζωής που απαιτείται για αντάλλαγμα.
Είμαστε όλοι φτωχοί, σε σύγκριση με την πολυτέλεια των αγρίων, όσο και αν μας περιστοιχίζουν όλων των ειδών οι ανέσεις."
τα ζώα και οι φιλότιμοι ετερόδοξοι πολλές φορές μας ξεπερνούν και μας διδάσκουν,όσο κι αν περηφανευόμαστε για την καταγωγή και την παράδοση μας...
<div><img width="158" height="171" border="0" src="whiteangelap0.jpg" /></div><br />

