Πώς μπορούμε να προστατεύσουμε τα παιδιά μας;

[omirosx]

Θα σας πω κι' εγώ την δική μου σκέψη που το έχω προσέξει πολύ και τριγυρίζοντας μέσα στο μυαλό μου για χρόνια το ζήτημα. Τελικά νομίζω τι φταίει ως προς την πίστη και από την οποία έρχονται τα καλά έργα. ¨Έχετε δει , παπαδάκια πολλά που τα παίρνει η μαμά από το χέρι όσο αυτό είναι μικρό και το κουμαντάρει και το πηγαίνει στην Εκκλησία, και λέει του παπά να το δεχτεί να βοηθά ότι το χρειάζεται μέσα στο ιερό.. Από όλλα αυτά τα παπαδάκια είδατε κανένα όταν άντρωσε λίγο και μπορούσε να αντιδράσει στην μάνα του αν ξανά πάτησε την Εκκλησία; Τα μετράω ένα προς ένα όσα ξέρω και πολλά τα ξέρω που έχουν κάνει δική τους οικογένεια. Λοιπόν ναι τι φταίει; Φταίει ότι αυτός ο τρόπος θέλει και κάτι πολύ καλύτερο ακόμη. Να του δώσεις να διαβάζει Αγία Γραφή και αν προτιμά κάποιο βιβλίο χριστιανικό όσο και να στοιχίζει να το αγοράσεις και να το μάθεις από μικρό μελέτη των Θείων Γραφών. Αυτό θα σου βάλει την πέτρα της πίστεως μέσα σου .’»Πάνω σε αυτήν την πέτρα θα χτίσω την Εκκλησία μου». Και το λάθος εκδηλώνεται όταν το παιδί φτάσει τα -30-χρόνια, του λέμε. ¨Έλα παιδί μου να πάμε στην Εκκλησία. Έλα να νηστέψεις να κοινωνήσεις. Και σε κοιτάζει το παιδί παράξενα. Τι λες μωρέ μάνα πως σου ήρθε ξαφνικά αυτό; Ναι καλά λέει το παιδί. Ναι λέω κι' εγώ, που ήσουν όλλα αυτά τα χρόνια, και σου ήρθε ξαφνικά τώρα; Αυτό το έχω ζήσει από κοντα σε διάφορες περιπτώσεις γιατί είπα με προβλημάτιζε για χρόνια

[Melpomeni]

Πολύ ωραία η συζητηση αυτη για τα παιδιά. Εγώ περιμένω σε λίγο καιρό το πρωτο μου παιδί και είχα από καιρό αυτήν την ανησυχία... Εάν έκανα καλά που φέρνω με τη γυναίκα μου σε αυτό τον κόσμό ένα παιδί?Καθημερινά βλέπουμε αρπαγες παιδιών, βιασμούς ανηλίκων,παιδική πορνογραφία κ.λ.π. και σκεφτόμαστε αυτό που αναρωτιουνται πολλοι... "Σε τι κόσμό θα φέρουμε τα παιδιά μας". Άλλα το μόνο που πρέπει να σκεφτόμαστε είναι να τα μεγαλώσουμε Χριστιανικά, να τα μυήσουμε στην Ελληνική παιδεία και από κει και πέρα... υπάρχει ο Θεός.
Στο κάτω κάτω ο Θεός τρέφει και φροντίζει τα φυτά και τα ζώα της γής. Δε θα προστατευσει τα παιδιά των ανθρώπων?Γι' αυτό άλλωστε δεν ήρθε ο Χριστός στη γη και σταυρώθηκε? Για όλους εμάς.

Με το καλο ! Και μακαρι,με την βοηθεια του Κυριου, το παιδι αυτο που σε λιγο ερχεται στον κοσμο μας, να γινει Αγιος.

[Melpomeni]

Και μια χρησιμη ιστοσελιδα :

http://www.ppu.gr/greek/greek.htm

[omirosx]

Θα το γενικεύσω τούτο αυτήν την στιγμή γιατί βλέπω πολλές γνώμες να μιλούν ότι μην στεναχωριόμαστε ο Θεός θα μας βοηθήσει. Και έτσι ξενοιάζουμε και αναπαυόμαστε ότι ο Θεός θα βοηθήσει Άν ήταν να τα περιμέναμε όλλα απο΄ τον Θεό τότε άγιοι και πόρνοι θα πηγαίναμε αγκαλιά στον Παράδεισο. Έκανες αυτά που πρέπει για να πάρει τον καλό δρόμο, και όπως είπα πιο πάνω ανάγνωση Γραφής από μικρής ηλικίας,. και ότι άλλο θα έρθει στον δρόμο τον καλό. Μην ξεχνάμε το ρητό του Κυρίου όποιος θέλει οπίσω μου ερθεί. Κτύπα του την πόρτα να σου ανοίξει Ματθαίου - ΙΣΤ-24- και στο Μάρκο Δ-25- σε εκείνον που έχει ενδιαφέρον για τον λόγο του Θεού θα του δοθεί κι άλλο.
¨ Ολο το λάθος στην μόρφωση του παιδιού κατά Θεώ είναι δικό μας. Και ψάχνουμε να βρούμε την εύκολη λύση, ¨η να δώσουμε το φταίξιμο στο παιδί γιατί δεν σε ακούει στα 30- του χρόνια, ενώ για -30-χρόνια υπήρχε νάρκη ύπνος. Δεν θα σας αρέσουν έτσι χοντρά που τα λέω, αλλά και τον προφήτη Ιερεμία τον έριξαν στον λάκκο με τα κόπρια γιατί δεν ήθελε να πεί αυτά που ήθελε να ακούσει ο βασιλιάς ότι θα κερδίσει τον πόλεμο . . ¨Όταν ο Θεός θα δει την πρόοδο σου την προσπάθεια σου ναι θα σε βοηθήσει αλλά ποτέ δεν θα σε σηκώσει από το καφενείο για να σου δείξει τον δρόμο της σωτηρίας
κάποια παραγειτόνησα μου λέει, αφού δεν πήγαινε στην Εκκλησία και την παρακινούσα να αρχίσει να πηγαίνει. Μου λέει το εξής ποντιακό. Πήγα μερικές φορές και δεν είδα τίποτα καμιά διαφορά. λες και είναι σουβλατζίδικο. Γρήγορα γιατί βιάζουμε ένα σουβλάκι

[aposal]

Αποσπάσματα από το βιβλίο του Κλείτου Ιωαννίδη για τον Γέροντα Πορφύριο

Στην κυρία Χ.Χ. ο Γέροντας έλεγε :
-Ένας τρόπος υπάρχει για να μην έχουμε προβλήματα με τα παιδιά. Η αγιότητα. Γίνετε άγιοι και δεν θα έχετε κανένα πρόβλημα με τα παιδιά σας!
-Και πως μπορούμε να γίνουμε άγιοι;
-Πολύ απλό. Όταν έρθει η Θεία Χάρις!
-Και πως έρχεται η Θεία Χάρις;
-Με την ταπείνωση και την προσευχή. Αλλά η προσευχή πρέπει να είναι δυνατή, ζωντανή. Όταν προσευχόμαστε με πίστη και επιμονή, πάντοτε έχουμε αποτελέσματα.

-Μην πιέζεις, μου έλεγε, τα παιδιά σου. Αυτά που θέλεις να τους πεις, να τα λες με την προσευχή σου. Τα παιδιά δεν ακούν από τα αυτιά, αλλά μόνον όταν έρχεται η Θεία Χάρις που τα φωτίζει, ακούν αυτά που θέλουν να τους πούμε. Όταν θέλεις να πεις κάτι στα παιδιά σου, πες το στην Παναγία κι αυτή θα ενεργήσει. Η προσευχή σου αυτή θα γίνει σαν το πνευματικό χάδι που αγκαλιάζει τα παιδιά κι αυτό τα έλκει. Εμείς, βλέπεις κάνουμε μερικές φορές να τα χαϊδέψουμε κι αυτά αντιδρούν. Σ’ αυτό όμως, το πνευματικό χάδι, δεν αντιδρούν ποτέ.
Να σας πω πως το είδα αυτό να εφαρμόζεται στην πράξη. Την πρώτη φορά, από τότε που πέθανε ο άνδρας μου, που πήγα με τα παιδιά μου διακοπές, ο μεγάλος μου γιος βρήκε εκεί κάποιες παρέες και τον έχανα τα απογεύματα, χωρίς να ξέρω που πήγαιναν και τι έκαναν. Του έλεγα λοιπόν : «Έλα παιδί μου, μη φεύγει πάλι. Τι πας και κάνεις και χάνεσαι;». Όλα αυτά δηλαδή που λέμε συνήθως εμείς οι μητέρες. Εκείνος όμως δεν άκουγε. Μια μέρα λοιπόν, θυμήθηκα αυτά που μου είχε πει ο Γέροντας και μόλις έφυγε το παιδί, πήρα την Παράκληση στη Παναγία και άρχισα να τη διαβάζω. Πριν προλάβω να την τελειώσω, μπαίνει μέσα ο γιος μου και με ρωτά : «Μαμά, που είπες ότι ήθελες να πάμε μαζί το απόγευμα;». Ήταν τόσο άμεση η απάντηση της Παναγίας, που μόνο τότε συνειδητοποίησα ότι εκείνα που μου έλεγε ο γέροντας ήταν η μόνη σωστή στάση απέναντι στα παιδιά.
╬
-Τι να κάνουμε με το παιδί μας Γέροντα που είναι γεμάτο ανασφάλεια και φοβίες;
-Εσείς φέρετε εξ ολοκλήρου την ευθύνη γι’ αυτό. Εκ κοιλίας μητρός του δημιουργήσατε με τις κακές μεταξύ σας σχέσεις, όλα αυτά τα ψυχικά τραύματα που θα κουβαλά σ’ όλη του τη ζωή.
╬
-Η κόρη μου Γέροντα ζει αμαρτωλή ζωή. Πως θα τη σώσω;
-Μόνο με τη δική σου αγιότητα. Η αγιότητα των γονιών σώζει τα παιδιά τους.
╬
-Ούτε μια φορά δεν πρέπει να σας ακούσουν τα παιδιά σας να τσακώνεστε, ή έστω, να υψώνετε τον τόνο της φωνής σας ο ένας στον άλλον.
-Μα, είναι δυνατό αυτό Γέροντα;
-Και βέβαια είναι. Και μάλιστα έτσι, όπως σας το λέω. Ούτε μια φορά.

Αποσπάσματα από το βιβλίο του Γεωργίου Κρουσταλλάκη, καθηγητού Πανεπιστημίου Αθηνών
Μια άλλη φορά, ένα ζευγάρι ευσεβών γονέων, ο πατέρας μηχανικός και η μητέρα εκπαιδευτικός, επισκέφθηκαν τον γέροντα για να τον συμβουλευτούν για το παιδί τους που περνούσε εκρηκτική εφηβεία.
-Γέροντα, του είπαν, το παιδί μεγάλωσε πια. Έχουμε φοβερά προβλήματα! Αργεί τα βράδια, δεν μας ακούει, αυθαδιάζει και κάνει άσχημες παρέες! Και ο σοφός πνευματικός πατέρας απάντησε :
-Αυτή τη περίοδο να σιωπάτε. Να κρύβετε την «ευσέβειά» σας. Να μην τον προκαλείτε. Αυτή τη στιγμή είναι σαν να είστε εσείς «καλοντυμένοι», σαν να φοράτε τα καλά σας, ενώ εκείνος είναι λασπωμένος και κουρελιασμένος. Αυτή η «ευσεβής» παρουσία σας τον απωθεί και τον διεγείρει.

Προ ετών, μια κοπέλα ευσεβής, τελειόφοιτος του Παντείου, τον επισκέφθηκε για να την συμβουλεύσει και να την καθοδηγήσει σε μια κρίσιμη απόφαση για τη ζωή της. Η κοπέλα είχε αποφασίσει να ακολουθήσει τον μοναχικό βίο. Αυτό ήταν έκδηλο την περίοδο εκείνη της ζωής της. Ο Γέροντας λοιπόν, παρ’ όλο που δεν είχε πάει ποτέ στο σπίτι της και δεν γνώριζε τους δικούς της, συμβουλεύοντάς την, της είπε :
-Παιδί μου να μην προκαλείς τη μητέρα σου με τις πολλές εικόνες που έχεις στο δωμάτιό σου. Ξεκρέμασε μερικές από τον τοίχο, δεν πειράζει!

Αποσπάσματα από το βιβλίο : Βίος και Λόγοι Γέροντος Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου (έκδοση Ιερά Μονή Χρυσοπηγής, Χανιά, 2003).

Εκείνο που σώζει και φτιάχνει καλά παιδιά είναι η ζωή των γονιών μέσα στο σπίτι. Οι γονείς πρέπει να δοθούνε στην αγάπη του Θεού. Πρέπει να γίνουν άγιοι κοντά στα παιδιά, με την πραότητα και την υπομονή τους, την αγάπη τους. Να βάζουνε κάθε μέρα νέα σειρά, νέα διάθεση, ενθουσιασμό και αγάπη στα παιδιά. Και η χαρά που θα τους έλθει, η αγιοσύνη που θα τους έχει επισκεφθεί, θα εξακοντίσει στα παιδιά τη χάρη.
Για την κακή συμπεριφορά των παιδιών, φταίνε γενικά οι γονείς. Δεν τα σώζουν ούτε οι συμβουλές, ούτε η πειθαρχία, ούτε η αυστηρότητα. Αν δεν αγιάζονται οι γονείς, αν δεν αγωνίζονται, κάνουν μεγάλα λάθη και μεταδίδουν το κακό που έχουν μέσα τους. Αν οι γονείς δεν ζουν μια ζωή αγία, αν δεν μιλούν με αγάπη, ο διάβολος ταλαιπωρεί τους γονείς με τις αντιδράσεις των παιδιών. Η αγάπη, η ομοψυχία, η καλή συνεννόηση των γονέων είναι ό,τι πρέπει για τα παιδιά. Μεγάλη ασφάλεια και σιγουριά.
Να προσεύχεστε οι γονείς σιωπηλά και με τα χέρια ψηλά προς τον Χριστό και να αγκαλιάζετε τα παιδιά σας μυστικά. Κι όταν κάνουν αταξίες, να παίρνετε κάποια παιδαγωγικά μέτρα, αλλά να μην τα πιέζετε. Κυρίως να προσεύχεστε.

Μια μητέρα με ρώτησε πώς να φέρεται στα παιδιά της. Της είπα :
Να προσεύχεσαι και μετά να μιλάς. Έτσι να κάνεις στα παιδιά σου. Αν τους δίνεις διαρκώς συμβουλές, θα γίνεις βαρετή και όταν θα μεγαλώσουν θα αισθάνονται ένα είδος καταπίεσης. Να προτιμάς λοιπόν την προσευχή. Να τα λες στον Θεό και ο Θεός θα τα λέει μέσα τους. Δηλαδή, δεν πρέπει να συμβουλεύεις τα παιδιά σου έτσι, με φωνή που να την ακούν τα αυτιά τους. Μπορείς να το κάνεις και αυτό, αλλά προπάντων να μιλάς για τα παιδιά σου στο Θεό. Να λες : «Κύριε Ιησού Χριστέ, φώτισε τα παιδάκια μου. Εγώ, σ’ Εσένα τα αναθέτω. Εσύ μου τα έδωσες, μα κι εγώ είμαι αδύναμη, δεν μπορώ να τα κατατοπίσω. Γι’ αυτό Σε παρακαλώ φώτισέ τα». Κι ο Θεός θα τους μιλάει και θα λένε : «Ωχ, δεν έπρεπε να στενοχωρήσω τη μαμά»! κι αυτό θα βγαίνει από μέσα τους, με τη Χάρη του Θεού.

[smarti]

Αχ ,τι ωραιες απαντησεις ,που μου δωσατε!!!!!!!!!!!!!!!!!Σας ευχαριστω παρα πολυ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! :) :) :) :) :)

Υ.Σ Αποστολε μας ελειψες!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[filotas]

Πως μπορουμε να προστατευσουμε τα παιδια μας ,απο κακες παρεες ,απο ναρκωτικα ,απο τον αλκοολισμο?????????
Εμεις μπορουμε μονο να τα μιλαμε και να προσευχομαστε!!!!!!!Πιστευετε,οτι υπαρχει και κατι αλλο συγκεκριμενο ,που πρεπει να κανουμε ,για να αποφυγουμε αυτες τις καταστασεις?Τελικα το παιδι ,με τη εφοδια και ποια κριτηρια ,μπορει να τα αποφυγει ολα αυτα?
Ποσοι γονεις ειναι ,που εχουν κανει το σωστο και ομως τα παιδια τους εχουν ακολουθησει αλλο δρομο.Πιστευετε οτι οι οικογενειες που ειναι ποιο κοντα στην εκκλησια ,εχουν λιγοτερα προβληματα ,απο τους αλλους γονεις?

Σμαρώ, το ότι είμαστε Χριστιανοί δε σημαίνει ότι είμαστε αδιάφοροι ή ανενεργοί πολίτες. Απλά δεν συμμετέχουμε σε ενέργειες, που αντιβαίνουν στην πίστη μας (δηλαδή βία, δολιοφθορά, παράνομες πράξεις). Βεβαίως και συμμετέχουμε σε κόμματα, φορείς, οργανώσεις, συλλόγους, όπου ο σκοπός τους είναι για το καλό της ανθρωπότητας και οι δυνάμεις μας είναι χρήσιμες.

Η πολύ αγάπη, η προσευχή, οι συμβουλές του Πνευματικού μας και οι ανθρώπινες προσπάθειές μας, μπορούν να μειώσουν τις πιθανότητες να βρεθούν τα παιδιά μας σε μεγάλες δοκιμασίες, αλλά δεν μπορούν να τις αποτρέψουν τελείως. Γι αυτό ας είμαστε προετοιμασμένοι και μεις και τα παιδιά μας για τις δοκιμασίες που θά 'ρθουν, μήπως απ' αυτές προκύψει τελικά πνευματικό όφελος αντί ζημιά.

[zafeiris]

δεν έχουμε με τη σύζηγο ακόμα παιδιά (μακάρι να μας ευλογήσει ο μεγαλοδύναμος και η μεγαλόχαρη Παναγία) αλλά είναι ένα θέμα που ενδιαφέρει για πολλούς λόγους. Ωραία όλα αυτά που γράψατε φίλοι μου....

....δεν μπορώ να εκφέρω ακόμα γνώμη αλλά παρακολουθώ το συγκεκριμένο θέμα με πολύ ενδιαφέρον.....

[smarti]

[σε μεγάλες δοκιμασίες, αλλά δεν μπορούν να τις αποτρέψουν τελείως. Γι αυτό ας είμαστε προετοιμασμένοι και μεις και τα παιδιά μας για τις δοκιμασίες που θά 'ρθουν, μήπως απ' αυτές προκύψει τελικά πνευματικό όφελος αντί ζημιά.

Σε ευχαριστω πολυ για την απαντηση σου!!!!!!!!!!!!!!!Αυτο το τελευταιο ,που ειπες,το φοβαμαι παρα πολυ!!!!!!!!!!!!!!!

[theodora]

Πως μπορουμε να προστατευσουμε τα παιδια μας ,απο κακες παρεες ,απο ναρκωτικα ,απο τον αλκοολισμο?????????
Εμεις μπορουμε μονο να τα μιλαμε και να προσευχομαστε!!!!!!!Πιστευετε,οτι υπαρχει και κατι αλλο συγκεκριμενο ,που πρεπει να κανουμε ,για να αποφυγουμε αυτες τις καταστασεις?Τελικα το παιδι ,με τη εφοδια και ποια κριτηρια ,μπορει να τα αποφυγει ολα αυτα?
Ποσοι γονεις ειναι ,που εχουν κανει το σωστο και ομως τα παιδια τους εχουν ακολουθησει αλλο δρομο.Πιστευετε οτι οι οικογενειες που ειναι ποιο κοντα στην εκκλησια ,εχουν λιγοτερα προβληματα ,απο τους αλλους γονεις?

Τελικά το να επιθυμούμε να «προστατεύσουμε» τα αγαπημένα μας πρόσωπα από διάφορες επώδυνες και αρρωστημένες κατάστασεις (ναρκωτικά, αλκοόλ, τζόγος, πορνεία κτλ), φανερώνει την ΑΓΑΠΗ και την ΛΑΤΡΕΙΑ μας στον Κύριο μας?
<B> Αυτό είναι το ζητούμενο?</B>
Να είμαστε εμείς σε θέση να αποτρέψουμε κάποια τέτοια κατάσταση? Να προβληματιζόμαστε, να φοβόμαστε, να ανησυχούμε να μην περάσουν κάποιες καταστάσεις τα αγαπημένα μας πρόσωπα?
Δεν γνωρίζω.
Νιώθω όμως πως αυτός είναι ο λανθασμένος (και φυσικά ανθρώπινος) τρόπος προσέγγισης του Θείου, του Σωτήρα μας, του Λατρεμένου μας.
<B> Πιστεύω και νιώθω πως η απάντηση σε όλα σχεδόν τα ερωτήματά μας, τις αγωνίες και τις έγνοιες μας είναι Η ΑΓΑΠΗ.</B>
Η μάνα, ο πατέρας, το παιδί θα πάνε να εκκλησιαστούν, θα προσευχηθούν, θα νηστέψουν, θα κάνουν το «καλό» <B>μόνο από ΑΓΑΠΗ για τον ίδιο τον Κύριο</B>, και όχι υποθάλπωντας μέσα τους μιά δεύτερη ή τρίτη σκέψη του στυλ «ερχόμαστε κοντά σου για να μας προστατεύεις».
Όταν προσευχόμαστε με δάκρυα για ένα ξένο παιδί που έχει προβλήματα (διαζύγιο οι γονείς του, είναι η οικογενειά του μακρυά από τον Κύριο κτλ), όταν προσευχόμαστε καιόμενοι από αγάπη για αδερφούς που βρίσκονται μακρυά Του, ή άλλους αδερφούς που έχουν εκατομμύρια προβλήματα (συγγενείς-φίλοι-άγνωστοι), παραβλέποντας ταυτοχρόνως τα δικά μας προβλήματα και αγαπημένα πρόσωπα........... (πάντα από ΑΓΑΠΗ), <B>μήπως λέω έτσι αποδεικνύουμε την ΑΓΑΠΗ του Ευαγγελικού λόγου?</B>

Μήπως «αδιαφορώντας» για τα δικά μας (εφόσον βρισκόμαστε μέσα στο σωστό καράβι της Μητέρας Εκκλησίας μας) και εμπιστευόμενοι την πρόνοια Του, ίσως σωθεί –από την χάρη Του- και η δική μας και των αγαπημένων μας προσώπων οι ψυχές?

Και εάν ένα αγαπημένο μας πρόσωπο αγιάσει περνώντας μία τόσο σκληρή και επώδυνη δοκιμασία? Τί σημαίνει? Πώς φταίγανε οι γονείς που δεν λάτρευαν τον Κύριο? Ή μήπως έφταιξε ο ίδιος επειδή δεν βρισκότανε κοντά στον Κύριο? Μη γένοιτο!
Η ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ Ο ΕΡΩΤΑΣ δεν έχουν λογική. Όχι ανθρώπινη τουλάχιστον.