Αντιθετα, θεωρω επι του παροντος και οχι δογματικα, οτι:
Σ'αυτην την κατασταση ειμαστε και πνευματικα και κοσμικα, αυτους τους "ηγετες" εχουμε, αρα αυτους αξιζουμε.
Να ειμαστε ειλικρινεις απεναντι στον εαυτο μας, και την ιστορια του τοπου μας.
Παλαιοτερα, και ισως στο μελλον να ειχαμε η να εχουμε καλυτερους, ομως πρωτιστως πρεπει εμεις να γινουμε καλυτεροι, γιατι η κοινωνια τους παραγει και τους ηγετες, και οταν νοσει αυτη, και αυτοι που παραγονται, αρρωστοι βγαινουν..
Πουλησαμε την ψυχη μας, στον
, για λιγη ευδαιμονια, για λιγη ανεση, και εισπρατουμε τα αποτελεσματα.Ειναι τυχαια η καταπτωση σε καθολικο επιπεδο, πνευματικοτητος, παιδειας, πιστης, ιδανικων, στοχων, διακυβερνησης, θεσμων, και βαλτε οτι αλλο στραβο θελετε;
Oλοι συν-αιτιοι ειμαστε, μην γινεστε τιμητες. Εχω γινει και εγω και το μετανιωσα.
Γιατι ειναι κακο να σε ρεζιλευει ο ιδιος σου ο εαυτος.
Ας γυρισουμε καλυτερα στο θεμα μας, γιατι το αλλο το συγχρονο, ποναει χειροτερα. Το νεο τραυμα, φυσικο ειναι να σε τσουζει, πιο πολυ απο το παλιο.
