Γιατί κάποιες φορές η αγάπη μας δεν πιάνει τόπο;

[filotas]

Θέλω να παρακαλέσω ιδιαίτερα όλους τους αδελφούς του forum να σεβαστούν το χώρο του π. Αντωνίου και να μην σπεύδουν να απαντήσουν στα ερωτήματα, που απευθύνονται σ' αυτόν.

Εγώ τηρώντας την υπόσχεσή μου θα περιμένω πρώτα την απάντησή του κι ύστερα θα πω τις απόψεις μου, πάνω στο ερώτημα της φίλης Δέσποινας.

[panos0]

Byzantine_Spirit
εἰς ἣν δ' ἂν οἰκίαν εἰσέρχησθε, πρῶτον λέγετε· εἰρήνη τῷ οἴκῳ τούτῳ καὶ ἐὰν ᾖ ἐκεῖ υἱὸς εἰρήνης, ἐπαναπαύσεται ἐπ' αὐτὸν ἡ εἰρήνη ὑμῶν· εἰ δὲ μήγε, ἐφ' ὑμᾶς ἐπανακάμψει......καὶ τὸν κονιορτὸν τὸν κολληθέντα ἡμῖν ἀπὸ τῆς πόλεως ὑμῶν εἰς τοὺς πόδας ἡμῶν ἀπομασσόμεθα ὑμῖν"
Δηλαδη

Εδω δεν επιασε η αγαπη του Χριστου και των Αποστολων σε ορισμενους.
Μην περιμενεις λοιπον να πιασει σε ολους η αγαπη.

[pAntonios]

Δεν υπάρχει περίπτωση αγαπητή Δέσποινα να μην πιάσει τόπο η αγάπη μας.
Εκτός κι αν είναι εγωιστική, αν δηλαδή περιμένει ανταπόδοση, αν περιμένει θεαματικές αλλαγές, αν περιμένει ευχαριστίες...

Η αγάπη μας όμως φαίνεται κυρίως ότα προσευχόμαστε με πόνο ψυχής για τον άλλον. Αν δεν υπάρχει αυτό, τότε κινδυνεύει να είναι αγάπη συναισθηματική και άρα σαρκική και εφήμερη...

Η αγάπη ας μην το ξεχνάμε ότι
πάντα ελπίζει
πάντα υπομένει...
η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει!

[filotas]

Τι γίνεται όμως όταν η Αγάπη δεν πιάνει τόπο;
Τι γίνεται όταν βλέπουμε έναν δικό μας άνθρωπο,
να βαδίζει στην καταστροφή και η Αγάπη μας δε του λέει τίποτα;
Η γκρίνια φέρνει γκρίνια,
ο θυμός, θυμό,
η αυστηρότητα δημιουργεί αντίδραση,
και στο τέλος δεν υπάρχει κανένα όφελος
απο όλα αυτά, απέναντι σε έναν άνθρωπο που τον νοιαζόμαστε
και που θέλουμε το καλό του.
Η Αγάπη σαφώς ειναι το καλύτερο απο όλα αυτά.
Γιατί όμως δεν χωράει πουθενά σε τέτοιες περιπτώσεις;
Γιατί δεν μπορεί να την αντιληφθεί ο άλλος;

Να διευκρινίσουμε δυο πράγματα:

1. Δεν είναι αγάπη η προσπάθειά μας να επιβάλλουμε στον άλλο, έστω κι αν είναι ο σύντροφός μας ή τα παιδιά μας, να ζει με τον τρόπο που θέλουμε εμείς. Άλλωστε, πολλές φορές, ο τρόπος αυτός δεν είναι ο καλύτερος ή ο μόνος σωστός.

2. Η σωτηρία των ψυχών των άλλων δεν είναι έργο δικό μας, αλλά του Θεού. Εμείς μόνο μπορούμε να συμβάλλουμε με το παράδειγμα, τον καλό λόγο και την προσευχή. Ιδίως με το τελευταίο. Ο Θεός στον κάθε άνθρωπο δουλεύει με το δικό του τρόπο και στο δικό του χρόνο σεβόμενος απόλυτα την ελευθερία επιλογής του. Εμείς αντίθετα προσπαθούμε βιαστικά, πιεστικά και ανυπόμονα να επιβάλλουμε στον άλλον να σωθεί θέλει δε θέλει με τον τρόπο που του προτείνουμε.

Υπομονή, διάκριση και προσευχή στην αγάπη κι όλα θα γίνουν. Άλλωστε ο Κύριος είναι βέβαιο ότι αγαπά περισσότερο τα αγαπημένα μας πρόσωπα απ΄ότι εμείς και προπαντός γνωρίζει καλύτερα το καλό τους.

[aposal]

Ο πατέρας Αντώνιος και ο Νικόλας (filotas) τα είπανε (όπως πάντα) πολύ σωστά!
Έχω την εντύπωση ότι η αγάπη και η προσευχή πάντα πιάνουν τόπο!
Μπορεί όμως, και τα δύο, να μην τα δείχνουμε όπως πρέπει, να περιέχουν δηλαδή τον εγωισμό μας μέσα τους, και γι' αυτό να μην είναι πλήρως αποτελεσματικά!
Μπορεί ο αποδέκτης να μην είναι σε θέση - ακόμη - να αντιληφθεί την Χριστιανική αγάπη που του δείχνουμε, γιατί έχει απομακρυνθεί αρκετά από τον Θεό!
Νομίζω ότι και στις δύο περιπτώσεις πρέπει να κάνουμε υπομονή, όσο αντέξουμε, δείχνοντας συνεχώς την αγάπη μας και προσευχόμενοι για τον συγκεκριμένο αδελφό μας!
Είναι πολύ δύσκολη βέβαια η συνεχής παροχή Χριστιανικής αγάπης και θερμής προσευχής, όταν δεν υπάρχει ανταπόκριση! Όποιος μπορεί να το κάνει, τον θαυμάζω! Είναι πραγματικός Χριστιανός! Εμείς οι υπόλοιποι ας προσπαθήσουμε όσο μπορούμε, γιατί αυτή μας η προσπάθεια, μας βελτιώνει πνευματικά και μας βοηθάει να πλησιάσουμε τον Κύριό μας!

[panos0]

Εγω παλι παντως νομιζω οτι δεν πιανει παντα η αγαπη τοπο. Αμα το ατομο ειναι κακο τοτε αστα...
Πχ στον Νερωνα οση αγαπη και να του εδειχναν οι Χριστιανοι δεν νομιζω να τον εκαναν να μην τους στειλει στην αρενα.

Τωρα για την προσευχη δεν ειμαι σιγουρος εαν πιανει παντα τοπο, αφου ορισμενα αιτηματα δεν ικανοποιουνται. :D :D :D :D :D :D

[aposal]

Εγω παλι παντως νομιζω οτι δεν πιανει παντα η αγαπη τοπο. Αμα το ατομο ειναι κακο τοτε αστα...
Πχ στον Νερωνα οση αγαπη και να του εδειχναν οι Χριστιανοι δεν νομιζω να τον εκαναν να μην τους στειλει στην αρενα.

Τωρα για την προσευχη δεν ειμαι σιγουρος εαν πιανει παντα τοπο, αφου ορισμενα αιτηματα δεν ικανοποιουνται. :D :D :D :D :D :D

Παναγιώτη, έχω την εντύπωση ότι η προσευχή πρέπει πάντα να γίνεται, άσχετα με το αποτέλεσμά της! Γιατί πρώτος απ' όλους βοηθιέται ο ίδιος ο προσευχόμενος, αφού επικοινωνεί με τον Δημιουργό!
Τώρα το αν ο Κύριος υλοποιήσει αυτό που ζητάμε στην προσευχή μας, και το πότε νομίζω πως εξαρτώνται από :
(τα παρακάτω είναι λόγια πνευματικού)

1. Την καθαρότητα της καρδιάς του αιτούμενου
2. Το πόσο θερμή είναι η πίστη του αιτουμένου
3. Το πνευματικό συμφέρον του αιτήματος
4. Το αν αυτό που ζητάμε θα δαπανηθεί ή όχι σε αμαρτίες
5. Το αν έχουν ωριμάσει οι λόγοι και οι συνθήκες για να απαντήσει ο Θεός, ώστε να μην υποστεί βλάβη ο προσευχόμενος. Διότι αν ο Θεός απαντήσει αμέσως ενδεχομένως να διογκωθεί ο εγωισμός και να ζημιωθεί ο προσευχόμενος.

[panos0]

Συμφωνω με αυτα που λες Αποστολη. Τα εχω ακουσει/διαβασει και εγω.
Η αληθεια ομως ειναι οτι λογικα εαν το δουμε με τις αναπαντητες προσευχες υπαρχει ενα θεμα.
Εχω ακουσει οτι μπορεις να φανταστεις, απο το "σιγα μην ασχοληθει με εσενα ο Θεος", μεχρι την αποψη του Ωριγενη (οτι ζητας χωρις να ζητας!!!)
Το σιγουρο παντως ειναι οτι η ανθρωπινη λογικη μαλλον ειναι λιγη για να καταλαβει την Θεικη οποτε πρεπει να εχουμε εμπιστοσυνη προς το Θεο, σαν παιδι προς τον πατερα.

[Thomas15n]

Εγω παλι παντως νομιζω οτι δεν πιανει παντα η αγαπη τοπο. Αμα το ατομο ειναι κακο τοτε αστα...
Πχ στον Νερωνα οση αγαπη και να του εδειχναν οι Χριστιανοι δεν νομιζω να τον εκαναν να μην τους στειλει στην αρενα.

Τωρα για την προσευχη δεν ειμαι σιγουρος εαν πιανει παντα τοπο, αφου ορισμενα αιτηματα δεν ικανοποιουνται. :D :D :D :D :D :D

Με το πρώτο συμφωνώ εξ'άλλου υπάρχει και το παράδειγμα του Διαβόλου και των δαιμόνων του. Ο Θεός ως δημιουργός τους, τους αγαπάει και αυτούς όπως όλα του τα δημιουργήματα, όμως αυτοί ανταποδίδουν με μίσος και προς τον Θεό και προς τα δημιουργήματά του. Το αν πιάνει τόπο η αγάπη είναι ενδεχόμενο και όχι δεδομένο.
Όσον αφορά την προσευχή δεν γνωρίζω. Αυτά τα γενικά τα γνωρίζω που είπε ο πνευματικός, όμως στο βάθος δεν γνωρίζω. Ο ίδιος ο Κύριος είπε να ζητάτε και θα λαμβάνεται χωρίς να βάλει περιορισμούς εκτός ίσως της πίστης, και όμως πολλές φορές πίστη υπάρχει αλλά αποτέλεσμα δεν υπάρχει. Είναι πολύπλοκο θέμα που σηκώνει πολλή συζήτηση η προσευχή, εκ πρώτης όψεως είναι απλό αλλά κατ'ουσίαν περίπλοκο, μόνο φωτισμένο άτομο θα μπορούσε ίσως να δώσει μία απάντηση ικανοποιητική με βάσει τα ανθρώπινα κριτήρια.

[alithis]

Θέλω να παρακαλέσω ιδιαίτερα όλους τους αδελφούς του forum να σεβαστούν το χώρο του π. Αντωνίου και να μην σπεύδουν να απαντήσουν στα ερωτήματα, που απευθύνονται σ' αυτόν.

Εγώ τηρώντας την υπόσχεσή μου θα περιμένω πρώτα την απάντησή του κι ύστερα θα πω τις απόψεις μου, πάνω στο ερώτημα της φίλης Δέσποινας.

παντοτε διακριτικοτατος ο αδελφος filotas...ευγε ευγενεστατε αδελφε....