Μίκης Θεοδωράκης <<ΝΙΩΘΩ ΝΤΡΟΠΗ...>>

[dionysisgr]

Συμβαινει απλως να εχουμε διαφορετικες αποψεις και θεωρηση επι συγκεκριμενων προσωπων και πραγματων.

Αυτο ειναι ολο και ειναι και θεμιτο.

[gol]

Oταν θα καταλαβει και αισθανθει, βαθια στο νου και στην καρδια,
ο καθ'ολα αξιοτιμος και αξιολογος, για την μεγαλη προσφορα του, Μικης Θεοδωρακης,
οτι,
η φαινομενικη ηττα του Σταυρου, ειναι η απολυτη και πραγματικη Νικη του, επι του κακου,
τοτε μπορει και να αλλαξει κατι, σε αυτην την δυσμοιρη γωνια του κοσμου,
οχι για τωρα, και προσωρινα οπως προσδοκα ο ιδιος και οσοι ενθουσιαζονται απο τους "πυρινους" λογους του,
αλλα για παντα και εις τον αιωνα.

Γιατι, για να κανω και τον δικηγορο του πονηρου, τοσες δεκαετιες, ο εν λογω καλλιτεχνης οταν συγχρωτιζοταν με τους εκαστοτε φορεις της εξουσιας,
για την οποια τωρα ντρεπεται, και επαιρνε μεχρι και χαρτοφυλακια υπουργειου, και απολαμβανε τιμων και προνομιων, και υψηλων γνωριμιων,
δεν εριχνε τετοια αναθεματα, ουτε ειχε τετοιες πατριωτικες εξαρσεις και αδοκιμα θεολογικα ρεκβιεμ,
υπερ της Ορθοδοξιας, την οποια, μαλιστα πολεμησε επι δεκαετιες ως μηδενιστης αριστεριζων.

Γιατι και ενας απο τους πολλους λογους που οδηγηθηκαμε, εδω, ειναι και ο εσωτερικος διωγμος της Ορθοδοξιας, ως "εξουσιας", και "αναχρονισμου",
απο πολλους διανοουμενους και αριστεριστες, οι οποιοι τωρα με κροκοδειλια δακρυα, (καλλιο αργα παρα ποτε, εστω και ετσι φαιδρα),
ζητουν πισω την Μανα Ορθοδοξια, για να σωσουν οτι σωζεται, απο τον Τιτανικο που βουλιαζει..

Ολοι εχουν δικαιωμα στην μετανοια, αλλα οχι και στο δουλεμα, και την υποκρισια εκ των υστερων..

Αυτος ο λαος ακριβως εχει φοβερα προτερηματα, αλλα και εξισου φοβερα ελατωμματα, ενα εκ των οποιων ειναι η κοντη και ασθενης μνημη,
παντοτε θα πεφτει θυμα, ανθρωπων, που στην αναμπουμπουλα χαιρονται, και κουνουν σημαιες ευκαιριας, παιρνοντας θεσεις που μενουν κενες,
απο αυτους που υποτιθεται οτι επρεπε να τις πληρουσαν.

Δεν εχω τιποτα με τον αγαπητο Μικη, αλλα μην του στησετε και κανεναν αδριαντα βραδιατικο,
θελω και απαιτω ειδικα απο εσας να εισαστε λιγο πιο υποψιασμενοι, και να μην παρασυρεσθε ετσι ευκολα απο το συναισθημα και την ρητορικη.

Ουτε οι πολιτικοι και η εξουσια εχει το φταιξιμο καθ'ολοκληριαν, ουτε και ο λαος ειναι αμεμπτος και αθωος σαν λευκη περιστερα.

Αυτα διαφευγουν επιμελως του κου Θεοδωρακη. Το οτι συμμετεχουν ολοι, στο μετρο που τους αναλογει, καθ'εκαστος, και αυτο το ξεχνα ο ιδιος.

Το οτι αυτο το γενος σε πολυ μεγαλο ποσοστο, απεμπολησε τον Σταυρο, ως τροπο ζωης, και αναληψη πνευματικης ευθυνης και πολιτειας,
και διαλεξε να μεινει και να επαναπαυτει στο Παλατι του Ηρωδη,
και μεσα εκει στην ψευδαισθηση της αυταρκειας και της ασφαλειας, να ζει σαγηνευμενο απο τους χορους της Σαλωμης, και τα λουκουλεια γευματα,
ειχε και εχει το κοστος του.

Το οποιο κοστος, χωρις κλαψα και μεμψιμοιρια, με ανδρεια και θαρρος, καλουμαστε να πληρωσουμε τωρα.

Ως ο παλαιος Ισραηλ, παιδευοταν με αυστηροτητα και δικαιοσυνη, καθε φορα που ξεχνουσε τον Κυριο Του, και τις αναριθμητες ευεργεσιες Του,
πορευομενος εν σκοτει μεσα στην ερημο των παθων του, και λατρευοντας τον χρυσον μοσχον,
που συμβολιζει την εγκαταλειψη της αληθους Πιστεως και Πολιτειας κατα Θεον,
κατα τον ιδιο τροπο, ο νεος Ισραηλ, καλειται να περασει τον Κανονα του, γιατι συμπεριφερετει πολλακις σαν τους Ιουδαιους.

Ο Θεος, ου μυκτηριζεται αγαπητοι, Μακροθυμος μεν, και Πολυελεος, ουκ οργισθησεται εις τελος, ουδε εις τον αιωναν μηνιει, αλλα αυτο δεν σημαινει, και
οτι ξεχνα, η αφηνει τα τεκνα Του, απαιδευτα, και ανευ νουθεσιας. Ειναι βαρυ το χερι του Θεου, σε αυτους που αγαπα, και εχει εκλεξει.

Καλες οι αναλυσεις οι γεωστρατηγικες, οι πολιτοκο-οικονομικες, και τα εξωτερικα, κοσμικα φαινομενα, τα οποια κυκλικα επαναλαμβανονται,
αλλα η ουσια και το οντολογικο ειναι τοων πραγματων, βρισκεται μονον στην θεολογικη τους θεωρηση.

Μονον σε συναρτηση, σε συναφεια, και ως κεντρο τον Θεανθρωπο, εξηγουνται τα του κοσμου.

Αυτο βροντοφωναζε δικαιως και σοφα και ο π.ιουστινος Ποποβιτς, στην μακαρια ζωη του, αλλα και απο την προγευση της Βασιλειας του Θεου, οπου βρισκεται τωρα και δεεται υπερ ολων ημων των υπολειπομενων.

Μονο στο μυστηριο του Σταυρου, η εορτη του οποιου πλησιαζει, βρισκουμε νοημα και εξηγηση, αλλα και προοπτικη, ζωης και ελπιδος,
για ολα αυτα που μας συνεβηκαν, που συμβαινουν, αλλα και που επονται να συμβουν, στο αμεσο μελλον.

Ας το εχει κατα νου, αυτο, και ο Μικης, τον οποιο τιμουμε και ευχαριστουμε για την προσφορα του, ανεξαρτητα απο τις οποιες διαφωνιες.

Να με συγχωρειτε που χαλασα ελαφρα την κατανυξη εκ των λογων του, αλλα καποια πραγματα πρεπει να λεγονται,
εστω και εαν χαρακτηρισθω, και ισως δικαιως, ο σπασικλας και ο κομπλεξικος της παρεας..

συμφωνω απολυτα με τον αγαπητο Διονυση!!

[aposal]

Συμφωνώ κι εγώ με τον Διονύση:

Συμβαινει απλως να εχουμε διαφορετικες αποψεις και θεωρηση επι συγκεκριμενων προσωπων και πραγματων.

Αυτο ειναι ολο και ειναι και θεμιτο.