σου εύχομαι η ζωή σου να είναι φωτισμένη και ευλογημένη....
και ότι έμαθες και είδες από εκείνον, να το κρατήσεις ως "κόρη οφθαλμού".
Και η φλόγα του λυχναριού του, ακόμα και αν σωματικά δεν είναι μαζί μας, συνεχίζει να φέγγει και να μας φέγγει...
και αυτό που πρωτίστως έχουμε να κάνουμε, είναι να ανάψουμε και τα δικά μας λυχναράκια, απο εκείνο το φως,
και με την ζωή μας απο δω και πέρα (όλα του τα πνευματικοπαίδια) να προσπαθήσουμε να τιμήσουμε την μνήμη του όσο καλύτερα γίνεται και με ότι δυνάμεις έχει ο καθένας,
ώστε να μην προδώσουμε την αστείρευτη αγάπη που μας έδειχνε και να είναι για εμάς περήφανος....
Ας του μοιάσουμε δε, λίγο στην αγάπη που είχε για τον Κύριο μας.... και ήδη θα έχουμε κατορθώσει πολλά!
Χρόνια πολλά!!!
