Η αθωότητα ενός παιδιού
Δημοσιεύτηκε: Τρί Νοέμ 18, 2008 6:29 am
Καποτε ενα μικρο παιδι ειχε παει στο φτωχομαγαζακι του πατερα του.Και εκει παρακολουθουσε σιωπηλα τη δουλεια του μπαμπα του και τις συναλλαγες του.Οι πελατες διαλεγαν τα πραγματα που ηθελαν,πληρωναν,επαιρναν ρεστα και εφευγαν.Ολα καλα και ηρεμα.
Καποια στιγμη ηρθε και μια πλουσια κυρια.Πηρε τα πραγματα που ηθελε,εδωσε ενα μεγαλο νομισμα,να τα πληρωσει και περιμενε τα ρεστα της που ηταν διαφορετικα μικροτερα νομισματα.Αναμεσα τους κι ενα νομισματακι τιποτενιας αξιας πολυ βρωμικο.Η πλουσια κυρια δεν καταδεχθηκε να το πιασει στο χερι της.Το κυταξε με αηδια και ειπε"αυτο να το δωσεις στο παιδι σου να το ριξει στην Εκκλησια τη Κυριακη".Το εσπρωξε προς το μερος του και εφυγε..
Το φτωχο παιδι το πηρε αλλα ειχε αναστατωθει απ τα λογια της και ρωτησε τον πατερα του -"Κανει να δινωμε στον Χριστο τα βρωμικα πραγματα?" Δε του πηγαινε αυτη η σκεψη...και ο πατερα απαντα-"Εκεινα που δινουμε στο Χριστο παιδι μου πρεπει να ειναι τα πιο ομορφα και τα πιο λαμπερα".
Ετσι το μικρο παιδι πηρε το νομισμα,και για να μη το ριξει στην εκκλησια βρωμικο αρχιζε να το τριβει για να καθαρισει.Και τριβοντας το καθε μερα απο λιγο μεχρι τη Κυριακη απο χαλκινο που ηταν εγινε χρυσαφι.Και οταν τη Κυριακη το εριξε στο κουτι,για να παρει κερι,το πηραν οι αγγελοι και το πηγαν κατευθειαν στο Χριστο.Και το αποθεσαν στο χερι του.Και ο Χριστος το πηρε και το ευλογησε και ειπε "Ειναι μια απ τις πιο ομορφες προσφορες που εχω δει".
Τι ηταν εκεινο που εκανε τη δεκαρα τοσο ομορφη στα ματια του Χριστου?το χρωμα?το τριψιμο?η λαμψη?ΟΧΙ
Ηταν κατι αλλο.Η εσωτερικη διαθεση του παιδιου που δεν το ανεχονταν να δωσει στο Χριστο κατι το ασχημο,κατι τοσο βρωμικο.Ετσι το παιδι καθαρισε τη δεκαρα χωρις να υποψιαζεται οτι καθαριζοντας την καθαριζε πρωτα τη ψυχη του,αφου ετσι κατανοουσε ολο και πιο πολυ οτι ο,τι εχει σχεση με το Θεο πρεπει ναναι μεσα και εξω καθαρο.
Εμεις πως θα καθαρισουμε τη σκουρια απ τη καρδια μας και τη ψυχη μας ?Καλοτυχοι εκεινοι που εδωσαν σε πεινασμενο φαι,σε διψασμενο νερο,σε πονεμενο λιγο στοργη.Καλοτυχοι εκεινοι που εδωσαν στο Θεο δοξα.Μια φωνη απ την αρχαια εποχη μας φωναζει"Μνημονευε τα εσχατα σου".
Το Ευαγγελιο μας λεει"να ειστε πονετικοι,να αγαπατε ο ενας τον αλλον,μη παρασυρεσθε πισω απ τα επιγεια αγαθα,μη το κανετε αυτο το λαθος.Γιατι για τα επιγεια και τα προσκαιρα θα χασετε την αιωνια ζωη.
Η ζωη δεν ειναι μεθυσι και γλεντι,η ζωη στη γη ειναι σχολειο,ειναι εξεταση.Πρεπει να δειξουμε τι αξιζουμε.Ολα τα επιγεια μια μερα θα σβυσουν και τοτε θα μεινουν μονο τα καλα μας εργα.Και τα καλα μας αισθηματα.Αυτα θα μας συνοδευουν παντα.Απο αυτα η θα δικαιωθουμε η θα κατακριθουμε.
Τι λετε λοιπον?δεν ειναι προτιμοτερο να εισαι φτωχος,γραμμενος στη Βιβλιο της Ζωης,παρα πλουσιος και ξεχασμενος στη κολαση?...
Καποια στιγμη ηρθε και μια πλουσια κυρια.Πηρε τα πραγματα που ηθελε,εδωσε ενα μεγαλο νομισμα,να τα πληρωσει και περιμενε τα ρεστα της που ηταν διαφορετικα μικροτερα νομισματα.Αναμεσα τους κι ενα νομισματακι τιποτενιας αξιας πολυ βρωμικο.Η πλουσια κυρια δεν καταδεχθηκε να το πιασει στο χερι της.Το κυταξε με αηδια και ειπε"αυτο να το δωσεις στο παιδι σου να το ριξει στην Εκκλησια τη Κυριακη".Το εσπρωξε προς το μερος του και εφυγε..
Το φτωχο παιδι το πηρε αλλα ειχε αναστατωθει απ τα λογια της και ρωτησε τον πατερα του -"Κανει να δινωμε στον Χριστο τα βρωμικα πραγματα?" Δε του πηγαινε αυτη η σκεψη...και ο πατερα απαντα-"Εκεινα που δινουμε στο Χριστο παιδι μου πρεπει να ειναι τα πιο ομορφα και τα πιο λαμπερα".
Ετσι το μικρο παιδι πηρε το νομισμα,και για να μη το ριξει στην εκκλησια βρωμικο αρχιζε να το τριβει για να καθαρισει.Και τριβοντας το καθε μερα απο λιγο μεχρι τη Κυριακη απο χαλκινο που ηταν εγινε χρυσαφι.Και οταν τη Κυριακη το εριξε στο κουτι,για να παρει κερι,το πηραν οι αγγελοι και το πηγαν κατευθειαν στο Χριστο.Και το αποθεσαν στο χερι του.Και ο Χριστος το πηρε και το ευλογησε και ειπε "Ειναι μια απ τις πιο ομορφες προσφορες που εχω δει".
Τι ηταν εκεινο που εκανε τη δεκαρα τοσο ομορφη στα ματια του Χριστου?το χρωμα?το τριψιμο?η λαμψη?ΟΧΙ
Ηταν κατι αλλο.Η εσωτερικη διαθεση του παιδιου που δεν το ανεχονταν να δωσει στο Χριστο κατι το ασχημο,κατι τοσο βρωμικο.Ετσι το παιδι καθαρισε τη δεκαρα χωρις να υποψιαζεται οτι καθαριζοντας την καθαριζε πρωτα τη ψυχη του,αφου ετσι κατανοουσε ολο και πιο πολυ οτι ο,τι εχει σχεση με το Θεο πρεπει ναναι μεσα και εξω καθαρο.
Εμεις πως θα καθαρισουμε τη σκουρια απ τη καρδια μας και τη ψυχη μας ?Καλοτυχοι εκεινοι που εδωσαν σε πεινασμενο φαι,σε διψασμενο νερο,σε πονεμενο λιγο στοργη.Καλοτυχοι εκεινοι που εδωσαν στο Θεο δοξα.Μια φωνη απ την αρχαια εποχη μας φωναζει"Μνημονευε τα εσχατα σου".
Το Ευαγγελιο μας λεει"να ειστε πονετικοι,να αγαπατε ο ενας τον αλλον,μη παρασυρεσθε πισω απ τα επιγεια αγαθα,μη το κανετε αυτο το λαθος.Γιατι για τα επιγεια και τα προσκαιρα θα χασετε την αιωνια ζωη.
Η ζωη δεν ειναι μεθυσι και γλεντι,η ζωη στη γη ειναι σχολειο,ειναι εξεταση.Πρεπει να δειξουμε τι αξιζουμε.Ολα τα επιγεια μια μερα θα σβυσουν και τοτε θα μεινουν μονο τα καλα μας εργα.Και τα καλα μας αισθηματα.Αυτα θα μας συνοδευουν παντα.Απο αυτα η θα δικαιωθουμε η θα κατακριθουμε.
Τι λετε λοιπον?δεν ειναι προτιμοτερο να εισαι φτωχος,γραμμενος στη Βιβλιο της Ζωης,παρα πλουσιος και ξεχασμενος στη κολαση?...