Σήμερα πήρα ένα mail και πολύ χάρηκα.
Αφορούσε το όνομα Κερασιά το οποίο η κυρια που μου έγραψε το συνέδεσε με την Αγία Ματρώνα την Χιοπολίτισα.
Μετά και απο δικιά μου έρευνα διαπίστωσα οτι πράγματι η Αγία Ματρώνα είναι γνωστή και σαν Κυρά, Κυρατσώ και Κερασιά (κατ' επέκταση).
Σήμερα γιορτάζει ο Υάκινθος που στην δημώδη ονομασία αφορά το λουλούδι γνωστό ως Ζουμπούλι οπότε σήμερα γιορτάζει και η Ζουμπουλία...
Γενικά για το θέμα των ονομάτων έχω προβληματιστεί πάρα πολύ έχοντας προμηθευτεί (και διαβάσει) πλείστα όσα σχετικά βιβλία και έχω προχωρήσει ένα βήμα παραπέρα απο την σκληρή γραμμή ορισμένων Ιερωμένων της Εκκλησίας μας οι οποίο δεν βαφτίζουν όνομα που είτε δεν υπάρχει στο Αγιολόγιο είτε δεν προκύπτει άμεσα απο άλλο.
Ορισμένοι λαικοί ήδη φέρουν όνομα το οποίο δεν γιορτάζεται, όπου στο εορτολογιο.γρ αν μετά απο την έρευνά μας φανεί οτι έχει κοινή ρίζα με κάποιο όνομα που γιορτάζει ή είναι δημώδης πραφθορά ή παράγωγο τότε το προσθέτουμε όπως κάναμε και για το Κερασιά.
Ετσι, συσχετίζεται η γιορτή και ο εορτάζων πλέον μπορεί να χαρεί με το περιβάλλον του, του φίλους του και την οικογένειά του, εκπέμποντας θετικά μηνύματα για την Ορθοδοξία η οποία τον απέκλειε για πολλά χρόνια.
Η ένταξη ενός μη εορτάζοντος ονόματος στην γιορτή των Αγίων Πάντων είναι ελαφρώς "θολή" για τους περισσότερους διότι όλοι θέλουν την "εξατομίκευση" και την "δικιά τους" γιορτή.
Σε εγκύκλιο της Εκκλησίας της Ελλάδος την οποία αναζητώ (σε hard copy), έχει γίνει σύσταση στους Ιερωμένους να κάνουν αποδεκτά για βάφτιση όλα τα ονόματα εκτός απο ακρότητες τύπου Μαντόνα κλπ.
Προχωρώντας ένα βήμα ακόμα, θέλω να υπογραμίσω ότι οι Αγιοι όλων των Εκκλησιών με τις οποίες υπάρχει Ορθόδοξοι Κοινωνία είναι αποδεκτοί απο όλες τις υπόλοιπες εκκλησίες. Το θέμα το έχω υπο στενή έρευνα και οσονούπω θα υπάρχουν εξελίξεις για τις οποίες θα σας ενημερώσω.
Οσο για το Αργύρης υπάρχει ο "δικός μας" τοπικός Αγιος Επανομής Θεσσαλονίκης με τον εξής βίο :
Ο ΑΓΙΟΣ ΑΡΓΥΡΗΣ ή ΑΡΓΥΡΟΣ
Γεννήθηκε στην Επανομή της Θεσσαλονίκης το 1788. Παιδί ακόμα πήγε στη Θεσ/νίκη, όπου έπιασε δουλειά κοντά σ' έναν ράφτη. Κάποτε μπήκε σε κάποιο καφενείο και με θάρρος ήλεγξε έναν αρνησίθρησκο. Τον προέτρεψε μάλιστα να μετανοήσει και να επανέλθει στον χριστιανισμό. Από την τόλμη του αυτή, πήραν αφορμή οι γενίτσαροι, συνέλαβαν τον Αργύρη, τον βασάνισαν και τον παρέδωσαν στον κριτή, πού διέταξε την άμεση φυλάκιση του. Σε κάθε προσπάθεια του κριτή, ό νεομάρτυρας παρέμενε σταθερός στη χριστιανική πίστη. Έτσι θανατώθηκε με απαγχονισμό σε ηλικία 18 χρονών, στην τοποθεσία Καμπάνι την 11η Μαΐου 1806.
Περισσότερα για την ονοματοδοσία δείτε
www.eortologio.gr/arthra/onomatodosia.htm
Χρ.