Σελίδα 9 από 11
Re: Ο πόλεμος που δέχομαι . . .
Δημοσιεύτηκε: Πέμ Φεβ 12, 2009 12:26 pm
από LOCKHEART
aposal έγραψε: Αν μπορουσες την Κυριακή να προλάβεις τη συζήτηση με τον ιερέα, θα ήταν πολύ χρήσιμο να του έθετες την ερώτηση.
Σε ευχαριστώ πολύ αγαπητέ Αποστολε απλά κάνουμε κουβεντούλες και εκθέτουμε απόψεις σαφώς ο Κύριος ειναι εκείνος που θα μας κρίνει και ξέρει τους λόγους μην ξεχναμε είναι εκείνος που τα έβαλε με τους Φαρισαίους όταν σε διάφορα περιστατικά τον κατηγορούσαν οτι καταλύει τις γραφές και έβλεπε τα πραγματα όπως εκείνος έκρινε.
Δυστυχως δεν γίνεται με τίποτα . Το πλοίο φέυγει 08:00 απο Ζακυνθο 09:30 θα είμαι κυλλήνη οπότε δεν προλαβαίνω με τίποτα. Οπότε θα σας δώ στην μάσα :)
Ζητω την κατανόηση σας και την αγάπη σας δυστυχώς υπάρχουν και κάποια προσωπικά που δεν μπορώ να αναφερω για ευνόητους λόγους. Ευχαριστώ όμως χαίρομαι που κάνουμε ανοιχτές κουβεντες)
ΑΝΤΕ ΜΕ ΤΟ ΚΑΛΟ ΚΑΙ ΑΠΟ ΚΟΝΤΑ :)!!!
Re: Ο πόλεμος που δέχομαι . . .
Δημοσιεύτηκε: Πέμ Φεβ 12, 2009 12:33 pm
από dora gian
Aγαπητε ΙΝΟΝΑ εγω ειπα για τις σχεσεις τις προγαμιαιες οχι για την σχεση την εντος γαμου , αυτο που ειπε ο χριστος ειναι για τους εγγαμους, εγω αυτο που λεω ειναι οτι ο ανθρωπος δικαιουτε μια , εναν συζυγο για παντα, αν θα εχει σεξουαλικες σχεσεις πριν το γαμο η [ΤΕΛΕΤΟΥΡΓΙΚΟ] η μετα ειναι δικο του θεμα , αν αυτος αλλαζει μτισ γυναικες σαν τα πουκαμισα και δεν μπορει να χαλιναγωγισει το ενστικτο του , αυτο ειναι η ΑΜΑΡΤΙΑ δηλ η ικανοποιηση του ΕΓΩ του και οχι η προσφορα ανιδοιοτελους ΑΓΑΠΗΣ . Η σεξουαλικοτητα μεσα στο γαμο καθαγιαζεται λογω του τελετουργικου και απο μυαρη βρωμικη πραξη, γινεται ευλογημενη. Ισως ,για τον μη συνηδειτοποιημενο να ειναι ετσι , αλλα για αυτους που προσπαθουν να ωριμασουν δεν ειναι ακριβως ετσι, και να που καποιοι εξομολογοι δινουν και αδεια , ισως ο FROYD, να μην ελεγε ΟΤΙ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΝΟ ΕΙΔΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΜΟΥ αν η εκκλησια στματουσε να ανταγωνιζεται τη σεξουαλικοτητα και α
πο ΓΕΝΗΤΟΚΑΝΤΡΙΚΗ την εκανε ΑΝΘΡΩΠΟΚΕΝΤΡΙΚΗ
Προσωπικα απεχω απο σχεσεις μετα το διαζυγιο μου, για τουλαχιστον 4 χρονια αυτο ειναι επιλογη μου και οχι θρησκευτικο αισθημα ενοχης .Θελω να πιστευω οτι αρχιζω να ωριμαζω..........
Re: Ο πόλεμος που δέχομαι . . .
Δημοσιεύτηκε: Πέμ Φεβ 12, 2009 12:33 pm
από theodosis79
Το θέμα είναι να μην απολυτοποιούμε τίποτα. Ουτε όσοι τήρησαν παρθενία πριν απο το γάμο σώθηκαν όλοι, ούτε και όσοι πορνευαν ασύστολα καταδικάστικαν όλοι. Το θέμα είναι κατα πόσο γίνετε συνειδιτά ότι γίνετε. Και προς Θεού ποτέ να μην εγκαταλείπεται ο αγώνας. Ελεγε ένας μακριστός γέροντας, ας κάνουμε εμείς τα ευκολα και ας αφήσουμε τα δύκολα για το Θεό, εννοώντας την απαλλάγή απο τα πάθη. Ας πούμε με ειλεικρίνεια Θεέ μου εγώ όσο και αν προσπάθησα ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ, κάνε κατι ΕΣΥ!
ΥΓ Εχει να περάσει καιρό ο π. Αντώνιος απο το forum και πρέπει αν έρθει σύντομα κάποια στιγμή.
Re: Ο πόλεμος που δέχομαι . . .
Δημοσιεύτηκε: Πέμ Φεβ 12, 2009 1:24 pm
από dora gian
H εκκλησια καιη θεολογια επεβαλαν τον αποκλειστικο ελενχο στο γαμο τον 11 αιωνα οπουυ εγινε και ηκανονικη θεσμοθετηση του σαν μυστηριο.. απο την συνοδο του ΤΡΕΝΤ , η παραδοσιακη διδασκαλια εως τον 6 αιωνα υπεθετε οτι η συμφωνια και η ολοκληρωση μεσα απο την συνουσια 2 ενδιαφερωμενων επιβεβαιωνε το γαμο.Το συνοδικο συμβουλιοαποφασισε ,δογματισε ,και νομοθετησε απαιτοντας απο τον πιστο να απεχει απο τη σεξουαλικη πραξη 3 τουλαχιστον μερες πριν τη θεια κοινωνοια .Ο γαμος παρα τηνεεπιβολη της νεας θρησκειας εξηκολουθει να αποτελη δικαιοπραξιαν ρυθμηζομενην υπο του ΑΣΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ,η δε τελεσις αυτου δεν περιεβαλλετο θρησκευτικον τινα τυπον. Μαλιστα δε ο δια θρησκευτικου τυπου γαμος τον οποιον συνιστων προ της τελικης επικρατησης του χριστιανισμου οι επισκοποι, ουδεμιαν εγκυροτητα ειχε ,τοιαυτης αναγνωριζωμενης ,μονον εις τον πολιτικο γαμον.Μολις δε περι τα τελη του 9 αιωνα μ.χ εν ετη 893, επεβληθη δια ΝΕΑΡΑΣ ,ΛΕΟΝΤΟΣ ΣΟΦΟΥ η υποχρεωτικη ιεροτελεστια του γαμου,ως στοιχειον απαραιτητον νομιμοτητος αυτου και καθιερωθη επι ΑΛΕΞΙΟΥ Α ΚΟΜΝΗΝΟΥ η μεχρι τωρα χρηση ακολουθεια του γαμου.
ν
Re: Ο πόλεμος που δέχομαι . . .
Δημοσιεύτηκε: Πέμ Φεβ 12, 2009 2:12 pm
από ktistos
Προσωπικά σέβομαι και τον αγώνα και την προσπάθεια που κάνουν όλοι οι αδελφοί εδώ στο Φόρουμ να μείνουν στον δρόμο του Θεού και πολύ σωστά κάνουν. Ο μόνος λόγος που γράφω ότι γράφω είναι όχι να διαχωρίσω την θέση μου από την αμαρτία και τα πάθη γιατί εγώ είμαι ο μεγαλύτερος αμαρτωλός αλλά για να γλυτώσω κάποιους αδελφούς από τζάμπα κόπο και προσπάθεια. Ότι γράφω σε καμία περίπτωση δεν αντιπροσωπεύει δικές μου γνώμες αλλά κυρίως γνώμες των Πατέρων και των σύγχρονων γερόντων. Θα ήθελα έτσι να σας θέσω ένα παράδειγμα.
Πολλοί Κατερινιώτες φίλοι μου, αφού ανεβούν στον Όλυμπο όταν τους ρωτήσω στο τέλος της εκδρομής τους φτάσατε ως την κορφή μου λένε αυθόρμητα: Ναι! Δηλαδή πατήσατε τον Μύτικα; Κοίταξε δεν φτάσαμε ως τέρμα πάνω αλλά κι εκεί Μύτικας ήταν!
Θα το πω όσο πιο απλά γίνεται. Το να κατορθώσω το 70% μιας εντολής του Θεού και να ξέρω ότι μου λείπει ένα 30% για να αγγίξω το τέλειο κρύβει και αυτογνωσία και ταπείνωση. Το να βαφτίζω όμως το 70% μόνος μου 100% όπως βαφτίζουν οι φίλοι μου εντελώς αυθαίρετα τα 2.500 μέτρα που ανέβηκαν Μύτικας (2.918μέτρα) δείχνει φαρισαϊκή αυτοδικαίωση. Στερώ τον εαυτό μου από κάθε δυνατότητα προόδου και βελτίωσης γιατί βάφτισα το δικό μου στόχο κορυφή χωρίς στην πραγματικότητα να είναι.
Επομένως όπως ανέφερε σε μια πολύ ωραία του ομιλία ο μητροπολίτης Μεσογαίας Νικόλαος ότι ανεβάζει επίτηδες ο Χριστός πολύ ψηλά τον πήχη, όταν λέει ότι είναι μοιχεία και το εμπαθές κοίταγμα μιας γυναίκας ή ενός άνδρα από το ου μοιχεύσεις της Παλαιάς Διαθήκης, ώστε αν περνάμε έστω και από κάτω να μας μένει σαν κέρδος η ταπείνωση. Γιατί θα ξέρουμε ότι μας χωρίζει πολύς δρόμος ακόμη από την τελειότητα. Και αυτή η ταπείνωση που έρχεται φυσιολογικά στον άνθρωπο, όπως λέει ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, αναπληρώνει την έλλειψη της εντολής. Δηλαδή όσο θεωρούμε τον εαυτό μας ταπεινά χρεώστη κερδίζουμε σε ταπείνωση, σε Θεία Χάρη, σε χρόνο και σε κόπο. Όσο βαφτίζουμε το σημείο που καταφέραμε τελειότητα τόσο απομακρυνόμαστε από όλα τα παραπάνω.
Όσον αφορά το παράδειγμα με την τεκνογονία θα θέσω ένα ερώτημα. Μια κοπελίτσα που την βίασε ένας Τούρκος κατά την εισβολή στην Κύπρο και γέννησε ένα παιδί σημαίνει ότι ο Θεός ευλόγησε την μίξη τους; Είναι απόδειξη το παιδί ότι μια σχέση είναι ευλογημένη από τον Θεό;
Re: Ο πόλεμος που δέχομαι . . .
Δημοσιεύτηκε: Πέμ Φεβ 12, 2009 2:31 pm
από ψυχουλα
dora gian έγραψε:H εκκλησια καιη θεολογια επεβαλαν τον αποκλειστικο ελενχο στο γαμο τον 11 αιωνα οπουυ εγινε και ηκανονικη θεσμοθετηση του σαν μυστηριο.. απο την συνοδο του ΤΡΕΝΤ , η παραδοσιακη διδασκαλια εως τον 6 αιωνα υπεθετε οτι η συμφωνια και η ολοκληρωση μεσα απο την συνουσια 2 ενδιαφερωμενων επιβεβαιωνε το γαμο.Το συνοδικο συμβουλιοαποφασισε ,δογματισε ,και νομοθετησε απαιτοντας απο τον πιστο να απεχει απο τη σεξουαλικη πραξη 3 τουλαχιστον μερες πριν τη θεια κοινωνοια .Ο γαμος παρα τηνεεπιβολη της νεας θρησκειας εξηκολουθει να αποτελη δικαιοπραξιαν ρυθμηζομενην υπο του ΑΣΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ,η δε τελεσις αυτου δεν περιεβαλλετο θρησκευτικον τινα τυπον. Μαλιστα δε ο δια θρησκευτικου τυπου γαμος τον οποιον συνιστων προ της τελικης επικρατησης του χριστιανισμου οι επισκοποι, ουδεμιαν εγκυροτητα ειχε ,τοιαυτης αναγνωριζωμενης ,μονον εις τον πολιτικο γαμον.Μολις δε περι τα τελη του 9 αιωνα μ.χ εν ετη 893, επεβληθη δια ΝΕΑΡΑΣ ,ΛΕΟΝΤΟΣ ΣΟΦΟΥ η υποχρεωτικη ιεροτελεστια του γαμου,ως στοιχειον απαραιτητον νομιμοτητος αυτου και καθιερωθη επι ΑΛΕΞΙΟΥ Α ΚΟΜΝΗΝΟΥ η μεχρι τωρα χρηση ακολουθεια του γαμου.
ν
μαλιστα, αυτο τα λεει ολα....
Re: Ο πόλεμος που δέχομαι . . .
Δημοσιεύτηκε: Πέμ Φεβ 12, 2009 2:44 pm
από aposal
dora gian έγραψε:Η σεξουαλικοτητα μεσα στο γαμο καθαγιαζεται λογω του τελετουργικου και απο μυαρη βρωμικη πραξη, γινεται ευλογημενη. Ισως ,για τον μη συνηδειτοποιημενο να ειναι ετσι , αλλα για αυτους που προσπαθουν να ωριμασουν δεν ειναι ακριβως ετσι, και να που καποιοι εξομολογοι δινουν και αδεια , ισως ο FROYD, να μην ελεγε ΟΤΙ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΝΟ ΕΙΔΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΜΟΥ αν η εκκλησια στματουσε να ανταγωνιζεται τη σεξουαλικοτητα και α
πο ΓΕΝΗΤΟΚΑΝΤΡΙΚΗ την εκανε ΑΝΘΡΩΠΟΚΕΝΤΡΙΚΗ
Προσωπικα απεχω απο σχεσεις μετα το διαζυγιο μου, για τουλαχιστον 4 χρονια αυτο ειναι επιλογη μου και οχι θρησκευτικο αισθημα ενοχης .Θελω να πιστευω οτι αρχιζω να ωριμαζω..........
Έχει κάθε δικαίωμα να υποστηρίζεις τις απόψεις σου, αλλά - φαντάζομαι - γνωρίζεις καλά ότι είναι ασύμφωνες με τις αρχές της Εκκλησίας μας.
Re: Ο πόλεμος που δέχομαι . . .
Δημοσιεύτηκε: Πέμ Φεβ 12, 2009 2:56 pm
από dora gian
Αυτες δεν ειναι δικες μου αποψεις ειναι οι αποψεις της συνοδου και της ιστοριας ,οσο και της εκκλησιας.
Re: Ο πόλεμος που δέχομαι . . .
Δημοσιεύτηκε: Πέμ Φεβ 12, 2009 3:04 pm
από dora gian
λαθος Αποστολε δεν ειδα καλα την παραθεση σου , σε αλλο θεμα αναφερομουν

Re: Ο πόλεμος που δέχομαι . . .
Δημοσιεύτηκε: Πέμ Φεβ 12, 2009 5:30 pm
από aposal
Θέλω να διευκρινίσω κάτι, γιατί το ανέφερα κι εγώ : Το τι λέει ένας πνευματικός πατέρας σε κάποιο πνευματικό του παιδί, είναι κάτι που αφορά ΜΟΝΟ αυτούς τους δύο και δεν πρέπει να το κάνουμε κανόνα!
Όπως κι ένας γιατρός, για κάποια ειδική περίπτωση ασθενούς, μπορεί να υιοθετήσει διαφορετική αγωγή απ' ότι συνήθως!
Ακόμη και στην (ειδική) περίπτωση που ο πνευματικός κάνει λάθος και η συμβουλή του οδηγήσει τον πιστό σε αμαρτία, την αμαρτία την χρεώνεται ΜΟΝΟ ο πνευματικός και όχι ο πιστός.