Ο πόλεμος που δέχομαι . . .

Πνευματικά θέματα

Συντονιστές: pAntonios, Συντονιστές

Απάντηση
Άβαταρ μέλους
LOCKHEART
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 764
Εγγραφή: Σάβ Δεκ 20, 2008 12:00 pm
Τοποθεσία: Aπο Αθήνα αλλα τώρα Ζάκυνθο
Επικοινωνία:

Ο πόλεμος που δέχομαι . . .

Δημοσίευση από LOCKHEART »

Καλημέρα αδερφοί μου ,

Οι περισσότεροι μέσα απο τις αναρτήσεις μου γνωρίζεται οτι πέρασα αρκετα σκαλοπάτια αθειστικά και αιρετικά πριν έρθω στην Ορθοδοξία. Απο τότε που ειμαι στην Ορθοδοξία δυνατά (προσευχη, εξομολόγηση, εκκλησία, αναγνωση πατερικων κειμενων και αγιας γραφής) τα πράγματα έχουν γίνει ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ στην ζωή μου φυσικά δεν με πειράζει αυτό αλλα θα ήθελα να σας αναφέρω κάποια πραγματα και θέλω την γνώμη σας.

Πριν ασχοληθώ με την Ορθοδοξία ήμουν μια χαρά κοιμόμουν ωραία ήρεμα , δεν είχα κακους λογισμούς αλλα ηρεμία κλπ απο τον καιρό που ασχολούμε και καταπολεμώ τα πάθη μου, μου συμβαίνουν τα εξής:

Εφιάλτες σε σημείο να φωνάζω και να ξυπνάω τους δικούς μου , να βλέπω δαίμονες με δρεπάνια κλπ αμέσω μόλις ξυπνήσω απο τον εφιάλτη λέω την ΕΥΧΗ και κατα περίεργο τρόπο κοιμάμαι σαν πουλάκι.
Κοιμάμαι και με πιάνει κρύος ιδρώτας που ευτυχώς τον τελευταίο καιρό έχει ηρεμήσει.
Εχω απιστευτους κακους λογισμους ΠΟΥ δεν του αναπαράγω απλα δημιουργούνται μόνοις του λές και ειναι κάποιος μέσα μου και κανει πλεξιμο μιλάμε για πιστευτα πραγματα λογιμοι που παω μέσα ισοβια άνετα μόνο απο τις σκέψεις, μιλάμε για πόλεμο λογισμων με τέτοια ταχύτητα που με πιάνει πονοκέφαλος. Απλά να αναφέρω οτι πριν ασχοληθώ με την Ορθοδοξία κάτι τετοιο δεν είχα απλά χαλαρά.
Με κάθε λογισμό με πιάνει κρύος ιδρώτας έχω ταχυπαλμία και αμέσως ο νους με ΕΝΟΧΟΠΟΙΕΙ του στυλ "Ναι Σπυρο για να το σκεφτεσαι αυτο σημαινει οτι θα το κανεις εισαι κακος ! ! ! πολυ κακος!"

ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ :

Ένα απόγευμα διάβαζα την ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ στο κρεβάτι μου συγκεκριμένα σε κάποιο σημείο που λέει ο Ιησου να πιστευετε προς τους μαθητες εκεινη την ώρα χτυπάει το κινητό με αποκρυψη!. Να ενημερώσω οτι το συγκεκριμένο νούμερο δεν το ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ! μόνο η κοπέλα μου για να μιλάμε οικονομικά με whats up. Χτυπάει το κινητό το σηκώνω και ήταν ένας τύπος που μου λέει το εξής : "Δωσε μου την παναγία στο τηλέφωνο θέλω να τις μιλήσω α και θέλω και την εφραιμ να του δώσω χαιρετίσματα" μετά άρχιζε να βρίζει τα θεία και γενικά πηρε 3 φορες δεν έκανα τίποτα ούτε τον έβρισα του ειπα οτι κάνει λάθος που του ειπα να το κλεισει και μάλιστα του ειπα οτι αν ξαναπαρει απλά θα ανοιγω την γραμμή και θα τον αφήνω να χρεώνεται μπας και ηρεμησει αλλα τίποτα πήρε 3 φορές και σταμάτησε.


Ποια ειναι η άποψη σας για όλα αυτά ;
Ο πνευματικός μου λεει να μην φοβάμαι , φυσικά ευκολο να το λες δυσκολο να το κάνεις αλλα προσπαθώ να σας πω δεν με πειράζει πλεον έχω συνηθίσει απλά ειναι πολυ δύσκολη η μάχη προσπαθω όσο μπορώ .

Απλά θέλω να σας ρωτήσω όλα αυτά ειναι φυσιολογικά ;
I prefer nothing than something bad
Μακάριοι οι καθαροί τη καρδία, ότι αυτοί τον Θεόν όψονται
Άβαταρ μέλους
LOCKHEART
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 764
Εγγραφή: Σάβ Δεκ 20, 2008 12:00 pm
Τοποθεσία: Aπο Αθήνα αλλα τώρα Ζάκυνθο
Επικοινωνία:

Re: Ο πόλεμος που δέχομαι . . .

Δημοσίευση από LOCKHEART »

frouteboras έγραψε: Eισαι σιγουρος οτι δεν ειναι καποιος γνωστος η καποιος που σε ξερει που βρηκε καπως το κινητο σου, και σου τηλεφωνει για να σε βρισει απο κακια η θεωρωντας οτι ειναι αστειο?
Nαι απόλυτα σίγουρος έχω 2 κινητά το 2ο ειναι μόνο για μένα και την κοπέλα δεν το έχω δώσει ΠΟΥΘΕΝΑ μιλάω μόνο με εκείνη για οικονομικούς λόγους λόγω whats up, μάλιστα το έχω αρκετούς μήνες και δεν με είχε ανοχλήσει κανεις ούτε καν για να ζητήσουν καποιον απο λάθος.
I prefer nothing than something bad
Μακάριοι οι καθαροί τη καρδία, ότι αυτοί τον Θεόν όψονται
Ionas
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 1964
Εγγραφή: Πέμ Μαρ 09, 2006 6:00 am
Τοποθεσία: ΑΘΗΝΑ

Re: Ο πόλεμος που δέχομαι . . .

Δημοσίευση από Ionas »

Αγαπητέ Lockheart

Είναι γεγονός ότι ο διάβολος ενεργεί όπως είναι αναμενώμενο...δηλαδή δεν θέλει με τίποτα να αφήσει κάτι που είχε και του έφυγε μέσα από τα χέρια. Γι αυτό ξεσηκώνει φανερό πόλεμο ευελπιστόντας ότι θα το ξανακερδίσει. Ο Θεός όμως αφήνει να πειραζόμαστε μέχρι εκεί που φθάνουν οι δσυνάμεις μας, δεν πρέπει να πογοητευόμαστε, γιατί τότε δίνουμε όπλα στον πονηρό να μας πολεμήσει...Το βλέπεις ξεκάθαρα ότι η ΕΥΧΗ μαστιγώνει και διώχνει τους δαόιμονες.
Γνώσεσθε την αλήθεια και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς
Άβαταρ μέλους
eleimon
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 3520
Εγγραφή: Τρί Νοέμ 11, 2008 6:34 am
Τοποθεσία: Ελπίδα-Αθήνα

Re: Ο πόλεμος που δέχομαι . . .

Δημοσίευση από eleimon »

Σπυρο αν και τα εχουμε ξαναπει εμεις,θελω να σου πω οτι ολα αυτα δυστηχως ειναι φυσιολογικα απ τη στιγμη που γυρισες στη σωτηρια της ψυχης σου.Δινουμε δικαιωματα στον αλλον κι αναλογα τα δικαιωματα που εχει δωσει ο καθενας αυτος μολις βλεπει οτι χανει εδαφος λυσομαναει.Εγω εδω και μερικες μερες ειμαι μες τη μαυρη απελπισια,με λογισμους που με χτυπανε ο ενας πισω απ τον αλλον...

Το μονο που σε συμβουλευω εγω προσωπικα,μη σταματας να προσευχεσαι,μη σταματας να μιλας με τον πνευματικο σου,μη σταματας να λες την ευχη,αυτη την ευχη που ειναι σωτηρια για ολους μας.

Κανε κουραγιο,σου ευχομαι οτι καλυτερο,ο Χριστος και η Παναγια διπλα σου,και φυλακες σου.

Υ.Γ Κατι αλλο σημαντικο που ηθελα να σου επισημανω ειναι αν εχεις ξεκοψει με τις προηγουμενες παρεες σου,κι οταν λεω να χεις ξεκοψει εννοω τελειως ουτε γεια,και αν εχεις πεταξει αντικειμενα που να σου θυμιζουν το παρελθον,βιβλια,η οτιδηποτε αλλο.Ο πνευματικος μου το χε επισημανει αυτο....Ξεκοψτε με καθε τι που σας θυμιζει το παρελθον.
«Το θάνατο δεν τον φοβά­μαι, όχι βέβαια ένεκα των έργων μου, αλλά επειδή πιστεύω στο έλεος του Θεού».
Άβαταρ μέλους
LOCKHEART
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 764
Εγγραφή: Σάβ Δεκ 20, 2008 12:00 pm
Τοποθεσία: Aπο Αθήνα αλλα τώρα Ζάκυνθο
Επικοινωνία:

Re: Ο πόλεμος που δέχομαι . . .

Δημοσίευση από LOCKHEART »

eleimon έγραψε:
Υ.Γ Κατι αλλο σημαντικο που ηθελα να σου επισημανω ειναι αν εχεις ξεκοψει με τις προηγουμενες παρεες σου,κι οταν λεω να χεις ξεκοψει εννοω τελειως ουτε γεια,και αν εχεις πεταξει αντικειμενα που να σου θυμιζουν το παρελθον,βιβλια,η οτιδηποτε αλλο.Ο πνευματικος μου το χε επισημανει αυτο....Ξεκοψτε με καθε τι που σας θυμιζει το παρελθον.

Να είσαι καλά :) Έχεις δίκιο πραγματικά δεν έχω κάτι που να θυμίζει το παρελθόν τα άτομα που είχα γνωρίσει απο τα σεμηναρια θεοσοφιστικά κλπ δεν έχω καμία επαφή πλέον.
I prefer nothing than something bad
Μακάριοι οι καθαροί τη καρδία, ότι αυτοί τον Θεόν όψονται
ANDA
Βασικός Αποστολέας
Βασικός Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 83
Εγγραφή: Τρί Νοέμ 13, 2007 6:00 am

Re: Ο πόλεμος που δέχομαι . . .

Δημοσίευση από ANDA »

Φίλε Σπύρο,

Είναι φυσιολογικό ναι. Απλά σου είναι λίγο πιο έντονο από ότι θα περίμενα. Μήπως μένεις και μόνος σου αυτό τον καιρό; Γιατί συνήθως όταν δεν υπάρχουν άνθρωποι τριγύρω οι "άλλοι" οργιάζουν. Πάς να προσευχηθείς και αισθάνεσαι μια πνιγερή ατμόσφαιρα, τόσο δυσάρεστη και έντονη που αισθάνεσαι ότι μπορείς να την κόψεις με το μαχαίρι. Και μετά βέβαια αρχίζουν οι θόρυβοι, καλοριφέρ, παράθυρα, πόρτες, πατώματα τρίζουν (και ενίοτε ρεύματα δημιουργούνται κ.α.). Αλλά όσο συνεχίζεις την προσευχή μην φοβάσαι δεν έχουν εξουσία πάνω σου. Βέβαια μετά έρχονται λογισμοί που σε εξουθενώνουν χειρότερα από τους θορύβους. Λογισμούς που ούτε πίστευς ότι θα μπορούσε ο πιο άθλιος απο τους ανθρώπους να σκεφτεί. Αλλά όταν πάνε να σε καταβάλουν να θυμάσαι τον Γέροντα Παίσιο που έλεγε ότι τους ευαίσθητους ανθρώπους πολεμούν οι βλάσφημες σκέψεις και επίσης ότι όλα αυτά είναι αεροπορία, δεν μπορείς να τα σταματήσεις να μπαίνουν μέσα στο μυαλό σου αλλά μην τους δίνεις το δικαίωμα της πρσγείωσης. Εσύ έχεις τον πύργο ελέγχου μην το ξεχνάς.

Το ξέρω ότι φοβάσαι, είναι που δώσαμε πολλά δικαιώματα και τώρα δυστυχώς ο αγώνας είναι αμείλικτος, αλλά σκέψου ότι κάτι κάνεις σωστά για να δέχεσαι τέτοιο πόλεμο και ότι ο Άγγελος σου είναι κοντά και επίσης άμα επικαλεστείς την Παναγιά μας η βοήθεια θα είναι άμεση.

Καλό αγώνα αδελφέ.
Άβαταρ μέλους
vasilikirimp
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 1403
Εγγραφή: Δευ Μάιος 05, 2008 5:00 am
Τοποθεσία: Κατερίνη
Επικοινωνία:

Re: Ο πόλεμος που δέχομαι . . .

Δημοσίευση από vasilikirimp »

Αγαπητέ μας φίλε Σπύρο εγώ θα σου πω μερικά πράγματα όπως βγαίνουν απο μέσα μου .
Καταρχήν και εγώ είμαι απο τα άτομα που περιπλανήθηκε και τώρα τελευταία βρήκε το δρόμο που οδηγεί στην πραγματική ευτυχία και αυτός είναι ο δρόμος του Θεού.
Η αλήθεια είναι ότι και εγώ βασανίζομαι κατά καιρούς απο κάτι περίεργα όνειρα ( έχω αναφέρει και σε σχετικό πόστ )
Κανονικά πρέπει όλα αυτά να τα συζητάς με το πνευματικό σου ακόμη και τους φόβους σουκ αι τις απόκρτφες σκέψεις σου.
Μια εξήγηση που μπορώ να δώσω είναι ότι όλο το χρονικό διάστημα που δεν ήσουν κοντά στο Θεό μας - το ταγκαλάκι σε είχε κοντά και σίγουρο , οπότε σε άφηνε να έχεις "γαλήνια " όνειρα -
τώρα όμως που έχεις απομακρυνθεί και όσο πλησιάζεις πνευματικά πιο κοντά στο Θεό τόσο τα πειράγματά του γίνονται και χειρότερα - αυτά όμως δε πρέπει να σε ανησυχούν διότι εσύ έχεις ακλόνιστη πίστη μέσα σου και να θυμάσαι πάντα ότι ο Θεός ΔΕ σε εγκαταλείπει ΠΟΤΕ !!!!!!
Ότι αφορά τους λογισμούς ( που τους έχω και εγώ σε κάποιο βαθμό ) είναι κάτι που είναι καθαρά θέμα ωριμότητας και δύναμης ώστε αυτά που διδάσκεσαι απο τα κείμενα που διαβάζεις τα μπορείς να τα κάνεις και εφαρμογή.
ξέρεις διαβάζουμε στα κείμενα των γερόντων και λέμε : α, τι ωραία που τα λέει έτσι είναι , και εγώ έτσι βαδίζω κλπ - και μόλις περάσει η ώρα του ενθουσιασμού της ώραςπου το αναγιγνώσκεις τότε συνειδητοποιέις ότι όχι μόνο απέχεις ΕΣΥ ( και όλοι μας ) αλλά είναι και ΤΡΟΜΕΡΑ ΔΥΣΚΟΛΟ να το εφαρμόσουμε.
Παρακαλούμε όμως ο Θεός να μας δίνει δύναμη ώστε να βλεπουμε καθαρά και χριστιανικά.
Σχετικά με το διάβασμα από δικήμ ου πείρα θα έλεγα να είσαι προσεκτικός στο τι διαβάζεις γιατι όλα δεν είναι για όλους το ίδιο χρονικό διάστημα. Τι θέλω να πω με αυτό ότι πιθανόν κάποια κείμενα να μην είσαι σε κατάλληλη χρονικη περίοδο ώστε να το διαβάσεις ( όχι κατάλληλη απο χρόνο αλλά απο πνευματική ωριμότητα ) - τουλάχιστον αυτό έχω διαπιστώσει απο τον εαυτό μου , μπορεί να κάνω και λάθος , σα Βασιλική όμως πιτεύω ότι κάθε τι θέλει το χρόνο του.
Αυτό που λένε να ωριμάσουν οι συνθήκες.
Για το παράδειγμα που μας αναφέρεις δεν έχω να πω κάτι διότι μπορεί να είναι απο μια απλή πλάκα , ένα ταγκαλικό σύμπτωμα ή ακόμη και η ερμηνεία που του δίνεις εσύ
Εκεί σηκώνω τα χέρια ψηλά που λένε.
Σημασία έχει εσύ σε κάθε τέτοια δοκιμασία να βγαίνεις ακόμη πιο δυνατός και να μη παραμελείς τη προσευχή σου , την επικοινωνία σου με τον πατέρα όλων μας ο οποίος στοργικά μας κρατά στην αγκαλιά του .
aposal
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 26109
Εγγραφή: Παρ Απρ 13, 2007 5:00 am
Τοποθεσία: Απόστολος @ Άγιος Δημήτριος (Μπραχάμι)

Re: Ο πόλεμος που δέχομαι . . .

Δημοσίευση από aposal »

Σπύρο μου, πριν μπεις στην Ορθοδοξία η ζωή σου ήταν φαινομενικά πιο εύκολη γιατί δεν δεχόσουν πόλεμο από το πονηρό. Και αυτό γιατί ήσουν σε μια προδιαγεγραμμένη πορεία απομάκρυνσης από τον Θεό. Δεν είχε λόγο να ασχολείται μαζί σου λοιπόν, αφού ήσουν πελάτης του. Η κατάληξη βέβαια του βίου σου δεν θα ήταν καθόλου ευχάριστη.
Από την στιγμή όμως που παίρνεις την στροφή προς τον Θεό, ο πονηρός δέχεται ένα χαστούκι. Κι από κει και μετά αρχίζει ο πόλεμός του, για να σε εξουθενώσει ψυχικά, να σε απογοητεύσει, να σε απελπίσει και να σε κάνει να εγκαταλείψεις τον αγώνα σου! Είναι όπως ένα λυσσασμένο σκυλί που δείχνει τα δόντια του για να τρομάξει τον κόσμο. Αυτό προσπαθεί κι εκείνος : Να σε τρομάξει. Μην του δίνεις σημασία! Κάνε τη προσευχή σου (Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ Θεού, ελέησόν με τον αμαρτωλό), που τον τσακίζει και συνέχισε με θάρρος. Ο Κύριος που είναι προστάτης σου είναι απείρως ισχυρότερος από τον πονηρό, εξ άλλου κι εκείνος είναι πλάσμα Του.
Το τρίπτυχο :
1. ειλικρινής μετάνοια,
2. ειλικρινής εξομολόγηση
3. μετάληψη της Θείας Κοινωνίας
είναι τόσο ισχυρό που ο αντίθετος δεν μπορεί να το αντέξει και απομακρύνεται τροχάδην. Τρέμει τον ταπεινό άνθρωπο, γιατί έχει τη χάρη του Θεού!
Να έχεις από κοντά τον πνευματικό σου και να τον υπακούς τυφλά, ακόμη και αν αυτά που σου λέει φαίνονται να μην έχουν λογική! Αυτό επιδιώκει ο πονηρός, να κόψει την εμπιστοσύνη προς τον πνευματικό μας, ώστε να μην έχουμε "αλεξίσφαιρη" προστασία και να μπορέσει να μας τραυματίσει.
Μην του κάνει το χατήρι! Στην πραγματικότητα είναι πολύ αδύναμος, αρκεί εμείς να φοράμε τη πανοπλία του Κυρίου μας!

Παραθέτω σχετικά αποσπάσματα :

Αποσπάσματα από το βιβλίο «ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ, ΛΟΓΟΙ Β΄ : ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΦΥΠΝΙΣΗ»

(σελ. 217)
-Γέροντα, φοβάμαι πολύ και σκέφτομαι σε μια δύσκολη περίσταση τι θα κάνω. Πού οφείλεται ο φόβος;
-Μπορεί κανείς και από μικρός να έχει πάθει κάτι και γι’ αυτό να φοβάται. Πολλές φορές μπορεί να είναι φυσικός ο φόβος, αλλά μπορεί να είναι και από έλλειψη πίστης, από έλλειψη εμπιστοσύνης στον Θεό. Ο φόβος όμως είναι και φρένο, γιατί βοηθάει να καταφύγει ο άνθρωπος στον Θεό. Φοβάται ο άνθρωπος και ζητάει από κάπου να πιαστεί και αναγκάζεται να πιαστεί από τον Θεό.


(σελ. 225-226)
Γι’ αυτό λέω να μην τα χάνει κανείς. Να κρατάει τη ψυχραιμία του και να δουλεύει το μυαλό. Γιατί, αν δεν δουλεύει το μυαλό και μόνο από χαζομάρα μπορεί ακόμη και να προδώσει. Οτιδήποτε συμβαίνει, πρέπει να προσευχηθεί, να σκεφτεί και να ενεργήσει. Το καλύτερο είναι να προσπαθεί με πνευματικό τρόπο να αντιμετωπίζει μια δύσκολη κατάσταση. Σήμερα όμως λείπουν και οι δύο παλικαριές. Ούτε πνευματική παλικαριά υπάρχει, η οποία γεννιέται από την αγιότητα και την παρρησία στον Θεό, ώστε να αντιμετωπιστεί μια δυσκολία με πνευματικό τρόπο, ούτε φυσική παλικαριά υπάρχει, ώστε να μην δειλιάζει κανείς μπροστά σε έναν κίνδυνο. Πρέπει να έχει κανείς πολλή αγιότητα για να φρενάρει ένα μεγάλο κακό, αλλιώς πού να στηριχτεί; Μια ψυχή σε ένα μοναστήρι αν έχει πνευματική παλικαριά, να δεις, τον άλλον που έρχεται με κακό σκοπό θα τον καθηλώνει με το ένα πόδι μέσα από τη μάνδρα και με το άλλο από έξω! Θα τον χτυπάει στο κεφάλι με πνευματικό τρόπο, με το κομποσχοίνι, με την ευχή και όχι με το πιστόλι. Λίγη προσευχή θα κάνει, και ο άλλος θα μείνει εκεί έξω ακίνητος! Θα μένει για…σκοπός! Μια ψυχή αν έχει πνευματική κατάσταση και το κακό θα φρενάρει και τον κόσμο θα βοηθήσει και για το μοναστήρι θα είναι ασφάλεια.
Στην πνευματική ζωή και ο πιο δειλός μπορεί να αποκτήσει πολύ ανδρισμό, αν εμπιστευθεί τον εαυτό του στον Χριστό, στη Θεία βοήθεια. Μπορεί να πάει στη πρώτη γραμμή, να πολεμήσει και να νικήσει. Ενώ, οι καημένοι οι άνθρωποι που θέλουν να κάνουν το κακό, και παλικαριά να έχουν, φοβούνται, διότι αισθάνονται την ενοχή τους και μόνο στη βαρβαρότητά τους στηρίζονται. Ο άνθρωπος του Θεού έχει Θεϊκές δυνάμεις, έχει και το δίκιο με το μέρος του.
Γι’ αυτό μόνο τον Θεό να φοβόμαστε, όχι τους ανθρώπους, όσο κακοί και να είναι. Ο φόβος του Θεού και τον πιο δειλό τον κάνει παλικάρι. Όσο ενώνεται κανείς με τον Θεό, τόσο δεν φοβάται τίποτε.
Ο Θεός θα βοηθήσει στις δυσκολίες. Αλλά για να δώσει ο Θεός την Θεϊκή δύναμη, πρέπει και ο άνθρωπος να δώσει αυτό το λίγο που μπορεί.


Αποσπάσματα από το βιβλίο «ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ, ΛΟΓΟΙ Γ΄ : ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ»

(σελ. 175-177)
Ήρθε στο καλύβι ένας νεαρός μάγος από το Θιβέτ και μου διηγήθηκε πολλά από τη ζωή του. Αυτό το παιδί, μόλις απογαλακτίστηκε, το αφιέρωσε ο πατέρας του, σε ηλικία τριών ετών, σε μια ομάδα τριάντα μάγων ανωτέρου βαθμού στο Θιβέτ, για να το μυήσουν στη τέχνη τους. Έφθασε στον ενδέκατο βαθμό μαγείας. Ο δωδέκατος είναι ο ανώτερος. Δεκαέξι ετών έφυγε από το Θιβέτ και πήγε στη Σουηδία, για να δει τον πατέρα του. Εκεί συνάντησε τυχαία έναν ορθόδοξο ιερέα, πολύ πιστό, και του ζήτησε να συζητήσουν. Ο νεαρός μάγος δεν ήξερε καθόλου τι θα πει ιερεύς ορθόδοξος. Στην αίθουσα λοιπόν, που κάθισαν για να συζητήσουν, άρχισε να του κάνει μερικές από τις μαγείες του, για να δείξει τη δύναμή του. Κάλεσε ένα αρχικό δαιμόνιο (Σημείωση : αρχικό σημαίνει ανώτερο, ηγεμονικό), τον Μήνα και του είπε : «Θέλω νερό». Σηκώνεται ένα ποτήρι από την κουζίνα, πηγαίνει μόνο του στη βρύση, ανοίγει η βρύση, γεμίζει, περνάει από την κλειστή τζαμαρία και έρχεται στην αίθουσα. Το πήρε εκείνος και ήπιε. Μετά παρουσίασε στον ιερέα, μέσα στην αίθουσα, όλο το σύμπαν, τον ουρανό, τα αστέρια. Χρησιμοποίησε μαγείες τέταρτου βαθμού, και θα προχωρούσε μέχρι τον ενδέκατο βαθμό. Ρώτησε τότε τον ιερέα, πώς τα έβλεπε όλα αυτά. «Ήμουν έτοιμος, μου είπε, να τον σκοτώσω, αν μου έβριζε τον σατανά». Ο ιερεύς όμως δεν του είπε τίποτε. Του λέει τότε ο νεαρός : «Γιατί δεν μου κάνεις κι εσύ σημεία»; «Ο δικός μου Θεός είναι ταπεινός» απάντησε ο ιερεύς και έβγαλε έναν σταυρό και του τον έδωσε να τον κρατήσει. «Κάνε πάλι σημεία» του λέει. Ο νεαρός κάλεσε τον Μήνα, το αρχικό δαιμόνιο, αλλά ο Μήνας έτρεμε, δεν τολμούσε να πλησιάσει. Καλεί τον Σατάν, αλλά και εκείνος το ίδιο : έβλεπε τον σταυρό και δεν πλησίαζε. Του είπε μόνο να σηκωθεί να φύγει για το Θιβέτ. Ο νεαρός τότε έβρισε τον Σατάν : «Τώρα κατάλαβα, του είπε, ότι η μεγάλη σου δύναμη είναι μια μεγάλη αδυναμία». Στη συνέχεια κατηχήθηκε κάπως από τον καλό ιερέα, ο οποίος του μίλησε και για του Αγίους Τόπους, το Άγιον Όρος κλπ. Έφυγε λοιπόν, από τη Σουηδία και πήγε στα Ιεροσόλυμα, όπου είδε το Άγιο Φως. Από εκεί πήγε στην Αμερική για να βρίσει του σατανιστές που γνώριζε, για να αλλάξουν μυαλό – ο Θεός τον έκανε τον καλύτερο ιεροκήρυκα – και από εκεί ήρθε στον Άγιον Όρος.
Ο Καλός Θεός τον βοήθησε σκανδαλωδώς, επειδή από μικρός είχε αδικηθεί. Κάνετε όμως προσευχή, γιατί τον πολεμούν οι μάγοι με όλους τους δαίμονες. Αφού εμένα πολεμούν, όταν έρχεται να τον βοηθήσω, πόσο μάλλον εκείνον. Του διαβάζουν οι ιερείς εξορκισμούς και ανοίγουν τα χέρια του και τρέχουν αίμα. Το καημένο το παιδί, πολύ το ταλαιπωρούν οι δαίμονες, ενώ πρώτα, που είχε φιλία μαζί τους, δεν το πείραζαν, αλλά το βοηθούσαν και το εξυπηρετούσαν.
Μελίζεται και διαμερίζεται ο Αμνός του Θεού, ο μελιζόμενος και μη διαιρούμενος, ο πάντοτε εσθιόμενος και μηδέποτε δαπανόμενος, αλλά τους μετέχοντας αγιάζων.
Άβαταρ μέλους
smarti
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 5165
Εγγραφή: Κυρ Μαρ 09, 2008 6:00 am
Τοποθεσία: Σμαρώ@Κατερίνη, Σέρρες

Re: Ο πόλεμος που δέχομαι . . .

Δημοσίευση από smarti »

LOCKHEART έγραψε:Καλημέρα αδερφοί μου ,

Οι περισσότεροι μέσα απο τις αναρτήσεις μου γνωρίζεται οτι πέρασα αρκετα σκαλοπάτια αθειστικά και αιρετικά πριν έρθω στην Ορθοδοξία. Απο τότε που ειμαι στην Ορθοδοξία δυνατά (προσευχη, εξομολόγηση, εκκλησία, αναγνωση πατερικων κειμενων και αγιας γραφής) τα πράγματα έχουν γίνει ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ στην ζωή μου φυσικά δεν με πειράζει αυτό αλλα θα ήθελα να σας αναφέρω κάποια πραγματα και θέλω την γνώμη σας.

Πριν ασχοληθώ με την Ορθοδοξία ήμουν μια χαρά κοιμόμουν ωραία ήρεμα , δεν είχα κακους λογισμούς αλλα ηρεμία κλπ απο τον καιρό που ασχολούμε και καταπολεμώ τα πάθη μου, μου συμβαίνουν τα εξής:

Εφιάλτες σε σημείο να φωνάζω και να ξυπνάω τους δικούς μου , να βλέπω δαίμονες με δρεπάνια κλπ αμέσω μόλις ξυπνήσω απο τον εφιάλτη λέω την ΕΥΧΗ και κατα περίεργο τρόπο κοιμάμαι σαν πουλάκι.
Κοιμάμαι και με πιάνει κρύος ιδρώτας που ευτυχώς τον τελευταίο καιρό έχει ηρεμήσει.
Εχω απιστευτους κακους λογισμους ΠΟΥ δεν του αναπαράγω απλα δημιουργούνται μόνοις του λές και ειναι κάποιος μέσα μου και κανει πλεξιμο μιλάμε για πιστευτα πραγματα λογιμοι που παω μέσα ισοβια άνετα μόνο απο τις σκέψεις, μιλάμε για πόλεμο λογισμων με τέτοια ταχύτητα που με πιάνει πονοκέφαλος. Απλά να αναφέρω οτι πριν ασχοληθώ με την Ορθοδοξία κάτι τετοιο δεν είχα απλά χαλαρά.
Με κάθε λογισμό με πιάνει κρύος ιδρώτας έχω ταχυπαλμία και αμέσως ο νους με ΕΝΟΧΟΠΟΙΕΙ του στυλ "Ναι Σπυρο για να το σκεφτεσαι αυτο σημαινει οτι θα το κανεις εισαι κακος ! ! ! πολυ κακος!"

ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ :

Ένα απόγευμα διάβαζα την ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ στο κρεβάτι μου συγκεκριμένα σε κάποιο σημείο που λέει ο Ιησου να πιστευετε προς τους μαθητες εκεινη την ώρα χτυπάει το κινητό με αποκρυψη!. Να ενημερώσω οτι το συγκεκριμένο νούμερο δεν το ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ! μόνο η κοπέλα μου για να μιλάμε οικονομικά με whats up. Χτυπάει το κινητό το σηκώνω και ήταν ένας τύπος που μου λέει το εξής : "Δωσε μου την παναγία στο τηλέφωνο θέλω να τις μιλήσω α και θέλω και την εφραιμ να του δώσω χαιρετίσματα" μετά άρχιζε να βρίζει τα θεία και γενικά πηρε 3 φορες δεν έκανα τίποτα ούτε τον έβρισα του ειπα οτι κάνει λάθος που του ειπα να το κλεισει και μάλιστα του ειπα οτι αν ξαναπαρει απλά θα ανοιγω την γραμμή και θα τον αφήνω να χρεώνεται μπας και ηρεμησει αλλα τίποτα πήρε 3 φορές και σταμάτησε.


Ποια ειναι η άποψη σας για όλα αυτά ;
Ο πνευματικός μου λεει να μην φοβάμαι , φυσικά ευκολο να το λες δυσκολο να το κάνεις αλλα προσπαθώ να σας πω δεν με πειράζει πλεον έχω συνηθίσει απλά ειναι πολυ δύσκολη η μάχη προσπαθω όσο μπορώ .

Απλά θέλω να σας ρωτήσω όλα αυτά ειναι φυσιολογικά ;

http://agiooros.net/forum/viewtopic.php ... 98&start=0

Κοιτα λιγο και εδω αν θελεις...εχει απαντησει ο πατερας Αντωνιος.
Θεοτόκε Παρθένε, χαίρε κεχαριτωμένη Μαρία ο Κύριος μετά Σου. Ευλογημένη Συ εν Γυναιξί και ευλογημένος ο καρπός της κοιλίας σου, ότι Σωτήρα έτεκες των ψυχών ημών.
Άβαταρ μέλους
panos0
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 590
Εγγραφή: Σάβ Οκτ 28, 2006 5:00 am

Re: Ο πόλεμος που δέχομαι . . .

Δημοσίευση από panos0 »

Καμια φορα τυχαινει να παιρνουν κατα λαθος δεν σημαινει οτι επειδη δεν εχεις δωσει το νουμερο δεν θα σε παρει καποιος. Με εχουν παρει και εμενα και μου εχουν ζητησει η πει διαφορα καμια φορα στην αρχη με αυτα που λενε νομιζεις οτι παιρνουν σωστα!
Και το νουμερο μου ειναι ενα που δεν προκειτε να το παρει κανεις κατα λαθος.

Τα ειπαν τα παιδια ολα να σου πω και εγω κατι εν συντομια και το κυριοτερο εκ πειρας, οπως εχεις βαλει τον Σταυρο στην ζωη σου ετσι ερχεται και αυτη.

Εγω λοιπον φορουσα ενα Σταυρο αναποδα στο πετο η ζωη μου λοιπον πηγαινε μια χαρα, οταν τον εβαλα σωστα (οτι μπορουσα δλδ τπτ :mrgreen: ) πηγε κατα... τον αναποδο σταυρο.
Ο Χριστος υποσχεθηκε θλιψεις σε αυτους που θα τον ακολουθησουν,(οχι ομως οτι δεν θα τους ακουει :mrgreen: ) κοιτα τι λεει σε ολη την Γραφη, κοιτα τι λεει στους Αποστολους, ο Διαβολος ζητησε να δοκιμασει ακομα και τους Αποστολους!! εμενα που καναμε παρεακι δεν θα δυσκολεψει? Σου λεει κουfα1α μου την εκανες? θα σε φτιαξω εγω...
Φυσιολογικο ειναι να εχεις δυσκολιες δεν ειναι η εξαίρεση λοιπον.

Κοροιδο δεν είναι αυτος, την φαση να χαλασει
Το θυμα ισως να σκεφτει, μετα να αποδρασει

Γιαυτο λοιπον την διαγωγη, εχει κοσμιωτατη
Μα για θυμισου φιλε μου, το δικιο του...πελατη!
:mrgreen: :mrgreen: :mrgreen: :mrgreen: :mrgreen: :mrgreen: :mrgreen:
Δημοσ.: 590
Δημοσ.: 591 " Έρχομαι και εγώ...."

I'll take lives and show all no mercy that night
Attack those not knowing my force
Απάντηση

Επιστροφή στο “Πνευματικά θέματα”