Re: Καλο παραδεισο μικρε...
Δημοσιεύτηκε: Δευ Δεκ 15, 2008 9:01 pm
Με ενοχλεί πολύ η αντιπαράθεση με λογοπαίγνια. Δείχνει άνθρωπο που δε συζητά επί της ουσίας, αλλά προσπαθεί να μπερδέψει τον άλλο με τα λόγια. Αυτή είναι η κοινώς λεγόμενη διαλεκτική του Μαρξισμού, αλλά δεν έχει καμιά σχέση με το διάλογο μεταξύ Χριστιανών. Εμείς εδώ JohnyWest είμαστε Χριστιανοί και μοιραζόμαστε τις εμπειρίες μας, μήπως αλληλοβοηθηθούμε, δεν κάνουμε θεωρητική αντιπαράθεση. Όχι ότι φοβάμαι τη θεωρητική αντιπαράθεση, ειδικά με Μαρξιστές, γιατί έχω περάσει κι από 'κει στα νειάτα μου. Άστα φίλε, αδιέξοδη λογική. Πάλη για μια ιδανική κοινωνία χωρίς Θεό, σκέτη ουτοπία.JohnyWest έγραψε:Ο Χριστιανός δεν διεκδικεί δικαιώματα, αλλά αγωνίζεται με όλες του τις δυνάμεις να βοηθήσει τους συνανθρώπους του, τόσο πνευματικά όσο και υλικά, δηλαδή αγωνίζεται για τα δικαιώματα των άλλων.Ο Χριστιανός δεν διεκδικεί δικαιώματα ....
αγωνίζεται για τα δικαιώματα των άλλων
Νομιζω οτι εδω υπαρχει καταφανεστατη αντιφαση. Τα δικαιωματα των 'αλλων' φυσικα και συμπιπτουν με τα δικαιωματα του ατομου ενω φυσικα τα ρηματα διεκδικω και αγωνιζομαι εχουν πολυ στενη εννοιολογικη σχεση
Ο 'καινουργιος καλυτερος κοσμος' για τον Χριστιανο ασφαλως και θα πραγματωθει αποκλειστικα και μονο μετα την Δευτερα Παρουσια. Φρουδες ειναι οι ελπιδες για μια ιδανικη κοινωνια, η οποια μπορει να θεσμοθετηθει πανω σε ενα κοσμο στον οποιον θα βασιλευει η Ειρηνη και η Αγαπη του Θεου, πριν την δευτερη ελευση του Κυριου ( παντα αναφορικα με την Χριστιανικη Διδασκαλια).Επομένως, εμείς τουλάχιστον οι Χριστιανοί πρέπει να παλέψουμε για ένα καινούργιο καλύτερο κόσμο, ένα κόσμο που θα βασιλεύει η Ειρήνη και η Αγάπη του Θεού και όχι για μια αναπαραγωγή των παλιών αποτυχημένων προτύπων, είτε καπιταλιστικών είτε σοσιαλιστικών.
Δυστυχως τα 'παλια αποτυχημενα προτυπα' αποτελουν την πραγματικοτητα και ειτε το θελει κανεις ειτε οχι, αυτα και οι οποιες μετεξελιξεις τους στο μελλον θα συνεχισουν να πλαισιωνουν τις ανθρωπινες κοινωνιες.
Η Ιστορια μας διδασκει αναντιρρητα οτι στις ανθρωπινες κοινωνιες καθε αλλο παρα βασιλευει η Ειρηνη και η Αγαπη του Θεου αλλα απεναντιας επικρατει μια διαχρονικη εμπολεμη κατασταση μεταξυ των εχωντων και μη, και οπως γινεται αντιληπτο απο το παρων, αυτο δεν ειναι κατι που ενδεχεται να αλλαξει στο μελλον.
Η Ηρακλειτια ρηση «πολεμος παντων μεν πατηρ εστι πάντων δε βασιλευς, και τους μεν θεους εδειξε τους δε ανθρωπους, τους μεν δουλους εποιησε τους δε ελευθερους» επισφραγιζει την παραπανω θεση με το διαχρονικο κυρος του μεγιστου των φιλοσοφων και διαλυει οποιαδηποτε αυταπατη για επικρατηση του δικαιου με τα μεσα της αγαπης και της ειρηνης.
Επί της ουσίας τώρα:
Εννοώ φυσικά ότι ο Χριστιανός δεν διεκδικεί δικαιώματα για τον εαυτό του, μη μου πεις ότι δεν το κατάλαβες; Έχει πολύ μεγάλη διαφορά το να μην διεκδικείς δικαιώματα για τον εαυτό σου, αλλά για τους άλλους, γι αυτό επισημαίνω ότι δεν μετρά μόνο το αποτέλεσμα αλλά και η διαδρομή.filotas έγραψε:Ο Χριστιανός δεν διεκδικεί δικαιώματα ....
αγωνίζεται για τα δικαιώματα των άλλων
Ο καινούργιος καλύτερος κόσμος που επιδιώκει ο Χριστιανός δεν είναι μετά τη Δευτέρα Παρουσία, αυτό είναι πραγματικό και θεολογικό σφάλμα, ελπίζω όχι εσκεμμένο από την πλευρά σου. Ο Χριστιανός διεκδικεί και αγωνίζεται για ένα καλύτερο κόσμο πρώτα απ' όλα μέσα του κι ύστερα γύρω του, στην οικογένειά του, στο χώρο δουλειάς του, στην παρέα του, στην ενορία του, στην χώρα του και σ' όλο τον κόσμο, κατά το μέτρο που μπορεί ο καθένας να επηρεάσει άμεσα, αλλά και με την προσευχή του.
Ο Χριστός ήρθε για να φέρει Αγάπη και Ειρήνη στον κόσμο, ξεκινώντας όμως απ' της καρδιές των ανθρώπων. Όταν ο Χριστός γεννηθεί στις καρδιές των ανθρώπων, τότε τις γεμίζει με Ειρήνη και Αγάπη. Κι όταν οι καρδιές όλων των ανθρώπων γεμίσουν Αγάπη και Ειρήνη, τότε κι ο κόσμος θα γεμίσει απ' αυτές και δεν θα υπάρχουν πια πόλεμοι, ούτε φτωχοί και πλούσιοι, ούτε ταξικές αντιπαραθέσεις, αλλά μόνο αδέλφια του Ενός Πατέρα. Και τότε θα έλθει επί γης η Βασιλεία των Ουρανών, όπως παρακαλάμε κάθε μέρα χωρίς να το συνειδητοποιούμε ("ελθέτω η Βασιλεία Σου ως εν Ουρανώ και επί της γης").
Αυτός είναι ο διαφορετικός καινούργιος κόσμος για τον οποίο παλεύουμε JohnyWest, που δεν έχει καμιά σχέση μ' ότι θεωρίες έχουν βγάλει οι άνθρωποι μέχρι σήμερα. Όσο για τα "παλιά αποτυχημένα πρότυπα" είναι όντως πραγματικότητα, αλλά αποτυχημένη πραγματικότητα, όπως αποδείχθηκε πριν από 20 χρόνια για τον "υπαρκτό σοσιαλισμό" και πρόσφατα για τον καπιταλισμό, έστω και εξωραϊσμένο με κοινωνικό πρόσωπο (ή μάλλον προσωπείο).
Όσο για το αν οι ελπίδες μας γι αυτόν τον καινούργιο καλύτερα κόσμο είναι "φρούδες", όπως λες, για μας τους Χριστιανούς δεν είναι, γιατί δεν πιστεύουμε στα λόγια και τις υποσχέσεις κανενός ανθρώπου, αλλά του ίδιου του Θεού. Κι αν οι δικές μας ελπίδες, που βασίζονται στο Ευαγγέλιο, είναι φρούδες, τότε φαντάσου τι είναι οι ελπίδες των ανθρώπων, που πιστεύουν σε λόγια ανθρώπων, που έχουν ήδη διαψευστεί.
