"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Αυτην την στιγμη ειναι διπλα μου και διαβαζει τις απαντησεις με αρκετο ενδιαφερον και ενα χαμογελο στα χειλη.Οι απαντησεις σας ειναι πειστικες .Το σιγουρο μου λεει απο διπλα μου και μου σπαει τα νευρα οτι οταν θα αισθανθει ετοιμη θα παει.Ξερει ηδη σε ποιον θα απευθυνθει.Τελικα μαλλον αυτο το επιχειρημα για την εικονα,παραδεχεται οτι ισως και να ηταν δικαιολογια.Θα παει μονο μου λεει τωρα αν ειναι απολυτα βεβαιη οτι δεν θα ξανακανει τα ιδια λαθη.Τωρα απο οτι καταλαβα εχει καποιοα αλλα πιστευω στο θεμα με τα λαθη απο οτι εγω.Αλλα που θα παει θα τα βρουμε καπου στο ενδιαμεσο. :)

fotios έγραψε:Χαίρετε αδερφοί μου!
Βέβαια από τους πατέρες γίνετε μία διαβάθμιση των αμαρτιών, μιλάνε και για θανάσιμες αμαρτίες κτλ. Ακόμη λένε οι πατέρες ότι 3 είναι τα στάδια της αμαρτίας (1. στην σκέψη, 2. στον λόγο και 3. στην πράξη) και ότι είναι πιο ελαφριά τα πρώτα στάδια. Πχ. μου μπήκε ένας λογισμός θυμού και τον δέχτηκα είναι το πρώτο στάδιο αμαρτίας, αν μετά αρχίζεις και βρίζεις είναι το δεύτερο στάδιο και αν τον δείρεις είναι το τρίτο...
Αλλά από την άλλη επειδή αμαρτία είναι στην ουσία άρνηση και εχθρότητα προς τον Θεό, δεν μπορούμε να πούμε πως δεν πειράζει κάποια αμαρτία διότι είναι μικρή...Εξάλλου αν κάποιος πέφτει σε μικρά παραπτώματα και δεν τα διορθώνει τότε θα πέσει και στα μεγάλα. Αλλά και ο Χριστός είπε "αν επιθυμείς τη γυναίκα του άλλου είσαι ένοχος μοιχείας". Εδώ βλέπουμε καθαρά ότι και η επιθυμία θεωρείται από τον Χριστό αμαρτία.
Οπότε ο πραγματικός Χριστιανός προσέχει και "φοβάται" όλες τις αμαρτίες.

'''''''''''''''''''''''''''''''''

Χαίρετε εν Χριστώ Ιησού!

Χαίρε κι εσύ Φώτιε

Τωρα που εφυγε θα μιλησω ελευθερα.Την ωρα που εγραφα και το πρωι μου ελεγε οτι δεν θεωρει αμαρτια π.χ το να κατακρινεις,το να νευριαζεις ,το να μαλωνεις......Αυτα τα θεωρει οτι ειναι στην καθημερινη ζωη και εδω ακριβως διαφωνουμε,γιατι πιστευει οτι αφου θα τα ξανακανει αυτα τα αμαρτηματα γιατι να παει να εξομολογηθει.Απο το πρωι και τωρα με τις απαντησις σας και συγκεκρημενα της geonut kai tis teri την βαλανε σε πολυ σκεψη,το ιδιο και την φιλη της που αυτη ειναι το αντηθετο.Αυτη κοινωναει και χωρις να εξομολογηθει.Δυσκολη καιροι για ολους ,μαλλον χανουμε την πιστη μας η μαλλον δεν την εχουμε καν βρει ,δεν ξερουμε τι ειναι σωστο και τι ειναι λαθος.Τοσοι νεοι με τοσες ερωτησεις ,που ειναι δυσκολο εμεις οι απλοι λαικοι ανθρωποι να τους πεισουμε ,εστω και με αυτα τα πολυ λιγα που ξερουμε.Εδω χρειαζονται φωτισμενοι ανθρωποι ,μεσα στο λαο να τους μιλησει ,να τους πεισει.....................................

Αυτό που μας χαρακτηρίζει σήμερα σαν κοινωνία δεν είναι ότι δεν πιστεύουμε στον Χριστό αλλά το ότι θέλουμε να γευτούμε την χαρά της νίκης απέναντι στην αμαρτία και τον θάνατο χωρίς κόπο. Να γευτούμε την χαρά της Ανάστασης δίχως σταυρό και θάνατο του εγωισμού μας. Με ελάχιστη ή και καθόλου προσπάθεια από το μέρος μας. Κι ενώ ο Χριστός μας βεβαιώνει πως η πορεία μαζί του είναι ένας σταυρός εμείς καταναλώνουμε τον χρόνο της ζωής μας, δυστυχώς και της προσευχής μας, για το πώς θα ελαφρύνουμε αυτό τον σταυρό.
Και δεν βλέπουμε ότι αυτή η προσπάθεια από μέρους μας φέρνει αντίθετα αποτελέσματα.

Από μικρά παιδιά μεγαλώσαμε οι περισσότεροι από εμάς μέσα στην εκκλησία. Μας έμαθαν οι γονείς μας να νηστεύουμε, να προσευχόμαστε, να κοινωνούμε κι όμως συμβαίνει το εξής παράδοξο. Ελάχιστες φορές αισθανθήκαμε την χαρά και την ελευθερία που μας χαρίζει ο Χριστός. Και μάλιστα αναρωτιόμαστε αν αυτό που ζούμε τόσο ρηχά, τόσο επιφανειακά είναι αυτό που τελικά δίδαξε ο Χριστός με το ευαγγέλιό του. Ποιος φταίει άραγε για αυτό; Εμείς ή οι άλλοι; Μήπως ο διάβολος;

Δεν καταλαβαίνουμε δυστυχώς πως όλα αυτά τα χρόνια της ζωής μας στερηθήκαμε τις ευλογίες του Θεού στην ζωή μας γιατί ποτέ δεν καταλάβαμε ότι είτε κάνουμε μια βαριά αμαρτία είτε πολλές μικρές το βάρος στην ψυχή μας είναι το ίδιο. Όπως είναι βαριά μια τεράστια πέτρα άλλο τόσο βαρύ είναι κι ένα τσουβάλι με μικρά πετραδάκια. Είμαστε όμως έτοιμοι να σταματήσουμε τις μικρές αμαρτίες μας; Αυτές που συνήθως δεν τις υπολογίζουμε αλλά τελικά με μαθηματική ακρίβεια μας οδηγούν στις μεγάλες; Και το άσχημο είναι πως δεν αντιλαμβανόμαστε τον λόγο που δεν μπορούμε ποτέ να αναπνεύσουμε τον αέρα της ελευθερίας του Χριστού.
Γιατί πολλές φορές αντιστεκόμαστε αμέσως σε μεγάλες αμαρτίες που θέλει να μας ρίξει ο πονηρός ενώ τις αφορμές των αμαρτιών τις αγαπάμε κρυφά. Ενώ είμαστε αντίθετοι σε ξεκάθαρες αμαρτίες όπως η κλοπή, ο φόνος ή η μοιχεία μας αρέσει να παρακολουθούμε με πονηρό ενδιαφέρον όταν τις διαπράττουν άλλοι στην τηλεόραση.

Θεωρούμε απαράδεκτο για παράδειγμα να ληστέψουμε ένα ξένο σπίτι αλλά αν τύχει και γλυτώσουμε με παράνομο τρόπο λεφτά από την εφορία δεν μας πειράζει καθόλου. Θεωρούμε απαράδεκτο να μπει τρίτο πρόσωπο στη σχέση μας με τον άντρα ή την γυναίκα μας αλλά κοιτάζουμε με κρυφό πόθο τα όμορφα πρόσωπα του άλλου φύλου στην τηλεόραση και γύρω μας. Δεν μας αρέσει να καταστρέφουμε και να διαλύουμε οικογένειες αλλά μας αρέσει να κουτσομπολεύουμε τα προσωπικά των άλλων. Δεν μας αρέσει να βλασφημούμε τον Χριστό αλλά χαμογελάμε με νόημα σε ανήθικα ανέκδοτα και αστεία που προσβάλουν τα θεία.

Ο Χριστός μας είπε πως ήρθε στην γη για τον άρρωστο άνθρωπο και όχι για τον υγιή. Για τον αμαρτωλό και όχι για τον δίκαιο. Επομένως αν δεν θεωρήσουμε τον εαυτό μας άρρωστο και αμαρτωλό δεν θα συναντήσουμε ποτέ τον Χριστό. Θα φύγουμε από αυτή την ζωή εντελώς ξαφνικά και αιφνιδιαστικά όπως ακριβώς τόσοι συνάνθρωποί μας που θεωρούσαν τους εαυτούς τους δυνατούς και υγιείς και δεν πηγαίνανε ποτέ στον γιατρό. Και μια μέρα εντελώς ξαφνικά μας άφησαν χωρίς ποτέ να μάθουμε ποια ήταν η κρυφή τους ασθένεια. Όπως ακριβώς έγινε και με τους Φαρισαίους που δεν βρέθηκε ένας Φαρισαίος να αναρωτηθεί: μήπως κι εγώ είμαι άρρωστος; Αλλά τι κάνανε; Κατατάξανε τον εαυτό τους στους δίκαιους χωρίς την παραμικρή αμφιβολία ότι δεν είναι.

Νομίζουμε πως επειδή δεν κάναμε κάποια σοβαρά λάθη στην ζωή μας γίναμε αυτόματα και καλοί άνθρωποι. Και δεν χρειαζόμαστε την εξομολόγηση. Αυτά είναι για τους άλλους. Εμείς είμαστε οι σωστοί. Οι δίκαιοι. Και δεν νιώθουμε ότι εμείς είμαστε οι πραγματικά άρρωστοι. Και μάλιστα χρειαζόμαστε έγκαιρα χειρουργική επέμβαση για να μπορέσει ο Χριστός να καθαρίσει με το νυστέρι την σαπίλα που κρύβουμε μέσα μας. Που σαν γάγγραινα όλο και προχωράει και νεκρώνει την ψυχή μας γιατί νομίζουμε ότι είμαστε υγιείς.

Κι ο Χρυσόστομος λέει και κάτι απλό. Μπορεί ο ξυλοκόπος με μια τσεκουριά να κόψει ένα τεράστιο δέντρο; Φυσικά και όχι. Μπορεί να χρειαστούν πέντε,δέκα εκατό, χίλιες τσεκουριές μέχρι το δέντρο να σωριαστεί στο χώμα. Έτσι ακριβώς γίνεται και με τα πάθη που έχουν ριζώσει στην ψυχή μας και γίνανε σαν θεόρατα δέντρα. Με μια εξομολόγηση δεν καθαρίζεται το πάθος. Μπορεί να χρειαστεί να εξομολογηθούμε και εκατό φορές μέχρι να το κόψουμε.

Εξάλου για το σώμα μας τι λέμε; Αφού την επόμενη εβδομάδα θα λερωθώ γιατί να κάνω μπάνιο σήμερα; Αντίθετα και τα αφρόλουτρά μας κάνουμε και τις κρεμούλες μας βάζουμε και περιποιούμαστε τοσωμα μας ενώ γνωρίζουμε πως θα καταλήξουμε στο χώμα. Για την ψυχούλα μας που θα ζήσει αιώνια δεν χρειάζεται κάτι παραπάνω;

ktistos έγραψε:Αυτό που μας χαρακτηρίζει σήμερα σαν κοινωνία δεν είναι ότι δεν πιστεύουμε στον Χριστό αλλά το ότι θέλουμε να γευτούμε την χαρά της νίκης απέναντι στην αμαρτία και τον θάνατο χωρίς κόπο. Να γευτούμε την χαρά της Ανάστασης δίχως σταυρό και θάνατο του εγωισμού μας. Με ελάχιστη ή και καθόλου προσπάθεια από το μέρος μας. Κι ενώ ο Χριστός μας βεβαιώνει πως η πορεία μαζί του είναι ένας σταυρός εμείς καταναλώνουμε τον χρόνο της ζωής μας, δυστυχώς και της προσευχής μας, για το πώς θα ελαφρύνουμε αυτό τον σταυρό.

:hello1: :hello1: :hello1: :hello1: :hello1: :hello1:

ktistos έγραψε:Αυτό που μας χαρακτηρίζει σήμερα σαν κοινωνία δεν είναι ότι δεν πιστεύουμε στον Χριστό αλλά το ότι θέλουμε να γευτούμε την χαρά της νίκης απέναντι στην αμαρτία και τον θάνατο χωρίς κόπο. Να γευτούμε την χαρά της Ανάστασης δίχως σταυρό και θάνατο του εγωισμού μας. Με ελάχιστη ή και καθόλου προσπάθεια από το μέρος μας. Κι ενώ ο Χριστός μας βεβαιώνει πως η πορεία μαζί του είναι ένας σταυρός εμείς καταναλώνουμε τον χρόνο της ζωής μας, δυστυχώς και της προσευχής μας, για το πώς θα ελαφρύνουμε αυτό τον σταυρό.
Και δεν βλέπουμε ότι αυτή η προσπάθεια από μέρους μας φέρνει αντίθετα αποτελέσματα.

Γιάννη το κείμενό σου είναι υπέροχο, από την αρχή έως το τέλος!

Συμφωνώ απόλυτα με τους 2 προσχολιάσαντες! Υπέροχο και πραγματικά εμπνευσμένο κείμενο! Μου θύμισε -σε κάποιο σημείο-μια ομιλία της Γαλάτειας Σουρέλη-Γρηγοριάδου, με αφορμή το μάζεμα των χαλιών, την καταπολέμηση του σκώρου και την αμέλεια "γενικής καθαριότητας" στην ψυχή!
Σμαρώ, το παραπάνω κείμενο αποτελεί μια ολοκληρωμένη απάντηση στη φίλη σου! Το επιχείρημα με το μπάνιο είναι ότι καλύτερο! Κι αν θέλεις και συνώνυμα: γιατί καθαρίζεις το σπίτι, γιατί πλένεις τα πιάτα αφού θα ξαναφάς, γιατί στρώνεις το κρεβάτι σου αφού θα ξανακοιμηθείς το βράδυ, γιατί να εξομολογηθείς, αφού θα ξαναπέσεις στα μικρά καθημερινά σου πάθη....

Ιωάννη συνέχισε με περισσότερο ζήλο...

Εδω αδελφια μου καλα και ευλογημενα, υπαρχει ενα λεπτο ζητημα.

Ειναι το ζητημα της ελευθερης υπακοης και της υψοποιου ταπεινωσεως.

Οπως σε γενικες γραμμες ανεφερα και το pm προς την γλυκυτατη smarti και την αντιφρονουντα φιλη της, εδω δεν μπαινει το ζητημα των επιχειρηματων.

Δεν πειθεται ετσι ενας που αντιφρονει στα θεσπισμενα επι αιωνες ψυχοσωτηρια μυστηρια και πρακτικες της Εκκλησιας.

Εδω δεν μιλαμε για καποιον που ειναι ειδωλολατρης, αθεος, αλλης ομολογιας, πλανημενος, ανευαγγελιστος!

Να ηταν ετσι, ναι, να παραθεσουμε και Πατερες, και επιχειρηματα, και θεολογια, και δεν ξρω και εγω τι αλλο να κατεβασουμε απο τα ραφια και τα σκουριασμενα μυαλα μας.

Εδω για ονομα του Θεου, εχουμε εναν Ορθοδοξο Χριστιανο Βαπτισμενο στο ονομα της Αγιας Τριαδος, μελος της Εκκλησιας του Χριστου, και καθομαστε και λεμε να τον πεισουμε με λογικα επιχειρηματα;

Aυτο συγνωμη αλλα για το στενο μυαλο μου ειναι παρανοια!

Εδω αδελφε/η κανεις υπακοη, δειχνεις ταπεινωση, και χωρις δευτερη κουβεντα πας και εξομολογεισαι στον Ιερεα, που ειναι εις τοπον και τυπον Χριστου. Δεν υπαρχει γιατι, δεν δικαιουσαι να ρωτησεις γιατι. Ουτε πως, ουτε ποτε. Υπαρχει μονο το τωρα, και το γιατι εχεις αργησει τοσο. Η αυτοκριτικη δηλαδη.

Εαν για καθε καθηκον μας απεναντι στον εαυτο μας, γιατι αυτα που κανουμε δεν τα κανουμε για να κερδισει κατι η Εκκλησια, τα κανουμε για να σωσουμε την ψυχουλα μας, ψαχνουμε "λογικα επιχειρηματα" τοτε ουτε Μοναχοι θα γινοντουσαν, ουτε Αγιοι, ουτε οι Λαικοι θα πειθαρχουσαν στις επιταγες σωτηριας που εδωσε μεσω της Εκκλησιας ο Ιδιος ο Κυριος.

Θα το κανεις, γιατι το λεει η Εκκλησια! Αυτο μονο αρκει. Αλλιως καθησε με τον εγωισμο σου, την αυτοθεολογια σου, την υπερηφανεια σου, την υποκριτικη κυνικη αντιμετωπιση της επικειμενης υποτροπης σου στα ιδια αμαρτηματα και μεινε εκτος νυμφωνος.

O Kυριος οταν ετοιμαζοταν για το Σταυρο, δεν αρχισε να ζηταει λογικα επιχειρηματα απο τον Πατερα Του, απλα υπακουσε. Βαρυ το παραδειγμα αλλα δινει τον τονο.

Εαν μπουμε σε ορθολογιστικες πρακτικες, και λογικες αποδειξεις, στην Ορθοδοξια την κατεξοχην Μυστικη Θεολογια και πληρη κατοχο της Υπερλογης Αληθειας, τοτε ας παμε να γινουμε Καθολικοι καλυτερα, που τα εχουν εξηγησει και λυσει ολα με τον εγκεφαλο τους.

Στην Ορθοδοξια και για τους ηδη Ορθοδοξους δεν υπαρχουν αυτα. Πιστευεις και πραττεις και σωζεσαι, η πιστευεις απλα και δεν πραττεις και ο Θεος να σε λυπηθει.

Τι παει να πει, δεν παω να εξομολογηθω, γιατι θα ξαναπεσω στα ιδια; To εχεις προσχεδιασει; Χιλιες θα πεσεις, χιλιες μια θα σηκωθεις λενε οι Πατερες.

Ομως το "ζουμι" της υποθεσης, ειναι η υποταγη, η υπακοη, και η αυτοταπεινωση της γνωμης και του θεληματος μας. Ναι, επειδη το λεει η Εκκλησια! Αυτο αρκει!

dionysisgr έγραψε:Εδω αδελφια μου καλα και ευλογημενα, υπαρχει ενα λεπτο ζητημα.

Ειναι το ζητημα της ελευθερης υπακοης και της υψοποιου ταπεινωσεως.

Οπως σε γενικες γραμμες ανεφερα και το pm προς την γλυκυτατη smarti και την αντιφρονουντα φιλη της, εδω δεν μπαινει το ζητημα των επιχειρηματων.

Δεν πειθεται ετσι ενας που αντιφρονει στα θεσπισμενα επι αιωνες ψυχοσωτηρια μυστηρια και πρακτικες της Εκκλησιας.

Εδω δεν μιλαμε για καποιον που ειναι ειδωλολατρης, αθεος, αλλης ομολογιας, πλανημενος, ανευαγγελιστος!

Να ηταν ετσι, ναι, να παραθεσουμε και Πατερες, και επιχειρηματα, και θεολογια, και δεν ξρω και εγω τι αλλο να κατεβασουμε απο τα ραφια και τα σκουριασμενα μυαλα μας.

Εδω για ονομα του Θεου, εχουμε εναν Ορθοδοξο Χριστιανο Βαπτισμενο στο ονομα της Αγιας Τριαδος, μελος της Εκκλησιας του Χριστου, και καθομαστε και λεμε να τον πεισουμε με λογικα επιχειρηματα;

Aυτο συγνωμη αλλα για το στενο μυαλο μου ειναι παρανοια!

Εδω αδελφε/η κανεις υπακοη, δειχνεις ταπεινωση, και χωρις δευτερη κουβεντα πας και εξομολογεισαι στον Ιερεα, που ειναι εις τοπον και τυπον Χριστου. Δεν υπαρχει γιατι, δεν δικαιουσαι να ρωτησεις γιατι. Ουτε πως, ουτε ποτε. Υπαρχει μονο το τωρα, και το γιατι εχεις αργησει τοσο. Η αυτοκριτικη δηλαδη.

Εαν για καθε καθηκον μας απεναντι στον εαυτο μας, γιατι αυτα που κανουμε δεν τα κανουμε για να κερδισει κατι η Εκκλησια, τα κανουμε για να σωσουμε την ψυχουλα μας, ψαχνουμε "λογικα επιχειρηματα" τοτε ουτε Μοναχοι θα γινοντουσαν, ουτε Αγιοι, ουτε οι Λαικοι θα πειθαρχουσαν στις επιταγες σωτηριας που εδωσε μεσω της Εκκλησιας ο Ιδιος ο Κυριος.

Θα το κανεις, γιατι το λεει η Εκκλησια! Αυτο μονο αρκει. Αλλιως καθησε με τον εγωισμο σου, την αυτοθεολογια σου, την υπερηφανεια σου, την υποκριτικη κυνικη αντιμετωπιση της επικειμενης υποτροπης σου στα ιδια αμαρτηματα και μεινε εκτος νυμφωνος.

O Kυριος οταν ετοιμαζοταν για το Σταυρο, δεν αρχισε να ζηταει λογικα επιχειρηματα απο τον Πατερα Του, απλα υπακουσε. Βαρυ το παραδειγμα αλλα δινει τον τονο.

Εαν μπουμε σε ορθολογιστικες πρακτικες, και λογικες αποδειξεις, στην Ορθοδοξια την κατεξοχην Μυστικη Θεολογια και πληρη κατοχο της Υπερλογης Αληθειας, τοτε ας παμε να γινουμε Καθολικοι καλυτερα, που τα εχουν εξηγησει και λυσει ολα με τον εγκεφαλο τους.

Στην Ορθοδοξια και για τους ηδη Ορθοδοξους δεν υπαρχουν αυτα. Πιστευεις και πραττεις και σωζεσαι, η πιστευεις απλα και δεν πραττεις και ο Θεος να σε λυπηθει.

Τι παει να πει, δεν παω να εξομολογηθω, γιατι θα ξαναπεσω στα ιδια; To εχεις προσχεδιασει; Χιλιες θα πεσεις, χιλιες μια θα σηκωθεις λενε οι Πατερες.

Ομως το "ζουμι" της υποθεσης, ειναι η υποταγη, η υπακοη, και η αυτοταπεινωση της γνωμης και του θεληματος μας. Ναι, επειδη το λεει η Εκκλησια! Αυτο αρκει!

:hello1: :hello1: :hello1: