Σελίδα 4 από 12
Δημοσιεύτηκε: Τετ Μαρ 05, 2008 11:41 am
από filotas
Πράγματι lovebird ο Κύριος συγχωρεί δια του ιερέως, όπως ο Κύριος τελεί όλα τα Μυστήρια δια των ιερέων. Όμως έχεις απόλυτα άδικο στο ότι ο ιερέας απλά συμπροσεύχεται με τον πιστό για την άφεση των αμαρτιών του. Ο ιερέας δια της ευχής μεταδίδει το Άγιο Πνεύμα το οποίο ενεργεί την κάθαρση των αμαρτιών.
Όμως η συγχωρητική ευχή δεν είναι το κυριότερο σημείο της συζήτησης του Χριστιανού με τον Πνευματικό του, αλλά η πνευματική καθοδήγηση. Το πως δηλαδή ο Χριστιανός θ΄αγωνιστεί για να ξεφύγει από την ανακύκλωση των αμαρτιών.
Τέλος πάντων είναι προφανές lovebird ότι δεν είσαι Ορθόδοξος γιατί αλλιώς όλ΄ αυτά θα ήταν αυτονόητα για σένα. Το ότι δεν είναι, δείχνει ότι τουλάχιστον είσαι μακριά από την Ορθόδοξη Εκκλησία. (Και δεν μπορείς να πεις ότι σε κατηγορώ για μη Ορθόδοξη στάση, επειδή φοβάμαι να σου απαντήσω, γιατί σου έχω ήδη απαντήσει).
Δημοσιεύτηκε: Τετ Μαρ 05, 2008 11:45 am
από lovebird
ο πληθυντικος ειναι εφευρημα των αγγλων........
ο ελληνας και η εληνικη γλωσσα που ειναι η κατεξοχην γλωσσα του πνευματος,γνωριζει οτι οταν απευθυνεται σε εναν,απευθυνεται στον ενικο........
βασικος κανονας του συντακτικου.........
το οτι μιλαω σε οποιονδηποτε στον ενικο δειχνει αντιθετα με ο,τι εχετε μαθει απο μικροι,μεγαλυτερο σεβασμο.........αφου εχει επικρατησει να μιλας στον ενικο στον ανθρωπο που θεωρεις οικειο,εμπιστοσυνης και τον εχεις αποδεχτει ως προσωπικοτητα.........
Δημοσιεύτηκε: Τετ Μαρ 05, 2008 11:50 am
από gol
ΘΑ ΜΟΥ ΕΠΙΤΡΕΨΕΙΣ ΝΑ ΔΙΑΦΩΝΗΣΩ ΜΑΖΙ ΣΟΥ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΤΟΣΟΟΟ ΜΟΡΦΩΜΕΝΗ ΑΛΛΑ ΟΤΑΝ ΜΙΛΑΩ ΣΕ ΕΝΑΝ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΜΟΥ Α9Η ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΕΝΑ ΑΞΙΩΜΑ ΚΤΛ. Η ΜΑΝΑ ΜΟΥ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΜΟΡΦΩΤΗ! ΜΟΥ ΕΛΕΓΕ ΝΑ ΜΙΛΩ ΣΤΟΝ ΠΛΥΘΥΝΤΙΚΟ ΔΕΙΧΝΕΙ ΣΕΒΑΣΜΟ ΚΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ..ΑΠΛΑ ΠΑΡΑΓΜΑΤΑ!(ΕΞΑΛΛΟΥ ΔΕΝ ΣΟΥ ΕΚΑΝΑ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ ΑΠΛΑ ΥΠΟΔΕΙΞΗ) ΣΥΓΝΩΜΗ ΠΑΝΤΩΣ ΔΕΝ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΣΕ ΠΡΟΣΒΑΛΩ

Δημοσιεύτηκε: Τετ Μαρ 05, 2008 11:59 am
από filotas
Δυστυχώς lovebird για σένα στον ενικό μιλάμε μόνο σε πρόσωπα γνωστά του στενού μας περιβάλλοντος που μάλιστα είναι συνομήλικα ή μικρότερα από μας. Εμάς οι γονείς μας μας έμαθαν ότι στους ξένους, στους μεγαλύτερους και σ΄όσους λόγω του αξιώματός τους σεβόμαστε, μιλάμε στον πληθυντικό. Στον ιερέα, επομένως, μιλάμε πάντα στον πληθυντικό, επειδή, λόγω του σχήματός του, είναι πρόσωπο σεβαστό.
Για σένα όμως είμαι βέβαιος:
1. Δεν γνωρίζεις τον π. Αντώνιο αλλιώς δεν θα του μιλούσες μ΄αυτό τον τρόπο, επομένως δεν μπορείς να του μιλάς στον ενικό και για το λόγο αυτό.
2. Είσαι σίγουρα αρκετά μικρότερος από τον π.Αντώνιο. Ένας ακόμη λόγος να του μιλάς στον πληθυντικό και
3. Το ότι δεν του μιλάς στον πληθυντικό ενώ γνωρίζεις ότι είναι κληρικός δείχνει ότι δεν είσαι Ορθόδοξος Χριστιανός, αλλιώς σε κάθε περίπτωση θα σεβόσουν το σχήμα του.
Δημοσιεύτηκε: Τετ Μαρ 05, 2008 12:28 pm
από anny
[quote="filotas"]Πράγματι lovebird ο Κύριος συγχωρεί δια του ιερέως, όπως ο Κύριος τελεί όλα τα Μυστήρια δια των ιερέων. Όμως έχεις απόλυτα άδικο στο ότι ο ιερέας απλά συμπροσεύχεται με τον πιστό για την άφεση των αμαρτιών του. Ο ιερέας δια της ευχής μεταδίδει το Άγιο Πνεύμα το οποίο ενεργεί την κάθαρση των αμαρτιών.
Όμως η συγχωρητική ευχή δεν είναι το κυριότερο σημείο της συζήτησης του Χριστιανού με τον Πνευματικό του, αλλά η πνευματική καθοδήγηση. Το πως δηλαδή ο Χριστιανός θ΄αγωνιστεί για να ξεφύγει από την ανακύκλωση των αμαρτιών.
Η παραπάνω επισήμανση του filotas, είναι η πεμπτουσία του Μυστηρίου της εξομολόγησης για την Ορθόδοξη εκκλησία.
Ο ιερέας δεν συγχωρεί, ο ιερέας εκείνη την στιγμή είναι το πνευματικό όργανο του Κυρίου και λύει τις εξομολογηθείσες αμαρτίες.
Η συγχωρητική ευχή αφορά και τα πλημμελήματα που δεν θυμόμαστε.
Σε καμμιά περίπτωση όμως δεν αφορά απόκρυψη αμαρτημάτων εκουσίως.
Φίλοι μου. εξομολόγηση σημαίνει μετάνοια και ταπείνωση.
Μομφή κατά των κακών επιλογών μας που πληγώνουν καθημερινά το πανάχραντο Σώμα του Κυρίου μας, που παθών για μας, Αναστήθηκε για να αναστήσει το εκπεσόν ανθρώπινο γένος.
Η εξομολόγηση είναι πλήρης συναίσθηση του φθαρτού και της αμαρτωλότητάς μας, και μόνο διά του ιερέως,μας δίνεται άφεση από τον Κύριο.
Δημοσιεύτηκε: Τετ Μαρ 05, 2008 3:14 pm
από Melpomeni
lovebird έγραψε:ο πληθυντικος ειναι εφευρημα των αγγλων........
ο ελληνας και η εληνικη γλωσσα που ειναι η κατεξοχην γλωσσα του πνευματος,γνωριζει οτι οταν απευθυνεται σε εναν,απευθυνεται στον ενικο........
βασικος κανονας του συντακτικου.........
το οτι μιλαω σε οποιονδηποτε στον ενικο δειχνει αντιθετα με ο,τι εχετε μαθει απο μικροι,μεγαλυτερο σεβασμο.........αφου εχει επικρατησει να μιλας στον ενικο στον ανθρωπο που θεωρεις οικειο,εμπιστοσυνης και τον εχεις αποδεχτει ως προσωπικοτητα.........
Και πληθυντικο,αλλα οχι μονον .Οτιδηποτε αλλο δειχνει σεβασμο και ταπεινοτητα . Και στο προσωπο που απευθυνομαστε,αλλα και στηναπο πανω απο 2000 ετων Ιερωσυνη του , κατα την ταξη Μελχισεδεκ.
Δημοσιεύτηκε: Τετ Μαρ 05, 2008 4:52 pm
από Byzantine_Spirit
Αν κάνουμε σε κάποιον υποδείξεις για σεβασμό, αυτό δεν σημαίνει ότι εξυψώνουμε τον εαυτό μας;
Όπως κι αν έχει πάντως, ο σεβασμός δεν βρίσκεται στους τύπους.
Όλα φαίνονται και όλα εκπέμπονται:
ο αληθινός σεβασμός,
η ελλειψη σεβασμού,
η υποκριτική ευγένεια.
Καλό είναι να είμαστε ο εαυτός μας.
Γιατί έτσι κι αλλιώς, αργά ή γρήγορα θα φανούμε.
Αυτά περί σεβασμού που διάβασα σε κάποιες απαντήσεις..
Δημοσιεύτηκε: Τετ Μαρ 05, 2008 5:09 pm
από aposal
Byzantine_Spirit έγραψε:Αν κάνουμε σε κάποιον υποδείξεις για σεβασμό, αυτό δεν σημαίνει ότι εξυψώνουμε τον εαυτό μας;
Οι υποδείξεις είναι καλές γιατί υπενθυμίζουν σε κάποιον ότι έχει πάρει λάθος δρόμο (ο οποίος συνήθως δεν το καταλαβαίνει) και του δείχνουν ποιός είναι ο σωστός δρόμος, για την επάνοδό του. Αρκεί η υπόδειξη να γίνεται με αγάπη και πόνο για τον αδελφό μας και όχι με το ύφος του αλάνθαστου δάσκαλου που παρατηρεί έναν μαθητή του!
Βέβαια οι υποδείξεις φέρνουν τις περισσότερες φορές αντιδράσεις από τον ...θιγόμενο, σημάδι ύπαρξης μικροβίου (εγωισμός, περηφάνια), που πρέπει να εξοντωθεί το γρηγορότερο! Όταν έχουμε καλή διαθεση και σχετική ταπεινοφροσύνη, μπορούμε να εκμεταλλευθούμε τις υποδείξεις και να προχωρήσουμε ένα βήμα μπροστά! Διαφορετικά εγκλωβιζόμαστε πάλι μέσα στον εγωισμό μας!
Δημοσιεύτηκε: Τετ Μαρ 05, 2008 7:23 pm
από Byzantine_Spirit
Οι υποδείξεις είναι καλές γιατί υπενθυμίζουν σε κάποιον ότι έχει πάρει λάθος δρόμο (ο οποίος συνήθως δεν το καταλαβαίνει) και του δείχνουν ποιός είναι ο σωστός δρόμος, για την επάνοδό του. Αρκεί η υπόδειξη να γίνεται με αγάπη και πόνο για τον αδελφό μας και όχι με το ύφος του αλάνθαστου δάσκαλου που παρατηρεί έναν μαθητή του!
Βέβαια οι υποδείξεις φέρνουν τις περισσότερες φορές αντιδράσεις από τον ...θιγόμενο, σημάδι ύπαρξης μικροβίου (εγωισμός, περηφάνια), που πρέπει να εξοντωθεί το γρηγορότερο! Όταν έχουμε καλή διαθεση και σχετική ταπεινοφροσύνη, μπορούμε να εκμεταλλευθούμε τις υποδείξεις και να προχωρήσουμε ένα βήμα μπροστά! Διαφορετικά εγκλωβιζόμαστε πάλι μέσα στον εγωισμό μας!
Aposal..
Πολύ φοβάμαι πως αυτός που κάνει υποδείξεις και που θεωρεί ότι βρίσκεται στο σωστό δρόμο, πέφτει ακριβώς στην ίδια παγίδα με αυτόν που όπως λες δεν τις δέχεται. Εγωϊσμός το ένα εγωϊσμός και το άλλο.
Ποιός μπορεί να ξέρει για οτν εαυτό του 100% ότι βρίσκεται στο σωστό δρόμο για να κάνει και υποδείξεις;
Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να συζητάμε και να μοιραζόμαστε συμβουλές.
Άλλο συμβουλές και άλλο υποδείξεις.
Δημοσιεύτηκε: Τετ Μαρ 05, 2008 9:06 pm
από Melpomeni
Byzantine_Spirit έγραψε:Αν κάνουμε σε κάποιον υποδείξεις για σεβασμό, αυτό δεν σημαίνει ότι εξυψώνουμε τον εαυτό μας;
ΟΧΙ ! φροντιδα και αγαπη δειχνει ! και για τα δυο προσωπα .