"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Προς Pilotos:

Προφανώς δεν είμαι νεοπεντηκοστιανός.

Τα λόγια του Κυρίου περι διαζυγίου, τα οποία και δεν αναφέρονται μόνο στον Ματθαίο, όπως γράφεις και έχουν ειπωθεί και προς αμφότερους, άνδρες και γυναίκες, είναι ακατάλυτα. Ούτε Σύνοδος μπορεί να τα αλλάξει. Επιπλέον είναι γνωστή ρήση του Παύλου για διδαχή ενάντια στην Παράδοση, την πραγματική Παράδοση, Γραφική και Προφορική αλλά όντως Παράδοση, ακόμα και αν αυτή προέρχεται απο Άγγελο Κυρίου.

Η Εκκλησία δεν απαγόρευσε τον 2ο Γάμο αλλά τον επέτρεψε κατα τον Γραφικό λόγο κατ΄εξαίρεση, η οποία είναι η χηρεία. Στην γυναίκα χήρα επιτρέπεται σίγουρα κατα τη Γραφή, για τον άντρα δεν είμαι σίγουρος, ο Απόστολος το αφήνει λίγο αδιευκρίνιστο.

Το ξαναγράφω: Ο 3ος Γάμος και ο 4ος Γάμος κάποια στιγμή επετράπη κατόπιν ανάγκης εξυπηρετήσεως συγκεκριμένων αυτοκρατόρων. Η εξυπηρέτηση αυτή έφερε το σύνολο της τότε Εκκλησίας σε μεγάλη αντιπαράθεση με το Κράτος και τον ιερέα που τέλεσε αυτόν το Γάμο. Σήμερα επικράτησε ο 3ος Γάμος αλλά όχι τελικά και ο 4ος.

Για ποιά χωρία μιλάς που διαστρέφουν και τί; Αν θέλεις πέραν απο παγιωμένες αντιλήψεις άλλων λόγων για να μην διαφωνούμε, μπορούμε να μιλήσουμε μέσα απο τη Γραφή.

Όσο για το κατα πόσο σκληρή είναι αυτή η αντίληψη "αρχηγού παρόντος πάσα αρχή παυσάτω". Ή αν θες την ίδια άποψη είχαν μαθητές Του στην σχετική συζήτηση λέγοντας ότι αν είναι έτσι τα πράγματα δεν συμφέρει να παντρεύεται κάποιος.

konstantinoupolitis έγραψε:Είχα πραγματικά επιφύλαξη να γράψω για τον 2ο Γάμο καθώς ήδη έχουμε αδελφούς στο forum με 2o Γάμο.

Χθές έθεσα το θέμα στον πνευματικό μου και μου είπε πως είναι προτιμότερη η οικονομία αυτή απο το να έχει κάποιος μια ερωμένη και να περνάει τη ζωή του έτσι.

Αν ο Θεός δέχεται αυτήν την οικονομία εμένα δεν μου πέφτει λόγος.

Εντάξει Κωνσταντίνε τώρα αισθάνομαι πιο ήσυχος, ότι μπορεί να γλυτώσω την Κόλαση εξ αιτίας του 2ου Γάμου μου.

Πάντως Κωνσταντίνε, η αλήθεια είναι ότι δεν έχεις ισοβαρή αντιμετώπιση σε όλα τα θέματα των σχέσεων των δύο φύλων. Δηλαδή, ενώ τείνεις να δικαιολογήσεις τις προγαμιαίες σχέσεις, που ούτε το Ευαγγέλιο, ούτε κανείς από τους Πατέρες τις Εκκλησίας αποδέχονται, καταδικάζεις με ευκολία τον Δεύτερο Γάμο, ο οποίος μπορεί να στηριχτεί και αγιογραφικά και από πολλούς Πατέρες τις Εκκλησίας είναι αποδεκτός.

Μήπως πρέπει να επανεξετάσεις την αντικειμενικότητά σου;

Εχω μια εικονιτσα του γεροντοσ ς παισιου που στο πισω μερος υπαχει η εξεις ερωτηση" γιατι χωριζουν τα ζευγαρια" απαντηση "για τη φιλιδονια τους" μονολεκτικα.Καπου ειχα διαβασει οτι ο χριστος κατηργησε το μωσαικο νομο ως προς το διαζυγιο για την σκληροκαρδια των ανθρωπων, που μεχρι σε φονο θα μπορουσαν να φτασουν προκειμενου να ξεφορτωθουν την ανεπιθυμιτων γυναικα των.Προσωπικα πιστευω οτι κανενα τελετουργικο δεν ευλογει τον 2 η 3 γαμο ,απλα νομιμοποιει την πονεια για κοινωνοικους λογους.

Την εχω και εγω αυτη την φωτογραφια...ειναι πολυ γλυκια....!!!!Δημητρουλα μου να εισαι καλα....ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Συγνώμη που επικαλούμαι τα λόγια του Κυρίου. Αν αυτό σημαίνει ότι καταδικάζω ανθρώπους στην Κόλαση τί να πω. Βασικά δεν ήθελα να γράψω για το θέμα απο διάκριση. Απο εκεί και πέρα δεν μπορώ να κρίνω κατ΄όψιν. Ούτε καταδίκασα άνθρωπο.

Δεν δικαιολόγησα τις προγαμιαίες σχέσεις, απλά τονίζω αυτό που θεωρώ ουσία των σχέσεων και μέμφομαι τον τρόπο που αντιμετωπίζεται ο έρωτας και η αγνότητα, όταν αυτό γίνεται κατα τη γνώμη μου πάντα εσφαλμένα. Αν στα λόγια μου είναι εύκολη η λύση να με χαρακτηρίσει κάποιος κοσμικό, υλιστή και φιλήδονο αντί να αντιτάξει διάλογο επι της ουσίας είναι επιλογή του. Γιατί σε όλες αυτές τις συζητήσεις δεν διαβάζω πραγματικά επιχειρήματα, αλλά ιστορίες για εμμονές και καρφιά για μεσοβέζικες και φιλοκοσμικές απόψεις.

Όσο για το θέμα της θεμελιώσεως της Διγαμίας. Ο λόγος του Κυρίου είναι σαφής και όλο το νέφος των Αγίων αν επικαλεστεί αντίθετα κάποιος, θεωρητικά μιλάμε, δεν αναιρείται.

Θα με χαροποιούσε να δω θεμελιωμένη Γραφικά άποψη. Δεν συνηθίζεται βασικά.

Μπορεί να μην είμαι αντικειμενικός. Ωστόσο επί του εκάστοτε προκειμένου μπορώ να βλέπω ουσιαστικό αντίλογο;

konstantinoupolitis έγραψε:Συγνώμη που επικαλούμαι τα λόγια του Κυρίου. Αν αυτό σημαίνει ότι καταδικάζω ανθρώπους στην Κόλαση τί να πω. Βασικά δεν ήθελα να γράψω για το θέμα απο διάκριση. Απο εκεί και πέρα δεν μπορώ να κρίνω κατ΄όψιν. Ούτε καταδίκασα άνθρωπο.

Δεν επικαλείσαι απλά τα λόγια του Χριστού Κωνσταντίνε, τα ερμηνεύεις κιόλας. Νόμιζα ότι η ερμηνεία είναι έργο των Πατέρων τις Εκκλησίας. Ποιος Πατέρας της Εκκλησίας απέκλεισε το δεύτερο Γάμο.

konstantinoupolitis έγραψε:Γιατί σε όλες αυτές τις συζητήσεις δεν διαβάζω πραγματικά επιχειρήματα, αλλά ιστορίες για εμμονές και καρφιά για μεσοβέζικες και φιλοκοσμικές απόψεις.

Νομίζω ότι πάντα στις δημοσιεύσεις μου παραθέτω επιχειρήματα κι όχι γενικόλογες απόψεις.

konstantinoupolitis έγραψε:Όσο για το θέμα της θεμελιώσεως της Διγαμίας. Ο λόγος του Κυρίου είναι σαφής και όλο το νέφος των Αγίων αν επικαλεστεί αντίθετα κάποιος, θεωρητικά μιλάμε, δεν αναιρείται.

Θα με χαροποιούσε να δω θεμελιωμένη Γραφικά άποψη. Δεν συνηθίζεται βασικά.

Τα παραπάνω αγιογραφικά επιχειρήματά μου τα αγνόησες χωρίς συζήτηση, μήπως θέλεις να τα επαναφέρω, γιατί ξεχάστηκαν:

filotas έγραψε:Ο Απόστολος Παύλος λέει:

"10 τοίς δε γεγαμηκόσι παραγγέλλω, ουκ εγώ, αλλ' ο Κύριος, γυναίκα από ανδρός μη χωρισθήναι· 11 εάν δε και χωρισθή, μενέτω άγαμος ή τώ ανδρί καταλλαγήτω· και άνδρα γυναίκα μη αφιέναι. 12 τοίς δε λοιποίς εγώ λέγω ουχ ο Κύριος· εί τις αδελφός γυναίκα έχει άπιστον, και αυτή συνευδοκεί οικείν μετ' αυτού, μη αφιέτω αυτήν· 13 και γυνή εί τις έχει άνδρα άπιστον, και αυτός συνευδοκεί οικείν μετ' αυτής, μη αφιέτω αυτόν. 14 ηγίασται γάρ ο ανήρ ο άπιστος εν τή γυναικί, και ηγίασται η γυνή η άπιστος εν τώ ανδρί· επεί άρα τα τέκνα υμών ακάθαρτά εστι, νύν δε άγιά εστιν. 15 ει δε ο άπιστος χωρίζεται, χωριζέσθω. ου δεδούλωται ο αδελφός ή η αδελφή εν τοίς τοιούτοις. εν δε ειρήνη κέκληκεν ημάς ο Θεός. 16 τι γάρ οίδας, γύναι, ει τον άνδρα σώσεις; ή τι οίδας, άνερ, ει την γυναίκα σώσεις; 17 ει μη εκάστω ως εμέρισεν ο Θεός, έκαστον ως κέκληκεν ο Κύριος, ούτως περιπατείτω. και ούτως εν ταίς εκκλησίαις πάσαις διατάσσομαι.
...
25 Περί δε των παρθένων επιταγήν Κυρίου ουκ έχω, γνώμην δε δίδωμι ως ηλεημένος υπό Κυρίου πιστός είναι. 26 νομίζω ούν τούτο καλόν υπάρχειν διά την ενεστώσαν ανάγκην, ότι καλόν ανθρώπω το ούτως είναι. 27 δέδεσαι γυναικί; μη ζήτει λύσιν· λέλυσαι από γυναικός; μη ζήτει γυναίκα· 28 εάν δε και γήμης, ουχ ήμαρτες· και εάν γήμη η παρθένος, ουχ ήμαρτε· θλίψιν δε τή σαρκί έξουσιν οι τοιούτοι· εγώ δε υμών φείδομαι. "
...
"39 Γυνή δέδεται νόμω εφ' όσον ζή ο ανήρ αυτής· εάν δε κοιμηθή ο ανήρ αυτής, ελευθέρα εστίν ώ θέλει γαμηθήναι, μόνον εν Κυρίω. 40 μακαριωτέρα δε εστιν εάν ούτω μείνη, κατά την εμήν γνώμην· δοκώ δε καγώ Πνεύμα Θεού έχειν." (Κορινθ. Α 7, 10-17, 25-28, 39-40),

Μετάφραση: "10 Στους παντρεμένους, όμως, παραγγέλλω - όχι εγώ, αλλά ο Κύριος -, η γυναίκα να μη χωρίσει από τον άντρα της. 11 Αλλά κι αν χωρίσει, να μένει ανύπαντρη ή να συμφιλιωθεί με τον άντρα της. Kι ο άντρας, επίσης, να μην αφήνει τη γυναίκα του. 12 Στους υπόλοιπους έχω να πω, όχι ο Κύριος αλλά εγώ: Aν ένας αδελφός είναι παντρεμένος με γυναίκα που δεν πιστεύει κι αυτή συμφωνεί να ζει μαζί του, να μην τη χωρίσει. 13 Επίσης, αν μια γυναίκα έχει άντρα που δεν πιστεύει κι αυτός συμφωνεί να ζει μαζί της, να μην τον χωρίσει. 14 Γιατί ο γάμος με τον άντρα αυτό, που δεν πιστεύει, αγιάζεται χάρη στη γυναίκα του. Tο ίδιο και ο γάμος με τη γυναίκα, που δεν πιστεύει, αγιάζεται χάρη στον άντρα της. Επειδή, αλλιώς, τα παιδιά σας θα ήταν ακάθαρτα, αλλά τώρα έχουν κιόλας έχουν αγιαστεί. 15 Αν, όμως, αυτός που δεν πιστέυει, αποφασίσει να χωρίσει, ας χωρίσει. Τότε δεν έχει καμιά δέσμευση ο αδελφός ή η αδελφή μ' αυτούς. Επειδή ο Θεός μας έχει καλέσει να ζούμε ειρηνικά. 16 Γιατί, πού το ξέρεις γυναίκα, μπορεί και σώσεις τον άντρα σου; Ή, πού το ξέρεις άντρα, μπορεί και να σώσεις τη γυναίκα σου; 17 Όπως και νάναι, όμως, ο καθένας σύμφωνα με τη μερίδα που του έδωσε ο Θεός, ο καθένας σύμφωνα με τον τρόπο που τον έχει καλέσει ο Κύριος, έτσι ας ζει. Τα ίδια παραγγέλλω και σε όλες τις εκκλησίες.
...
25 Σχετικά τώρα με τους παρθένους (άνδρες ή γυναίκες), ειδική εντολή από τον Κύριο δεν έχω να μεταδώσω. Δίνω, όμως, τη γνώμη μου με την αξιοπιστία που έχω σαν ελεημένος του Κυρίου. 26 Νομίζω, λοιπόν, ότι για την ικανοποίηση της παρούσα ανάγκης, καλά θα είναι ο άνθρωπος να συμπεριφέρεται ως εξής: 27 Έχεις δεθεί με γυναίκα; Μη ζητάς τη διάλυση του δεσμού σου. Είσαι αποδεσμευμένος από γυναίκα; Μη ζητάς γυναίκα. 28 Μα κι αν παντρευτείς, δε σημαίνει πως αμάρτησες. Κι αν μία γυναίκα παρθένος παντρευτεί, δε σημαίνει πως αμάρτησε. Θα έχουν, όμως, και θλίψεις εξ αιτίας της σάρκας τους όσοι παντρεύονται, κι εγώ νοιάζομαι για σας.
...
39 Η γυναίκα είναι από το νόμο δεσμευμένη με τον άντρα της, για όσον καιρό ζει ο άντρας της. Αν όμως πεθάνει ο άντρας της, τότε είναι ελεύθερη να παντρευτεί όποιον θέλει, αρκεί να είναι αυτό μέσα στο θέλημα του Κυρίου. 40 Μα είναι ευτυχέστερη αν παραμείνει έτσι, κατά τη δική μου γνώμη. Kαι νομίζω πως έχω κι εγώ το Πνεύμα του Θεού."

(Τα τμήματα του κεφαλαίου, που παρέλειψα, δεν αφορούν το συγκεκριμένο θέμα, που συζητούμε).

Τι παρατηρούμε σ' αυτά που λέει ο Απόστολος Παύλος προς τους Κορινθίους, σε σχέση με τις παραπάνω παρατηρήσεις του Κωνσταντίνου:

1. Ο Απόστολος Παύλος δίνει και δεύτερη αιτία διαζυγίου πλην της μοιχείας, όταν ο Γάμος λυθεί με πρωτοβουλία του άλλου (μη Χριστιανού) συζύγου (Κορινθ. Α 7, 15)

2. Και ο άνδρας και η γυναίκα δεν πρέπει να χωρίζουν, ακόμη κι αν ο/η σύζυγός τους δεν πιστεύει στο Θεό, εφόσον συναινεί να μένει μαζί τους, αλλά να προσπαθήσουν με τη δική τους προσευχή να αγιάσουν και τον/την άπιστο/η και τα παιδιά τους.

3. Ο Απόστολος Παύλος λέει ότι και ο άνδρας σε περίπτωση, που είναι ελεύθερος ή χωρισμένος, καλά είναι να μη ζητά γυναίκα, αλλά κι αν παντρευτεί δεν αμαρτάνει (Κορινθ. Α 7, 27-28).

4. Η γυναίκα είναι δεσμευμένη με τον άντρα της, όσο εκείνος ζει, κι αν χωρίσει καλά είναι να μείνει ανύπαντρη ή να συμφιλιωθεί με τον άντρα της (Κορινθ. Α 7, 10-11), αν όμως ο άντρας της πεθάνει τότε μπορεί να παντρευτεί όποιον θέλει, αν αυτό είναι το θέλημα του Κυρίου, αλλά καλά είναι να μείνει ανύπαντρη (Κορινθ. Α 7, 39-40). Αυτό το λέει ο Απόστολος Παύλος σε αντιδιαστολή με το (Κορινθ, Α 7, 10-11), για να πει ότι, μόνο εφόσον πεθάνει ο άντρας της η γυναίκα έχει το δικαίωμα (κατά την άποψη του Αποστόλου) να ξαναπαντρευτεί. Για το άντρα δεν το λέει, γιατί ούτε ο Κύριος ούτε ο Απόστολος δεν έχουν βάλει παρόμοιο περιορισμό, επομένως και για τον άντρα προφανώς ισχύει, ότι είτε χωρίσει είτε πεθάνει η γυναίκα του, καλά είναι να μένει μόνος, αλλά κι αν ξαναπαντρευτεί δεν αμαρτάνει.

Ο Απόστολος Παύλος δεν αναφέρεται σε Εθνικούς, αλλά σε ανθρώπους που δεν πιστεύουν. Απλά τότε οι άνθρωποι που δεν πίστευαν ήταν οι Εθνικοί και οι Εβραίοι, ενώ σήμερα μπορεί να είναι ακόμη κι οι κατ' όνομα Χριστιανοί, που έχουν εγκαταλείψει κατ' ουσίαν την Ορθόδοξη ζωή και ζουν κατά το δοκούν.

Αγαπητέ μου φίλε, και φυσικά δεν είπα ότι είσαι νεοπεντηκοστιανός.

Απλά αυτή η σέκτα κατηγορεί την Ορθόδοξη Εκκλησία μας για το θέμα του 2ου και 3ου γάμου. Φυσικά, υπάρχουν και Χριστιανοί μέσα στην Εκκλησία μας που διαφωνούν, επιζητώντας πιο αυστηρούς κανόνες.Αυτό που ισχύει, όμως, στην πραγματικότητα δεν είναι 2ος ή 3ος γάμος, αλλά συγχωρητικές ευχές για όσους προχωρούν σε αυτούς. Εξήγησα, νομίζω, την κατ' οικονομία χρήση αυτών των λύσεων.

Σε μια εποχή πανσεξουαλισμού, σε μια εποχή που υπάρχουν εφήμερες σχέσεις της μιας νύχτας (!), παρα φύσιν σχέσεις ( κάθε είδους, όπως ακούω και από τους μαθητές στα σχολεία μας ), σε μια εποχή που υπάρχουν άνθρωποι ( πολλοί ή λίγοι ) που έχουν αλλάξει μέχρι το γάμο τους ( αλλά και μετά το γάμο ) δεκάδες ερωτικούς συντρόφους, νομίζω ότι έχει πολύ μεγάλη σημασία να κατανοήσουμε το πλούσιο έλεος της Εκκλησίας μας σε όσους θέλουν να κάνουν ένα νέο ΜΟΝΟΓΑΜΙΚΟ ξεκίνημα, ζητώντας τις ευλογίες και τη συγχώρεση του Θεού για την αδυναμία τους αυτή.Βέβαια, εμείς ως λαϊκοί δεν έχουμε πλήρη εικόνα της κατάστασης, γι' αυτό καλό θα ήταν να μιλήσουν οι Πνευματικοί μας Πατέρες που έχουν ακούσει τα μύρια όσα στις εξομολογήσεις των πιστών. Πίστευα και πιστεύω, όμως, ότι ο Θεός δεν έχει σκοπό την ηθική εξόντωση του ανθρώπου, αλλά Τον δέχεται και Τον αγαπά, κατανοώντας την ροπή της ανθρώπινης φύσης προς την αμαρτία.

Στην Αγία Γραφή υπάρχουν πολλές απόλυτες απαγορεύσεις ( πχ τα ειδωλόθυτα ), αλλά αργότερα ο Απόστολος Παύλος σε ποιμαντική του επιστολή φανερώνεται πιο επιεικής και δίνει μια πιο ελαστική ερμηνεία περί "ειδωλοθύτων", κάνοντας διάκριση.

Καταγράφω όλο το κείμενο των λόγων του Κυρίου μας Ιησού Χριστού για να δούμε τη συνάφεια.Στόχος Του είναι να διακηρύξει ότι ισχύει ο νόμος, αλλά οι Χριστιανοί πρέπει να κάνουμε υπέρβαση από το νόμο , χωρίς να έχουμε την αίσθηση της ΤΕΛΕΙΟΤΗΤΑΣ, ότι δηλαδή φτάσαμε στο απώγειο της "θέωσης" ή της "αναμαρτησίας" με δικές μας προσπάθειες.

Μη νομίσητε ότι ήλθον καταλύσαι τον νόμον η τους προφήτας· ουκ ήλθον καταλύσαι, αλλά πληρώσαι.
18. αμήν γαρ λέγω υμίν, έως αν παρέλθη ο ουρανός και η γη, ιώτα εν η μία κεραία ου μη παρέλθη από του νόμου έως αν πάντα γένηται.
19. ος εάν ουν λύση μίαν των εντολών τούτων των ελαχίστων και διδάξη ούτω τους ανθρώπους, ελάχιστος κληθήσεται εν τη βασιλεία των ουρανών· ος δ΄ αν ποιήση και διδάξη, ούτος μέγας κληθήσεται εν τη βασιλεία των ουρανών.
20. λέγω γαρ υμίν ότι εάν μη περισσεύση η δικαιοσύνη υμών πλείον των γραμματέων και Φαρισαίων, ου μη εισέλθητε εις την βασιλείαν των ουρανών.
21. Ηκούσατε ότι ερρέθη τοις αρχαίοις, ου φονεύσεις· ος δ΄ αν φονεύση, ένοχος έσται τη κρίσει.
22. Εγώ δε λέγω υμίν ότι πας ο οργιζόμενος τω αδελφώ αυτού εική ένοχος έσται τη κρίσει· ος δ΄ αν είπη τω αδελφώ αυτού ρακά, ένοχος έσται τω συνεδρίω· ος δ΄ αν είπη μωρέ, ένοχος έσται εις την γέενναν του πυρός.
23. Εάν ουν προσφέρης το δώρόν σου επί το θυσιαστήριον κακεί μνησθής ότι ο αδελφός σου έχει τι κατά σου,
24. άφες εκεί το δώρόν σου έμπροσθεν του θυσιαστηρίου, και ύπαγε πρώτον διαλλάγηθι τω αδελφώ σου, και τότε ελθών πρόσφερε το δώρον σου.
25. Ίσθι ευνοών τω αντιδίκω σου ταχύ έως ότου ει εν τη οδώ μετ΄ αυτού, μήποτέ σε παραδώ ο αντίδικος τω κριτή και ο κριτής σε παραδώ τω υπηρέτη, και εις φυλακήν βληθήση·
26. αμήν λέγω σοι, ου μη εξέλθης εκείθεν έως ου αποδώς τον έσχατον κοδράντην.
27. Ηκούσατε ότι ερρέθη τοις αρχαίοις, ου μοιχεύσεις.
28. Εγώ δε λέγω υμίν ότι πας ο βλέπων γυναίκα προς το επιθυμήσαι αυτήν ήδη εμοίχευσεν αυτήν εν τη καρδία αυτού.
29. ει δε ο οφθαλμός σου ο δεξιός σκανδαλίζει σε, έξελε αυτόν και βάλε από σου· συμφέρει γαρ σοι ίνα απόληται εν των μελών σου και μη όλον το σώμα σου βληθή εις γέενναν.
30. και ει η δεξιά σου χειρ σκανδαλίζει σε, έκκοψον αυτήν και βάλε από σου· συμφέρει γαρ σοι ίνα απόληται εν των μελών σου και μη όλον το σώμα σου βληθή εις γέενναν.
31. Ερρέθη δε· ος αν απολύση την γυναίκα αυτού, δότω αυτή αποστάσιον.
32. Εγώ δε λέγω υμίν ότι ος αν απολύση την γυναίκα αυτού παρεκτός λόγου πορνείας, ποιεί αυτήν μοιχάσθαι, και ος εάν απολελυμένην γαμήση, μοιχάται.
33. Πάλιν ηκούσατε ότι ερρέθη τοις αρχαίοις, ουκ επιορκήσεις, αποδώσεις δε τω Κυρίω τους όρκους σου.
34. Εγώ δε λέγω υμίν μη ομόσαι όλως· μήτε εν τω ουρανώ, ότι θρόνος εστί του Θεού
35. μήτε εν τη γη, ότι υποπόδιον εστί των ποδών αυτού· μήτε εις Ιεροσόλυμα, ότι πόλις εστί του μεγάλου βασιλέως·
36. μήτε εν τη κεφαλή σου ομόσης, ότι ου δύνασαι μίαν τρίχα λευκήν ή μέλαιναν ποιήσαι.
37. έστω δε ο λόγος υμών ναι ναι, ου ου· το δε περισσόν τούτων εκ του πονηρού εστίν.
38. Ηκούσατε ότι ερρέθη, οφθαλμόν αντί οφθαλμού και οδόντα αντί οδόντος.
39. Εγώ δε λέγω υμίν μη αντιστήναι τω πονηρώ· αλλ΄ όστις σε ραπίσει επί την δεξιάν σιαγόνα, στρέψον αυτώ και την άλλην
40. και τω θέλοντί σοι κριθήναι και τον χιτώνα σου λαβείν, άφες αυτώ και το ιμάτιον·
41. και όστις σε αγγαρεύσει μίλιον εν, ύπαγε μετ΄ αυτού δύο·
42. τω αιτούντί σε δίδου και τον θέλοντα από σου δανείσασθαι μη αποστραφής.
43. Ηκούσατε ότι ερρέθη, αγαπήσεις τον πλησίον σου και μισήσεις τον εχθρόν σου.
44. Εγώ δε λέγω υμίν, αγαπάτε τους εχθρούς υμών, ευλογείτε τους καταρωμένους υμάς, καλώς ποιείτε τοις μισούσιν υμάς και προσεύχεσθε υπέρ των επηρεαζόντων υμάς και διωκόντων υμάς,
45. όπως γένησθε υιοί του πατρός υμών του εν ουρανοίς, ότι τον ήλιον αυτού ανατέλλει επί πονηρούς και αγαθούς και βρέχει επί δικαίους και αδίκους.
46. εάν γαρ αγαπήσητε τους αγαπώντας υμάς, τίνα μισθόν έχετε; ουχί και οι τελώναι το αυτό ποιούσι;
47. και εάν ασπάσησθε τους φίλους υμών μόνον, τι περισσόν ποιείτε; ουχί και οι τελώναι ούτω ποιούσιν;
48. Έσεσθε ουν υμείς τέλειοι, ώσπερ ο πατήρ υμών ο εν τοις ουρανοίς τέλειος εστίν.


Πράγματι, λοιπόν, εδώ ο Κύριος μας απαγορεύει τη λύση του γάμου, παρεκτός της πορνείας.Αλλά πρέπει να δούμε και τις άλλες εντολές που δίνει για να δούμε ΠΟΙΟΣ από εμάς τις εφαρμόζει ...

Έχουμε και λέμε : Οργή =φόνος , όποιος αποκαλεί τους άλλους "ανόητους"ή "ηλίθους" είναι ένοχος απέναντι του Θεού, κάθε άνθρωπος που βλέπει με πονηρό μάτι μια γυναίκα=μοιχός και τον συμφέρει να βγάλει το μάτι του ή να κόψει το χέρι του,όταν σε χτυπά κάποιος να γυρνάς και το άλλο μάγουλο, όταν σου γυρεύει κάποιος δικαστικά κάποια περιουσιακά στοιχεία να του δίνεις και τα υπόλοιπα,αν κάποιος σου ζητάει δανεικά, να μην του τα αρνείσαι κλπ.

Αν, λοιπόν, είμαστε όλοι μας ( Ορθόδοξοι Χριστιανοί και μη ) εντάξει σε όλες αυτές τις ρήσεις του Ιησού Χριστού και τις εφαρμόζουμε ΑΠΟΛΥΤΑ, τότε έχει "άδικο" η Εκκλησία που καθιέρωσε κατ' οικονομίαν και άκρα φιλανθρωπία τον 2ο "γάμο", δηλαδή μια μονογαμική σχέση ανθρώπων που ζητούν το έλεος και τη συγχώρεση του Θεού!

Κι αν ακόμα θεωρήσουμε ως μοιχεία τον 2ο ή τον 3ο γάμο, η Εκκλησία δεν συγχωρεί, δεν δέχεται τους μοιχούς ή τους πόρνους μέσω της Εξομολογήσεως και Μετανοίας ; Ο Χριστός , εμπράκτως, έδειξε με την επίγεια ζωή του ότι ήταν ο ίδιος ΠΑΝΩ από το ΝΟΜΟ του Σαββάτου, άρα και η Εκκλησία Του, ως Σώμα Χριστού, είναι πάνω από τις νομικές διατάξεις, αλλά θέλει να σωθούν ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΜΑΡΤΩΛΟΙ-ΜΕΤΑΝΟΗΜΕΝΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ.

Το πρόβλημα, όμως, αδελφέ, ξεκινά από το γεγονός ότι τα υποψήφια ζευγάρια ( και όλοι μας ) δεν ζούμε Ησυχαστική και Μυστηριακή ζωή, δεν έχουμε πνεύμα αυτοθυσίας, δεν γνωρίζουμε τι είναι ο Γάμος ως Μυστήριο, δηλαδή μια κατ' οίκον Εκκλησία. Εκεί πρέπει να δώσει το βάρος η Εκκλησία μας, να δώσει Ορθόδοξη κατήχηση στα νέα ζευγάρια, μέσω της Ορθόδοξης πατερικής Θεολογίας,να τα θωρακίσει, να φτιάξει και σχολές γονέων, και να έχουν κοινό πνευματικό και όλα τα υπόλοιπα. Και αφού γίνουν όλα αυτά, τότε τα διαζύγια θα είναι περιορισμένα.

Αν, όμως, "καταδικάσουμε" τους δευτεροπαντρεμένους ή τριτοπαντρεμένους ( με τις συγχωρητικές ευχές της Εκκλησίας μας και την -για περιορισμένο χρόνο αποχή από τη Θεία Κοινωνία ), τότε θα πρέπει να αρχίσει η Εκκλησία να κλίνει τη πόρτα και σε όλους τους άλλους ( πολιτικό γάμο, ελεύθερες σχέσεις, οργίλους, αυτούς που ορκίζονται, αυτούς που έχουν δικαστικές διαμάχες για περιουσίες ) και ποιο θα είναι το αποτέλεσμα ; Ποιοι θα μείνουν μέσα ;

Μήπως όλοι μας δεν είμαστε αμαρτωλοί ευρισκόμενοι εν μετανοία και αναζητούμε μια αχτίδα ελέους του Θεού ; Αν ο Κύριος μας έφτιαχνε κοινωνία αγίων, τότε μέσα στους ναούς θα έπρεπε να βρίσκονται ΜΟΝΟ Άγγελοι και ως λειτουργοί και ως ποίμνιο ! Αν ήθελε μια κοινωνία "καθαρών", "αναγεννημένων" ή "χαρισματικών" , δεν θα έδινε τα Μυστήρια της Εκκλησίας μας, αλλά ευθύς εξαρχής θα έφτιαχνε μια επίγεια βασιλεία !

Φυσικά και η Εκκλησία δεν υποχωρεί στα λόγια του Ιησού Χριστού. Φυσικά και δεν θέλει τα διαζύγια. Αλλά δεν ξεχνά και τον παράγοντα άνθρωπο, που πρέπει να ΣΩΣΕΙ και να του χαρίσει αιωνιότητα. Πάνω από όλα τα χαρίσματα είναι η ΑΓΑΠΗ για τον συνθλιβόμμενο άνθρωπο της εποχής μας ( και κάθε εποχής ).

Η Εκκλησία δεν θέλει την αμαρτία, δεν δικαιολογεί την αμαρτία, δεν κάνει εκπτώσεις ηθικές για να αρέσει, αλλά ΑΓΑΠΑ τον αμαρτωλό άνθρωπο και ψάχνει τρόπους να τον ελκύσει κοντά Του, εν μετανοία. Με αυτή την έννοια, η Εκκλησία μας , το Σώμα του Χριστού, είναι ΠΑΝΤΑ ο στύλος και το εδραίωμα της Αληθείας και έχει πάντα το Άγιο Πνεύμα που την οδηγεί σε ΟΛΗ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ( Ιωαν, 16:13 ) . Ας δοξάσουμε τον Θεό που αγαπά όλα τα πλάσματά του και μας ανέχεται και περιμένει τη μετάνοιά μας. Κι ας Τον δοξάζουμε γιατί μέσα από τις διαφωνίες, μπορούμε εν Εκκλησία, να Τον υμνούμε και να Τον δοξολογούμε.

Υ.Γ Σχετικά με τις αναφορές της Γραφής μου ήρθε και κάτι άλλο στο μυαλό : οι απαγορεύσεις της Γραφής είναι για να αποκλείουν ανθρώπους από τη Βασιλεία των Ουρανών ή για να την ανοίγουν, πάντα με εν μετανοία, προσευχή και Μυστηριακή ζωή ; Χωρίς να έχει άμεση σχέση, μου ήρθε η ερμηνεία της Σκοπιάς των μαρτύρων του Ιεχωβά στην απαγόρευση "αίματος" και του "ου φονεύσεις". Με βάση αυτές τις διατάξεις η Σκοπιά αποκλείει τη μετάγγιση αίματος και τη στράτευση για κάθε λόγο ( ούτε για αμυντικούς λόγους της χώρας ). Το ερώτημα είναι : αν ισχύουν αυτές οι απαγορεύσεις απόλυτα, τότε ο Θεός καταδικάζει εκ των προτέρων ολόκληρες κοινωνικές ομάδες όπως οι στρατιωτικοί, οι αστυνομικοί, όσοι οπλοφορούν λόγω επαγγέλματος, αλλά και ανθρώπους που πάσχουν με μεσογειακή αναιμία ή άλλες ασθένειες του αίματος που χρήζουν μετάγγισης ;

( http://ierapostoli.wordpress.com/ )

Είχα πραγματικά μεγάλες επιφυλάξεις για ευνόητους λόγους να ξαναγράψω για το θέμα του Γάμου. Είχε και στο παρελθόν τεθεί. Εκάνα δεν έκανα καλό Κύριος οίδε.

Τα λόγια του Χριστού είναι σαφή, δεν μπαίνω καν στη διαδικασία ερμηνείας.Θέμα ερμηνείας τίθεται απο την εδώ και κάποιους αιώνες τακτική της οικονομίας που παραβιάζει την Γραφή και τελεί Γάμους. Η ευθύνη είναι της Εκκλησίας βασικά και όχι των πιστών αν και για ένα γνωρίζοντα αυτό είναι υπο αμφισβήτηση.

Απο πότε η ερμηνεία αποτελεί αποκλειστικότητα ορισμένων πιστών; Τί άλλο θα ακούσω...

Δεύτερος Γάμος τελείται κατα την όντως Ορθόδοξη Παράδοση, αλλά υπο όρους αν υπολογίσουμε την Δογματική της Εκκλησίας. Εσύ γνωρίζεις Πατέρες της Εκκλησίας που επιτρέπουν την απόκλιση απο τον Χριστολογικό και Παύλειο λόγο; Αν ναι παράθεσέ τους.

Δεν αγνοώ τις περι του Γάμου περικοπές της Καινής Διαθήκης, είτε στα Ευαγγέλια είτε στις Επιστολές.

Ως προς την περικοπή που αναφέρεις τμηματικά:

"10 τοίς δε γεγαμηκόσι παραγγέλλω, ουκ εγώ, αλλ' ο Κύριος, γυναίκα από ανδρός μη χωρισθήναι·
11 εάν δε και χωρισθή......σ.σ.: Το Διαζύγιο επιτρέπεται για λόγους Μοιχείας

....μενέτω άγαμος ή τώ ανδρί καταλλαγήτω· και άνδρα γυναίκα μη αφιέναι.
12 τοίς δε λοιποίς εγώ λέγω ουχ ο Κύριος· εί τις αδελφός γυναίκα έχει άπιστον, και αυτή συνευδοκεί οικείν μετ' αυτού, μη αφιέτω αυτήν·
13 και γυνή εί τις έχει άνδρα άπιστον, και αυτός συνευδοκεί οικείν μετ' αυτής, μη αφιέτω αυτόν.
14 ηγίασται γάρ ο ανήρ ο άπιστος εν τή γυναικί, και ηγίασται η γυνή η άπιστος εν τώ ανδρί· επεί άρα τα τέκνα υμών ακάθαρτά εστι, νύν δε άγιά εστιν.
15 ει δε ο άπιστος χωρίζεται, χωριζέσθω. ου δεδούλωται ο αδελφός ή η αδελφή εν τοίς τοιούτοις. εν δε ειρήνη κέκληκεν ημάς ο Θεός.

σ.σ.: Άπιστος στην εποχή του Παύλου είναι ο Εθνικός και υπήρχαν ήδη πολλά μικτά ζεύγη τα οποία δεν είχαν ως εκ τούτου Θεϊκό δέσιμο Γάμου. Αυτό είναι διαφορετική περίπτωση καθώς δεν είναι ζεύγη α ο Θεός συνέζευξε. Ωστόσο και σε αυτά η προτροπή είναι η συνέχεια του Γάμου τους.

16 τι γάρ οίδας, γύναι, ει τον άνδρα σώσεις; ή τι οίδας, άνερ, ει την γυναίκα σώσεις;
17 ει μη εκάστω ως εμέρισεν ο Θεός, έκαστον ως κέκληκεν ο Κύριος, ούτως περιπατείτω. και ούτως εν ταίς εκκλησίαις πάσαις διατάσσομαι.
...
25 Περί δε των παρθένων επιταγήν Κυρίου ουκ έχω, γνώμην δε δίδωμι ως ηλεημένος υπό Κυρίου πιστός είναι.
26 νομίζω ούν τούτο καλόν υπάρχειν διά την ενεστώσαν ανάγκην, ότι καλόν ανθρώπω το ούτως είναι.
27 δέδεσαι γυναικί; μη ζήτει λύσιν· λέλυσαι από γυναικός; μη ζήτει γυναίκα·
28 εάν δε και γήμης, ουχ ήμαρτες· και εάν γήμη η παρθένος, ουχ ήμαρτε· θλίψιν δε τή σαρκί έξουσιν οι τοιούτοι· εγώ δε υμών φείδομαι. "
...
"39 Γυνή δέδεται νόμω εφ' όσον ζή ο ανήρ αυτής· εάν δε κοιμηθή ο ανήρ αυτής, ελευθέρα εστίν ώ θέλει γαμηθήναι, μόνον εν Κυρίω.
40 μακαριωτέρα δε εστιν εάν ούτω μείνη, κατά την εμήν γνώμην· δοκώ δε καγώ Πνεύμα Θεού έχειν." (Κορινθ. Α 7, 10-17, 25-28, 39-40). ....σ.σ: Λύση του Γάμου συνιστά ο θάνατος

Λές: Ο Απόστολος Παύλος λέει ότι και ο άνδρας σε περίπτωση, που είναι ελεύθερος ή χωρισμένος, καλά είναι να μη ζητά γυναίκα, αλλά κι αν παντρευτεί δεν αμαρτάνει (Κορινθ. Α 7, 27-28).

Η όλη φράση έχει ως βάση το "λέλυσαι απο γυναικός;". Λύση δεν είναι το διαζύγιο, ούτε καν απο Μοιχεία αλλά ο Θάνατος. Εκτός και αν υποθέσουμε πως ισχύει αυτό μόνο για την γυναίκα, ερμηνεία που έχω ακούσει αλλά προσκρούει αναμφίβολα στο λόγο του Κυρίου περί Διαζυγίου και Μοιχείας το οποίο σε διαφορετικές περικοπές το λέει και για τα δύο φύλλα. Συνεπώς αν λυθείς, εννοείται δια θανάτου και όχι απλώς απο διαζύγιο έστω και μοιχείας, ( το διαζύγιο σου δίνει την δυνατότητα να εγκαταλείψεις την συζυγική εστία και κλίνη και τις περι αυτών υποχρεώσεις και δεν συνιστά δικαίωμα 2ου Γάμου ), δεν αμαρτάνεις αν ξαναπαντρευτείς.

Είναι φανερό Κωνσταντίνε, ότι έχουμε διάσταση απόψεων. Επομένως καταγράφουμε τη διαφωνία μας και προχωράμε παρακάτω. Όταν έχω νεώτερα επιχειρήματα στο μέλλον θα τα καταγράψω σ' αυτό το ίδιο θέμα. Προς το παρόν μένω σε όσα έχω πει.

Προφανώς και έτσι έχει ένας ορθός και εποικοδομητικός διάλογος. Περιλαμβάνει και την διάσταση απόψεων. Θέλω να ξέρεις πως ότι έγραψα το έγραψα έντιμα, προσπαθώντας να φερθώ και να τοποθετηθώ με διάκριση και με γνώμονα την αλήθεια.

Με εκτίμηση Κωνσταντίνος