"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

123 έγραψε:nkope λυπάμε που θα διαφωνήσω αλλά ο γιατρός για να δώσει πιστιποιητικό θανάτου κάνει καρδιογράφημα κι όχι εγκεφαλογράφημα.

Δεν καταλαβαίνω που διαφωνεί αυτό που λες με τη φράση:

Σε περίπτωση οριστικής διακοπής της λειτουργίας του εγκεφάλου ο άνθρωπος, παρ΄ότι η καρδιά του χτυπά ακόμη είναι "κλινικά νεκρός". Δηλαδή δεν έχει πιθανότητες να επανέλθει στη ζωή. Τότε μόνο επιτρέπεται η αφαίρεση οργάνων πριν την αποσύνδεση του ασθενούς από τα μηχανήματα, για να ολοκληρωθεί αυτό που ουσιαστικά έχει συμβεί έτι κι αλλοιώς.

Άλλωστε ο προσδιορισμός του θανάτου νομικά είναι αυτός που λέω. Αν υπάρχει κάποιος δικηγόρος μεταξύ μας ας μας το διευκρινίσει αυτό.

Όσο για το αν η δωρεά οργάνων είναι φόνος, ας το πούμε και σ΄αυτούς που σώθηκαν επειδή πήραν τα όργανα ενός συνανθρώπου μας που κοιμήθηκε. Να τους πούμε δηλαδή ότι σύμφωνα με τα λεγόμενά σου είναι συνεργοί σε δολοφονία.

Εγώ νομίζω ότι ο Κύριος οικονομεί και τον τρόπο αυτό, ώστε η ψυχή του ανθρώπου που φεύγει απ΄τον κόσμο αυτό να κερδίζει έστω κι άθελά της μια καλύτερη θέση στην άλλη την αληθινή Ζωή.

Iosif έγραψε:Πληροφορήθηκα ( από αξιόπιστο άνθρωπο ), το επόμενο συγκλονιστικό γεγονός, που έκανε ο Χαρισματούχος Αγιορείτης Γέροντας Παΐσιος.

Ο Γέροντας Παΐσιος, αποφάσισε Ο ΙΔΙΟΣ, ΠΟΙΑ ΑΚΡΙΒΩΣ ΜΕΡΑ ήταν καλό ( για το Μοναστήρι ) να ΠΕΘΑΝΕΙ.

Ο Γέροντας Παΐσιος, όταν αποφάσισε ποιά μέρα ήταν η κατάλληλη για να πεθάνει, συνυπολόγισε ότι ο θάνατος και η ταφή του έπρεπε να παραμείνουν απόλυτα άγνωστα στους ανθρώπους. Διότι ο Γέροντας δεν ήθελε να τιμηθεί από τους ανθρώπους, ακόμα και μετά από τον θάνατο του !

http://alopsis.gr/modules.php?name=News ... le&sid=473


http://alopsis.gr/modules.php?name=News ... le&sid=440

Misha έγραψε:http://alopsis.gr/modules.php?name=News ... le&sid=473


http://alopsis.gr/modules.php?name=News ... le&sid=440

Απ΄ αυτά τα δύο links το πρώτο αναφέρεται στην ευθανασία και το δεύτερο στον εγκεφαλικό θάνατο. Στο δεύτερο αυτό άρθρο ο συγγραφέας αναφέρεται στον εγκεφαλικό θάνατο και υποστηρίζει, με παραπομπές σε εκταταμένη βιβλιογραφία, ότι από ηθικής πλευράς ο εγκεφαλικός θάνατος δεν ταυτίζεται με τον καρδιακό θάνατο, δηλαδή την οριστική παύση της λειτουργίας του σώματος ανθρώπου. Η θέση αυτή είναι προσωπική του συγγραφέα και δεν είναι γενικώς αποδεκτή. Από άλλους επιστήμονες και θεολόγους έχουν εκφραστεί απόψεις περί του αντιθέτου.

Εγώ όμως θα χρησιμοποιήσω ένα απόσπασμα από το link αυτό γιατί έχει σχέση με την προηγούμενη δημοσίευσή μου:

"Ο Εγκεφαλικός θάνατος (ΕΘ) είναι ένα πολύ ενδιαφέρον ζήτημα, όχι μόνο ιατρικό αλλά και βιοηθικό, με θεολογικές διαστάσεις και προε­κτάσεις. Είναι ζήτημα που συχνά επανέρχεται στην επικαιρότητα εξαι­τίας της στενής του σχέσεως με την δωρεά οργάνων και τις μεταμοσχεύσεις. Εξάλλου τα τελευταία χρόνια σε πολλά εκκλησιαστικά και θρησκευτικά έντυ­πα έχει δημοσιευθεί πληθώρα άρθρων με ποικίλες απόψεις και θέσεις για τον (ΕΘ), ενώ υπάρχει μια διάχυτη εντύπωση ότι η Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλη­σία έχει μια απόλυτη και χωρίς ερωτηματικά θετική στάση, έναντι του (ΕΘ), παρόλο ότι δεν έχει εκφράσει επίσημη θέση. Το ζήτημα παραμένει ανοικτό, τό­σο για την Ιατρική όσο και για την Εκκλησία.

Ο (ΕΘ) δεν είναι καθολικά αποδεκτός, παρά τους περί του αντιθέτου ισχυρισμούς των υπερασπιστών του. Είναι όμως αποδεκτός από μεγάλη μερίδα του Ιατρικού κόσμου και είναι νομοθετικά κατοχυρωμένος, ως ταυτόσημος με τον βιολογικό θάνατο, σε όλα σχεδόν τα κράτη του Δυτικού κόσμου, της Ελλάδος συμπεριλαμβανομένης. Βεβαίως η νομοθετική κατοχύρωση ενός ζη­τήματος δεν το καθιστά αυτόματα ηθικό και αποδεκτό, όπως π.χ. η νομοθετι­κή κατοχύρωση των εκτρώσεων στο δυτικό κόσμο, δεν τις καθιστά ηθικές και αποδεκτές από τους χριστιανούς και την Εκκλησία."

φίλε Νικόλαε ...

ο νομος επιτρέπει και τις εκτρωσεις.....

Πω, πω!!! Έρριξα μια ματιά στα άρθρα περί μεταμοσχέυσεων που έχει το site www.alopsis.gr και τρόμαξα.

Αν θέλετε μπορούμε ν΄ανοίξουμε ένα άλλο topic γι αυτό το θέμα και να το συζητήσουμε. Εμπρός Μιχάλη, εσύ που φαίνεται να ξέρεις κάτι παραπάνω γι αυτό το θέμα ξεκίνα το.

Evi_J έγραψε:

katia έγραψε:Η ορθόδοξη άποψη είναι ότι η ευθανασία ισοδυναμεί με αυτοκτονία (όταν το επιθυμεί ο ίδιος) ή με δολοφονία (όταν το επιτρέπουν οι γιατροί ή οι συγγενείς).
Στην πρώτη περίπτωση είναι άρνηση σταυρού-δοκιμασίας, στη δεύτερη το ίδιο από τη μεριά των συγγενών. Και στις δύο περιπτώσεις έλλειψη ελπίδας και υπακοής στο Θέλημα του Θεού.

Δεν είναι μόνο ότι συμφωνώ μαζί σου. Είναι ότι συμφωνώ και ανά λέξη!!! Καλύτερα δεν θα μπορούσες να τα πεις.

Σ' ευχαριστώ! Γιατί ο Misha φέρνοντας ως επιχείρημα την περίπτωση του Γέροντα νομίζω προσπάθησε να το καταδείξει ως κάτι λανθασμένο. Του απάντησαν όμως ήδη πάνω σ' αυτό.
Τώρα η κουβέντα έχει προχωρήσει για τη διαφορά ΕΘ - ΚΘ καθώς και τη δωρέα οργάνων σε συνάρτηση μ' αυτούς. Θα συμφωνήσω απόλυτα με την 123 ότι η δωρεά οργάνων που γίνεται στον εγκεφαλικό θάνατο (αφού μόνο μ' αυτόν μπορεί να γίνει) αποτελεί δολοφονία. Άρα η δωρεά οργάνων είναι εγκληματική πράξη. Θάνατος είναι μόνο ο καρδιακός. Υπάρχουν αρκετές περιπτώσεις ασθενών σε κόμμα που επανήλθαν.
Το δε επιχείρημα γι αυτούς που πήραν όργανα από μεταμόσχευση είναι ακριβώς το ίδιο. Δηλαδή τι θα ένιωθαν αν τους λέγαμε ότι έγιναν συνεργοί σε ένα έγκλημα?? Με λίγα λόγια νομίζω θα πρέπει να σηκώσουν το δικό τους σταυρό και να περιμένουν σωτηρία από το Θεό.
Σίγουρα το να βρεθεί κάποιος σε μια τέτοια θέση είναι τραγικό αλλά είναι περισσότερο τραγικό το να αναλογισθεί ότι ζει εις βάρος άλλου, που ίσως επίσης θα μπορούσε να ζει.
Οπωσδήποτε όλες αυτές οι κατάστασεις είναι αρκετά δύσκολες, ίδαιτερα για τις αποφάσεις που πρέπει να ληφθούν, απο τους ίδιους ή τα συγγενικά πρόσωπα, και απλά ευχόμαστε ο Θεός να μην τα δίνει αυτά κι όταν γίνεται κάτι τέτοιο να δίνει καλή φώτιση για να έχουμε το κουράγιο να επιλέξουμε αυτό που πρέπει!!!

katia έγραψε:ο Misha φέρνοντας ως επιχείρημα την περίπτωση του Γέροντα νομίζω προσπάθησε να το καταδείξει ως κάτι λανθασμένο.

αν ένας βαρια ασθενής αρνειται την ιατρικη βοηθεια,δεν νομιζω πως αυτοκτονεί...ο π.Παίσιος υπηρξε παραδειγμα βαρεως πασχοντος ο οποίος αρνηθηκε την παροχη ιατρικής βοηθειας από ενα σημειο και έπειτα...

δεν μιλω για την περιπτωση οπου καποιος προσπαθει να επιφέρει ενεργητικά τον ίδιον θάνατο,χωρίς ή με την συνέργεια άλλων..τοτε πραγματι προκειται για αυτοχειρία .....

η ζωη του π.Παισιου υπηρξε υποδειγμα ερημιτικής,μοναχικης και χριστιανικής βιωτής.ας τον μελετησουμε με πολύ ταπείνωση και θα αντιληφθούμε πολλά φανερά και κεκρυμμενα νοήματα....

Misha έγραψε: αν ένας βαρια ασθενής αρνειται την ιατρικη βοηθεια,δεν νομιζω πως αυτοκτονεί...ο π.Παίσιος υπηρξε παραδειγμα βαρεως πασχοντος ο οποίος αρνηθηκε την παροχη ιατρικής βοηθειας από ενα σημειο και έπειτα...

Λυπάμαι αλλά θα διαφωνήσω. Ο βαριά ασθενής οφείλει να δεχτεί την ιατρική βοήθεια όσο αυτή παίρνει. Αλλιώς αυτοκτονεί και αποτινάσσει σταυρό. Σου λέω αυτό που πρέπει να κάνει. Εύχομαι ο Θεός να μην τα δίνει ποτέ.
Συμφωνώ, ο π.Παίσιος υπήρξε μεγάλη μορφή κι γω δεν μπορώ να την κρίνω, όπως και κανέναν άλλον.

katia έγραψε:

Misha έγραψε: αν ένας βαρια ασθενής αρνειται την ιατρικη βοηθεια,δεν νομιζω πως αυτοκτονεί...ο π.Παίσιος υπηρξε παραδειγμα βαρεως πασχοντος ο οποίος αρνηθηκε την παροχη ιατρικής βοηθειας από ενα σημειο και έπειτα...

Λυπάμαι αλλά θα διαφωνήσω. Ο βαριά ασθενής οφείλει να δεχτεί την ιατρική βοήθεια όσο αυτή παίρνει. Αλλιώς αυτοκτονεί και αποτινάσσει σταυρό. Σου λέω αυτό που πρέπει να κάνει. Εύχομαι ο Θεός να μην τα δίνει ποτέ.
Συμφωνώ, ο π.Παίσιος υπήρξε μεγάλη μορφή κι γω δεν μπορώ να την κρίνω, όπως και κανέναν άλλον.

αυτη ειναι η γνώμη σου...οι βιοι δεκάδων οσιων μεταξυ των οποίων και οι άγιοι των ημερών μας (π.Πορφυριος,Παίσιος,,γεροντισσα Ταρσω ) μάς λένε άλλα....οι άγιοι συνηθως δεν ενδιαφερονταν για την σωματικη τους υγεια...
απευθυνονταν σε γιατρους οταν η ασθενεια τούς εμπόδιζε στην καθημερινοτητα τους και καποιες φορες ουτε και τοτε...(υπαρχουν πολλα παραδειγματα αγιορειτων που αρνηθηκαν να εγκαταλειψουν τον Αθωνα ακομα και όταν ασθενησαν)

είναι μεγαλη κουβέντα η ασκητκη προοπτική του σωματος...αν ανοιξεις στην Κλιμακα του Αγ.Ιωάννου του Σιναίτου εκει που αναφέρεται στην "φυλακή" ισως πάρεις μια γεύση...


οπως εγραψε παραπανω ο Ιωσηφ"δικαιω νομος ου κειται". οι αγιοι μετρανε τη ζωη τους με αγιοπνευματικά μετρα και οχι με τα ταπεινα σαρκικα δικα μας κριτηρια.