Σελίδα 3 από 5

Re: Κράτησέ τον...

Δημοσιεύτηκε: Παρ Απρ 23, 2010 9:35 am
από Andreasmas
Ένα ερώτημα θέλω να κάνω ,και παρακαλώ μια απάντηση.
Πώς μπορεί ένας πατέρας ,μια μάννα , που αγαπούν τον Κύριο και θέλουν να γίνεται το θέλημά του,να γνωρίζουν αν αυτό που θέλησε να κάνει το παιδί τους να ακολουθήσει δηλ. το μοναχικό
σχήμα,είναι εκ Θεού ή μια επιπόλαιη κίνηση της στιγμής ;
Πόσες και πόσες φορές πήγαν για μοναχοί και στο τέλος φεύγουν αναγνωρίζοντας πως πράγματι ήταν μια λάθος κίνησή τους!
Και αφόυ χάσουν σπουδές και ..και ...προσπαθούν να ορθοποδήσουν .
Είχαν άδικο λοιπόν αυτοί οι γονείς που επέμεναν πριν κάνει αυτή την κίνηση ,να περιμένει πριν κατασταλάξει;

Re: Κράτησέ τον...

Δημοσιεύτηκε: Παρ Απρ 23, 2010 9:42 am
από ΣΤΕΦΑΝΟΣ
Andreasmas έγραψε:Ένα ερώτημα θέλω να κάνω ,και παρακαλώ μια απάντηση.
Πώς μπορεί ένας πατέρας ,μια μάννα , που αγαπούν τον Κύριο και θέλουν να γίνεται το θέλημά του,να γνωρίζουν αν αυτό που θέλησε να κάνει το παιδί τους να ακολουθήσει δηλ. το μοναχικό
σχήμα,είναι εκ Θεού ή μια επιπόλαιη κίνηση της στιγμής ;
Πόσες και πόσες φορές πήγαν για μοναχοί και στο τέλος φεύγουν αναγνωρίζοντας πως πράγματι ήταν μια λάθος κίνησή τους!
Και αφόυ χάσουν σπουδές και ..και ...προσπαθούν να ορθοποδήσουν .
Είχαν άδικο λοιπόν αυτοί οι γονείς που επέμεναν πριν κάνει αυτή την κίνηση ,να περιμένει πριν κατασταλάξει;
Ολα αυτά είναι πράγματι σχετικά Ανδρέα καθώς κανείς δε μπορεί εκ των προτέρων να γνωρίζει την εξέλιξη ... για την ψυχική ηρεμία και μόνο ας ελπίσουμε ότι όλες οι αποφάσεις πάιρνονται με τη φώτιση του Κυρίου.

Re: Κράτησέ τον...

Δημοσιεύτηκε: Παρ Απρ 23, 2010 9:45 am
από aposal
Ποιός από εμάς πιστεύει ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ στον Ένα και Τριαδικό Θεό; Αν δεν έρθει μια δύσκολη στιγμή δεν θα το μάθουμε ποτέ!

Re: Κράτησέ τον...

Δημοσιεύτηκε: Παρ Απρ 23, 2010 9:46 am
από Dimitris39
Καλε μου Ανδρεα εγω θα σου πω κατι παρομοιο
Στην Αγιου Παυλου γνωρισα εναν μοναχο σπουδαζε στην Αγγλια Ιατρικη,
σε μια επισκεψη του στο αγιον ορος αναψε η φλογα στην καρδια του,
ειθελε να παρατηση σπουδες και να υπηρετηση τον κυριο,
οι γονεις του δεν τον αφηνανε εγινε μεγαλο ζητημα εκεινα τα χρονια,
τελικα ο νεαρος συνεχεισε τις σπουδες του για τα επομενα 4 χρονια διχως να εχει ξαναεπισκευτη το αγιον ορος,
μηπως και του περασει αυτος ο κατα τους γονεις του (ενθουσιασμος)
το αποτελεσμα??
Πτυχιουχος Ιατρικης και τωρα μοναχος στο ευλογημενο περιβολη της Παναγιας
με τους γονεις να το εχουν καταλαβει τωρα οτι δεν ειτανε απλα ενθουσιασμος αλλα ΚΑΛΕΣΜΑ Κυριου
το λαθος τους ειτανε που δεν συμβουλευτικανε εκεινα τα χρονια εναν πνευματικο

Re: Κράτησέ τον...

Δημοσιεύτηκε: Παρ Απρ 23, 2010 9:51 am
από panagiotisspy
Andreasmas έγραψε:Ένα ερώτημα θέλω να κάνω ,και παρακαλώ μια απάντηση.
Πώς μπορεί ένας πατέρας ,μια μάννα , που αγαπούν τον Κύριο και θέλουν να γίνεται το θέλημά του,να γνωρίζουν αν αυτό που θέλησε να κάνει το παιδί τους να ακολουθήσει δηλ. το μοναχικό
σχήμα,είναι εκ Θεού ή μια επιπόλαιη κίνηση της στιγμής ;
Πόσες και πόσες φορές πήγαν για μοναχοί και στο τέλος φεύγουν αναγνωρίζοντας πως πράγματι ήταν μια λάθος κίνησή τους!
Και αφόυ χάσουν σπουδές και ..και ...προσπαθούν να ορθοποδήσουν .
Είχαν άδικο λοιπόν αυτοί οι γονείς που επέμεναν πριν κάνει αυτή την κίνηση ,να περιμένει πριν κατασταλάξει;
Νομίζω ότι είναι ένα από τα δυσκολότερα θέματα, που μπορεί ποτέ να αντιμετωπίσει ένας γονιός.
Δεν ξέρω, αλλά η πρώτη άμεση σκέψη μου είναι, ότι δεν θα πρέπει να συγκατανεύσει κάποιος γονιός απολύτως και χωρίς ουδεμία συζήτηση.
Αν άλλωστε, η πραγματική κλίση του παιδιού, είναι να γίνει μοναχός - ή, τότε ο κόσμος να χαλάσει θα το κάνει, ό,τι και να λέει ο γονιός.


Ολα αυτά βέβαια που είπα, μπορεί νάναι λάθος.

Re: Κράτησέ τον...

Δημοσιεύτηκε: Παρ Απρ 23, 2010 10:03 am
από ΣΤΕΦΑΝΟΣ
aposal έγραψε:Ποιός από εμάς πιστεύει ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ στον Ένα και Τριαδικό Θεό; Αν δεν έρθει μια δύσκολη στιγμή δεν θα το μάθουμε ποτέ!
πάρα πολύ σωστά τα λες Απόστολε γιατί σε μια τέτοια στιγμή φαίνονται όλα.Κι εκεί που νομίζεις κάποια πράγματα ως δεδομένα , ξαφνικά μπορεί να κατανοήσεις ότι όλα όσα έχεις πει , σκεφτεί , γράψει και εκθέσει , καταρρέουν σα χάρτινος πύργος από την πραγματική γύμνια που σε περιβάλλει .
αυτό σαφώς αφορά όλους μας.

Re: Κράτησέ τον...

Δημοσιεύτηκε: Παρ Απρ 23, 2010 10:35 am
από vasilis_m21
Το μοναστηρι ειναι ενας δρομος χωρις γυρισμο. Δηλαδη αν καποιος λαβει το σχημα μπορει θεωρητικα να φυγει απτη μονη και να γυρισει στον κοσμο αν το μετανιωσει ή δει οτι δεν κανει γιαυτο το πραγμα, αλλα πρακτικα ειναι πολυ δυσκολο η κοινωνια να δεχτει εναν πρωην μοναχο και η εκκλησια εναν αποσχηματισμενο.
Πάντως εγώ ξερω αρκετους πνευματικους στον κοσμο που δεν ειναι καθολου ενθουσιωδεις οταν ακουν ατομα να θελουν να μονασουν, και τους συμβουλευουν να το ξανασκεφτουν και τους αποτρεπουν. Και καλα κανουν δηλαδη, ετσι πρεπει να γινεται, ειναι για πολυ λιγους αυτος ο δρομος.
Απο την αλλη παλι, υπαρχουν μοναστηρια που προτρεπουν ατομα να μονασουν, απλα και μονο για να μεγαλωσει η αδελφοτητα. Αφηνω το αλλο θεμα, οτι καποια μοναστηρια καλλιεργουν εντεχνα μια ταση να αποκοπτονται ατομα απτις οικογενειες και τους γονεις για να μην το μετανιωσουν και γυρισουν στον κοσμο.

Re: Κράτησέ τον...

Δημοσιεύτηκε: Παρ Απρ 23, 2010 10:46 am
από ΣΤΕΦΑΝΟΣ
Θα ήθελα να σας πω μια μικρή ιστοριούλα:

πριν 5 περίπου χρόνια συζητούσα στο αρχονταρίκι ενός Αγιορείτικου μοναστηριού με ενα γέροντα για τα πρώτα χρόνια της μοναχικής του ζωής.Μου διηγήθηκε το εξής περιστατικό:

"Όταν έφυγα από το σπίτι μου πριν 35 χρόνια σε μια τσάντα με προσωπικά αντικείμενα έβαλα και μια φωτογραφία της μάνας μου. Κάποια στιγμή ώς δόκιμος μοναχός διακονούσα ένα γέροντα στον οποίο φυσικά έδειχνα απόλυτο σεβασμό και υπακοή . Μια φορά νοσταλγώντας τη μάνα μου , εβγαλα από την τσέπη μου την φωτογραφία. Με αντιλήφθηκε ο γέροντας και σε αυστηρό τόνο μου είπε ή να σκίσω τη φωτογραφία ή να πάρω την απόφαση μα εγκαταλείψω το μοναστήρι."
"Κι εσύ τί απάντησες γέροντα;" τον ρώτησα
"τίποτε παιδί μου εσκισα μόνο τη φωτογραφία της μάνας μου.Από τότε η εικόνα αυτή μου"χει μείνει στα μάτια μου."
Βούρκωσε εκείνη τη στιγμή και έγειρε το κεφάλι προς τα αριστερά για να μη τον δω.

Τον γέροντα αυτόν τον αγαπώ όπως τον πατέρα μου . Χιλιάδες ψυχές έχει ανακουφίσει στην εξομολόγηση.Και είναι τόσο ταπεινός που αν τον αντικρύσιει κανείς ίσως να μη γυρίσει να τον κοιτάξει...αλλά η ψυχή του φτερουγίζει

εύχομαι ο ΘΕΟΣ να τον έχει καλα...
παλαιότερη ανάρτηση μου ... δυστυχώς δε μπόρεσα να το παραθέσω με διαφορετικό τρόπο ... πιστεύω έχει ενδιαφέρον.

Re: Κράτησέ τον...

Δημοσιεύτηκε: Παρ Απρ 23, 2010 10:52 am
από toula
Συγκλονιστική ιστορία Στέφανε ! Πόσοι άραγε άνθρωποι θα μπορούσαν να το κάνουν αυτό ;

Re: Κράτησέ τον...

Δημοσιεύτηκε: Παρ Απρ 23, 2010 10:53 am
από vasilis_m21
Στεφανε εγω διαφωνω με αυτα. Να σκιζουμε την φωτογραφια της μανας μας; Πού ακούστηκαν αυτα; Συναδουν αυτα με το ΄΄τιμα τον πατερα σου και την μητερα σου'';
Θεωρω οτι αν καποιος κανει πραγματικα για μοναχος δεν ειναι τοσο αδυνατος χαρακτηρας ωστε να χρειαζεται να σκιζει τις φωτογραφιες των γονιων του μπας και το μετανιωσει, μην τρελαθουμε δηλαδη. Αν εχει αναγκη να σκιζει τις φωτογραφιες για να αντεξει τη σοβαρη του επιλογη τοτε λαθος πορτα χτυπησε.
Απο την αλλη , αν ειναι να κανεις ενα παιδι και αυτο να ερθει μια μερα που θα σκισει τη φωτογραφια σου, καλυτερα να μην γεννιοταν αυτο το παιδι.
Παλια τους τεχνη κοσκινο καποιων μοναχων να χωριζουν παιδια απο γονεις και να διαλυουν οικογενειες. Μιλαμε για οικειοθελεις απαγωγες παιδιων, οχι αστεια.