"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Ο Κύριος βρήκε στα χρόνια της εν ενσαρκώσει παρουσίας Του μέγα ζήτημα ανάμεσα στις φαρισαϊκές Σχολές. Αν δηλαδή μπορεί κάποιος να δίδει διαζύγιο γενικώς, κάτι που στα χρόνια της Παλαιάς Διαθήκης επιτρέπονταν: Πάνω σε αυτό:

1) Δέχθηκε ως μόνη αιτία Διαζυγίου την Μοιχεία.

2) Τόνισε ότι όποιος εκ των δύο συντρόφων χωρίσει και ξαναπαντρευτεί διαπράττει Μοιχεία.

3) Ουσιαστικά έθεσε ως μόνη δυνατότητα διγαμίας, δηλαδή δευτέρου Γάμου, την χηρεία.


Ο Απόστολος Παύλος ακολούθησε την ίδια γραμμή, αφού και αυτός λέει πως ο θάνατος συνιστά λύση του Γάμου και πως του κηρύχθηκε ύπο του Κυρίου εντολή να μην χωρίζουν τα ζευγάρια.

Δεν μιλάει γενικώς για χήρους αλλά για τις γυναίκες χήρες, δημιουργώντας θέμα για το εάν ο άνδρας ακόμα και αν βρεθεί σε χηρεία μπορεί να ξαναπαντρευτεί.

Ο Τρίτος Γάμος είναι γενικά απαράδεκτος και υπήρξε σκάνδαλο αυτοκράτορα που οδήγησε τελικά σε ολόκληρο αγώνα της εκκλησία. Ο τέταρτος υπήρξε ανάλογη αυτοκατορική ιστορία, για τον οποίο λήφθηκε άδεια απο τον Πάπα σε περίοδο Σχίσματος αν θυμάμαι καλά.

Σήμερα το τί γίνεται είναι άλλο Ευαγγέλιο. Τελούνται σίγουρα Τρίτοι Γάμοι, Γάμοι με ετεροδόξους, Γάμοι σε ζεύγη που μοίχευσαν και διέλυσαν τις πρώτες οικογένειές τους, τελείται δεδομένα η στέψη που κανονικά αφορά μόνο ζεύγη αγνείας, τα Μυστήρια σε 2ους και 3ους Γάμους τελούνται σε οικονομημένους απο επισκόπους, όταν ο σχετικός Κανών απαγορεύει την τέλεση 2ου Γάμου απο επίσκοπο και απαγορεύει ρητά την παρουσία τους ιερέως στην σχετική δεξίωση.

Κι αν ο συζηγος δεν ειναι ανθρωπος της εκκλησιας και δε μπορει να υπαρξει κατανοηση απο μερους του να επισκεφτει εναν πνευματικο η εναν ειδικο τελος παντων για να σωσει το γαμο του,εκει τι γινεται?εγω αυτο δε μπορω να καταλαβω,διαβαζοντας καποιες αποψεις περι υπομονης και προσευχης οτι κερδιζεις το στεφανι του μαρτυριου σου και κατι τετοια.Πως μπορεις να κανεις υπομονη οταν βλεπεις οτι τα παιδια σου κινδυνευουν να αποκτησουν ασχημα βιωματα στη ζωη τους? με το παραπανω κειμενο που παραθετει ο αγαπητος Κωνσταντινος στο δευτερο γαμο η γυναικα θεωρειται μοιχαλιδα δηλαδη,καταλαβα καλα η εχω κανει λαθος?παλι προβληματιστικα!!!!!

Γιατί προβληματίζεσαι; Σε κάθε δύσκολη απόφαση θα παίρνεις την γνώμη του πνευματικού σου! Αρκεί όμως να έχει εκθέσει ειλικρινά (χωρίς φόβο και πάθος) την κατάσταση.

Ο σημερινος πνευματικος μου επειδη εχει γνωση της καταστασης εγκρινει το δευτερο γαμο σαυτη την περιπτωση,ενω πριν απο χρονια που ειχα αλλο πνευματικο κι αντιμετωπιζα καποια προβληματα με αποθαρυνε απ το διαζυγιο,λεγοντας να κανω υπομονη...και υπομονη...μεχρι να βγαλω το καρκινο και φυσικα δεν τον ακουσα.Δε ξερω αν αυτο λεγεται ανυπακοη αλλα αναγκαστηκα ν αλλαξω και πνευματικο χωρις την αδεια του...προβληματιστηκα μ αυτα που εγραψε ο Κωνσταντινος...

ELEIMON ΚΑΛΟ ΕΙΝΑΙ ΤΕΤΟΙΟΥ ΕΙΔΟΥΣ ΘΕΜΑΤΑ ΝΑ ΤΑ ΣΥΖΗΤΑΜΕ ΜΕ ΤΟΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΜΑΣ,ΑΥΤΟΣ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΓΙΑ ΤΗ ΨΥΧΗ ΜΑΣ! ΚΑΙ ΤΟ ΛΕΩ ΜΕ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ΜΠΕΡΔΕΥΕΣΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ.(ΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΕΤΟΙΟ ΘΕΜΑ ΚΑΛΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΤΟ ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΤΟΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΣΟΥ)
ΑΝ ΤΩΡΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗ ΔΕΣΠΟΙΝΑ(ΕΓΩ ΔΛΔ) ΤΟΝ Χ ΚΑΙ Ψ ΝΑ ΣΟΥ ΠΕΙ ΓΙΑ ΕΝΑ ΤΕΤΟΙΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΘΕΜΑ ΤΟΤΕ..ΕΧΑΣΕΣ!!!
ΞΑΝΑΛΕΩ ΟΤΙ ΣΟΥ ΠΕΙ Ο ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΣΟΥ!!!!

konstantinoupolitis έγραψε:Ο Απόστολος Παύλος ακολούθησε την ίδια γραμμή, αφού και αυτός λέει πως ο θάνατος συνιστά λύση του Γάμου και πως του κηρύχθηκε ύπο του Κυρίου εντολή να μην χωρίζουν τα ζευγάρια.

Δεν μιλάει γενικώς για χήρους αλλά για τις γυναίκες χήρες, δημιουργώντας θέμα για το εάν ο άνδρας ακόμα και αν βρεθεί σε χηρεία μπορεί να ξαναπαντρευτεί.

Ο Απόστολος Παύλος λέει:

"10 τοίς δε γεγαμηκόσι παραγγέλλω, ουκ εγώ, αλλ' ο Κύριος, γυναίκα από ανδρός μη χωρισθήναι· 11 εάν δε και χωρισθή, μενέτω άγαμος ή τώ ανδρί καταλλαγήτω· και άνδρα γυναίκα μη αφιέναι. 12 τοίς δε λοιποίς εγώ λέγω ουχ ο Κύριος· εί τις αδελφός γυναίκα έχει άπιστον, και αυτή συνευδοκεί οικείν μετ' αυτού, μη αφιέτω αυτήν· 13 και γυνή εί τις έχει άνδρα άπιστον, και αυτός συνευδοκεί οικείν μετ' αυτής, μη αφιέτω αυτόν. 14 ηγίασται γάρ ο ανήρ ο άπιστος εν τή γυναικί, και ηγίασται η γυνή η άπιστος εν τώ ανδρί· επεί άρα τα τέκνα υμών ακάθαρτά εστι, νύν δε άγιά εστιν. 15 ει δε ο άπιστος χωρίζεται, χωριζέσθω. ου δεδούλωται ο αδελφός ή η αδελφή εν τοίς τοιούτοις. εν δε ειρήνη κέκληκεν ημάς ο Θεός. 16 τι γάρ οίδας, γύναι, ει τον άνδρα σώσεις; ή τι οίδας, άνερ, ει την γυναίκα σώσεις; 17 ει μη εκάστω ως εμέρισεν ο Θεός, έκαστον ως κέκληκεν ο Κύριος, ούτως περιπατείτω. και ούτως εν ταίς εκκλησίαις πάσαις διατάσσομαι.
...
25 Περί δε των παρθένων επιταγήν Κυρίου ουκ έχω, γνώμην δε δίδωμι ως ηλεημένος υπό Κυρίου πιστός είναι. 26 νομίζω ούν τούτο καλόν υπάρχειν διά την ενεστώσαν ανάγκην, ότι καλόν ανθρώπω το ούτως είναι. 27 δέδεσαι γυναικί; μη ζήτει λύσιν· λέλυσαι από γυναικός; μη ζήτει γυναίκα· 28 εάν δε και γήμης, ουχ ήμαρτες· και εάν γήμη η παρθένος, ουχ ήμαρτε· θλίψιν δε τή σαρκί έξουσιν οι τοιούτοι· εγώ δε υμών φείδομαι. "
...
"39 Γυνή δέδεται νόμω εφ' όσον ζή ο ανήρ αυτής· εάν δε κοιμηθή ο ανήρ αυτής, ελευθέρα εστίν ώ θέλει γαμηθήναι, μόνον εν Κυρίω. 40 μακαριωτέρα δε εστιν εάν ούτω μείνη, κατά την εμήν γνώμην· δοκώ δε καγώ Πνεύμα Θεού έχειν." (Κορινθ. Α 7, 10-17, 25-28, 39-40),

Μετάφραση: "10 Στους παντρεμένους, όμως, παραγγέλλω - όχι εγώ, αλλά ο Κύριος -, η γυναίκα να μη χωρίσει από τον άντρα της. 11 Αλλά κι αν χωρίσει, να μένει ανύπαντρη ή να συμφιλιωθεί με τον άντρα της. Kι ο άντρας, επίσης, να μην αφήνει τη γυναίκα του. 12 Στους υπόλοιπους έχω να πω, όχι ο Κύριος αλλά εγώ: Aν ένας αδελφός είναι παντρεμένος με γυναίκα που δεν πιστεύει κι αυτή συμφωνεί να ζει μαζί του, να μην τη χωρίσει. 13 Επίσης, αν μια γυναίκα έχει άντρα που δεν πιστεύει κι αυτός συμφωνεί να ζει μαζί της, να μην τον χωρίσει. 14 Γιατί ο γάμος με τον άντρα αυτό, που δεν πιστεύει, αγιάζεται χάρη στη γυναίκα του. Tο ίδιο και ο γάμος με τη γυναίκα, που δεν πιστεύει, αγιάζεται χάρη στον άντρα της. Επειδή, αλλιώς, τα παιδιά σας θα ήταν ακάθαρτα, αλλά τώρα έχουν κιόλας έχουν αγιαστεί. 15 Αν, όμως, αυτός που δεν πιστέυει, αποφασίσει να χωρίσει, ας χωρίσει. Τότε δεν έχει καμιά δέσμευση ο αδελφός ή η αδελφή μ' αυτούς. Επειδή ο Θεός μας έχει καλέσει να ζούμε ειρηνικά. 16 Γιατί, πού το ξέρεις γυναίκα, μπορεί και σώσεις τον άντρα σου; Ή, πού το ξέρεις άντρα, μπορεί και να σώσεις τη γυναίκα σου; 17 Όπως και νάναι, όμως, ο καθένας σύμφωνα με τη μερίδα που του έδωσε ο Θεός, ο καθένας σύμφωνα με τον τρόπο που τον έχει καλέσει ο Κύριος, έτσι ας ζει. Τα ίδια παραγγέλλω και σε όλες τις εκκλησίες.
...
25 Σχετικά τώρα με τους παρθένους (άνδρες ή γυναίκες), ειδική εντολή από τον Κύριο δεν έχω να μεταδώσω. Δίνω, όμως, τη γνώμη μου με την αξιοπιστία που έχω σαν ελεημένος του Κυρίου. 26 Νομίζω, λοιπόν, ότι για την ικανοποίηση της παρούσα ανάγκης, καλά θα είναι ο άνθρωπος να συμπεριφέρεται ως εξής: 27 Έχεις δεθεί με γυναίκα; Μη ζητάς τη διάλυση του δεσμού σου. Είσαι αποδεσμευμένος από γυναίκα; Μη ζητάς γυναίκα. 28 Μα κι αν παντρευτείς, δε σημαίνει πως αμάρτησες. Κι αν μία γυναίκα παρθένος παντρευτεί, δε σημαίνει πως αμάρτησε. Θα έχουν, όμως, και θλίψεις εξ αιτίας της σάρκας τους όσοι παντρεύονται, κι εγώ νοιάζομαι για σας.
...
39 Η γυναίκα είναι από το νόμο δεσμευμένη με τον άντρα της, για όσον καιρό ζει ο άντρας της. Αν όμως πεθάνει ο άντρας της, τότε είναι ελεύθερη να παντρευτεί όποιον θέλει, αρκεί να είναι αυτό μέσα στο θέλημα του Κυρίου. 40 Μα είναι ευτυχέστερη αν παραμείνει έτσι, κατά τη δική μου γνώμη. Kαι νομίζω πως έχω κι εγώ το Πνεύμα του Θεού."

(Τα τμήματα του κεφαλαίου, που παρέλειψα, δεν αφορούν το συγκεκριμένο θέμα, που συζητούμε).

Τι παρατηρούμε σ' αυτά που λέει ο Απόστολος Παύλος προς τους Κορινθίους, σε σχέση με τις παραπάνω παρατηρήσεις του Κωνσταντίνου:

1. Ο Απόστολος Παύλος δίνει και δεύτερη αιτία διαζυγίου πλην της μοιχείας, όταν ο Γάμος λυθεί με πρωτοβουλία του άλλου (μη Χριστιανού) συζύγου (Κορινθ. Α 7, 15)

2. Και ο άνδρας και η γυναίκα δεν πρέπει να χωρίζουν, ακόμη κι αν ο/η σύζυγός τους δεν πιστεύει στο Θεό, εφόσον συναινεί να μένει μαζί τους, αλλά να προσπαθήσουν με τη δική τους προσευχή να αγιάσουν και τον/την άπιστο/η και τα παιδιά τους.

3. Ο Απόστολος Παύλος λέει ότι και ο άνδρας σε περίπτωση, που είναι ελεύθερος ή χωρισμένος, καλά είναι να μη ζητά γυναίκα, αλλά κι αν παντρευτεί δεν αμαρτάνει (Κορινθ. Α 7, 27-28).

4. Η γυναίκα είναι δεσμευμένη με τον άντρα της, όσο εκείνος ζει, κι αν χωρίσει καλά είναι να μείνει ανύπαντρη ή να συμφιλιωθεί με τον άντρα της (Κορινθ. Α 7, 10-11), αν όμως ο άντρας της πεθάνει τότε μπορεί να παντρευτεί όποιον θέλει, αν αυτό είναι το θέλημα του Κυρίου, αλλά καλά είναι να μείνει ανύπαντρη (Κορινθ. Α 7, 39-40). Αυτό το λέει ο Απόστολος Παύλος σε αντιδιαστολή με το (Κορινθ, Α 7, 10-11), για να πει ότι, μόνο εφόσον πεθάνει ο άντρας της η γυναίκα έχει το δικαίωμα (κατά την άποψη του Αποστόλου) να ξαναπαντρευτεί. Για το άντρα δεν το λέει, γιατί ούτε ο Κύριος ούτε ο Απόστολος δεν έχουν βάλει παρόμοιο περιορισμό, επομένως και για τον άντρα προφανώς ισχύει, ότι είτε χωρίσει είτε πεθάνει η γυναίκα του, καλά είναι να μένει μόνος, αλλά κι αν ξαναπαντρευτεί δεν αμαρτάνει.

Για τον τρίτο Γάμο κι εγώ έχω την άποψη ότι δεν αναφέρει τίποτε η Αγία Γραφή, ούτε ξέρω κάτι σχετικό από τους Μεγάλους Πατέρες των πρώτων αιώνων. Δεν εκφράζω κατά συνέπεια άποψη, αλλά συμπαρατάσσομαι με τις αποφάσεις της Εκκλησίας.

Κωνσταντίνε μου, συγγνώμη που μπαίνω στα ...χωράφια σου, καθότι εσύ είσαι Θεολόγος κι εγώ Μεταλλειολόγος, αλλά νομίζω ότι η εξήγηση του κεφαλαίου αυτού της Α προς Κορινθίους είναι προφανής και δεν χωρεί παρεξήγηση.

Ο Θείος Λόγος είναι χωράφι κάθε εργάτου που θέλει να μάθει και να εργαστεί τον αμπελώνα και δεν έχει να κάνει σχέση με πτυχία.

Ο λόγος του Θεού περί μοιχείας και διαζυγίου είναι ακατάλυτος. Ο πνευματικός δεν μπορεί να τον καταλύσει. Εάν τώρα τίς, γνωρίζοντας το Νόμο ψάχνει άλλοθι, δικαίωμά του. Κατα συνέπεια όποιος τελέσει Γάμο με εν ζωή τον πρώην έγγαμο σύντροφο.....

Για το θέμα πάλι της χηρείας, το τονίζω πως γίνεται αναφορά σε γυναίκες χήρες. Το έαν επιτρέπεται και στον άνδρα ο 2ος Γάμος επιφυλάσσομαι.

Το θέμα του διαζυγίου με εθνικό είναι διαφορετικό. Πολλοί χριστιανοί επειδή ήταν και νέα η Πίστη είχαν Γάμους με αλλοθρήσκους ή ήταν και οι ίδιοι Εθνικοί και άρα ο Γάμος τους δεν είχε δέσιμο Θεού. Ωστόσο ο Παύλος και σε αυτήν την περίπτωση απορρίπτει την λύση του διαζυγίου. Ακόμα και έτσι ο θεσμός της οικογενείας είναι ιερός.

Το θέμα του Τρίτου και του Τετάρτου Γάμου προέκυψε απο ανάγκες συγκεκριμένων αυτοκρατόρων που χώρισαν τις γυναίκες τους για να λάβουν ερωμένες ως συζύγους και ήδη είχαν κάνει και 2ο Γάμο. Σε αμφότερες τις περιπτώσεις, πέρασε τελικά του αυτοκράτορα, ωστόσο έγιναν μεγάλα σχίσματα και καθαιρέσεις εντός της Εκκλησίας.

Είχα πραγματικά επιφύλαξη να γράψω για τον 2ο Γάμο καθώς ήδη έχουμε αδελφούς στο forum με 2o Γάμο.

Χθές έθεσα το θέμα στον πνευματικό μου και μου είπε πως είναι προτιμότερη η οικονομία αυτή απο το να έχει κάποιος μια ερωμένη και να περνάει τη ζωή του έτσι.

Αν ο Θεός δέχεται αυτήν την οικονομία εμένα δεν μου πέφτει λόγος.

Το ζήτημα με το δεύτερο και τρίτο γάμο στην Ορθόδοξη Εκκλησία το θέτει μια νεοπεντηκοστιανή σέκτα ( και οι ιστοσελίδες της που δεν αναφέρουν που ανήκουν για να κάνουν προσηλυτισμό σε ανυποψιάστους Ορθοδόξους Χριστιανούς και να τους σπειρουν αμφιβολίες για τη πίστη τους ).

Αυτή, λοιπόν, η αμερικανόφερτη αίρεση ψευτοχαρισματικών απαγορεύει ρητά το δεύτερο γάμο ( πλην ... εξαιρέσεων ) και καθαιρεί τους "ποιμένες" της όταν χηρεύουν !

Η Εκκλησία, όμως, κινούμενη με έλεος και αγάπη για τον πεπτωκότα άνθρωπο,γνωρίζοντας την ανθρώπινη αδυναμία, κατ'άκραν οικονομία τελεί 2ο και 3ο γάμο, που δεν είναι επανάληψη του Μυστηρίου, αλλά συγχωρητικές ευχές, για να μην πέσουν οι άνθρωποι σε πορνείες και μοιχείες συνεχείς. Πόσο σοφή είναι η Εκκλησία μας ! Δεν καταδικάζει τους ανθρώπους που, για διάφορους λόγους, δεν ευτύχησαν να συνεχίσουν το γάμο τους, ούτε τους κλείνει τη πόρτα της Βασιλείας του Θεού.

Αυτό δεν σημαίνει ότι δικαιολογούμε το διαζύγιο για ψύλου πήδημα, ούτε το ενθαρρύνουμε. Και προφανώς, στη σημερινή εποχή, που έχουν κυριαρχήσει οι εφήμερες σχέσεις , οι απρόσωπες σχέσεις και οι εξωσυζυγικές σχέσεις, το να βρεθούν δύο άνθρωποι που δεν τα κατάφεραν στο πρώτο τους γάμο να νυμφευθούν με τις ευλογίες της Εκκλησίας και να προχωρήσουν τη ζωή τους δεν είναι και αυτό μια ευλογία ; Δηλαδή, πρέπει να ρίξουμε στο πυρ το εξώτερον τους δευτεροπαντρεμένους και τριτοπαντρεμένους; Ο Θεός θέλει να σωθούν όλοι οι άνθρωποι, ακόμα και οι αμαρτωλοί και όσοι έσφαλλαν στη ζωή τους. Και ειδικά τώρα που υπάρχει ο πολιτικός γάμος και το σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης, βεβαίως, ακόμα περισσότερο πρέπει να δοθεί μέριμνα της Εκκλησίας προς τους νέους να επιλέξουν την ευλογία του Θεού στο σπίτι τους.

Αυτό συμφωνεί με το γράμμα και το Πνεύμα της Αγίας Γραφής που λέει ότι " έλεος θέλω και ου θυσίαν", όπως ο Χριστός, χάριν της αγάπης, ξεπερνούσε την αργία του Σαββάτου. Η Εκκλησία με νύχια και με δόντια πρέπει να "πολεμά" τα διαζύγια ( ειδικά για ασυμφωνία χαρακτήρων ή για άλλες επιφανειακούς λόγους ) με πνευματική καθοδήγηση των πιστών, με προσευχή, με σχολές γονέων, με καλλιέργεια αδιάλειπτης προσευχής, ταπείνωσης, υπομονής, ανοχής στα μέλη της, ώστε να αντέχουν τα "βάρη του γάμου" κλπ. Αλλά από την άλλη δεν μπορεί να "πετάξει" αυτούς που ζητούν την ευλογία της, κάνοντας μια νέα εν Χριστώ αρχή, με δεύτερο ή τρίτο γάμο. Η Εκκλησία δεν μπορεί να μπει στη λογική του μαντρώματος που κάνουν οι διάφορες αμερικανόφερτες αιρέσεις, παρουσιάζοντας μια εξωτερική ευσέβεια με εξωτερικά σκληρούς κανόνες και ομοιόμορφο ντύσιμο. Θέλει η Εκκλησία και ο Χριστός " πάντας ανθρώπους σωθήναι και εις επίγνωσιν αληθείας ελθείν".

Αν θελήσετε περισσότερες λεπτομέρεις γιατί και ποια χωρία της Γραφής διαστρέφουν για να επιβάλλουν τη σκληρή, απάνθρωπη γραμμή τους στα μέλη τους, ενημερώστε με με προσωπικό μήνυμα.

Μια και τέθηκε το ζήτημα να δώσω δύο άλλα στοιχεία περί Ορθόδοξου γάμου και κατ' οικονομία αντιμετώπιση τέτοιων καταστάσεων ( να σημειώσουμε ότι θεωρείται αναγκαίο να έχουν κοινό πνευματικό για να μπορέσει να διαβλέψει τα όποια προβλήματα και να τα επιλύει στη ρίζα τους και πριν φουντώσουν ).

Επίσης, να σημειώσουμε την ευθύνη ανθρώπων γύρω από ένα ζευγάρι ( γονείς, συγγενείς, φίλοι ) που μπορούν να αποτελέσουν αιτία χωρισμού, με διάφορες παρεμβάσεις. Γι'αυτό και οι προσευχές τους πρέπει να στηρίζουν τους νιόπαντρους και να είναι διακριτικές οι όποιες συμβουλές τους. Και το θέμα αυτό επαναφέρει στην επιφάνεια το ζήτημα της ΕΠΑΝΑΚΑΤΗΧΗΣΗΣ των Ορθοδόξων Ελλήνων, το θέμα του Πνευματικού πατέρα, ( γι' αυτό είναι καλό να μη θέτουμε προσωπικά ζητήματα προς συζήτηση, γιατί αυτά τα λύνει ο πνευματικός συνεκτιμώντας και άλλες μύχιες καταστάσεις ), το ρόλο των Μυστηρίων και της καλλιέργειας αδιάλειπτης προσευχής στο ζευγάρι και στα παιδιά, ως συνδετικούς κρίκους με τον Χριστό και τους άλλους.

( http://www.oodegr.com/oode/koinwnia/oik ... mfwno1.htm )

( http://www.oodegr.com/oode/koinwnia/oik ... iaies2.htm )

Εκείνο που μας θέτει τον προβληματισμό είναι από τη μια τα απόλυτα λόγια του Ιησού Χριστού (ως Θεού και Κυρίου ) στο κατά Ματθαίον και η κατ' οικονομία διδαχή του Αποστόλου Παύλου. Υπάρχει αντίφαση ; Σε καμία περίπτωση. Άλλη η λογική των λόγων του Ιησού ( αν διαβάσει κανείς όλα τα λόγια που λέει στην ίδια συνάφεια ο Κύριος μας , τότε απελπίζεται : μίσος = φόνος, είδες γυναίκα με πονηρό μάτι = μοιχεία, πορνεία κλπ ) και άλλη η παιδαγωγική εφαρμογή των λόγων του Αποστόλου Παύλου σε επιστολές. Μήπως ο Κύριος μας δεν ξέρει, ως Θεός, τις αδυναμίες μας και τα πάθη μας ; Τα ξέρει καλύτερα από τον καθένα. Απλά θέλει να μας δείξει ότι ποτέ δεν μπορούμε να φτάσουμε στη ΤΕΛΕΙΟΤΗΤΑ ( όπως πίστευαν οι Φαρισαίοι και πιστεύουν οι "αναγεννημένοι" και "χαρισματικοί" αιρετικοί των αμερικανόφερτων αιρέσεων ). Η ζωή μας είναι ένας συνεχής πνευματικός αγώνας και ΠΟΤΕ δεν θα νοιώσουμε ότι φτάσαμε σε ένα τέρμα. Ο Κύριος μας δίνει όρια ασύλληπτα ( όπως πχ υπάρχουν στα αθλήματα των Πανελλαδικών, αλλά αυτά είναι βατά ) για να μας κάνει να νοιώσουμε τη μηδαμινότητα μας και να μας αφυπνίσει, τονίζοντας και το πόσο παίζει ρόλο στη σωτηρία μας, όχι μόνο η δική μας μικρή προσπάθεια, αλλά και το δικό Του έλεος και η Αγάπη Του.