Σελίδα 1 από 1
Η υπερβολική λύπη κρύβει μέσα της υπερηφάνεια?
Δημοσιεύτηκε: Δευ Μάιος 18, 2009 4:27 am
από eleimon
Η υπερβολική λύπη κρύβει μέσα της υπερηφάνεια.
Γι’ αυτό είναι βλαβερή και επικίνδυνη, και πολλές φορές παροξύνεται από το διάβολο, για ν’ ανακόψει την πορεία του αγωνιστή.
Ο δρόμος που οδηγεί στην τελειότητα είναι μακρύς. Εύχεστε στο Θεό να σάς δυναμώνει. Να αντιμετωπίζετε με υπομονή τις πτώσεις σας και, αφού γρήγορα σηκωθείτε, να τρέχετε και να μη στέκεστε, σαν τα παιδιά, στον τόπο που πέσατε, κλαίγοντας και θρηνώντας απαρηγόρητα.
Αγρυπνείτε και προσεύχεστε, για να μην μπείτε σε πειρασμό. Μην απελπίζεστε, αν πέφτετε συνέχεια σε παλιές αμαρτίες. Πολλές απ’ αυτές είναι και από τη φύση τους ισχυρές και από τη συνήθεια. Με την πάροδο του χρόνου, όμως, και με την επιμέλεια νικιούνται. Τίποτα να μη σας απελπίζει.
Αγ Νεκταριος Πενταπολεως
Re: Η υπερβολικη λυπη κρυβει μεσα της υπερηφανεια?
Δημοσιεύτηκε: Δευ Μάιος 18, 2009 4:30 am
από yiorgos31
Επιτρέπεται να πέσεις... επιβάλλεται να σηκωθείς...
Re: Η υπερβολικη λυπη κρυβει μεσα της υπερηφανεια?
Δημοσιεύτηκε: Δευ Μάιος 18, 2009 7:18 am
από vasilikirimp
Μπορείς να μου εξηγήσεις ...πως η λύπη μπορεί να κρύβει υπερηφάνεια ?
Υπερηφάνεια ώστε να δείχνουμε ...να παριστάνουμε το θύμα ? Ετσι ώστε να έχουμε τη κατανόηση και γιατί όχι τον οίκτο των γύρω μας ?
Τότε πραγματικά πρέπει να δουλέψουμε τον εαυτό μας - γιατί να θέλουμε να είμαστε θύματα ?
Θα ήθελα λίγο περαιτέρω ανάλυση γλυκειά μου Ελπιδούλα......
Re: Η υπερβολικη λυπη κρυβει μεσα της υπερηφανεια?
Δημοσιεύτηκε: Δευ Μάιος 18, 2009 7:22 am
από eleimon
Re: Η υπερβολική λύπη κρύβει μέσα της υπερηφάνεια?
Δημοσιεύτηκε: Δευ Μάιος 18, 2009 7:30 am
από vasilikirimp
Στην ουσία ...για μένα ...παριστάνουμε το θύμα .....αλλά εδώ μπλέκεται και η ψυχολογία
διότι θέλοντας και μη όταν πληγώνεσαι δε μπορεί να ζητωκραυγάζεις ...είναι οξύμωρο ...
ας περιμένουμε μια πιο θεολογική προσέγγιση - ανάλυση και βλεπουμε.....
Re: Η υπερβολικη λυπη κρυβει μεσα της υπερηφανεια?
Δημοσιεύτηκε: Δευ Μάιος 18, 2009 8:13 am
από angieholi
vasilikirimp έγραψε:[/b]Μπορείς να μου εξηγήσεις ...πως η λύπη μπορεί να κρύβει υπερηφάνεια ?
Υπερηφάνεια ώστε να δείχνουμε ...να παριστάνουμε το θύμα ? Ετσι ώστε να έχουμε τη κατανόηση και γιατί όχι τον οίκτο των γύρω μας ?
Τότε πραγματικά πρέπει να δουλέψουμε τον εαυτό μας - γιατί να θέλουμε να είμαστε θύματα ?
Να πω τη γνωμη μου? Οπως εγω το καταλαβαινω οταν διαβαζω οτι η λυπη κρυβει υπερηφανεια.
Ως ανθρωποι κανουμε σφαλματα και αμαρτιες και πεφτουμε ή συμβαινουν διαφορα δυσαρεστα γεγονοτα στη ζωη μας που μας στεναχωρουν.
Οτι ομως και αν μας συμβει, εμεις τουλαχιστον οι Χριστιανοι ξερουμε οτι το επιτρεπει ο Θεος και οτι ειναι ειτε μια δοκιμασια ειτε ο τροπος για να μας δειξει ο Θεος οτι κανουμε λαθος και πρεπει να μετανοησουμε.
Οταν λοιπον μας συμβαινει κατι και λυπουμαστε παρα πολυ(παραπανω απο οσο πρεπει δηλαδη) σημαινει οτι καταβαθος ειμαστε εγωιστες και υπερηφανοι διοτι στην ουσια δεν μπορουμε να αντεξουμε, δεν μπορουμε να δεχτουμε οτι κατι τετοιο συμβαινει σε εμας. Διοτι αν εχεις ταπεινωση πραγματικη οτι σου συμβαινει το δεχεσαι. Αν εχεις ταπεινωση θα λυπηθεις, θα στεναχωρηθεις, θα κλαψεις οπως ολοι (διοτι αλλιως εισαι αναισθητος) αλλα δεν θα απελπιστεις. Και η υπερβολικη λυπη νομιζω κρυβει απελπισια και δειχνει οτι δεν εχεις ελπιδα και εμπιστοσυνη στο Θεο
Re: Η υπερβολικη λυπη κρυβει μεσα της υπερηφανεια?
Δημοσιεύτηκε: Δευ Μάιος 18, 2009 8:57 am
από aposal
angieholi έγραψε:vasilikirimp έγραψε:[/b]Μπορείς να μου εξηγήσεις ...πως η λύπη μπορεί να κρύβει υπερηφάνεια ?
Υπερηφάνεια ώστε να δείχνουμε ...να παριστάνουμε το θύμα ? Ετσι ώστε να έχουμε τη κατανόηση και γιατί όχι τον οίκτο των γύρω μας ?
Τότε πραγματικά πρέπει να δουλέψουμε τον εαυτό μας - γιατί να θέλουμε να είμαστε θύματα ?
Να πω τη γνωμη μου? Οπως εγω το καταλαβαινω οταν διαβαζω οτι η λυπη κρυβει υπερηφανεια.
Ως ανθρωποι κανουμε σφαλματα και αμαρτιες και πεφτουμε ή συμβαινουν διαφορα δυσαρεστα γεγονοτα στη ζωη μας που μας στεναχωρουν.
Οτι ομως και αν μας συμβει, εμεις τουλαχιστον οι Χριστιανοι ξερουμε οτι το επιτρεπει ο Θεος και οτι ειναι ειτε μια δοκιμασια ειτε ο τροπος για να μας δειξει ο Θεος οτι κανουμε λαθος και πρεπει να μετανοησουμε.
Οταν λοιπον μας συμβαινει κατι και λυπουμαστε παρα πολυ(παραπανω απο οσο πρεπει δηλαδη) σημαινει οτι καταβαθος ειμαστε εγωιστες και υπερηφανοι διοτι στην ουσια δεν μπορουμε να αντεξουμε, δεν μπορουμε να δεχτουμε οτι κατι τετοιο συμβαινει σε εμας. Διοτι αν εχεις ταπεινωση πραγματικη οτι σου συμβαινει το δεχεσαι. Αν εχεις ταπεινωση θα λυπηθεις, θα στεναχωρηθεις, θα κλαψεις οπως ολοι (διοτι αλλιως εισαι αναισθητος) αλλα δεν θα απελπιστεις. Και η υπερβολικη λυπη νομιζω κρυβει απελπισια και δειχνει οτι δεν εχεις ελπιδα και εμπιστοσυνη στο Θεο
Πολύ σωστά!
Ας μην ξεχνάμε και τον προδότη Ιούδα, που δεν άντεξε το βάρος του λάθους του και αυτοκτόνησε! Δεν μπόρεσε να το χωνέψει ότι αυτός έκανε ένα τόσο μεγάλο λάθος! Αν το είχε χωνέψει, αν είχε συνειδητοποιήσει πόσο αμαρτωλός ήταν και μετανονούσε, θα είχε πλούσια τη Χάρη του Κυρίου και δεν θα έφτανε στο έσχατο σημείο!
Re: Η υπερβολική λύπη κρύβει μέσα της υπερηφάνεια?
Δημοσιεύτηκε: Δευ Μάιος 18, 2009 9:00 am
από fosterer
Δεν βλέπω πως η υπερβολική λύπη μπορεί να κρύβει μέσα της υπερηφάνια!
Νομίζω ότι το κάθε συναίσθημα είναι διαφορετικό και ανεξάρτητο!
Η υπερβολική λύπη είναι συναίσθημα ψυχοφθόρο αλλά συνάμα λυτρωτικό!
Αντίθετα η υπερηφάνια είναι συναίσθημα αυτοικανοποίησης και γι'αυτό δεν μπορούν αυτά τα δύο συναισθήματα να συνυπάρχουν!
Re: Η υπερβολική λύπη κρύβει μέσα της υπερηφάνεια?
Δημοσιεύτηκε: Δευ Μάιος 18, 2009 9:07 am
από aposal
fosterer έγραψε:Δεν βλέπω πως η υπερβολική λύπη μπορεί να κρύβει μέσα της υπερηφάνια!
Νομίζω ότι το κάθε συναίσθημα είναι διαφορετικό και ανεξάρτητο!
Η υπερβολική λύπη είναι συναίσθημα ψυχοφθόρο αλλά συνάμα λυτρωτικό!
Αντίθετα η υπερηφάνια είναι συναίσθημα αυτοικανοποίησης και γι'αυτό δεν μπορούν αυτά τα δύο συναισθήματα να συνυπάρχουν!
Η υπερβολική λυπη, η υπερβολική στενοχώρια, η απόγνωση, η απελπισία, το άγχος, όλα αυτά είναι συναισθήματα που τα βάζει μέσα μας ο πονηρός! Αν βρει εύφορο έδαφος (=εγωισμό) στην ψυχή μας, τότε φυτρώνουν και αναπτύσσονται όλα αυτά τα συναισθήμαστα. Τα οποία μας απομακρύνουν από τον Θεό μας, γιατί κοντά Του υπάρχει μόνο η γαλήνη, η ηρεμία και η χαρά. Και η προσωρινή στενοχώρια πχ για την απώλεια κάποιου αγαπημένου μας ανθρώπου, μπορεί να φύγει αμέσως αν σκεφτούμε ότι ο Κύριος εισάκουσε τις προσευχές μας, γιατί τον πήρε στην καλύτερη πνευματικά στιγμή γι' αυτόν και ότι θα τον βοηθήσουμε περαιτέρω με τον αγώνα που θα συνεχίσουμε να κάνουμε!
Δεν υπάρχουν αδιέξοδα στην ορθοδοξία, παρά μόνο μακριά από αυτήν.