Μαζί με τη νηστεία
οι ι. Κανόνες απαγορεύουν και τη γονυκλισία τις Κυριακές. Ο Άγιος Ειρηναίος γράφει, "Το δε εν Κυριακή
μη κλίνειν γόνυ σύμβολόν εστι της Αναστάσεως, δι' ης τη του Χριστού χάριτι των τε αμαρτημάτων και του υπ' αυτού τεθανατωμένου θανάτου ηλευθερώθημεν". Συναφής είναι και η μαρτυρία του ψευδο -Ιουστίνου στην ΡΙΕ' απάντησή του περί απαγορεύσεως της γονυκλισίας κατά τις Κυριακές. "Εκ των Αποστολικών δε χρόνων η τοιαύτη συνήθεια έλαβε την αρχήν, καθώς φησίν ο μακάριος Ειρηναίος, ο μάρτυς και επίσκοπος Λουγδούνου" (ΒΕΠΕΣ 4, 1955 σ. 128 ) . Βασική σημασία για το θέμα αυτό έχει
ο 20ός ιερός Κανών της Α' Οικουμενικής Συνόδου, ο οποίος ορίζει. "Επειδή τινες εισίν εν τη Κυριακή γόνυ κλίνοντες και εν ταις Πεντηκοστής ημέραις, υπέρ τα πάντα εν πάση παροικία φυλάττεσθαι,
εστώτας έδοξε τη Αγία Συνόδω τας ευχάς αποδιδόναι τω Θεώ". Δηλ.
η αγία Σύνοδος ορίζει τις Κυριακές και την περίοδο του Πεντηκοσταρίου όρθιοι να προσεύχωνται οι χριστιανοί. Πιο σαφής είναι
ο 90ός ι. Κανών της Στ' Οικουμενικής Συνόδου.'Ιδού τι ορίζει. "Ταις Κυριακαίς μη κλίνειν εκ των θεοφόρων ημών Πατέρων κανονικώς παρελάβομεν, την του Χριστού τιμώντες ανάστασιν. Ως αν ουν μη αγνοώμεν το σαφές της τούτου παρατηρήσεως δήλον τοις πιστοίς καθιστώμεν, ώστε μετά την εν Σαββάτω εσπερινήν των ιερωμένων προς το θυσιαστήριον είσοδον, κατά το κρατούν έθος,
μηδένα γόνυ κλίνειν μέχρι της εφεξής κατά την Κυριακήν εσπέρας, καθ' ην μετά την εν τω λυχνικώ είσοδον αύθις τα γόνατα κάμπτοντες, ούτω τας ευχάς τω Κυρίω προσάγομεν". Δηλ.
από το βράδυ του Σαββάτου, μετά τον Εσπερινό, μέχρι τον Εσπερινό της Κυριακής οφείλουμε να μη γονατίζουμε όταν προσευχώμεθα. Ιδού πως σχολιάζει τον Κανόνα αυτόν ο Βαλσαμών. "Και η Ανάστασις του Χριστού κατά την εσπέραν του Σαββάτου τουτέστι προς της ημέρας της Κυριακής γέγονεν, ίνα από του σκότους τα της εορτής καταλήξωσι προς φως και η πανήγυρις της Αναστάσεως γίνηται δια ολοκλήρου νυχθημέρου". Άλλωστε είναι γνωστόν ότι Θ. Λειτουργία δεν τελείται κατά τις ημέρες της Μ. Τεσσαρακοστής , παρά μόνον Σάββατον και Κυριακήν. Και τούτο διότι η Θ. Λειτουργία είναι προτύπωσις της Αναστάσεως και της Βασιλείας του Θεού.
Από την σελίδα ...
http://www.oodegr.com/oode/orthod/prakt ... iakwn1.htm
.Ἐκ τῶν νεωτέρων Πατέρων ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης διευκρινίζει ὅτι ἡ ἀπαγόρευση δέν περιλαμβάνει τίς λεγόμενες μικρές μετάνοιες πού κάνουμε ὅταν προσκυνοῦμε τίς ἅγιες εἰκόνες. Ἡ 'Εκκλησία δέν ἀπαγορεύει τίς Κυριακές τή λατρευτική προσκύνησι. Γι' αὐτό καί ἀκούεται τό "Δεῦτε προσκυνήσωμεν καί προσπέσωμεν Χριστῷ . . . ". Αὐτές οἱ προσκυνήσεις γίνονται χάριν ἀσπασμοῦ καί δέν ἀπαγορεύονται. Οἱ γονυκλισίες ὅμως εἶναι οἱ λεγόμενες
"στρωτές μετάνοιες" δηλ. μέ τό μέτωπο νά ἀκουμπᾶ στό ἔδαφος. Αὐτές ἀπαγορεύονται, διότι
ἀντιβαίνουν στόν ἀναστάσιμο καί ἐσχατολογικό χαρακτῆρα τῆς Κυριακῆς, δηλ. τόν χαρμόσυνο καί πανηγυρικό, πού, ὡς ἐκ τούτου, εἶναι ἀσυμβίβαστος μέ κάθε ἔννοια πένθους, πού οἱ μεγάλες μετάνοιες ὑποδηλώνουν. Διά τοῦτο ψάλλει ἡ Ἐκκλησία. "Αὕτη ἡ ἡμέρα ἥν ἐποίησεν ὁ Κύριος, ἀγαλλιασόμεθα καί εὐφρανθῶμεν ἐν αὐτῇ
...Δηλ. φρονοῦμεν ὅτι ναί μέν ἡ κατά κυριολεξίαν γονυκλισίαν, ἡ ἐπαφή τῶν γονάτων μέ τό ἔδαφος πρέπει νά ἀποφεύγεται κατά τίς Κυριακές, ἐπειδή
οἱ ἱ. Κανόνες εἶναι σαφῶς ἀπαγορευτικοί, οἱ λειτουργοί δέ καί οἱ πιστοί κατά τόν καθαγιασμόν νά κύπτουν τό σῶμα των βαθέως σέ ἐκδήλωση προσκυνηματικῆς καί λατρευτικῆς στάσεως ἐνώπιον τοῦ μυστηρίου. Μέ τόν τρόπον αὐτόν
οὔτε οἱ ἱ. Κανόνες παραβιάζονται, ἀλλ' οὔτε καί ἡ εὐλαβής διάθεσις τῶν πιστῶν παραθεωρεῖται καί κατακρίνεται.
http://www.psaltologion.com/showthread. ... 471&page=3
Με λίγα λόγια στην Εκκλησία δεν κάνουμε εμείς ότι θεωρούμε σωστό έστω και από «υπερβάλλουσα ευσέβεια» αλλά κάνουμε αυτό που η Εκκλησιαστική τάξις και παράδοσις και οι Ιεροί Κανόνες σαφώς ορίζουν. Όλα τα άλλα μπορεί να τα ανέχεται η Εκκλησία αλλά κατ' οικονομίαν.
Το «κατ' οικονομίαν» δεν είναι ούτε το ορθόν ούτε το ενδεδειγμένον.
Απαγορεύονται λοιπόν τις Κυριακές και την περίοδο της Πεντηκοστής οι γονυκλισίες!