Τα θαύματα της Πίστεως
Δημοσιεύτηκε: Δευ Απρ 06, 2009 4:08 am
ΤΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ Δ
Αλλ’ ήλθαν οι ποταμοί, ποταμοί βασιλικοί και μεγάλοι ποταμοί, οί οποίοι έρρεον όχι με ύδατα, αλλά με αίματα εσφαγμένων χριστιανών.
Αυτοί είναι οι τύρανοι της παλαιάς και της νέας Ρώμης, οι χριστιανομάχοι, οι διώκται της πίστεως, οι οποίοι όρμησαν, με σφοδρότατον διωγμόν να εκριζώσουν εκ θεμελίων την Εκκλησία του Χριστού.
Γνωρίζεται πόσοι ήσαν αυτοί; Οι σπουδαιότεροι τούτων ήσαν δεκαοκτώ τον αριθμόν. Γνωρίζεται πόσον καιρόν εβάσταξεν ο διωγμός;
Οκτακοσίους χρόνους και περισσότερον
Γνωρίζεται πόσοι εμαρτύρησαν από την μανίαν τόσων τυράννων; Και τόσων χρόνων; Μετρήσατε τα άστρα του ουρανού ‘η την άμμον της θαλάσσης:
Αν ο Θεός εφύλατε εις έναν τόπο το αίμα τόσον χριστιανών, οι οποίοι εμαρτύρησαν διά την πίστην του Χριστού, ασφαλώς ήθελε κάμει άλλην μία Ερυθρά θάλασσα αγίων αιμάτων.
Οι χριστιανοί όμως φοναυόμενοι επλήθηναν, διωκόμενοι αύξηναν πολεμούμενοι εστερεώνονταν πειραζόμενοι ελαμπρύνονταν περισσότερον εις την αρετή…….Ώ πίστης των χριστιανών: θεία εις την αρχήν θεία εις την αύξησιν, θεία εις την στερέωσιν, όλη θεία. Σύ έγινες από τον Θεόν.
Συ αυξύνθης από τον Θεόν, συ εστερεώθης από τον Θεόν. Συ είσαι η αληθινή διδασκαλία, όποιος σε κρατεί, εκείνος πιστεύει ορθά εις την Εκκλησία.
Συ είσαι η απλανής οδός, όποιος εις σε περιπατεί, φθάνει ασφαλώς εις τον Παράδεισον. Χριστιανέ Ορθόδοξε, συ έχεις χρέος να ευχαριστείς χίλιες και χίλιες φορές τον Θεόν, ο οποίος σε έκαμε και εγεννήθης μέσα εις μίαν πίστην.
Ένας παλαιός φιλόσοφος, διά τρία πράγματα ευχαριστεί τους θεούς, πρώτον διότι εγενήθη άνδρας και όχι γυναίκα, δεύτερον διότι ήταν Έλλην, και όχι βάρβαρος,
τρίτον ότι ήταν φιλόσοφος, και όχι αμαθής. Διά άλλα τρία πράγματα έχεις και συ χρέος να ευχαριστείς τον Θεό, πρώτον διότι εγεννήθης χριστιανός και όχι άπιστος, δεύτερον διότι είσαι χριστιανός Ορθόδοξος και όχι αιρετικός.
Και τρίτον ότι είσαι χριστιανός Ορθόδοξος, τόσον κατά την πίστην, όσον κατά ζωήν και όχι κατά την πίστην μόνο. Επειδή η Πίστης είναι ο πρώτος κανών της ζωής των ανθρώπων, αφού έτσι επίστευαν, φανταστείτε πως εζούσαν οι άνθρωποι του καιρού εκείνου.
Και ποιοι είναι εκείνοι τους οποίους εξέλεξε ο Κύριος, για να ντροπιάσουν τους σοφούς του κόσμου; Αλιείς στο επάγκελμα, δηλαδή αγράμματοι και πεινασμένοι, δώδεκα τον αριθμό, δηλαδή πολύ λίγοι. Πορευθέντες εις τον κόσμο και κηρύξετε το Ευαγγέλιο-Μάρκο ΙΣΤ-15)
Νομίζω ότι τους βλέπω να κατεβαίνουν από το υπερώον της Ιερουσαλήμ και να πάνε ο κάθε ένας σε διαφορετικό τόπο.
Σταθείτε, σταθείτε λίγο, ώ άνδρες Γαλιλαίοι, περιμένετε λίγο σας παρακαλώ για να μου πείτε ποιο είναι το έργο που επιχειρείτε;
Εμείς αποκρίνονται είμαστε απεσταλμένοι να πάμε άλλος στην Ρώμη, η οποία είναι ο θρόνος της βασιλείας του κόσμου, άλλος εις την Αθήνα όπου είναι η καθέδρα της σοφίας της γης, άλλος εις τους Ινδούς, και άλλος
στους Σκύθες, σε έθνη άγρια και βάρβαρα, μέχρι τα πέρατα της οικουμένης, να ξεριζώσουμε κάθε άλλη θρησκεία και να πείσουμε τους ανθρώπους να δεχθούν μία νέα Πίστην και να πιστεύουν ως Θεόν
έναν άνθρωπον που εγενήθη χωρίς πατέρα, από μόνη την μητέρα και αυτήν Παρθένον και πτωχιά.
Πηγαίνουμε να φέρουμε τον κόσμο εις άλλην Πίστην, και εις άλλην ζωή να κάνουμε τον ειδωλολάτρη κόσμο Χριστιανόν, τον ασεβή κόσμο άγιον.
Καλά, σεις βέβαια επιχειρείτε ένα μεγάλο και δύσκολο έργο, αλλά που είναι τα στρατεύματα σας;
Εμείς είμαστε δώδεκα μόνον άνθρωποι τους λένε.
Που είναι τα όπλα σας; Εκείνος που μας έστειλε παρήγγειλε να μη λάβουμε ούτε ραβδί. Σεις λοιπόν έχετε εις τον νου σας να ελκύσετε εις την γνώμη σας τους ανθρώπους με πολλά χρήματα;
« Όχι είμεθα πολύ πτωχοί, αλλά και εκείνα τα ολίγα που είχαμε τα δώσαμε στους πτωχούς « Αλλά έχετε καν την δύναμη του λόγου;
Είσθε ρήτορες διά να πείσετε τους ανθρώπους να δεχθούν δόγματα τόσο παράδοξα ενάντια σε κάθε φυσικό λόγο; «Ούτε αυτό.
Εμείς δεν γνωρίζουμε τι είναι σοφία του κόσμου και δεν ομιλούμε άλλη γλώσσα αλλά του γένους μας. Και λοιπόν που στηρίζετε τις ελπίδες σας ότι θα επιστρέψετε εις την Πίστην την οποία διδάσκετε άναν κόσμο ολόκληρον;
Εμείς δεν περιμένουμε από καμίαν ανθρώπινη δύναμη, αλλά μόνον εις την δύναμη του Διδασκάλου μας που μας έστειλε και ελπίζουμε να κατορθώσουμε τα πάντα.
Τι ακούω, ακροαταί;
Αλλ’ ήλθαν οι ποταμοί, ποταμοί βασιλικοί και μεγάλοι ποταμοί, οί οποίοι έρρεον όχι με ύδατα, αλλά με αίματα εσφαγμένων χριστιανών.
Αυτοί είναι οι τύρανοι της παλαιάς και της νέας Ρώμης, οι χριστιανομάχοι, οι διώκται της πίστεως, οι οποίοι όρμησαν, με σφοδρότατον διωγμόν να εκριζώσουν εκ θεμελίων την Εκκλησία του Χριστού.
Γνωρίζεται πόσοι ήσαν αυτοί; Οι σπουδαιότεροι τούτων ήσαν δεκαοκτώ τον αριθμόν. Γνωρίζεται πόσον καιρόν εβάσταξεν ο διωγμός;
Οκτακοσίους χρόνους και περισσότερον
Γνωρίζεται πόσοι εμαρτύρησαν από την μανίαν τόσων τυράννων; Και τόσων χρόνων; Μετρήσατε τα άστρα του ουρανού ‘η την άμμον της θαλάσσης:
Αν ο Θεός εφύλατε εις έναν τόπο το αίμα τόσον χριστιανών, οι οποίοι εμαρτύρησαν διά την πίστην του Χριστού, ασφαλώς ήθελε κάμει άλλην μία Ερυθρά θάλασσα αγίων αιμάτων.
Οι χριστιανοί όμως φοναυόμενοι επλήθηναν, διωκόμενοι αύξηναν πολεμούμενοι εστερεώνονταν πειραζόμενοι ελαμπρύνονταν περισσότερον εις την αρετή…….Ώ πίστης των χριστιανών: θεία εις την αρχήν θεία εις την αύξησιν, θεία εις την στερέωσιν, όλη θεία. Σύ έγινες από τον Θεόν.
Συ αυξύνθης από τον Θεόν, συ εστερεώθης από τον Θεόν. Συ είσαι η αληθινή διδασκαλία, όποιος σε κρατεί, εκείνος πιστεύει ορθά εις την Εκκλησία.
Συ είσαι η απλανής οδός, όποιος εις σε περιπατεί, φθάνει ασφαλώς εις τον Παράδεισον. Χριστιανέ Ορθόδοξε, συ έχεις χρέος να ευχαριστείς χίλιες και χίλιες φορές τον Θεόν, ο οποίος σε έκαμε και εγεννήθης μέσα εις μίαν πίστην.
Ένας παλαιός φιλόσοφος, διά τρία πράγματα ευχαριστεί τους θεούς, πρώτον διότι εγενήθη άνδρας και όχι γυναίκα, δεύτερον διότι ήταν Έλλην, και όχι βάρβαρος,
τρίτον ότι ήταν φιλόσοφος, και όχι αμαθής. Διά άλλα τρία πράγματα έχεις και συ χρέος να ευχαριστείς τον Θεό, πρώτον διότι εγεννήθης χριστιανός και όχι άπιστος, δεύτερον διότι είσαι χριστιανός Ορθόδοξος και όχι αιρετικός.
Και τρίτον ότι είσαι χριστιανός Ορθόδοξος, τόσον κατά την πίστην, όσον κατά ζωήν και όχι κατά την πίστην μόνο. Επειδή η Πίστης είναι ο πρώτος κανών της ζωής των ανθρώπων, αφού έτσι επίστευαν, φανταστείτε πως εζούσαν οι άνθρωποι του καιρού εκείνου.
Και ποιοι είναι εκείνοι τους οποίους εξέλεξε ο Κύριος, για να ντροπιάσουν τους σοφούς του κόσμου; Αλιείς στο επάγκελμα, δηλαδή αγράμματοι και πεινασμένοι, δώδεκα τον αριθμό, δηλαδή πολύ λίγοι. Πορευθέντες εις τον κόσμο και κηρύξετε το Ευαγγέλιο-Μάρκο ΙΣΤ-15)
Νομίζω ότι τους βλέπω να κατεβαίνουν από το υπερώον της Ιερουσαλήμ και να πάνε ο κάθε ένας σε διαφορετικό τόπο.
Σταθείτε, σταθείτε λίγο, ώ άνδρες Γαλιλαίοι, περιμένετε λίγο σας παρακαλώ για να μου πείτε ποιο είναι το έργο που επιχειρείτε;
Εμείς αποκρίνονται είμαστε απεσταλμένοι να πάμε άλλος στην Ρώμη, η οποία είναι ο θρόνος της βασιλείας του κόσμου, άλλος εις την Αθήνα όπου είναι η καθέδρα της σοφίας της γης, άλλος εις τους Ινδούς, και άλλος
στους Σκύθες, σε έθνη άγρια και βάρβαρα, μέχρι τα πέρατα της οικουμένης, να ξεριζώσουμε κάθε άλλη θρησκεία και να πείσουμε τους ανθρώπους να δεχθούν μία νέα Πίστην και να πιστεύουν ως Θεόν
έναν άνθρωπον που εγενήθη χωρίς πατέρα, από μόνη την μητέρα και αυτήν Παρθένον και πτωχιά.
Πηγαίνουμε να φέρουμε τον κόσμο εις άλλην Πίστην, και εις άλλην ζωή να κάνουμε τον ειδωλολάτρη κόσμο Χριστιανόν, τον ασεβή κόσμο άγιον.
Καλά, σεις βέβαια επιχειρείτε ένα μεγάλο και δύσκολο έργο, αλλά που είναι τα στρατεύματα σας;
Εμείς είμαστε δώδεκα μόνον άνθρωποι τους λένε.
Που είναι τα όπλα σας; Εκείνος που μας έστειλε παρήγγειλε να μη λάβουμε ούτε ραβδί. Σεις λοιπόν έχετε εις τον νου σας να ελκύσετε εις την γνώμη σας τους ανθρώπους με πολλά χρήματα;
« Όχι είμεθα πολύ πτωχοί, αλλά και εκείνα τα ολίγα που είχαμε τα δώσαμε στους πτωχούς « Αλλά έχετε καν την δύναμη του λόγου;
Είσθε ρήτορες διά να πείσετε τους ανθρώπους να δεχθούν δόγματα τόσο παράδοξα ενάντια σε κάθε φυσικό λόγο; «Ούτε αυτό.
Εμείς δεν γνωρίζουμε τι είναι σοφία του κόσμου και δεν ομιλούμε άλλη γλώσσα αλλά του γένους μας. Και λοιπόν που στηρίζετε τις ελπίδες σας ότι θα επιστρέψετε εις την Πίστην την οποία διδάσκετε άναν κόσμο ολόκληρον;
Εμείς δεν περιμένουμε από καμίαν ανθρώπινη δύναμη, αλλά μόνον εις την δύναμη του Διδασκάλου μας που μας έστειλε και ελπίζουμε να κατορθώσουμε τα πάντα.
Τι ακούω, ακροαταί;