"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Πώς θα μπορέσουμε εμείς οι γονείς να διαπαιδαγωγήσουμε τα παιδιά μας για να μην φτάσουν στο σημείο να γίνουν είτε κάποιοι από τους κουκουλοφόρους ή ναρκομανείς? Πώς θα βρούμε ειδικά εμείς οι μητέρες τον τρόπο να εμπνεύσουμε τα παιδιά μας, ειδικά στη σημερινή εποχή όπου δεν υπάρχουν πρότυπα?

viewtopic.php?f=64&t=8394&hilit=%CF%85% ... E%B5%CF%82
Μηπως βοηθηθεις Κωνσταντινα μου,ειναι μια ενοτητα που εχω ανεβασει μονο για τη μητερα και τα καθηκοντα της

http://www.alopsis.gr/modules.php?name= ... le&sid=103

http://www.pigizois.net/arxodariki/omil ... AIDION.mp3

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ έγραψε:Πώς θα μπορέσουμε εμείς οι γονείς να διαπαιδαγωγήσουμε τα παιδιά μας για να μην φτάσουν στο σημείο να γίνουν είτε κάποιοι από τους κουκουλοφόρους ή ναρκομανείς? Πώς θα βρούμε ειδικά εμείς οι μητέρες τον τρόπο να εμπνεύσουμε τα παιδιά μας, ειδικά στη σημερινή εποχή όπου δεν υπάρχουν πρότυπα?

...επιπλέον με ιδιαιτερα πολύ προσευχή..διοτι θα δώσουμε λόγο στον Κύριο....

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ έγραψε:Πώς θα μπορέσουμε εμείς οι γονείς να διαπαιδαγωγήσουμε τα παιδιά μας για να μην φτάσουν στο σημείο να γίνουν είτε κάποιοι από τους κουκουλοφόρους ή ναρκομανείς? Πώς θα βρούμε ειδικά εμείς οι μητέρες τον τρόπο να εμπνεύσουμε τα παιδιά μας, ειδικά στη σημερινή εποχή όπου δεν υπάρχουν πρότυπα?

Με το παράδειγμά μας Κωνσταντίνα μου!

Κάθε παιδί έχει για πρότυπο τους γονείς του! Κάθε στιγμή να σκέφτεσαι ότι σε παρακολουθεί, σε μελετά, σε αντιγράφει. Κι όπως είπε και ο γέροντας:

Όταν τα παιδιά είναι μικρά, τους μιλάμε (πολύ) για το Χριστό.
Όταν μεγαλώσουν, μιλάμε σ' Εκείνον για τα παιδιά μας!

Teri έγραψε:Με το παράδειγμά μας Κωνσταντίνα μου!

Ναι αλλά τι να περιέχει αυτό το παράδειγμα - γιατί συμβαίνει να χαθώ ή χάσω το στόχο ?
Να περιέχει σεβασμό στον χρόνο που χρειάζεται ένα παιδί να πάρει το μηνυμα μας
και το μήνυμα ναναι πάντα " σ¨αγαπώ παιδί μου και σε περιμένω"

Η γερόντισα Γαβριηλία λέει πως 'κουράστηκα" σημαίνει δεν σ' αγαπώ δηλαδή δεν έχω την ορεξή σου
ή δεν αντέχω άλλο τάνυμα
αν είμαστε κουρασμένες ,απο την καθημερινή φροντίδα, ας βάζουμε σε δεύτερη μοίρα τις δουλιές
προκειμένου να ΄μαστε έτοιμες στις κλήσεις των παιδιών μας για βοήθεια, ας μην επιμένουμε με την λεπτομέρεια, ωστε να ΄χουμε κουράγιο να σταθούμε δίπλα στα παιδιά μας όπως αν κάποιος φίλος ή φίλη
θα μας απασχολούσαν π.χ. στο τηλέφωνο και θα' πρεπε να τους δώσουμε όλοι την προσοχή μας

Αν πέσουν τα παιδιά μας σε σφάλματα τα δικά μας χα ιρια να κοιτάξουμε διοτι η ούγια γράφει το όνομα
μας και είναι η πτώση του παιδιού μας ένας καθρέφτης δικών μας ατασθαλιών και αταξίας αυτό το υπογράφω ώς παθούσα και σας το μεταφέρω και δεν είναι τα ναρκωτικά ή καποια
αλλη παραβαση δείκτης
¨αλλά κυρίως μεσα στα καθημερινά μικρά και ασήμαντα κατα τα άλλα περιστατικά κρύβεται η αξία της καλής και άδολης επικοινωνίας με τα παιδια μας και ας είναι αυτή δείκτης

Ελπίζω να έδωσα ένα μικρό στίγμα γιατί το χέρι που κουνα την κούνια κυβερνά
και κυβερνώ σημαίνει ευθύνω και δείχνω το δρόμο - έλεγχος λοιπόν πρώτα στα δικά μας
κι όταν τα δικά μας θα είναι εντάξει θα ναι και του παιδιού ο δρόμος στην καλή μερια...

Καλή συνέχεια με αγάπη

Είμαστε παράδειγμα για τα παιδιά μας - αλλά δε πρέπει να ξεχνάμε ότι έχουμε μια διπλή ιδιότητα προς τα παιδιά μας.

Να μπορούμε με σύνεση να τα καθοδηγούμε αλλά συγχρόνως να μάθουμε να τα σεβόμαστε ως μια ξεχωριστή οντότητα.
Να βλέπουμε και να επικροτούμε τα Θέλω τους , τις αποφάσεις τους ακόμη και τα λάθοι τους.
Τι πιο σημαντικό απο το λάθος;
Από την ωριμότητα που γεννά το μικρό ή μεγάλο λάθος - και εκεί κοντά είμαστε εμείς φύλακες άγγελοι επί γης , ώστε να μη νοιώσει ποτέ τη μοναξιά και την εγκατάλειψη.
Δεν ορίζουμε λίστα με τα "ναι " και τα "οχι " της ζωής.
Δείχνουμε και συζητάμε μαζί του όλες τις πτυχές, δεν επιβάλλουμε συμπεριφορές - μέσα στην ελευθερία αποκτά το παιδί συνείδηση - και μέσα απο την ελευθερία εκτιμά τη σταθερότητα .

Ναι ,θα διδάξω και θα ζήσω ως μια οικογένεια μλέσα στη διδαχεί του Χριστού,εαν όμως μου αρνηθεί λέω ως παράδειγμα κάποια στιγμή να με ακολουθήσει στην εκκλησία - θα πρέπει να είμαι προετοιμασμένη την απόφασή του να τη δεχτώ....
Ναι ,την εππικοινωνία και στον απόλυτο σεβασμό των θέσεων που θα προβάλλει το παιδί - δεν έχει σημασία αν είναι 8 ή 18 ,έχει προσωπικότητα είναι μια οντότητα σεβαστή προς όλους μας.

Εξάλλου κάπου έχω διαβάσει : ότι αφήνεις ελεύθερο και γυρνά σε σένα είναι και δικό σου.

Έτσι είναι και η αγάπη του Θεού προς εμάς = είμαστε απόλυτα ελεύθεροι - αυτοί που είμσατε κοντά του - είναι γιατι το λέει και η ψυχή μας !!!
Έτσι και η αγάπη του γονιού - αφήνει ελευθερία ώστε να έχει την αποκλειστική συμβατότητα με το/τα παιδι/ια του.

Αν δε γίνεται σαν τα παιδιά δε θα εισέλθετε στη βασιλεία των ουρανών
Τα παιδιά γνωρίζουν για μας περισσότερα απο όσο εμείς για τον εαυτό μας , για το τι συμβαίνει μέσα στην οικογένεια , και ας το κρατούν οι μεγάλοι επτασφράγιστο μυστικό
Ξεχωρίζουν αυτόματα ποιος ξένος είναι καλός άνθρωπος , τις προθέσεις του , την ψυχικά του ποιότητα , αγαπούν σπαρακτικά , θυσιαστικά τα σκυλάκια , τα πουλιά όλα τα ελάχιστα και ασθενή του κόσμου, γιατι καταλαβαίνουν τη μετοχή τους στην Αλήθεια.
Πόσο δύσκολο να θέλεις να διδάξεις στα παιδιά του Παραδείσου τους κανονισμούς της δικής μας κατάστασης , της πτώσης μας;
Να τα προσαρμόσεις.........Να τους αφαιρεις την αγγαλίαση , την έκσταση , κάνοντάς τα όλο και πιο λογικά , συμβατικά λογικά .
Να τα κατεβάσεις απο το υπέρλογο όπου ταξιδεύουν σαν άγγελοι και να τα προσγειώσεις στο κόσμο που τόσο συμβιβασμένα και μίζερα φτιάξαμε εμείς οι μεγάλοι.
Πόσο σκληρό να εκπαιδεύεις αγγελάκια , που είναι φανερά αγγελάκια , να γίνουν ανθρωπάκια.
Συμπηκνώνω σε δυο σημεία που πιστεύω ότι χρειάζονται τα παιδιά ΑΓΑΠΗ και ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ[/b
Αγάπη απλή άρα υγιής και ελευθερία να είναι πραγματικά ο εαυτός τους.
Υπάρχει μεγαλύτερη ευτυχία από το να κάνεις παιδιά καλύτερά σου;;;;;

Παιδιά, καταπληκτικά αυτά που λέτε, συμφωνώ, έχω διαβάσει πλείστα βιβλία σχετικά με το θέμα, πατερικά κείμενα, αλλά δεν σας κρύβω πως στη σημερινή εποχή, είναι το πιο εύκολο το παιδί να παρασυρθεί, ιδιαίτερα όταν φτάσει στην εφηβεία.
Τους λες το εξής π.χ. όταν λένε μια κακή λέξη: "παιδί μου, εμένα δεν με έχεις ακούσει να λέω αυτή τη λέξη, να μην την πεις και εσύ". Αυτό όμως δεν θα έχει αντίκρυσμα, γιατί θα έρθει η ώρα να αμφισβητηθούμε σαν γονείς και ό, τι λέμε θα είναι λάθος, ενώ ό,τι ακούνε από φίλους θα είναι σωστό.
Επιπρόσθετα, όταν είναι στο σχολείο, δεν είναι δυνατό να ξέρουμε τις κινήσεις τους, γιατί η μάνα δεν μπορεί να παρακολουθεί τα παιδιά της συνεχώς, δεν μπορούμε να πάμε και εμείς στο σχολείο να τα δούμε κάθε μέρα. Εκεί τι γίνεται? Ωραία, κάνω το σταυρό μου και εναποθέτω στο Θεό την προστασία τους.
Εν ολίγοις, ΠΩΣ τελικά θα προστατέψουμε τα παιδιά μας, είναι βέβαια ένα άλλο θέμα.
Ο Αγιος Λουκάς ο Ιατρός, έλεγε σε κάποια ομιλία του "έχουμε να κάνουμε με τον ίδιο το διάβολο". Αυτό το βιώνω καθημερινά, όχι μόνο εγώ, αλλά και όλοι μας οι άνθρωποι.
Ο Θεός να δώσει, και να δυναμώσουμε την προσευχή μας, γιατί δεν σας κρύβω, η προσευχή μου είναι χαλαρή και "άντε να τελειώνουμε".