"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Θα ηθελα να ρωτησω κατι,δε ξερω αν εχει αναφερθει ξανα,χρειαζομαι μερες για να ψαξω ολες τις συζητησεις που εχουν γινει στο παρελθον,γι αυτο ζηταω εκ των προτερων συγγνωμη αν πεφτω σε επαναληψη.Διαβαζουμε για ολους αυτους τους αγιους γεροντες οπως Παισιο,Πορφυριο και αλλους πολλους,που εχουν αφιερωσει τη ζωη τους στην λατρεια του Χριστου απο πολυ μικρη ηλικια σχετικα.Αυτο που μου κανει εντυπωση ειναι οτι ο Θεος τους δοκιμαζε συνεχως,με αρρωστιες,με επιθεσεις του πονηρου,με λογισμους,ηξερε οτι αυτοι οι ανθρωποι ειναι ολοκληρωτικα δικοι του γιατι επετρεπε τοσες δοκιμασιες?
Μπορει να σας φανει χαζουλα η ερωτηση αλλα θα ηθελα τη γνωμη σας.

Δεν είμαι σίγουρος αλλά μήπως για να δοξαστούν στην άλλη ζωή ακόμα περισσότερο.Γιατί τον Θεό τον ενδιαφέρει περισσότερο η άλλη ζωή μας και φροντίζει για αυτήν ,ενώ εμάς μας απορροφά η τωρινή κοσμική ζωή περισσότερο.΄
Έτσι νομίζω ,μπορεί και να κάνω λάθος.

Ο Γεροντας Παισιος ελεγε οτι ο Θεος επιτρεπει τους πειρασμους ,,για να μας ξεσκονιζουν και να εξαγνιζεται ετσι η ψυχη μας με τις θλιψεις και τα κλαματα και να αναγκαζομαστε να καταφευγουμεστο θεο για τη σωτηρια μας,,.

Ο Γεροντας Αμφιλοχιος ελεγε,, Οταν εχουμε πειρασμους, τοτε κατερχεται η χαρη του Θεου. Οταν δοκιμαζει κανεις πειρασμους, διαπιστωνει την αδυναμια του, ταπεινωνεται και ελκυει τη χαρη του Θεου. Να μην σας επηρεαζουν οι ανεμοι των πειρασμων. Δεν μπορουν να σας κανουν τιποτα.

Ειχα διαβασει τελευταια κατι και με ειχε κανει πολυ εντυπωση..για εναν γεροντα ο οποιος ενιωθε τοσο χαρα μεσα του τοσο ευτυχια , που εκωψε το δαχτυλο του , για να νιωσει πονο..γιατι μετα απο μια πολυ μεγαλη χαρα προμηνειεται κατι δυσκολο και ο φοβος του γι αυτην την κατασταση τον οδηγησε στον πονο .Βλεπουμε πως αυτοι ολοι οι γεροντες επιδιωκουν κατα καποιον τροπο τους πειρασμους.Γιατι βλεπουν οτι εκει ειναι η σωτηρια τους..νομιζω...

Aυτο που με προβληματιζει ειναι οτι αυτοι ηταν τοσο αγιοι και ειχαν τοσους πειρασμους,ζουσαν στερημενα και εμεις εχουμε τα σπιτια μας,τις ανεσεις μας,οχι μονο τα απαραιτητα αλλα ζηταμε και ζηταμε συνεχως πραγματα αχρηστα στη ζωη μας,συγχρονως βεβαια ζηταμε τη βοηθεια του Θεου και να μας δειξει το ελεος του.Ειμαστε αξιοι με τη ζωη που κανουμε και τις ανεσεις που εχει ο καθενας να ζηταμε το ελεος του Θεου?

Την απάντηση την δίνει ο ίδιος ο Γέροντας :
Σπάνια σε πολύ λίγους συμβαίνει να είναι οι αρρώστιες οι χρεωκοπίες κ.λπ. μια δοκιμασία του Θεού, αυτοί θα έχουν καθαρό μισθό. Σ' αυτήν την περίπτωση συνήθως γίνονται ύστερα πιο πλούσιοι σαν τον Ιώβ.
Κάποιος πραγματικός μιμητής του Χριστού ζητάει ως χάρη από τον Θεό να συγχωρήσει σφάλματα των συνανθρώπων του, να τους απαλλάξει από την δικαία Του οργή και να τιμωρηθεί αυτός αντί αυτών, ενώ δεν φταίει ο ίδιος. Αυτός πολύ συγγενεύει με τον Θεό και πολύ συγκινεί τον Θεό η μεγάλη αυτή αρχοντική αγάπη του παιδιού Του. Εκτός δε από την χάρη που του κάνει και χαρίζει τα σφάλματα των άλλων, επιτρέπει να έχει και μαρτυρικό τέλος, κατά το επίμονο αίτημά του. Συγχρόνως όμως ο Θεός του ετοιμάζει αρχοντικό παραδεισένιο παλάτι με ακόμη μεγαλύτερη δόξα, διότι πολλοί άνθρωποι τον είχαν αδικήσει με την κατ’ όψιν κρίση τους, που νόμιζαν ότι ο Θεός τον τιμώρησε για τις δικές του αμαρτίες .