Σεβάσμια ηγουμένη η αδελφή του Βαλλιανάτου
Δημοσιεύτηκε: Κυρ Νοέμ 30, 2008 5:58 am
Πολυ διδακτικο και ωφελιμο το παραδειγμα. Θυμιζει Καιν και Αβελ αδελφια απο τον ιδιο πατερα, και ο ενας φονιας και ο αλλος ευλαβης και μαρτυρας.
Δεν πρεπει να κρινουμε, δεν πρεπει να καταδικαζουμε, ποτε τον ανθρωπο, τον ιδιο, ως εικονα του Θεου, αλλα τις πραξεις του, τα λεγομενα του, και την "φιλοσοφια" του, που ενω ειναι λαθος και παρα φυση, προσπαθει να μας την περασει ως ορθη, ως αποδεκτη, και ως κατα φυση. Εκει εχουμε καθε δικαιωμα να κρινουμε οτι αυτα που πραττει και λεει δεν ειναι ορθα. Το ασπρο μαυρο δεν γινεται, οπως και να το κανουμε. Ο Θεος επλασε Αρσεν και Θηλυ, δεν επλασε τιποτα.. ενδιαμεσο, αν ηταν, πρεπον, θα ηξερε να κανει και ενδιαμεσες καταστασεις.
Ολα τα αλλα ειναι προφασεις εν αμαρτιαις.
Εκει ειναι το προβλημα, με το ιδιο το προσωπο, επαναλαμβανω, οτι δεν εχουμε κακια, ουτε εμπαθεια, Θεος φυλαξει, φυσικα και με το μετρο που κρινουμε θα κριθουμε ολοι, αλλα εχουμε καθε δικαιωμα και υποχρεωση να ελεγχουμε την παρα φυσην βιοτη, ως στοιχειο ξενο και διαλυτικο της Ορθοδοξου αγωγης οπως αυτη τεθηκε απο τον Ιδιο τον Κυριο, και απο τους Πατερες μας, ως υποδειγμα παραδεδομενης κατα Θεον βιοτης.