"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Πως μπορούμε να πολεμήσουμε με πρακτικούς τρόπους την υπερηφάνεια, εάν έχουμε πέσει σε αυτό το αμάρτημα?

Με την ταπείνωση :D

agiooros έγραψε:Με την ταπείνωση :D

Απλα και σωστά απαντησε ο Νικος.Θα 'θελα να προσθεσω και την αυτομεμψια(στην ουσια το ιδιο ειναι).

Απο τα γραφομενα μας, αυτοι που τα διαβαζουν , μπορουν να καταλαβουν αν εχουμε υπερηφανεια?

Το μονο σιγουρο!Δυστυχως μαλλον με πιανει και μενα το <<σχεδιο>>.Οπως μπορουμε να καταλαβουμε απο τα γραφομενα και εναν εναρετο ανθρωπο.

Αν όντως το διαπιστώσετε , έχετε το θάρρος να του το πείτε , εάν ο ίδιος του δεν μπορεί να το καταλάβει?Γι αυτό δεν είναι και οι καλοί χριστιανοί?Για να βοηθάμε ο ένας τον αλλον?
Εσείς πιστέυετε ,οτι εγώ εχω πέσει σε αυτό το αμάρτημα αυτή τη στιγμή?

Στην πραγματικοτητα η υπερηφανεια φαινεται στο πως θα αντιδρασουμε εαν μας πειραξουν η οταν καποιος διαφωνει με την <<αλαθητη>> γνωμη μας.

georgeva έγραψε: ...Οπως μπορουμε να καταλαβουμε απο τα γραφομενα και εναν εναρετο ανθρωπο.

Και να σκεφτεί κανείς ότι προσπαθώ να το κρύψω =))

Αχ, πως την ξεφορτωνόμαστε αυτή την υπερηφάνεια ???

Και πως ισορροπούμε μεταξύ ταπείνωσης και απελπισίας ???

Όταν συνειδητοποιώ τα χάλια μου, με πιάνει απελπισία.
Όταν παίρνω λίγο θάρρος, κινδυνεύω να πάρουν τα μυαλά μου αέρα.

Δύσκολα τα πράγματα. ](*,)

<...πως ,λοιπόν, λέγει, θα μπορέσει κάποιος να αποφύγει αυτό το κακό ?Αν σκεφθεί την φύση του και το πλήθος των αμαρτιών του και το μέγεθος των βασανιστηρίων που υπάρχουν εκεί, και τον προσωρινό χαρακτήρα όλων που εδώ φαίνονται λαμπρά , που δεν διαφέρει από τα χόρτα και μαραίνεται πιο γρήγορα κι από τα ανοιξιάτικα λουλούδια. Εάν ανακινούμε μέσα μας συνέχεια αυτές τις σκέψεις και θυμούμαστε εκείνους που έδειξαν μεγάλη αρετή , δεν θα μας παρασύρει ,έστω κι αν καταβαλη αμέτρητες προσπάθειες , αλλά ούτε και να μας υπονομεύσει καθόλου. Και ο Θεός των ταπεινών , που είναι αγαθός και επιεικής , αυτός και σε μας , είθε να δώσει καρδιά συντριμμένη και ταπεινωμένη. Διότι έτσι θα μπορέσουμε με ευκολία να πετύχουμε και τα άλλα , προς δόξα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού , μαζί με τον Οποίο ανήκει η δόξα στον Πατέρα μαζί με το Άγιο Πνεύμα στους ατέλειωτους αιώνες.>

αποσπασμα απο το βιβλιο
<Χρυσοστομικος αμβων>

Εκδοσις <ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ>

Όλοι είμαστε περήφανοι.
Νομίζω ότι το καταλαβαίνουμε όταν κάποιος αδελφός μας μαλώσει ή μας ειρωνευτεί μπροστά σε άλλους ή όταν είμαστε μόνοι μας.
Για παράδειγμα αν κάποιος με αποκαλέσει ...σκύλο... μπροστά σε κόσμο, ο πόνος που προκαλείται μέσα μας δείχνει ότι είμαι και περήφανος.
Προσωπικά είμαι πολύ περήφανος. ΔΥΣΤΗΧΩΣ.
Ελπίζω όμως ότι θα δώσει Ο Χριστός και για μένα τον ταλαίπωρο. Άλλωστε αν δεν ήλπιζα δε θα ζούσα.
ή ζώ για να ελπίζω Στο Χριστό. :)