"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Τελευταια διαβαζω διαφορα για πνευματικους πατερες εδω στο φορουμ και ετσι θυμηθηκα κατι που ειχα διαβασει και νομιζω πως ειναι σχετικο με το θεμα.Ειναι απο το βιβλιοοδηγος για την πνευματικη ζωη

Λεει σε ενα μερος του βιβλιου

Μερικοι προβαλλουν το εξης επιχειρημα<<ενταξει,να εκκλησιαστω,να εξομολογηθω,να κοινωνησω κ.τ.λ.Ομως δυστηχως,βλεπω οτι ο παπας της ενοριας μου ειναι χειροτερος απο μενα.Πως αυτος ο ανθρωπος εχει την εξουσια του ,,δεσμειν,,και ,,λυειν,,.Οσο και αν σου φαινετε σκοτεινος,εσενα θα σε φωτισει.Ποσες φορες στο σπιτι σου το καλωδιο ειναι σκουριασμενο:Ωστοσο η λαμπα αναβει.Αν τολμας,ξηλωσε το σαν αναβει,αφου ειναι σκουριασμενο.Θα καεις αμεσως.Αυτη ειναι η ιερωσυνη.Φωτιζει,αλλα και καιει,ανεξαρτητα αν ο ιερεας ειναι καθαρος η μολυσμενος.
Ο Αποστολος λεε<<,ο ποιων τους αγγελους αυτου πνευματα,και του λειτουργους αυτου πυρος φλογα>>
Ωστε οφειλουμε να ξεχωρισουμε μεταξυ της ιερωσυνης ως θειου λειτουργηματος και του ιερεα ως ανθρωπου,με ανθρωπινες ασφαλως αναγκες και ατελειες.Ως ιερεας ,το ανθρωπινο πλασμα εχει εξουσια να επιτελει θεια μυστηρια.Σε καθαριζει με το αγιο βαπτισμα και μεταβαλλει τον αρτο και τον οινο σε Ωμα και Αιμα Κυριου,για να σε θρεψει..................................................................................Αφησε τον ιερεα στην κριση του θεου.

Αποσπάσματα από το βιβλίο «ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ, ΛΟΓΟΙ Γ΄ : ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ»
(σελ. 244)
-Γέροντα, μερικοί λένε : «Δεν βρίσκουμε καλούς πνευματικούς, γι’ αυτό δεν πάμε να εξομολογηθούμε».
-Αυτά είναι δικαιολογίες. Κάθε πνευματικός έχει θεία εξουσία, εφόσον φοράει πετραχήλι. Τελεί το μυστήριο, έχει τη Θεία Χάρη και, όταν διαβάσει τη συγχωρητική ευχή, ο Θεός σβήνει όλες τις αμαρτίες που εξομολογηθήκαμε με ειλικρινή μετάνοια. Από εμάς εξαρτάται πόσο θα βοηθηθούμε από το μυστήριο της εξομολόγησης.

Πιο ειναι το πιο ευκολο, ανεξοδο και αναπαυτικο της συνειδησεως του πραγμα που μπορει να κανει καποιος;

Μα το να κατηγορησει εναν Ιερεα.

Εχει πολλα πλεονεκτηματα οπως..

1. Αναπαυει την ενοχη συνειδηση του (εαν δεν την εχει "απενεργοποιησει" οπως το κινητο του)
2. Γλυτωνει απο κοπο και χρονο, αφου σκεφτεται: Τι να τρεχω τωρα στις Εκκλησιες, αφου ολοι ιδιοι ειναι και κοροιδευουν.
3. Γινεται αυτος απολογητης της Πιστεως, αφου κατα την γνωμη του (την ταλαιπωρη) οι Ιερεις "εξεπεσαν" πηρε αυτος το χρισμα αν υπερασπιζεται την πιστη εναντι τριτων.
4. Εχει ευκολο θεμα για συζητηση και αντιπερισπασμο για τυχον δικη του κριση, αφου με το να το θετει σε καθε συναναστροφη του, γινεται αυτος "τιμητης" αντι να τον κατακρινουν τον ιδιον.
5. Ευχαριστει και τον Θεον, αφου "δεν τον εκανε οπως τους αλλους" και διαφυλαχθηκε η "καθαροτητα" και η "πληροτητα" της πιστεως μεσω του ιδιου φυσικα.

Αφου λοιπον ασφαλιστηκε και οχυρωθηκε ο φιλος μας, αλλα ανεπαυσε και την συνειδηση του, περιμενει υπομονετικα τους καρπους των ανυσταχτων αγωνων του, και τον στεφανο της "αθλησεως" του.

Μεχρι εδω ολα ωραια και καλα αλλα μονο μεσα στο ταλαιπωρο μυαλο του φυσικα.

Το οτι θα εισπραξει στο τελος μια ξεγυρισμενη καταδικη και την αιωνια απομακρυνση απο τον Θεον (κολαση), εαν δεν συνελθει, δεν το περιμενει, απλως θα το μαθει εν καιρω.

Εκτος και εαν τον λυπηθει ο Θεος και του χαρισει την μετανοια, και την γλυτωση.

Κατα την αποψη μου η Ιεροκατακριση, ας μην κρυβομαστε, ειναι θανασιμο αμαρτημα.

Δεν ειναι οτι κρινεις μονο τον Ιερεα, που στο κατω κατω ενεργει και μεσιτευει και θυσιαζει για σενα την αναιμακτον θυσια στον Θεο, αλλα κρινεις και τον Ιδιον τον Θεον, αφου Αυτος ειναι που Ενεργει τα Μυστηρια μεσω αυτων, και διαχεει την Πανσθενουργον του Δυναμη, διαμεσου των Λειτουργων Του, (οι οποιοι ειναι ενεργουμενα Του, ειτε αξιοι ειτε αναξιοι)

Αλλωστε το λεει και η σχετικη ευχη που προφερει ο Ιερεας την ωρα της Μυσταγωγιας, και που σε ελευθερη αποδοση αναφερει οτι κανεις δεν ειναι αξιος να συνδεθει με την Χαριν σου και να τελεσει τα Αγια και Φρικτα Μυστηρια του Αγιου Σου Θυσιαστηριου.. κλπ.

Λοιπον, εμεις γιατι ερχομαστε να πλειοδοτησουμε, στο γνωθι σ'αυτον που εχει η Εκκλησια μας για τους Λειτουργους της;

Ας συνελθουμε λοιπον και ας αφησουμε ακομα και τα σκανδαλωδη περιστατικα, που οντως μπορει να εχουν υπαρξει και θα υπαρξουν, στην κριση του Αγιου Θεου, και ας κοιταξουμε την δικη μας πληγη, που αιμορραγει, και οχι τις γρατζουνεις των αλλων, και δη των Ιερεων.

smarti έγραψε:Τελευταια διαβαζω διαφορα για πνευματικους πατερες εδω στο φορουμ και ετσι θυμηθηκα κατι που ειχα διαβασει και νομιζω πως ειναι σχετικο με το θεμα.Ειναι απο το βιβλιοοδηγος για την πνευματικη ζωη

Λεει σε ενα μερος του βιβλιου

Μερικοι προβαλλουν το εξης επιχειρημα<<ενταξει,να εκκλησιαστω,να εξομολογηθω,να κοινωνησω κ.τ.λ.Ομως δυστηχως,βλεπω οτι ο παπας της ενοριας μου ειναι χειροτερος απο μενα.Πως αυτος ο ανθρωπος εχει την εξουσια του ,,δεσμειν,,και ,,λυειν,,.Οσο και αν σου φαινετε σκοτεινος,εσενα θα σε φωτισει.Ποσες φορες στο σπιτι σου το καλωδιο ειναι σκουριασμενο:Ωστοσο η λαμπα αναβει.Αν τολμας,ξηλωσε το σαν αναβει,αφου ειναι σκουριασμενο.Θα καεις αμεσως.Αυτη ειναι η ιερωσυνη.Φωτιζει,αλλα και καιει,ανεξαρτητα αν ο ιερεας ειναι καθαρος η μολυσμενος.
Ο Αποστολος λεε<<,ο ποιων τους αγγελους αυτου πνευματα,και του λειτουργους αυτου πυρος φλογα>>
Ωστε οφειλουμε να ξεχωρισουμε μεταξυ της ιερωσυνης ως θειου λειτουργηματος και του ιερεα ως ανθρωπου,με ανθρωπινες ασφαλως αναγκες και ατελειες.Ως ιερεας ,το ανθρωπινο πλασμα εχει εξουσια να επιτελει θεια μυστηρια.Σε καθαριζει με το αγιο βαπτισμα και μεταβαλλει τον αρτο και τον οινο σε Ωμα και Αιμα Κυριου,για να σε θρεψει..................................................................................Αφησε τον ιερεα στην κριση του θεου.

Ο π. Παΐσιος -νομίζω- ανέφερε πως μερικοί πνευματικοί είναι εγκληματίες. Εκεί τι γίνεται; Μας παίρνει η μπάλλα;

Κάπου σε καταλαβαίνω srev γιατί μετά από πολλά χρόνια ,μπορώ και λέω τώρα ότι έχω πνευματικό πατερά. Και εγώ στην αρχή ήμουν δύσπιστη γιατί συνέβησαν διάφορα περίεργα αλλά ένα πολύ σεβαστό μου άτομο μου είπε όχι θα κάτσεις και κάτι ακόμα.....Και εγώ έκατσα και ωφεληθηκα.Μια στενοχώρια να έχω ,θα τρέξω η θα πάρω τηλ..τον πνευματικό μου πατερα,είναι σαν μια λαχταρά που έχω μέσα μου και προσεύχομαι (κάποιες φόρες )να τον έχει πάντα καλά................Ο καημένος έχει τόσο κόσμο ,τόσο νεολαία που σκεφτομαι κάποιες φόρες ,ότι θελω να τον ρωτήσω παρά πολλά πχ αυτά που ρωτώμαι άδω αλλά δεν μπορώ γιατί αν κάτσω εγώ μαζί του για να αναλύσω όλα τα υπαρξιακά μου προβλήματα η τις αναζητήσεις μου ,τότε ο άλλος κόσμος που κάθετε και περιμένει ,τι θα γινει?Ειναι πάντα διπλά μου ,όσες φόρες εγώ έπεφτα με ένα Τελ. μου έδεινε ελπίδα . Ευχαριστώ το θεό που με αξίωσε την αμαρτωλή να βρω τον πνευματικό .................!

Περί αναζήτησης του κατάλληλου Πνευματικού τα έχουμε πει πολλές φορές. Είναι σχεδόν το ίδιο δύσκολο με την αναζήτηση κατάλληλης ...συζύγου.

Τον φυσικό μας πατέρα δεν τον διαλέγουμε, τον Πνευματικό μας πατέρα στην αρχή τον διαλέγουν οι γονείς μας (αν είμαστε τυχεροί να έχουμε ευσεβείς γονείς) κι ύστερα, όταν μεγαλώσουμε, μπορούμε να μείνουμε σ' αυτόν ή αν χρειαστεί να επιλέξουμε κάποιον άλλον που μας αναπαύει πνευματικά περισσότερο.

Είναι σωστό να ζητούμε ο Πνευματικός μας να είναι άνθρωπος με πνευματικούς αγώνες και εμπειρία στην καθοδήγηση ψυχών, αλλά και βαθειά γνώση της σημαντικότητας της υγιούς σχέσης Πνευματικού και πνευματικού παιδιού.

Δεν είναι σωστό να ψάχνουμε Πνευματικό άγιο με υψηλα πνευματικά χαρίσματα, γιατί τέτοιοι άνθρωποι είναι σπάνιοι και δυσεύρετοι στην εποχή μας και γιατί αυτό δεν είναι απαραίτητο για τη σωστή πνευματική μας ανάπτυξη.

Η δική μας πορεία προς τον Χριστό εξαρτάται σημαντικά από τή σωστή πνευματική καθοδήγηση, αλλά πολύ περισσότερο εξαρτάται από το δικό μας αγώνα και τη διάθεσή μας ν' ακολουθήσουμε τις οδηγίες του Πνευματικού μας.

Όσο για την εγκυρότητα των Μυστηρίων, που τελούνται από ανάξιο κληρικό, κι αυτό το έχουμε ξανασυζητήσει πολλές φορές. Ο ιερέας (ή ο επίσκοπος) είναι αγωγός της Χάριτος προς τους πιστούς. Η ποιότητα του αγωγού δεν επηρεάζει την μετάδοση της Θείας Χάριτος. Όμως είναι βέβαιο ότι ένας καλός ιερέας επηρεάζει θετικά τους πιστούς στην κατάνυξή τους, στην τακτική προσέλευσή τους στο ναό και στη συμμετοχή τους στα δρώμενα της ενορίας, κι έτσι επιδρά θετικά ή αρνητικά στις πνευματική πορεία του ποιμνίου του.