Σελίδα 1 από 2

Πνευματική ελεημοσύνη η Προσευχή για τους άλλους?

Δημοσιεύτηκε: Τρί Μάιος 27, 2008 1:39 pm
από panagiotis2008
Εγώ θέλω να ρωτήσω το να προσεύχεσαι για άλλους ανθρώπους (υπέρ υγείας αλλά κυρίως φωτισμού των ψυχών τους) είναι ένα είδος ελεημοσύνης προς τους άλλους?
Δηλαδή εννοώ αυτή η προσευχή εκλαμβάνεται από τον Θεό ως μια πνευματική ελεημοσύνη προς το πλησίον μας και θεωρείται ως μια πράξη αγάπης προς τον πλησίον μας?
Το να δώσεις λεφτά σε έναν φτωχό είναι καλό και δείχνει αλλά το να προσεύχεσαι για την σωτηρία του που θα του δώσει την αιώνια μακαριότητα ίσως αποδειχτεί μακροπρόθεσμα πολύ πιο ωφέλιμο από τα λεφτά που δίνουμε.

Δημοσιεύτηκε: Τρί Μάιος 27, 2008 1:53 pm
από ktistos
Ακριβώς Παναγιώτη. Γιατί η προσευχή για τους άλλους δεν έχει άλλα κίνητρα παρά μόνο την αγάπη.
Κλεισμένος στο δωμάτιό σου (και όχι μόνο), χωρίς να σε βλέπει κανείς, θυσιάζοντας χρόνο και άνεση,έτσι απλά μπαίνοντας στην θέση του άλλου τον συμπονάς και προσεύχεσαι γι' αυτόν.
Είναι 100% γνήσια ατόφια αγάπη! Για αυτό και επιδίδονταν και πίστευαν στην δύναμή της όλοι οι άγιοι της εκκλησίας μας και οι σύγχρονοι γεροντάδες.

Δημοσιεύτηκε: Τρί Μάιος 27, 2008 4:52 pm
από PerlMaster
Άσε δε και το άλλο, είναι και πιο οικονομική.

Δημοσιεύτηκε: Τρί Μάιος 27, 2008 6:38 pm
από aposal
PerlMaster έγραψε:Άσε δε και το άλλο, είναι και πιο οικονομική.
Χα, Χα! Μ' έκανες και γέλασα αδελφέ μου!
Η προσευχή, αν είναι θερμή είναι πολύ πιο αποτελεσματική από την ελεημοσύνη (εξ άλλου είαι το ισχυρότερο όπλο που διαθέτει ο άνθρωπος), αλλά, νομίζω, ότι αυτό δεν πρέπει να αποτελεί άλλοθι για την μη ελεημοσύνη!
Αν μπορούμε να δώσουμε κάτι, θεωρώ ότι είναι καλό να το κάνουμε και ό,τι είναι πέρα από τις δυνάμεις μας, ας το αναθέσουμε στον Κύριο με μια θερμή προσευχή!

Δημοσιεύτηκε: Τρί Μάιος 27, 2008 9:03 pm
από preloude
PerlMaster έγραψε:Άσε δε και το άλλο, είναι και πιο οικονομική.
το χιουμορ μακραινει την ζωη.

Δημοσιεύτηκε: Τρί Μάιος 27, 2008 10:10 pm
από pr28
Η προσευχη είναι οτι το καλυτερο μπορείς να προσφέρεις γιατί δείχνει 1)οτι εμπιστευεσαι εμπρακτα το Θεό -αλλιώς γιατί ζητας την βοηθειά του 2) οτι σκεπτεσαι τον συνανθρωπό σου ,οχι απλά να βοηθήσεις για να λές οτι βοήθησες αλλα ουσιαστικά 3)οτι αντιλαμβάνεσαι την αγάπη του Θεού και πόσο μας αγαπά με το να δίνει έλεος και σε εμας τους αμαρτάνοντες

Re: Πνευματική ελεημοσύνη η Προσευχή για τους άλλους?

Δημοσιεύτηκε: Τετ Μάιος 28, 2008 5:33 am
από filotas
panagiotis2008 έγραψε:Εγώ θέλω να ρωτήσω το να προσεύχεσαι για άλλους ανθρώπους (υπέρ υγείας αλλά κυρίως φωτισμού των ψυχών τους) είναι ένα είδος ελεημοσύνης προς τους άλλους?
Δηλαδή εννοώ αυτή η προσευχή εκλαμβάνεται από τον Θεό ως μια πνευματική ελεημοσύνη προς το πλησίον μας και θεωρείται ως μια πράξη αγάπης προς τον πλησίον μας?
Το να δώσεις λεφτά σε έναν φτωχό είναι καλό και δείχνει αλλά το να προσεύχεσαι για την σωτηρία του που θα του δώσει την αιώνια μακαριότητα ίσως αποδειχτεί μακροπρόθεσμα πολύ πιο ωφέλιμο από τα λεφτά που δίνουμε.
Για να είναι η προσευχή για τους άλλους πνευματική ελεημοσύνη, πρέπει να γίνεται από εσωτερική ανάγκη και με αγάπη και πόνο γι αυτόν που γίνεται. Αυτό συνήθως συμβαίνει όταν προσευχόμαστε για τα αγαπημένα μας πρόσωπα και δυσκολότερα συμβαίνει για τρίτους ανθρώπους.

Όταν η καρδιά πλατύνεται από την άσκηση και τους πνευματικούς αγώνες και μπορεί ν' αγαπά με θέρμη όλους τους ανθρώπους τότε μπορεί η προσευχή να επεκταθεί και σε ανθρώπους που τη ζητούν (σ' αυτούς που ζήτησαν από μας τους ανάξιους να προσευχόμαστε γι αυτούς) ακόμη και σ' όλο τον κόσμο.

Δυο πράγματα μόνο πάνω σ' αυτό:

1. Η προσευχή δεν πρέπει να υποκαθιστά τις ενέργειες που μπορούμε να κάνουμε με τις δικές μας δυνάμεις γι αυτούς που προσευχόμαστε. "Συν Αθηνά και χείρα κίνει".

2. Η προσευχή για τους άλλους δεν πρέπει να παραγκωνίζει την προσευχή για την προσωπική μας πνευματική βελτίωση και τη δοξολογία για όσα μας χαρίζει ο Θεός.

Δημοσιεύτηκε: Τετ Μάιος 28, 2008 6:24 am
από anny
Παναγιώτη, το θέμα της πνευματικής ελεημοσύνης, συνίσταται ως πράξη και διατρέχει όλη την Ορθόδοξη διδασκαλία.
Σε καμμιά περίπτωση όμως δεν αναιρεί την πρακτική ελεημοσύνη,αλλά η μια μορφή συμπληρώνει την άλλη και την μεγενθύνει.
Ο φιλάνθρωπος ορθόδοξος, έχει μια λεπτεπίλεπτη ψυχή που συμπονά και συντρέχει τον συνάνθρωπο.
Βλέπει στο πρόσωπο του άλλου, όλη την Σοφία του Δημιουργού, τον θεωρεί αδελφό.
Κάνει τα πάντα για να τον ανακουφίσει από το περίσσευμα ή το υστέρημά του, και κυρίως προσεύχεται για κείνον στον Χριστό, να του δώσει σωματικό και ψυχικό έλεος.
Το "Μακάριοι οι ελεήμονες, οτι αυτοί ελεηθήσονται' που ακούγεται στους Μακαρισμούς, λέγεται για κείνους τους πιστούς, που χωρίς να ζητούν ανταπόδοση,ακολουθούν χωρίς ενδοιασμό τις φιλάνθρωπες και ελεήμονες κινήσεις της καρδιάς τους.
....όλην την ημέραν ελεεί και δανείζει ο δίκαιος, και το σπέρμα αυτού εις ευλογίαν έσται....μας λέει ο Προφητάναξ Δαυίδ στον 36ο Ψαλμό.
Οι ορθόδοξοι λοιπόν που είναι ο Νέος Ισραήλ, πρέπει να ελεούν σύμφωνα με το παράδειγμα του Χριστού μας, που ελέησε ασθενείς ψυχικά και σωματικά, και προσευχήθηκε στον Θεό Πατέρα Του, ακόμη και για τους σταυρωτές Του λέγοντας Αφες αυτοίς, ου γαρ οίδασι τι ποιούσιν.

Δημοσιεύτηκε: Τετ Μάιος 28, 2008 11:17 am
από theodosis79
Και τα δύο είναι πολύ καλά! Απο τη μια όταν προσευχεσαι για έναν πονεμένο αδελφό σημαίνει ότι συμπάσχεις κι εσύ και συντρίβεσαι απο τον πόνο η την αγωνία που τυχών να περνάει και ζεις το δράμα του σαν να είναι (και) δικό σου. Με την ελεημοσύνη παλι δειχνεις έμπρακτα πόσο με μια μικρη χειρονομια θελεις να παλύνεις τον πονο κάποιου πχ χαρίζοντας του με ένα μικρό ποσό με αυτό θα αγοράσει φαγητό στο παιδί του η θα πάρι φαρμακα την αρρωστη γυναίκα του άν δεν έχεις που να τα δώσεις, χαρισε σε μια φιλανθρωπική οργάνωση. Με ένα μικρό ποσο μπορούν να αγορασουν φαρμακα για εναν ασθενή ή να περιθάλψουν πχ ένα παιδάκι που υπέστη βάναυση κακοποίηση ή να βοηθίσουν μια ανύπαντρη μητέρα να φέρι στον κόσμο το παιδάκι της. Σκέωου με ένα μικρό συμβολικό πόσο πόση ανακόυφιση ή χαρά μπορείς να δώσεις κάπου.

Δημοσιεύτηκε: Τετ Μάιος 28, 2008 1:59 pm
από panagiotis2008
Filotas τι εννοείς αγαπημένα μου πρόσωπα?
Άγαπημένα μου πρόσωπα είναι όλοι οι άνθρωποι της γης.
Τώρα αν εννοείς τους συγγενείς μου,κατά βάσιν γι'αυτούς δεν προσεύχομαι αλλά μόνο για "τρίτους" (τρίτους τους αποκαλείς εσύ εγώ τους αποκαλώ αδελφούς μου).