"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Αν υποκριθουμε λιγακι σε καποια φαση της ζωης μας η σε μια κατασταση που χουμε με ενα συνανθρωπο μας και πουμε και κανενα μικρο ψεματακι ειναι μεγαλη αμαρτια.Μπορουμε να ζουμε χωρις να υποκρινομαστε καθολου;Δεν ειναι λιγο δυσκολο;πορει να μου απαντησει καποιος;

Χριστός Ανέστη!

Βεβαιότατα, η υποκρισία, το ψέμα είναι αμαρτία. Αυτό το μαρτυρεί και η συνείδηση του καθενός... Αλλά και ο Κύριος είπε "Εγώ είμαι η Αλήθεια..."
και να λέτε το "Ναι ,ναι και το όχι, όχι", δηλαδή ξεκάθαρα πράγματα.
Βέβαια μερικές φορές, σπάνιες ίσως να υπάρχει κάποια συγκατάβαση, κάποια δικαιολογία...Αυτό το βλέπουμε και στην Παλαιά Διαθήκη όπου για να σωθεί ο Ισραηλιτικός λαός από τον φοβερό Ναβουχοδονόσορα και συγκεκριμένα τον τρομερό στρατηγό του Ολοφέρνη, η τίμια χήρα Ιουδίθ υποκρίθηκε πως είναι γυναίκα "πρόστυχη" σαγήνευσε τον Ολοφέρνη, τον μέθυσε και τον αποκεφάλισε. Έτσι με σαστισμένους τους εχθρούς οι Εβραίοι γλύτωσαν από τον πλήρη αφανισμό, αφού από όπου περνούσε ο Ολοφέρνης δεν έμενε ζωντανό τίποτα. Το παράδειγμα αυτό είναι ένα "κατά Θεόν", κατά παραχώρηση ψέμα...
Όμως όπως καταλαβαίνουμε όλοι αυτές οι περιπτώσεις είναι εξαιρετικά σπάνια και επιβεβαιώνουν τον κανόνα. Υπάρχουν σίγουρα και κάποιοι ψυχολογικοί λόγοι που ίσως παραχωρείται κάποιο ψέμα, πχ από κάποια αρρώστια... Αλλά το βέβαιο είναι πως πρέπει να αποφύγουμε σε τέλειο βαθμό την υποκρισία, ως γνώρισμα του πονηρού.

Χαίρεται εν Κυρίω!

δεν ήξερα γι'αυτό, κι εγώ αναρωτιόμουν.Την απορία μου την έλυσε ο πνευματικός μου...Ήθελα λοιπόν ένα βράδυ να πάω σε μια αγρυπνία αλλά οι δικοί μου δεν υπήρχε πιθανότητα να συμφωνήσουν και ήξερα ότι θα καυγαδίσουμε.Έτσι, το είπα στον πνευματικό μου και εκείνος μου είπε να πω ένα μικρό ψέμα, πως θα βγώ έξω με το αγόρι μου, και τελικά πήγα στην αγρυπνία.Μου διάβασε και μια ευχή για συγχώρεση, με σταύρωσε και μου είπε πως έιναι πολλά παιδιά που έχουν τέτοια θέματα..Το ψέμα αυτό ήταν για καλό και γιατί δεν έπρεπε να σκανδαλιστούν οι δικόι μου...

να υποκρινόμαστε σε κάποιον συνανθρωπό μας είναι άσχημο. απλά βάλε τον εαυτό σου στη θέση του.
ζητώ χίλια συγνώμη αν αυτά που λέω είναι κάπως απότομα
σίγουρα είναι δύσκολο αν βρεθείς σε θέση να υποκριθείς αλλά πιστεύω πως μπορούμε να ζήσουμε και χωρίς να υποκρινόμαστε. :D :D :D :D

fotios έγραψε:Χριστός Ανέστη!

Βεβαιότατα, η υποκρισία, το ψέμα είναι αμαρτία. Αυτό το μαρτυρεί και η συνείδηση του καθενός... Αλλά και ο Κύριος είπε "Εγώ είμαι η Αλήθεια..."
και να λέτε το "Ναι ,ναι και το όχι, όχι", δηλαδή ξεκάθαρα πράγματα.
Βέβαια μερικές φορές, σπάνιες ίσως να υπάρχει κάποια συγκατάβαση, κάποια δικαιολογία...Αυτό το βλέπουμε και στην Παλαιά Διαθήκη όπου για να σωθεί ο Ισραηλιτικός λαός από τον φοβερό Ναβουχοδονόσορα και συγκεκριμένα τον τρομερό στρατηγό του Ολοφέρνη, η τίμια χήρα Ιουδίθ υποκρίθηκε πως είναι γυναίκα "πρόστυχη" σαγήνευσε τον Ολοφέρνη, τον μέθυσε και τον αποκεφάλισε. Έτσι με σαστισμένους τους εχθρούς οι Εβραίοι γλύτωσαν από τον πλήρη αφανισμό, αφού από όπου περνούσε ο Ολοφέρνης δεν έμενε ζωντανό τίποτα. Το παράδειγμα αυτό είναι ένα "κατά Θεόν", κατά παραχώρηση ψέμα...
Όμως όπως καταλαβαίνουμε όλοι αυτές οι περιπτώσεις είναι εξαιρετικά σπάνια και επιβεβαιώνουν τον κανόνα. Υπάρχουν σίγουρα και κάποιοι ψυχολογικοί λόγοι που ίσως παραχωρείται κάποιο ψέμα, πχ από κάποια αρρώστια... Αλλά το βέβαιο είναι πως πρέπει να αποφύγουμε σε τέλειο βαθμό την υποκρισία, ως γνώρισμα του πονηρού.

Χαίρεται εν Κυρίω!

Αληθως Ανεστη!
Απο οτι καταλαβα δηλαδη,ενα μικρο ψεματακι για να ωφελησουμε καποιον ,δεν ειναι και τοσο κακο :scratch:

Χαίρετε αδέρφια!
Ναι αδερφή μου, αλλά υπάρχει το θέμα μη το κάνουμε κανόνα αντί για εξαίρεση. Δηλαδή εντάξει μια φορά ένα ψεμματάκι για να βοηθήσουμε κάποιον αλλά είναι ένα θέμα μη μας γίνει συνήθεια. Γιατί γνωρίζω ανθρώπους και ιδίως αυτό το έχουν οι γυναίκες, που για να "μη στενοχωρήσουν τη φίλη, τη μαμά, το φίλο..." τους έχουν γεμίσει με ψεμματάκια που τελικά γίναν ψεμματάρες.
Θέλω να πώ, πως οι περιπτώσεις που γίνεται μια έκπτωση, συγκατάβαση για ψέμα είναι σπάνιες και πρέπει να έχουμε πολύ διάκριση.

Εχετε απολυτα δικαιο.
Ειχα γνωρισει και εγω ενα ατομο ,το οποιο ειχε αντιστρεψει τις εννοιες.Απο οτι καταλαβα εκ των υστερων ,δεν το εκανε με το θελημα του,αλλα του ειχε γινει συνηθεια.Τι μου θυμησατε τωρα;
Ελπιζω να μην φτασω σε αυτο το σημειο. Ευχαρηστω παντος για τις συμβουλες σας. :)

fotios έγραψε:Χαίρετε αδέρφια!
Ναι αδερφή μου, αλλά υπάρχει το θέμα μη το κάνουμε κανόνα αντί για εξαίρεση. Δηλαδή εντάξει μια φορά ένα ψεμματάκι για να βοηθήσουμε κάποιον αλλά είναι ένα θέμα μη μας γίνει συνήθεια. Γιατί γνωρίζω ανθρώπους και ιδίως αυτό το έχουν οι γυναίκες, που για να "μη στενοχωρήσουν τη φίλη, τη μαμά, το φίλο..." τους έχουν γεμίσει με ψεμματάκια που τελικά γίναν ψεμματάρες.
Θέλω να πώ, πως οι περιπτώσεις που γίνεται μια έκπτωση, συγκατάβαση για ψέμα είναι σπάνιες και πρέπει να έχουμε πολύ διάκριση.

Συμφωνώ και επαυξάνω! Άλλο ένα μικρό ψεματάκι σε ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΕΣ περιπτώσεις (με την ευλογία του πνευματικού πάντα) και άλλο πολλλλλά μικρά που και ψεματάρες θα γίνουν και δεν έχουν και τελειωμό διότι για να σκεπάσεις το ένα χρησιμοποιείς ένα άλλο και μετά ακόμη ένα και πάει λέγοντας!

το ψεμα ειναι αμαρτια ομως μερικες φορές για καποιο λόγο που εξαρταται απο τι λογο προερχεται αυτη η εξαπατηση του συνανθρώπου μας αναγκαζομαστε να το χρησιμοποιησουμε ομως μεσα στη ψυχή μας εχουμε πεσει οποτε πρεπει μετανοιωμενοι να το εξομολογηθουμε μην αφησουμε ψεγαδι στην ψυχη που προσπαθει να ακολουθησει το δρομο της για τον Αγιασμο της.





ΠΑΣΑ ΠΝΟΗ ΑΙΝΕΣΑΤΩ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟ!

ο σκοπος αγιαζει τα μεσα.