Σελίδα 1 από 1

Λιγοψύχησα!

Δημοσιεύτηκε: Δευ Μάιος 05, 2008 7:45 pm
από mariagr
Πάτερ Αντώνιε, σήμερα λιγοψύχησα ...........και απαρνήθηκα τον Θεό.........ειλικρινά μετάνιωσα πικρά και έκλαψα.
Ένιωθα πως με ξέχασε πως με πρόδωσε, πως δεν θέλει να με βοηθήσει......
Αυτόν τον καιρό εδώ και 5 χρόνια διάφορα προβλήματα τα έχω φέρει εις πέρας με την βοήθεια της Μεγαλόχαρης και του Θεού.........Τρομερά και σοβαρά προβληματα..........
Τα τελευταία 2 χρόνια όμως που προσπαθώ να κάνω παιδί με επεμβάσεις και εξετάσεις μηνιαίως ΄κουράστηκα πολύ.......Δεν ένιωσα΄ούτε στιγμή ότι ο Θεός δεν είναι κοντά μου. Ο Γέροντας στο Όρος είναι πολύ καλός μου σύμβουλος σε όλο αυτον τον μικρό γολγοθά που περνάω............
Τις τελευταίες μέρες όλα στην καθημερινότητά μου που πάνε στραβά έως και πάρα πολύ στραβά. Καθημερινά έχω να κάνω με ζημιές , αγωνίες, βρισιές, μίσος , φθόνο , περίγελο, κουτσομπολιό, φασαρίες, κλπ.
Σήμερα ειπα έλεος φτάνει πια Θεέ μου κοίταξέμε λίγο και μένα .. Με ξέχασες!
Ζητώ δημόσια συγνώμη...
Τι να κάνω για να μην χάσω την πίστη μου με όλα αυτά που περνάω;
Τι να κάνω για να παραμείνω καλή χριστιάνη
Τι να κάνω για να διώξω από μέσα μου τον ακατανόμαστο που μπήκε αλλά δεν πρόλαβε να εδραιωθεί.
Τι να κάνω για να με συγχωρήσει ο Θεός;

Re: Λιγοψύχησα!

Δημοσιεύτηκε: Δευ Μάιος 05, 2008 8:46 pm
από Melpomeni
mariagr έγραψε:Πάτερ Αντώνιε, σήμερα λιγοψύχησα ...........και απαρνήθηκα τον Θεό.........ειλικρινά μετάνιωσα πικρά και έκλαψα.
Ένιωθα πως με ξέχασε πως με πρόδωσε, πως δεν θέλει να με βοηθήσει......
Αυτόν τον καιρό εδώ και 5 χρόνια διάφορα προβλήματα τα έχω φέρει εις πέρας με την βοήθεια της Μεγαλόχαρης και του Θεού.........Τρομερά και σοβαρά προβληματα..........
Τα τελευταία 2 χρόνια όμως που προσπαθώ να κάνω παιδί με επεμβάσεις και εξετάσεις μηνιαίως ΄κουράστηκα πολύ.......Δεν ένιωσα΄ούτε στιγμή ότι ο Θεός δεν είναι κοντά μου. Ο Γέροντας στο Όρος είναι πολύ καλός μου σύμβουλος σε όλο αυτον τον μικρό γολγοθά που περνάω............
Τις τελευταίες μέρες όλα στην καθημερινότητά μου που πάνε στραβά έως και πάρα πολύ στραβά. Καθημερινά έχω να κάνω με ζημιές , αγωνίες, βρισιές, μίσος , φθόνο , περίγελο, κουτσομπολιό, φασαρίες, κλπ.
Σήμερα ειπα έλεος φτάνει πια Θεέ μου κοίταξέμε λίγο και μένα .. Με ξέχασες!
Ζητώ δημόσια συγνώμη...
Τι να κάνω για να μην χάσω την πίστη μου με όλα αυτά που περνάω;
Τι να κάνω για να παραμείνω καλή χριστιάνη
Τι να κάνω για να διώξω από μέσα μου τον ακατανόμαστο που μπήκε αλλά δεν πρόλαβε να εδραιωθεί.
Τι να κάνω για να με συγχωρήσει ο Θεός;

Ισως καπου να περιμενει μια μητρικη αγκαλια,καποιο ξεχασμενο ορφανο ....
Ισως καποτε στρεφοντας το βλεμμα απο εμας ,να δουμε κατι που δεν το ειχαμε προσεξει πριν.

Re: Λιγοψύχησα!

Δημοσιεύτηκε: Δευ Μάιος 05, 2008 11:54 pm
από nasos
mariagr έγραψε:
Τι να κάνω για να μην χάσω την πίστη μου με όλα αυτά που περνάω;
Τι να κάνω για να παραμείνω καλή χριστιάνη
Τι να κάνω για να διώξω από μέσα μου τον ακατανόμαστο που μπήκε αλλά δεν πρόλαβε να εδραιωθεί.
Τι να κάνω για να με συγχωρήσει ο Θεός;
Εγώ θα σου έλεγα να πας σε αυτό το topik http://www.athos.edo.gr/modules.php?nam ... pic&t=6029 να κατάβασης το αρχείο (3 ΜΒ) και μετά στο τελευταίο κεφάλαιο ΚΖ (όλο το βιβλίο είναι εξαιρετικό )

Δημοσιεύτηκε: Τρί Μάιος 06, 2008 5:44 am
από Teri
Μέχρι ν' απαντήσει ο πατήρ Αντώνιος διάβασε αυτό
http://www.athos.edo.gr/modules.php?nam ... pic&t=6046

"πρόσθες ημίν πίστιν Κύριε"!

Δημοσιεύτηκε: Τρί Μάιος 06, 2008 10:03 pm
από pAntonios
Κι ο Πέτρος αρνήθηκε το Χριστό αγαπητή μου, 3 φορές μέσα σε λίγη ώρα!!!
Και αμέσως μετά βγήκε έξω και έκλαψε πικρά, μετανιωμένος...

Όσες φορές κι αν λιποψυχήσουμε ας μετανοούμε κι ας ζητούμε από το Θεό να δυναμώνει την πίστη μας, "πρόσθες ημίν πίστιν Κύριε"!
Ευτυχώς υπάρχει το πετραχήλι που τα σβήνει όλα! Είναι το μυστήριο της εξομολογήσεως και αφέσεως των αμαρτιών μας που έδωσε ο Χριστός.

Άλλωστε αυτή η ολιγοπιστία μας είναι συνήθως η αιτία που τα αιτήματά μας δεν φτάνουν στο θρόνο του Θεού και έτσι περιμένουμε μάταια την εκπλήρωσή τους...
Ας προσέξουμε τον τρόπο που ζητούμε. Ο Θεός δεν μας έχει καμιά υποχρέωση. Το αντίθετο, εμείς του χρωστούμε την ύπαρξη μας, την ελευθερία μας, τα αγαθά που μας δίδει...
Μερικές φορές του ζητάμε με θράσος, με προπέτεια, με τσαμπουκά! Σαν να βρισκόμαστε μπροστά σε έναν γραφειοκράτη, σε μια δημόσια υπηρεσία...
Είναι λάθος!
Μας χρειάζεται ταπείνωση και υπομονή, έτσι θα πετύχουμε και θα σωθούμε...[/b]