"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

πατηρ αντωνιε καλως σας βρηκα ηθελα να σας καταθεσω την ιστορια μου και να σας συμβουλευτω μετα απο 1 χρονο προσπαθειων προσμονης υπομονης και πιστης μετα απο τον γαμο ηρθε το μωρακι μας(και μετα απο ταμα στην παναγια και στην τηνο να μου δωσει ενα παιδακι και θα ειναι δικο της ας το κανει οτι θελει αυτη)
χαρα κλαμματα απεριοριστη η χαρα μας
ξαφνικα 3 μηνων αιμα κλαμα δυστηχιας αυτη την φορα μου λενε κατσε κατω και ακινησια
εκατσα 1.5 μηνα δεν κουνιομουνα μονο προσευχη και τιποτα αλλο και παλι προσευχη μονο σηκωνομουνα να αναψω κερακι στην παναγιτσα με πηγενε ο μιχαλης και παλι ακινησια
ωσπου ηρθε μια εξεταση πιο πριν ειχα αναψει το κερακι μου ειχα προσευχηθει να πανε ολα καλα 5 μηνων εγω παω στο νοσκομειο να την κανω το β επιπεδου ολοι αναυδοι μεσα εφουλα μου λεει ο γιατρος μπαινεις τωρα μεσα να διακοψουμε κυνδινευεις ο αντρας μου λυποθιμαει οι γονεις απο εξω κλαιγανε εγω απλα αναισθητη δεν καταλαβαινα τιποτα απλα μουγγη και τα δακρυα να τρεχουνε αλλα δεν μιλαγα
διαγνωση ανυπαρκτη καρδια εμβρυου 5 καρδιοπαθειες υποπλασια παραγκεφαλιδας το μωρακι μου δεν ανεπτυξε καθολου αυτα τα οργανα
περασανε 2 απελπιστικες εβδομαδες με κλαμα και εξετασεις και εμενα χαμενη τελειως δεν σηκωνομουνα απο το κρεβατι προσευχομουνα στην παναγια να μου δειξει τι θα κανω ωσπου σε τελευταια εξεταση μας ειπαν οτι εαν δεν παρουν το μωρο θα σκασει στην κοιλια μου απο τις βαριες καρδιοπαθεις θα πεθανει μεσα στην κοιλια μου και εγω απο σηψαιμια
εγω ουρλιαζα ας πεθανω δεν με νοιαζω δεν μου το παιρνουν το μωρο οι δικοι μου δεν το ρισκαρανε να παθω τιποτα μας ειχαν τρομαξει παρα πολυ
αυτο το μωραλι οποτε εβγαινε στο φως θα ξεψυχουσε η μεσα στην κοιλια μου θα ξεψυχουσε και εαν δεν το παιρναμε χαμπαρι θα πεθαινα
1/8/2006 με βαλανε στο νοσοκομειο μου το πηρανε το μωρακι μου το ειδα γεννησα κανονικα το μωρακι μου εφυγε επεσα στο ποδια μου το ειδα το χαιρετησα
και μετα απο τοτε εως σημερα το κενο το απολυτο κενο
δεν εχω ζωη παθαινω ζαλαδες κλαιω ολη μερα
χανομαι συνεχεια και παθαινω λυποθιμικες τασεις απο τοτε εχασα και τον πολυαγαπημενο μου παππου τα εζησα ολα παλι
εγκυος δεν μπορω να ξαναμεινω προσπαθουμε αλλα δεν ερχεται αλλο μωρακι δοξα τον θεο ομως βρηκαμε οτι εχουμε ερπη και τοξοπλασμα και κανουμε θεραπεια (για αυτο τα επαθε ολα τα μωρακι)
ωσπου ηρθε η μερα που πηγα να εξομολογηθω για να κοινωνησω προχτες
ο πνευματικος που πηγαμε ειπε φονισα και οτι εαν δεν παραδεχτω οτι εκανα φονο ο θεος αλλο παιδακι δεν θα μου δωσει και εαν μου δωσει θα ειναι αρρωστο και δεν με αφησε να κοινωνησω τρελλαθηκα ,λυποθιμισα (δεν το ειχα σκεφτει ποτε ετσι)
ποια η γνωμη σας πατηρ αντωνιε νοιωθω οτι δεν εκανα κατι λαθος ουτε εγω ηθελα να χασω το μωρο μου αλλα κυνδυνευα κινδυνευε η ζωη μου
ευχαριστω παρα πολυ

Δεν είναι βέβαια για μένα η ερώτηση αλλά ως γυναίκα νομίζω μπορώ να απαντήσω..Κατ'αρχάς Ευφροσύνη μου μάλλον πρέπει να αλλάξεις Πνευματικό, δεν νομίζω ότι ήταν συμβουλή με διάκριση αυτό..Εσείς δε το ξέρατε ότι ήταν αυτά η αιτία!Ούτε ο Θεός τιμωρεί, παρα μόνο μας αγαπάει..Εκείνος ξέρει τον λόγο που συνέβει αυτό που συνέβει..Ότι και να πω εγώ δεν ξέρω..μα συνέχισε να προσεύχεσαι, μη σταματάς ποτέ!Μια δοκιμασία είναι..Δεν ξέρω αν σε βοηθάει αλλά πιστεύω πως όλοι είμαστε μαζί σου..

Έτσι όπως τα λέτε αγαπητή μου, δεν φαίνεται να είχατε πολλές επιλογές.
Άλλωστε εσείς θέλατε πρώτη, εκείνο το παιδί...

Αλλά το ζήτημα είναι ότι προσωπικά (παρ' ότι γιατρός) δεν έχω πλέον εμπιστοσύνη στους ημέτερους μαιευτήρες, με τα όσα έχω ακούσει μέχρι σήμερα.
Τολμώ να πω ότι οι περισσότεροι είναι εγκληματίες, δυστυχώς!!!
(βαριά κουβέντα αλλά τη λέω με επίγνωση!)
Χρειαζόταν λοιπόν πιστεύω, να πάρετε και τη γνώμη ενός ειδικού που να έχει φόβο Θεού (υπάρχει άραγε στην ειδικότητα αυτή;!!!). Έτσι θα είσασταν περισσότερο σίγουροι.

Πάντως δεν πρέπει να βάζουμε πάντοτε μπροστά τον ορθολογισμό, αλλά να εμπιστευόμαστε μέχρι την τελευταία στιγμή το Θεό και να του δίνουμε περιθώρια και για το θαύμα.
Πριν από ένα χρόνο, γνωστό μου ζευγάρι είχε μια ανάλογη περιπέτεια. Οι γιατροί τους είπα να κάνουν έκτρωση διότι το παιδί θα πεθάνει αμέσως στη γέννα, αφού θα είναι υπανάπτυκτο με μισή καρδιά και άλλες ανωμαλίες...
Οι άνθρωποι βρήκαν ένα καρδιοχειρουργικό κέντρο στη Γερμανία και πήγαν εκεί να γεννήσουν. Παράλληλα προσευχές πολλές σε πολλά Μοναστήρια και από πολλούς πνευματικούς...
Τελικά το παιδί γενήθηκε υπέρβαρο (!) έγιναν 2 καρδιουχειρουργικές επεμβάσεις αλλά το κυριότερο η θαυματουργική επέμβαση του Θεού ώστε να είναι σήμερα σχεδόν φυσιολογικό και πανέξυπνο! Ίσως χρειαστεί άλλη μια επέμβαση μετά από ένα χρόνο και το παιδί θα είναι σχεδ. φυσιολογικό!
Φυσικά δεν είναι όλες οι περιπτώσεις ίδιες και εδώ οι Γερμανοί μίλησαν για θαύμα! Όμως δεν θα μπορούσε να γίνει το θαύμα, αν οι γονείς είχαν ακούσει τους Έλληνες γιατρούς που αποφάνθηκαν κατηγορηματικά ότι το παιδί θα πεθάνει!

Ο Θεός να μας φυλάει!

πατηρ αντωνιε μεσα απο τα βαθη της ψυχης μου ευχαριστω για την αμεσοτητα του λογου σας

δεν νομιζω πως ο θεος θα ασχολειται συνεχεια με το τι θελουμε και τι δεν θελουμε.και γω με τον αντρα μου μας ειπαν οι γιατροι οτιι μονο με εξωσωματικη θα κανουμε παιδι αλλα φυσικα εμεις ουτε τοχουμε κοιταξει το θεμα.αν ερθει και πρεπει να ρθει θα ρθει αλλιως θα αντιμετωπισουμε ο καθενας την μοναξια του οταν θαρθει ο καιρος.τι να κανουμε δεν θα πεθανουμε κιολας

ουτε θα πλουτιζουμε τους γιατρους με εξωσωματικες.με εχοθν νευριασει πολυ.αμεσως κανε εξωσωματικη και ενω εγω δεν εχω το προβλημα ,μου λενε και να παρω και ορμονες για να γινω τερας.αει στην ευχη πια

Κι εμείς δεν έχουμε παιδιά, παρ' όλο που κάναμε εξωσωματικές! Την γυναίκα μου την έχει πειράξει πολύ η ατεκνία, κι εγώ αισθάνομαι τύψεις, γιατί με λυπεί μεν το γεγονός, αλλά όχι τόσο πολύ, όπως την γυναίκα μου!
Νομίζω όμως ότι σε όλες αυτές τις ενέργειές μας, πρέπει να παίρνουμε όλοι μας την ευλογία του πνευματικού και μετά να προχωράμε!

θα σας πω για μια περίπτωση που ξέρω...Ήταν μια γνωστή μου η οποία είχε παντρευτεί και προσπαθούσε 8 χρόνια να τεκνοποιήσει..άγχος, κλάματα,στεναχώριες...Κάποια στιγμή λοιπόν, πέθανε ο πολυαγαπημένος της πεθερός..και μετά από 2 μήνες μαθαίνει ότι είναι έγκυος.πως έγινε αυτό;ξέφυγε το μυαλό της από αυτό το θέμα, την απασχόλησε κάτι άλλο και συνέλαβε αμέσως παιδί!
Πιστέυω ότι μέρος της ευθύνης έχουν και κάποιοι -εύχομαι όχι πολλοί -γιατροί (και κάποιοι παρεπιπτόντως αποτρέπουν και τον θηλασμό-"α, δεν μπορείς να θηλάσεις..δεν φτάνει το γάλα...δεν είναι καλό το γάλα σου.."και άλλες τέτοιες σαχλαμάρες .Αφήνουν την γυναίκα στο μαιευτήριο νσ θηλασει 10 λεπτά-πέντε στο ένα στήθος και 5 στο άλλο, και τους λένε ότι δεν φτάνει..πως να φτάσει; ο θηλασμός θέλει τουλάχιστον 1 ώρα!και δίνουν στα βρέφη και στα νεογέννητα σκόνες! και πηγαίνουν από τις εταιρείες και τα ταξίδια τους για τις πωλήσεις που κάνουν! :x Ο Θεός ας τους συγχωρέσει, πολύ λυπάμαι.. ) , γιατί δεν έχω ακούσει και λίγους να λένε : "α, δεν μπορείς να κάνεις παιδί, ίσως χρειαστεί να κάνετε εξωσωματική!" (ακόμα και μετά από μόλις 1 χρόνο γάμου)..και να το άγχος και που να μείνει μια γυναίκα έγκυος..
Το άγχος δεν κάνει καλό..
είναι γλυκά τα λεφτά και παίζουν όλοι με την γλυκιά επιθυμία του κόσμου να αποκτήσει παιδιά...δεν κατηγορώ ,απλά λέω ότι ακούω σε συχνή βάση..
εύχομαι να μας φωτίσει όλους ο Κύριος και να μας συγχωρέσει

Καλή μου Έφη αν θελήσει ο Θεός θα μας δώσει παιδάκια ίσως ίσως είναι η μεγάλη μας δοκιμασία αυτή...... ίσως κάτι να θέλει να μας πει.........
Σήμερα πέθανε μια φίλη στο Καρπενήσι από ανακοπή μέσα στην αίθουσα που δίδασκε 34 ετών άφησε πίσω της 3 παιδιά. Μήπως ;;;

Αυτα ειναι τα δυσκολα της ζωης.Ο θεος να την αναπαυσει και ας δωσει πολυ κουραγιο σε αυτα τα δυστηχα παιδακια και σε αυτους που μειναν πισω ζωντανοι.