"Είπεν άφρων εν τη καρδία αυτού, ουκ έστι Θεός" (Ψαλμ. 13, 1.)
Γράφει ο Απόστολος Ν. Μπουρνέλης
Διδάκτωρ Θεολογίας Α.Π.Θ
Ορισμένοι άνθρωποι στην εποχή μας ασκώντας το θείο δώρο της ελευθερίας τους υποστηρίζουν ότι δεν υπάρχει Θεός. Πολλά τα επιχειρήματα, πολλές οι συζητήσεις, οι αντιπαραθέσεις επί του ζητήματος τούτου.
Δεν σκοπεύαμε ούτε να καταγράψομε ούτε να απαριθμήσομε τα προηγούμενα. Το θέμα είναι τόσο παλαιό όσο και η ζωή επάνω στη γη. Ήδη προ Χριστού ο προφήτης Δαυίδ γράφει ότι οι άνθρωποι τόσο εξέπεσαν, ώστε κάποιος από αυτούς είπε- "ουκ έστι Θεός", δεν υπάρχει Θεός. Αυτή η άποψη ήταν όμως εσφαλμένη, διότι προερχόταν από στόμα πεπτωκότος ανθρώπου. Ο Λ. Χατζηκώστας προσεγγίζοντας ερμηνευτικά το χωρίο του προφήτου Δαυίδ σε ελεύθερη απόδοση λέει_ "Φαύλοι παντού κατάντησαν, στις πράξεις σιχαμένοι. Κανείς να κάνει το καλό, απόλυτα μήτ' ένας. Άπ' τα ουράνια κοίταξε ο Κύριος τους ανθρώπους, να δει αν συνετός κανείς υπάρχει ή Τον ζητά. Ξεστρατισμένοι ολότελα, όλοι ξαχρειωμένοι! Κανείς να πράττει το αγαθό, απόλυτα μήτʼ ένας!" (Χατζηκώστα Λ., Ψαλμοί Τευχ. 1ο, Λευκωσία 1979, σ. 31). Δηλαδή ήταν τόσο το κακό, η διαφθορά, η ασέβεια ώστε ο άνθρωπος οδηγήθηκε στην άρνηση του Θεού.
Ο Ιωήλ Γιαννακόπουλος υποστηρίζει ότι η γνώμη του άφρονος ανθρώπου "ότι δεν υπάρχει Θεός" δεν έχει καμία αξία, επειδή "άφρων" κατά την Αγίαν Γραφήν είναι ο ασεβής, ο αμαρτωλός, διότι φρόνησις και σοφία δεν είναι η θεωρητική γνώσις αλλά ο φόβος (ο σεβασμός) του Κυρίου. (Γιαννακόπουλου Ι., Ψαλμοί, εκδ. Β. Ρηγόπουλος, Θεσσαλονίκη 1970, σ.72). Και ο Π. Τρεμπέλας σε σχετική ερμηνευτική του προσέγγιση ζητά από τον Θεό να φυλάξει τα πλάσματά του από αυτή την εκτροπή και να διατηρήσει τις καρδιές τους αγνές. Διότι πρώτα γίνεται η καρδιά ακάθαρτος και έπειτα σκοτίζεται ο νους. (Τρεμπέλα Π., Το Ψαλτήριον, εκδ. Σωτήρ, Αθήναι 1978, σ. 46).
«Δεν υπάρχει Θεός
Ο Κύριλλος Αλεξανδρείας αναλύοντας τη φράση "είπεν άφρων εν τη καρδία αυτού" λέγει_ "είπε μέσα στην καρδιά του", δηλαδή σκέφθηκε, "ότι δεν υπάρχει Θεός". Και καθένας που αμαρτάνει χωρίς ντροπή, γι' αυτά που φαίνεται να περιφρονεί, ακόμα και αν δεν το λέγει με λόγια, αλλά με τα ίδια του τα έργα και με τη γεμάτη κακότητα ζωή του έχει διακηρύξει κατά κάποιο τρόπο το "Δεν υπάρχει Θεός". Γιατί αυτοί που έχουν συνηθίσει να ζουν με τον τρόπο αυτόν, σαν να μη βλέπει ο Θεός, κάνοντας τα πάντα απερίσκεπτα, με τα ίδια τους τα έργα και τα συμβάντα αρνούνται τον Θεό". (Κυρ. Αλεξανδρείας, Ερμηνεία εις τους Ψαλμούς, ΕΠΕ 14, 175).
Μπροστά σ' αυτή την κατάσταση ο φιλεύσπλαχνος πλάστης "εκ του ουρανού διέκυψεν επί τους υιούς των ανθρώπων", έριξε το βλέμμα του προς τα δημιουργήματα του και εκδήλωσε εμπράκτως την άκρα αγάπη του με την ενανθρώπηση του Υιού του. Αυτή την άποψη παραθέτει ο Μέγας "Αθανάσιος λέγοντας ότι "Τούτο γαρ σαφώς την εις ανθρώπους του Κυρίου πρόοδον κατασημαίνει". (Μ. Αθανασίου, Εξηγήσεις εις τους Ψαλμούς, ΕΠΕΓ), 144). Και ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος παρουσιάζει το Χριστό "ως μέγα εραστή" που αναζητά επίμονα και καταδιώκει τα πλάσματα του για να τους χαρίσει τα αγαθά του. "Κανένας εραστής (λέγει) και εάν ακόμα είναι πάρα πολύ παράφρονας από τον ερωτά του, δεν κατακαίεται τόσο από την αγάπη του για την ερωμένη του όσο ο Θεός ποθεί τη σωτηρία των ψυχών μας".(Ιωάν. Χρυσοστόμου, Κατήχησις 12, 2 ΕΠΕ30, 603)
Όσον άφορα στα ερωτήματα που θα συναντήσει κανείς τον Θεό, πως θα συνομιλήσει μαζί του, πότε θα τον ακούσει, αυτά απαντώνται μόνο δια της εντάξεως του ανθρώπου στη ζώσα λατρευτική παράδοση. Σχετικές προς αυτή την άποψη είναι και οι παρακάτω σκέψεις. Εκείνο που πρέπει να βροντοφωνηθεί αυτή τη στιγμή είναι τούτο: "Ότι τον αληθινό Θεό τον βρίσκουν οπωσδήποτε οι αληθινοί. Οι ευθείς και ταπεινοί στο νου και στην καρδιά. Όχι οι εγωιστές και διεστραμμένοι, Τον βρίσκουν όσοι δεν δίνουν προτεραιότητα στο εγώ τους και στον τεχνικό πολιτισμό, αλλά αξιοποιούν την τέχνη και την επιστήμη για να εκφράσουν την αγάπη, την αλήθεια και την ελευθερία. Για να πετύχουν το υψηλό ήθος. Για να κατακτήσουν το εσωτερικό τους σύμπαν. Για να γνωρίσουν τον εαυτό τους. Όσοι, δηλαδή, δίνουν προτεραιότητα στο "ευ ζην" και όχι απλώς στο "ζην". Τον βρίσκουν όσοι αγαπούν ασταμάτητα και "άνευ ορών". Όσοι θυσιάζονται για τους άλλους και συμμετέχουν στον πόνο και στη χαρά τους ειλικρινά. Όσοι νιώθουν όλο τον κόσμο αδελφό τους - ακόμα και τον εχθρό τους. "Όσοι αγαπούν με πάθος την ελευθερία - όχι μόνο τη δική τους, αλλά και του άλλου. Όσοι δεν υπερβαίνουν την ελευθερία τους, για να μην υποδουλώνονται.
Όσοι δεν έχουν τυφλωθεί τελείως από τα πάθη τους. Όσοι δεν έρπουν. Όσοι ανανεώνονται συνέχεια από την αλήθεια. Όσοι δεν βάζουν παρωπίδες και προσωπίδες στη ζωή τους. (Κιλίφη Τ, Υπάρχει Θεός: -Αθήνα 1978, σ. 32).
Κατόπιν τούτων μία είναι η φράση που ευκαίρως - ακαίρως οφείλομε να επαναλαμβάνομε_ "έστι Θεός", Υπάρχει Θεός.
Από την ιστοσελίδα της ενορίας Αγίου Γεωργίου Ανωγείων:
http://www.anogi.gr/2nd/mpournelis.htm