"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

ΤΟ ΨΩΜΙ ΤΗΣ ΞΕΝΙΤΙΑΣ

Μουσική: Γιάννης Βασιλόπουλος
Στίχοι: Νίκος Πετρίδης
Τραγούδι: Στέλιος Καζαντζίδης

Το ψωμί της ξενιτιάς είναι πικρό,
το νερό της θολό και το στρώμα σκληρό.
Τα λεφτά που αποχτάς, τα βλαστημάς
υποφέρεις, πονάς, την πατρίδα ζητάς.

Κλέφτρα ξενιτιά, τα παλικάρια κλέβεις
μάγισσα κακιά, με τα λεφτά μαγεύεις
πάντα μʼ απονιά, χωρίζεις μάνες και παιδιά.
Κάνε, Παναγιά, η ξενιτιά να πάψει
κι άλλη μάνα πια για χωρισμό μην κλάψει
κι όλα τα παιδιά στο σπίτι τους να ʽρθουν ξανά.

Το ψωμί της ξενιτιάς είναι ξερό
και με δάκρυ πικρό το ʽχω βρέξει κι εγώ.
Πιο καλά στο φτωχικό ψωμί κι ελιά
παρά χίλια καλά στη σκληρή ξενιτιά.
____________________________________________________________-
ΤΖΙΒΑΕΡΙ

Στίχοι: Παραδοσιακό
Μουσική: Παραδοσιακό
Εκτελέσεις: Δόμνα Σαμίου || Ελευθερία Αρβανιτάκη || Ελένη Τσαλιγοπούλου

Αχ! Η ξενιτειά το χαίρεται
Τζιβαέρι μου
Το μοσχολούλουδο μου
σιγανά και ταπεινά

Αχ! Εγώ ήμουνα που το ʽστειλα
Τζιβαέρι μου
Με θέλημα δικό μου
σιγανά πατώ στη γη

Αχ! Πανάθεμά σε ξενιτειά
Τζιβαέρι μου
Εσέ και το καλό σου
σιγανά και ταπεινά

Αχ! Που πήρες το παιδάκι μου
Τζιβαέρι μου
και το ʽκανες δικό σου
σιγανά πατώ στη γη

NIKOSZ έγραψε: ΤΖΙΒΑΕΡΙ

Στίχοι: Παραδοσιακό
Μουσική: Παραδοσιακό
Εκτελέσεις: Δόμνα Σαμίου || Ελευθερία Αρβανιτάκη || Ελένη Τσαλιγοπούλου

Σπαρακτικό....

Tραγούδι της ξενιτιάς

Αναθεμά σε, ξενιτιά, με τα φαρμάκια πόχεις!..
Θα πάρω έναν ανήφορο να βγω σε κορφοβούνι,
να βρω κλαράκι φουντωτό και ριζιμιό λιθάρι,
να βρω και μια κρυόβρυση, να ξαπλωθώ στον ίσκιο,
να πιω νερό να δροσισθώ να πάρω λίγη ανάσα,
ν' αρχίσω να συλλογισθώ της ξενιτιάς τα πάθη,
να ειπώ τα μαύρα ντέρτια μου και τα παράπονά μου.

'Ανοιξε θλιβερή καρδιά και πικραμένο αχείλι,
βγάλε κάνα χαμόγελο και πες κάνα τραγούδι.

-Τραγούδια αν εχ' η μαύρη γη, κι ο τάφος χαμογέλια,
έχει και του παιδιού η καρδιά που περπατεί τα ξένα.
Τα ξένα έχουν καημούς πολλούς και καταφρόνια πλήθος!
Στα ξένα δεν ανθίζουνε την 'Ανοιξη τα δέντρα,
και δεν λαλούνε τα πουλιά, ζεστός δε λάμπει ο ήλιος,
δε φυλλουριάζουν τα βουνά, δεν πρασινίζει ο κάμπος,
και δε δροσίζει το νερό, και το ψωμί πικραίνει!

Στα ξένα, ποιος θα σε χαρεί και ποιος θα σε γελάσει;
Πούν' της μανούλας τα φιλιά, τα χάδια του πατέρα;
Πούναι τα γέλια τ' αδερφού κ' η συντροφιά του φίλου;
Πούν' της αγάπης οι ματιές και τα γλυκά τα λόγια;

Αν αρρωστήσεις, ποιος θαρθεί στην ξενιτιά σιμά σου,
να σε ρωτά τον πόνο σου, τα γιατρικά να δίνει;
στο έρμο σου προσκέφαλο να ξενυχτάει μαζί σου;
Κι αν έρθει μερ' αγλύκαντη στα ξένα να πεθάνεις,
ποιος θα βρεθεί στο πλάι σου τα μάτια να σου κλείσει;
Ποιος θα σου λούσει το κορμί, ποιος θα σε σαβανώσει;
Στο λειψανό σου ποιος θαρθεί λουλουδια να σε ράνει;
Και ποιος με πόνο θα ριχτεί στο νεκροκρεββατό σου
για να σε κλάψει; Ποιος θα ειπεί για σένα μοιρολόγι;
Αχ! πως τους θάφτουν, νάξερες, και πως τους παν τους ξένους!..
Χωρίς λιβάνι και κηρί, χωρίς παπά και ψάλτη!

Ανάθεμά σε, ξενιτιά, με τα φαρμάκια πόχεις!..

Πού να τον πω τον πόνο μου, πού να τον απορίξω;
Να τον ειπώ στα τρίστρατα, τον παίρνουν οι διαβάτες,
να τον αφήσω στα κλαριά, τον παίρνουν τ' αγριοπούλια!..
Κι αν κλάψω, τα φαρμακερά τα δάκρια πού να πέσουν;
Αν πέσουνε στη μαύρη γη, χορτάρι δεν φυτρώνει,
αν πέσουνε στον ποταμό, ο ποταμός θα στύψει,
αν πέσουνε στη θάλασσα, πνίγουνται τα καράβια,
κι αν τα βαστάξω στην καρδιά, με καίν' με φαρμακώνουν!

Ανάθεμά σε ξενιτια, με τα φαρμάκια πόχεις!

ΚΩΣΤΑΣ ΚΡΥΣΤΑΛΛΗΣ

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΚΑΙ Η ΞΕΝΙΤΕΙΑ,Η ΦΤΩΧΙΑ Κ Η ΟΡΦΑΝΙΑ.ΤΑ ΤΕΣΣΕΡΑ ΖΥΓΙΣΤΗΚΑΝ!ΒΑΡΥΤΕΡΗ ΕΙΝ Η ΞΕΝΙΤΕΙΑ.ΒΑΡΥΤΕΡΑ ΤΑ ΞΕΝΑ. !ΠΑΙΡΝΕΙ ΠΑΙΔΙΑ ΑΝΥΠΑΝΤΡΑ Κ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΓΕΡΑΣΜΕΝΑ...

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΚΑΙ Η ΞΕΝΙΤΕΙΑ,Η ΦΤΩΧΙΑ Κ Η ΟΡΦΑΝΙΑ.ΤΑ ΤΕΣΣΕΡΑ ΖΥΓΙΣΤΗΚΑΝ!ΒΑΡΥΤΕΡΗ ΕΙΝ Η ΞΕΝΙΤΕΙΑ.ΒΑΡΥΤΕΡΑ ΤΑ ΞΕΝΑ. !ΠΑΙΡΝΕΙ ΠΑΙΔΙΑ ΑΝΥΠΑΝΤΡΑ Κ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΓΕΡΑΣΜΕΝΑ...ΕΠΙΤΡΑΠΕΖΙΟ ΤΡ;ΑΓΟΥΔΙ,ΤΗΣ ΤΑΒΛΑΣ ΠΟΥ ΛΕΜΕ.