Εφιάλτης για την Τουρκία ο φυλετικός διαμελισμός του Ιράκ
Βρήκαν τον "Αττίλα" στο Κιρκούκ!
Την περασμένη εβδομάδα ο αρχηγός των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων στρατηγός Μπουγιούκανιτ ζήτησε, δημόσια, πολιτική κάλυψη για την ανάληψη στρατιωτικής δράσης εντός του Ιράκ που τη θεωρεί απαραίτητη. Σύμφωνα με τον τουρκικό Τύπο,
στην περιοχή έχουν ήδη μεταφερθεί 100 χιλιάδες στρατιώτες και η εισβολή στο Ιράκ θεωρείται ζήτημα χρόνου.
Η Τουρκία επικαλείται λόγους αυτοπροστασίας λόγω της δράσης ανταρτών του ΡΚΚ στα σύνορά της με το Ιράκ. Ωστόσο, τα πραγματικά αίτια είναι πολύ βαθύτερα: Αυτό που καίει την Τουρκία είναι η προοπτική δημιουργίας ενός ανεξάρτητου κουρδικού κράτους στο βόρειο Ιράκ. Ο μισός από τον κουρδικό πληθυσμό, που υπολογίζεται γύρω στα 20 εκατομμύρια, ζει στην ανατολική Τουρκία. Η δημιουργία ενός κουρδικού κράτους στο Βόρειο Ιράκ θα είναι εκ των πραγμάτων διαρκής απειλή για την ακεραιότητα της Τουρκίας.
Παρά τις διαβεβαιώσεις των Ηνωμένων Πολιτειών ότι θα διατηρηθεί η εδαφική ακεραιότητα του Ιράκ, Τούρκοι αξιωματούχοι πιστεύουν πως μέρα με τη μέρα πλησιάζει η στιγμή της δημιουργίας ενός ανεξάρτητου Κουρδιστάν. Η ηγεσία των Κούρδων είναι διχασμένη στο μεγάλο ζήτημα της ανεξαρτησίας. Οι δύο κυριότεροι Κούρδοι ηγέτες, ο αρχηγός του Πατριωτικού Μετώπου Τζαλάλ Ταλαμπανί, Πρόεδρος σήμερα του Ιράκ, θεωρεί ουτοπία την επιβίωση ενός ανεξάρτητου κουρδικού κράτους περιβαλλόμενου από εχθρικά κράτη. "Η ίδρυση ενός ανεξάρτητου κράτους είναι ένα άπιαστο όνειρο", δήλωσε στις 22 Ιανουαρίου.
Ωστόσο, περισσότερο κουμάντο στο Βόρειο Ιράκ κάνει ο πολιτικός αντίπαλος του Ταλαμπανί, πρόεδρος σήμερα της αυτόνομης κουρδικής περιοχής του Ιράκ Μεσούντ Μπαρζανί, ο οποίος απάντησε στον Ταλαπανί πως η δημιουργία ανεξάρτητου κράτους "δεν είναι όνειρο, αλλά δικαίωμα".
Αγκάθι το Κιρκούκ
Το ζήτημα που διεγείρει αυτή την περίοδο τις ανησυχίες των Τούρκων είναι το προγραμματισμένο για τις 15 Νοεμβρίου δημοψήφισμα για το μέλλον του Κιρκούκ. Η κουρδική αυτή περιοχή διαθέτει το 40% των αποθεμάτων πετρελαίου του Ιράκ. Το καθεστώς της περιοχής είναι αμφιλεγόμενο. Σύμφωνα με το άρθρο 140 του μεταπολεμικού συντάγματος του Ιράκ η ομαλοποίηση της κατάστασης στο Κιρκούκ θα επιτευχθεί με την αποχώρηση των Αράβων που το είχαν εποικήσει κατά τη διάρκεια του καθεστώτος Σ. Χουσεϊν και την επιστροφή των Κούρδων που είχαν εκδιωχθεί.
Οι Κούρδοι βλέπουν το Κιρκούκ σαν τη μελλοντική πρωτεύουσα της περιοχής τους. Η Τουρκία, που διεκδικεί ρόλο στο πλούσιο σε κοιτάσματα Κιρκούκ, λόγω του μικρού τουρκμενικού πληθυσμού του, αντιτίθεται στη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος. Φοβάται πως η ενσωμάτωση του Κιρκούκ στο Κουρδιστάν θα είναι ένα αποφασιστικό βήμα προς την ανεξαρτησία.
Ο Μπαρζανί, μιλώντας σε τηλεοπτική συνέντευξη, είπε πως "το Κιρκούκ από άποψη ιστορική και γεωγραφική είναι ένα κομμάτι του Κουρδιστάν. Εάν αυτοί οι Τούρκοι αναμειχθούν στα εσωτερικά μας για μερικές χιλιάδες Τουρκομάνους, τότε και εμείς δεν μπορούμε να μείνουμε αδιάφοροι για 30 εκατομμύρια Κούρδους οι οποίοι ζουν στην Τουρκία".
Η δήλωση αυτή του Μπαρζανί προκάλεσε την πρόσφατη κρίση στις σχέσης της Τουρκίας με το Ιράκ. Η Τουρκία ζήτησε από τις ΗΠΑ, καθώς και από τον Κούρδο Πρόεδρο του Ιράκ, Ταλαπανί (με τον οποίο η Άγκυρα διατηρεί άριστες σχέσεις από τον πρώτο πόλεμο του Κόλπου), να τον συμμαζέψουν.
Οι Τούρκοι που διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στις ραγδαία αναπτυσσόμενες περιοχές του κουρδικού Ιράκ, προειδοποίησαν με αυστηρότητα τους Κούρδους με οικονομικές και άλλες επιπτώσεις. Ο Μπαρζανί μάζεψε κάπως τις δηλώσεις του, όμως επέμεινε στις θέσεις του. "Θα υπερασπιστούμε τα δικαιώματά μας και εκτός από το Θεό δεν θα υποταχθούμε σε κανέναν", δήλωσε.
Ό,τι έκαναν στην Κύπρο
Ο στρατηγός Μπουγιούκανιτ υπέδειξε τις ΗΠΑ σαν τον κύριο υπεύθυνο για το ότι οι Κούρδοι στο Β. Ιράκ "έγιναν κακομαθημένοι". Το ίδιο και ο τουρκικός Τύπος, με την εφημερίδα Τζιουμχουριέτ να στεγάζει το σχετικό άρθρο υπό τον τίτλο "Στο βόρειο Ιράκ η Αμερική σφυρίζει και ο Μπαρζανί χορεύει!"
Στην Τουρκία επικρατεί έντονο αντιαμερικανικό αίσθημα, λόγω της φοβίας ότι το δημοψήφισμα στο Κιρκούκ θ' ανοίξει το δρόμο για την ανεξαρτησία. Ήδη συντηρητικοί κύκλοι των ΗΠΑ πιέζουν για την αναβολή του δημοψηφίσματος στο Κιρκούκ, φοβούμενοι ότι η κατάσταση στο Ιράκ μπορεί να πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις, με το Ιράν ν' αποσπά τη σιητική περιοχή στα νοτιοανατολικά της χώρας.
Ο Μπουγιούκανιτ εξέφρασε δημόσια την απαισιοδοξία του για τη διατήρηση της εδαφικής ακεραιότητας του Ιράκ. "Είναι δύσκολο για τις τρεις κύριες εθνότητες (Κούρδοι, Σιήτες και Σουνίτες) να συνεχίσουν να ζουν μαζί", δήλωσε στην πρόσφατη συνέντευξή του.
Η μοίρα έφερε την Τουρκία να αντιμάχεται στο Ιράκ την πολιτική που η ίδια εφάρμοσε στην Κύπρο. Ο στρατηγικός της στόχος από το 1974 και μετά για διαίρεση της Κύπρου με φυλετικά κριτήρια είναι τώρα εφιάλτης για την ίδια στο Κουρδικό, επειδή απειλεί την ακεραιότητά της.
Ειδικά, σε ότι αφορά το Κιρκούκ, που είναι σήμερα η αφορμή της κρίσης, η Τουρκία κατηγορεί τους Κούρδους ότι εποίκησαν την περιοχή. Περισσότεροι από 100,000 Κούρδοι μετοίκησαν στο Κιρκούκ κατά τη διάρκεια της αμερικανικής εισβολής του 2003. Η Τουρκία υποστηρίζει πως ένα δημοψήφισμα με αλλοιωμένες δημογραφικές συνθήκες δεν θα είναι, ούτε δίκαιο, ούτε νόμιμο, ούτε αποδεχτό. Σημειωτέον πως η πρόσφατη απογραφή στα κατεχόμενα κατέδειξε ότι η πλειονότητα των ντε φάκτο κατοίκων της κατεχόμενης Κύπρου είναι έποικοι!
ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ
Τι μας διδάσκει το Κουρδικό;
Οι Κούρδοι προσπαθούν να ιδρύσουν το δικό τους κράτος εδώ και 85 χρόνια. Όμως, οι γεωπολιτικές ισορροπίες, τα συμφέροντα και οι αντιθέσεις των Μεγάλων Δυνάμεων δεν το επέτρεπαν. Η καταπίεση του κουρδικού πληθυσμού από τα καθεστώτα της Τουρκίας, του Ιράκ και του Ιράν, άφηνε εντελώς ασυγκίνητη τη διεθνή κοινότητα. Οι ίδιοι οι Κούρδοι ήταν διχασμένοι μεταξύ τους και προσφέρονταν για συμμαχίες, άλλοτε προς την Τουρκία, άλλοτε προς το Ιράν και άλλοτε προς στο Ιράκ.
Στο κουρδικό Ιράκ κουμάντο έκαναν δύο ισοδύναμες αντίπαλες παρατάξεις: το Πατριωτικό Μέτωπο υπό τον Τζαλάλ Ταλαπανί και το Δημοκρατικό Κόμμα υπό τον Μεσούντ Μπαλτζανί. Οι δύο παρατάξεις συγκρούονταν μεταξύ τους, όχι μόνο πολιτικά, αλλά και ένοπλα.
Μεταξύ 1986 και 1989, το καθεστώς του Σάνταμ Χουσεϊν ανέλαβε εκστρατεία εξολόθρευσης των Κούρδων του βορείου Ιράκ. Καταστράφηκαν ολόκληρα χωριά και οι κάτοικοί τους εκτοπίστηκαν. Χιλιάδες Κούρδοι πέθαναν από επιθέσεις με χημικά όπλα. Η διεθνής κοινότητα παρέμεινε αδιάφορη. Ο εξοντωτικός πόλεμος μεταξύ Ιράκ και Ιράν, που αποδυνάμωνε και τα δύο καθεστώτα, τους ικανοποιούσε.
Μετά τον πόλεμο στον Κόλπο, το καθεστώς Χουσεΐν επιτέθηκε στους Κούρδους στο Βόρειο Ιράκ και εκδίωξε 120.000 κατοίκους από το πλούσιο σε πετρέλαια Κιρκούκ. Οι συμμαχικές δυνάμεις που είχαν αποκτήσει στρατηγικά συμφέροντα εντός του Ιράκ ευαισθητοποιήθηκαν και δημιούργησαν την ημιαυτόνομη κουρδική περιοχή.
Οι δύο παρατάξεις των Κούρδων συνέχισαν να αντιμάχονται μεταξύ τους. Ο Ταλαμπανί συμμάχησε με την Τουρκία και ο Μπαρζανί με το καθεστώς του Χουσεΐν. Στο κουρδικό Ιράκ ξέσπασε εμφύλιος πόλεμος που υπέσκαπτε τα σχέδια των ΗΠΑ για τον έλεγχο της περιοχής.
Με παρέμβαση των Αμερικανών, οι δύο παρατάξεις συμφιλιώθηκαν και το 1998 ο Ταλαμπανί και ο Μπαρζανί υπέγραψαν στην Ουάσινγκτον συμφωνία συνεργασίας. Όμως η διοίκηση της επαρχίας των Κούρδων παρέμεινε διχασμένη ανάμεσα στις κυβερνήσεις των δύο οργανώσεων.
Με την απόφαση των ΗΠΑ να εισβάλουν στο Ιράκ το 2003 και την άρνηση της Τουρκίας να επιτρέψει τη διέλευση των αμερικανικών στρατευμάτων από το έδαφός της, οι Κούρδοι του Ιράκ έγιναν ο πιο πολύτιμος σύμμαχος των Αμερικανών. Μετά την κατάληψη του Ιράκ από τις αμερικανικές δυνάμεις, ο Ταλαμπανί προωθήθηκε στην προεδρία του Ιράκ και ο Μπαρτζανί της ημιαυτόνομης κουρδι
κής περιοχής που ενοποιήθηκε. Σήμερα η κουρδική επαρχία είναι η πιο αναπτυσσόμενη, η πιο πλούσια και μόνη σταθερή περιοχή του Ιράκ. Οι Κούρδοι απέκτησαν πλήρη αυτονομία και βρίσκονται κοντά στην ανεξαρτησία. Αυτό δεν οφείλεται στα ένοπλα κινήματα που δεν σταμάτησαν από το 1920, αλλά στα μεταβαλλόμενα γεωπολιτικά συμφέροντα.
Η Τουρκία ωρύεται και πνέει μένεα κατά των ΗΠΑ, φοβούμενη τη δική της ακεραιότητα. Οι εξελίξεις στο Κουρδιστάν διαψεύδουν τη θεωρία ότι η Τουρκία είναι εκ φύσεως το παραχαϊδεμένο παιδί της Δύσης, καθώς και τη θέση ότι οι Αμερικανοί και οι Εγγλέζοι κοιμούνται και ξυπνούν με την έγνοια πώς θα τη βοηθήσουν. Στον κόσμο υπάρχουν μόνο συμφέροντα και συγκυρίες που τα καθορίζουν οι ισχυροί. Τα μικρά κράτη που τα αναλύουν σωστά και τα εκμεταλλεύονται, μπορούν να έχουν μερίδιο από τα ωφέλη. Όσοι νομίζουν ότι μπορούν να τα διαμορφώσουν, συνήθως πληρώνουν το τίμημα.
Η προοπτική διαμελισμού του Ιράκ και η δημιουργία κουρδικού κράτους μπορεί να εκλαμβάνεται από ορισμένους σαν "θεία δίκη" για την κατοχή της Κύπρου. Όμως, μια τέτοια εξέλιξη, με άλυτο Κυπριακό, ελλοχεύει τον κίνδυνο να πληρώσει η Κύπρος το τίμημα της "χαμένης αξιοπρέπειας" της Τουρκίας.
Του ΜΑΚΑΡΙΟΥ ΔΡΟΥΣΙΩΤΗ
Κωδικός άρθρου: 706239
ΠΟΛΙΤΗΣ - 15/04/2007, Σελίδα: 4
http://www.politis-news.com/cgibin/hweb ... rticles&-p