"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

ΑΠΟ ΤΟ ΡΟΜΑΝΤΙΣΜΟ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΑΙΡΕΣΗ!

Αρχ/του Σωφρονίου

Μια ευλαβής κυρία τηλεφώνησε πριν από λίγες εβδομάδες, σε έναν επίσκοπο του Πατριαρχείου της Πόλης και ανοίχτηκε μεταξύ τους η εξής στιχομυθία την οποία μου μετέφερε:
-Σεβασμιότατε ακούσαμε για την επίσκεψη του Πάπα στο Πατριαρχείο και είδαμε στην τηλεόραση τις υποδοχές και τις συμπροσευχές σας, τι γίνεται ανησυχούμε στην Ελλάδα με όλα αυτά...
-Παιδί μου το ξέρω ότι κάνουμε και λάθη αλλά να ξέρεις ότι το κάνουμε για
την αγάπη!
Επιβεβαιώνεται λοιπόν για μια φορά ακόμη ότι το κύριο επιχείρημα (η μήπως τελικά μια πρόχειρη δικαιολογία;) των συμπροσευχών και της άνευ όρων προσέγγισης των Λατίνων είναι "η αγάπη"!!!
Φαίνεται ότι η εφεύρεση αυτή του Βατικανού, το οποίο έχει ιδιαίτερη
στρατηγική και πονηριά στο να προσεγγίζει την κάθε ορθόδοξη Εκκλησία και τελικά να κάμπτει τις όποιες αντιστάσεις... βρήκε ένθερμους οπαδούς στο Φανάρι.

Θυμήθηκα έναν πολύ διδακτικό μύθο του Αισώπου.
Μια αλεπού πήγε κοντά σε ένα ορνιθώνα και μίλησε στις κότες με πολύ αγάπη. Είπε ότι πρέπει να αφήσουν τις προκαταλήψεις του παρελθόντος και τις έχθρες, να συνάψουν φιλία και να συγκατοικήσουν! Εκείνες συγκινήθηκαν από τη γλώσσα αυτή... Δεν μπορούσαν να σκεφτούν τα κουτορνίθια ότι πίσω από την "αγάπη" βρισκόταν η αρπακτική διάθεση της παμπόνηρης αλεπούς να τις βάλει στα σαγόνια της...
Κάτι ανάλογο βλέπουμε να επαναλαμβάνεται και στις μέρες μας. Το Φανάρι έχει δυστυχώς "καταπιεί" το παραμύθι περί αγάπης του Βατικανού και γκρεμίσματος των θεολογικών τειχών εν ονόματι του "ρομαντισμού"...

Κανείς όμως δεν φαίνεται να έχει αντιληφθεί ότι με το ρομαντικό αυτό σενάριο ενοχοποιείται το θύμα εξ ίσου με τον θύτη, αφού σου λένε ότι πρέπει "να ξεχάσουμε τις έχθρες και τα μίση μεταξύ μας"...Μα εμείς σαν Ορθόδοξοι ποτέ δεν είχαμε έχθρα με τους Λατίνους. Εκείνοι
αποσχίσθηκαν από την Εκκλησία του Χριστού, εκείνοι έκαναν τις Σταυροφορίες (εννέα τον αριθμό!), εναντίον και των χριστιανών
στην Ανατολή, εκείνοι προσπάθησαν ανά τους αιώνες, να εξαφανίσουν
την Ορθοδοξία σαν αγνώμονες μητροκτόνοι και το κυριότερο, ουδέποτε ζήτησαν συγχώρεση για όλα αυτά, ούτε έστω με τα χείλη!
Το αντίθετο, σε κάθε ευκαιρία επιβεβαιώνουν τις αρπακτικές
τους διαθέσεις (να θυμηθούμε τη στάση του Βατικανού στα πιο πρόσφατα, τη Μικρασιατική καταστροφή, το διαμελισμό της Σερβίας, το Σκοπιανό, το
Κυπριακό;) με αποκορύφωμα την ενίσχυση της Ουνίας με κάθε μέσο, κρυφό και φανερό. Τι είναι η Ουνία; Λατινόφρονες με ένδυμα ορθοδόξων! Γιατί; Μα διότι ο λύκος μασκαρεύεται σε πρόβατο για να πλησιάσει ευκολότερα το κοπάδι και να αρπάξει τα πρόβατα!

Και οι δικοί μας "αφελείς" πατριαρχικοί (κυρίως) επίσκοποι έχουν στόμα να
μας μιλάνε για "ρομάντζο" με τους "ετεροδόξους". Μα η αγάπη, είναι πράγματι ένα ζητούμενο, αλλά δυστυχώς όχι και κάτι αυταπόδεικτο! Διακηρύττουν, ας αφήσουμε τις διαφορές μας στην άκρη και ας δούμε μόνο το ότι είμαστε αδελφοί χριστιανοί. Μα αδελφοί μου, χριστιανοί
λένε ότι είναι και οι Μάρτυρες του Ιεχωβά, βλασφημώντας όμως ουσιαστικά το Χριστό με τις κακοδοξίες τους.
Ανάλογα, οι Παπικοί βλασφημούν το Πνεύμα το Άγιο όταν εμμένουν στο φιλιόκβε. Βλασφημούν το πρόσωπο του Χριστού όταν επιμένουν στο πρωτείο του Πάπα. Άρα είναι δυνατόν αυτά να τα αγνοήσουμε και να πάμε στην υποτιθέμενη αγάπη χωρίς το Χριστό; Αυτό μας λένε!
Διότι χωρίς την αλήθεια, που είναι ο ίδιος Χριστός (Ιω. 14,6), αγάπη δεν
υπάρχει. Μπορεί να υπάρχει συμφέρον, εκμετάλλευση, φαρισαϊσμός κοκ., όχι όμως αγάπη.
Ο Θεός λατρεύεται μόνον εν "πνεύματι και αληθεία" (Ιω. 4,24) σύμφωνα με τους λόγους του Κυρίου και όπου δεν υπάρχει αλήθεια εκεί παραμένει το πνεύμα του σκότους και της πλάνης.
Και όσοι εμμένουν στην άποψη αυτή, ταυτίζονται με το πνεύμα της πλάνης χωρίς να το καταλαβαίνουν και διολισθαίνουν στην αίρεση.Και εν ονόματι της αγάπης των αιρετικών προδίδουν την αγάπη του Χριστού
ρίπτοντας "το άγιον τοι κυσί" (Ματ.7,6)! Αφού εξισώνουν την αλήθεια με την αίρεση.
Εν ονόματι της αγάπης των αιρετικών σχίζουν τον χιτώνα της Εκκλησίας
διχάζοντας το ορθόδοξο ποίμνιο! Με περισσή περιφρόνηση μάλιστα προς όσους αντιδρούν στα μειοδοτικά σχέδιά τους.
Και δεν φτάνουν όλα αυτά, αλλά ακούστηκε από την πατριαρχική πλευρά ότι τώρα είναι η ευκαιρία να διορθώσουμε το λάθος που μας κληροδότησαν οι Άγιοι Πατέρες με το Σχίσμα! Που σημαίνει ότι για το Σχίσμα έφταιξαν και οι Άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας μας!
Και εμείς έχουμε υποτίθεται περισσότερο αγάπη στην καρδιά μας από τους
Άγιους Πατέρες και θα αποκαταστήσουμε το λάθος!
Ω, του βαθέος σκότους και της πλάνης...
Κύριε, τους πεπλανημένους επανάγαγε τη λογική σου ποίμνη!

pAntonios έγραψε:ΑΠΟ ΤΟ ΡΟΜΑΝΤΙΣΜΟ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΑΙΡΕΣΗ!

Αρχ/του Σωφρονίου

Μια ευλαβής κυρία τηλεφώνησε πριν από λίγες εβδομάδες, σε έναν επίσκοπο του Πατριαρχείου της Πόλης και ανοίχτηκε μεταξύ τους η εξής στιχομυθία την οποία μου μετέφερε:
-Σεβασμιότατε ακούσαμε για την επίσκεψη του Πάπα στο Πατριαρχείο και είδαμε στην τηλεόραση τις υποδοχές και τις συμπροσευχές σας, τι γίνεται ανησυχούμε στην Ελλάδα με όλα αυτά...
-Παιδί μου το ξέρω ότι κάνουμε και λάθη αλλά να ξέρεις ότι το κάνουμε για
την αγάπη!
Επιβεβαιώνεται λοιπόν για μια φορά ακόμη ότι το κύριο επιχείρημα (η μήπως τελικά μια πρόχειρη δικαιολογία;) των συμπροσευχών και της άνευ όρων προσέγγισης των Λατίνων είναι "η αγάπη"!!!
Φαίνεται ότι η εφεύρεση αυτή του Βατικανού, το οποίο έχει ιδιαίτερη
στρατηγική και πονηριά στο να προσεγγίζει την κάθε ορθόδοξη Εκκλησία και τελικά να κάμπτει τις όποιες αντιστάσεις... βρήκε ένθερμους οπαδούς στο Φανάρι.

Θυμήθηκα έναν πολύ διδακτικό μύθο του Αισώπου.
Μια αλεπού πήγε κοντά σε ένα ορνιθώνα και μίλησε στις κότες με πολύ αγάπη. Είπε ότι πρέπει να αφήσουν τις προκαταλήψεις του παρελθόντος και τις έχθρες, να συνάψουν φιλία και να συγκατοικήσουν! Εκείνες συγκινήθηκαν από τη γλώσσα αυτή... Δεν μπορούσαν να σκεφτούν τα κουτορνίθια ότι πίσω από την "αγάπη" βρισκόταν η αρπακτική διάθεση της παμπόνηρης αλεπούς να τις βάλει στα σαγόνια της...
Κάτι ανάλογο βλέπουμε να επαναλαμβάνεται και στις μέρες μας. Το Φανάρι έχει δυστυχώς "καταπιεί" το παραμύθι περί αγάπης του Βατικανού και γκρεμίσματος των θεολογικών τειχών εν ονόματι του "ρομαντισμού"...

Κανείς όμως δεν φαίνεται να έχει αντιληφθεί ότι με το ρομαντικό αυτό σενάριο ενοχοποιείται το θύμα εξ ίσου με τον θύτη, αφού σου λένε ότι πρέπει "να ξεχάσουμε τις έχθρες και τα μίση μεταξύ μας"...Μα εμείς σαν Ορθόδοξοι ποτέ δεν είχαμε έχθρα με τους Λατίνους. Εκείνοι
αποσχίσθηκαν από την Εκκλησία του Χριστού, εκείνοι έκαναν τις Σταυροφορίες (εννέα τον αριθμό!), εναντίον και των χριστιανών
στην Ανατολή, εκείνοι προσπάθησαν ανά τους αιώνες, να εξαφανίσουν
την Ορθοδοξία σαν αγνώμονες μητροκτόνοι και το κυριότερο, ουδέποτε ζήτησαν συγχώρεση για όλα αυτά, ούτε έστω με τα χείλη!
Το αντίθετο, σε κάθε ευκαιρία επιβεβαιώνουν τις αρπακτικές
τους διαθέσεις (να θυμηθούμε τη στάση του Βατικανού στα πιο πρόσφατα, τη Μικρασιατική καταστροφή, το διαμελισμό της Σερβίας, το Σκοπιανό, το
Κυπριακό;) με αποκορύφωμα την ενίσχυση της Ουνίας με κάθε μέσο, κρυφό και φανερό. Τι είναι η Ουνία; Λατινόφρονες με ένδυμα ορθοδόξων! Γιατί; Μα διότι ο λύκος μασκαρεύεται σε πρόβατο για να πλησιάσει ευκολότερα το κοπάδι και να αρπάξει τα πρόβατα!

Και οι δικοί μας "αφελείς" πατριαρχικοί (κυρίως) επίσκοποι έχουν στόμα να
μας μιλάνε για "ρομάντζο" με τους "ετεροδόξους". Μα η αγάπη, είναι πράγματι ένα ζητούμενο, αλλά δυστυχώς όχι και κάτι αυταπόδεικτο! Διακηρύττουν, ας αφήσουμε τις διαφορές μας στην άκρη και ας δούμε μόνο το ότι είμαστε αδελφοί χριστιανοί. Μα αδελφοί μου, χριστιανοί
λένε ότι είναι και οι Μάρτυρες του Ιεχωβά, βλασφημώντας όμως ουσιαστικά το Χριστό με τις κακοδοξίες τους.
Ανάλογα, οι Παπικοί βλασφημούν το Πνεύμα το Άγιο όταν εμμένουν στο φιλιόκβε. Βλασφημούν το πρόσωπο του Χριστού όταν επιμένουν στο πρωτείο του Πάπα. Άρα είναι δυνατόν αυτά να τα αγνοήσουμε και να πάμε στην υποτιθέμενη αγάπη χωρίς το Χριστό; Αυτό μας λένε!
Διότι χωρίς την αλήθεια, που είναι ο ίδιος Χριστός (Ιω. 14,6), αγάπη δεν
υπάρχει. Μπορεί να υπάρχει συμφέρον, εκμετάλλευση, φαρισαϊσμός κοκ., όχι όμως αγάπη.
Ο Θεός λατρεύεται μόνον εν "πνεύματι και αληθεία" (Ιω. 4,24) σύμφωνα με τους λόγους του Κυρίου και όπου δεν υπάρχει αλήθεια εκεί παραμένει το πνεύμα του σκότους και της πλάνης.
Και όσοι εμμένουν στην άποψη αυτή, ταυτίζονται με το πνεύμα της πλάνης χωρίς να το καταλαβαίνουν και διολισθαίνουν στην αίρεση.Και εν ονόματι της αγάπης των αιρετικών προδίδουν την αγάπη του Χριστού
ρίπτοντας "το άγιον τοι κυσί" (Ματ.7,6)! Αφού εξισώνουν την αλήθεια με την αίρεση.
Εν ονόματι της αγάπης των αιρετικών σχίζουν τον χιτώνα της Εκκλησίας
διχάζοντας το ορθόδοξο ποίμνιο! Με περισσή περιφρόνηση μάλιστα προς όσους αντιδρούν στα μειοδοτικά σχέδιά τους.
Και δεν φτάνουν όλα αυτά, αλλά ακούστηκε από την πατριαρχική πλευρά ότι τώρα είναι η ευκαιρία να διορθώσουμε το λάθος που μας κληροδότησαν οι Άγιοι Πατέρες με το Σχίσμα! Που σημαίνει ότι για το Σχίσμα έφταιξαν και οι Άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας μας!
Και εμείς έχουμε υποτίθεται περισσότερο αγάπη στην καρδιά μας από τους
Άγιους Πατέρες και θα αποκαταστήσουμε το λάθος!
Ω, του βαθέος σκότους και της πλάνης...
Κύριε, τους πεπλανημένους επανάγαγε τη λογική σου ποίμνη!

Εν ονοματι της "αγαπης" διαλυονται οικογενειες τωρα,παιδια παραμελουνται
ηλικιωμενοι παραμελουνται ,βαρεια ασθενεις θανατωνονται και εμβρυα διαμελιζονται.
Επειδη "αγαπαμε" διδασκομε ψεμματα,διαστρεβλωνουμε εννοιες,αλλαζουμε το νοημα των λεξεων, καλουμε λογικο το παραλογο μαχομεθα υπερ της ελευθεριας εκφρασης ,αρκει να ειναι και αυτη διαστρεβλωμενη.
Επειδη "αγαπαμε" τρωμε και σερβιρομε ξυλοκερατα .
Επειδη "αγαπαμε" σταυρωνουμε αληθειες καθημερινα και ετσι ετοιμαζομαστε να σταυρωσουμε και την Αληθεια. Για μια ακομη φορα.

καθόλου ρομαντισμός δεν είναι.
είναι όνειρο ζωής για τον Michael Huffington ορθόδοξο της Ελληνικής Αρχιεπισκοπής της Αμερικής .
Χρηματοδοτεί και με 5,000,000 $ την προσπάθεια για τα στραβά έξοδα!!!!
http://www.the-tidings.com/2007/031609/lmuorthodox.htm

π. Αντώνιε με όλο το σεβασμό που σας έχω, νομίζω ότι ρίχνετε λάδι στη φωτιά. Αυτό το forum έχει ταλαιπωρηθεί για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα από την αντιπαράθεση μεταξύ παλαιοημερολογιτών και νεοημερολογιτών με αφορμή των Οικουμενισμό. Αντιπαράθεση χωρίς αιτία γιατί ο Οικουμενισμός δεν έχει σχέση με το πρόβλημα του παλιού ημερολογίου, όσο κι αν υποστηρίζουν μερικοί το αντίθετο. Επίσης οι κατά του Οικουμενισμού (κι εγώ κατά είμαι) παρασύρονται εύκολα σε γενικεύσεις και απαράδεκτες ύβρεις και κάθε άλλο παρά Χριστιανικές συμπεριφορές, καταστρέφοντας έτσι τα όποια υπαρκτά επιχειρήματα κατά του Οικουμενισμού.

Ο Οικουμενισμός είναι μια πληγή στο σώμα της Ορθόδοξης Εκκλησίας, όμως δεν είναι η μόνη, ούτε η σοβαρότερη κατά τη γνώμη μου. Ας επικεντρωθούμε, λοιπόν, στα προβλήματα στο εσωτερικό του ανθρώπου και στο εσωτερικό της Ορθόδοξης Εκκλησίας, κι ας μειώσουμε την ένταση περί τα εξωτερικά προβλήματα, γιατί αλλοιώς κινδυνεύουμε ψάχνοντας το τέλειο (έστω και ορθό) σ΄ένα θέμα να πάψουμε ν΄ ασχολούμαστε μ΄όλα τ΄άλλα εξ ίσου ή και περισσότερο σημαντικά.

Μελπομένη, η αγάπη είναι αγάπη μόνο εν Κυρίω, δηλαδή μόνο όταν προέρχεται απ΄τον Κύριο και είναι εν ονόματί Του. Η αγάπη που δεν είναι εν Κυρίω είναι εμπαθής αγάπη, που ενίοτε μπορεί να μετατραπεί σε μίσος, ή περιφρόνηση, ή σωματικό πάθος ή χίλιες δυο άλλες διαστροφές.

Φίλε Νικόλαε,ο π.Αντωνιος μιλά με εντιμότητα και παρρησία "ορθοτομών τον λόγον της αληθείας".

Άν η Εκκλησία μας χάσει την Αλήθεια Της οπως επεδίωξαν οι ανα του αιώνες αιρετικοί και εσχάτως οι θιασώτες της παναιρέσεως του Οικουμενισμού τοτε δεν θα μπορεί να προσφέρει καμμία ουσιαστική βοήθεια στον πάσχοντα και οδυνόμενο άνθρωπο...και αν το κάνει θα είναι μια κοσμική βοήθεια δίχως εσχατολογική προοπτική που θα αφήνει όλα τα εναγώνια υπαρξιακά ερωτήματα του αναπάντητα και άλυτα.



Μετρον πάντων Θεάνθρωπος λοιπόν και όχι ανθρωπος....


Ο δρομος μας είναι ¨συν πάσι τοις αγίοις " και όχι με "τις αρχες και τις εξουσιες του κοσμου τούτου" και τις μεθοδευσεις τους.



ΥΓ.Δεν αντιλαμβανομαι την αναφορα σου στο θεμα του ημερολογιου σε αυτο το θεμα.Πουθενά ο αρχ.Σωφρόνιος δεν κανει σχετική νυξη.

Η αναφορά μου στο θέμα του ημερολογίου δεν αφορά το κείμενο του π. Αντωνίου, αλλά το πως έχουμε διαχειριστεί το θέμα του Οικουμενισμού μέχρι σήμερα μεταξύ μας, σ΄ αυτό το forum. Όπως επίσης εγώ δεν είπα ότι ο π. Αντώνιος έχει άδικο, ή ότι αυτά που λέει δεν είναι σωστά, αλλά μόνο ότι πρέπει για λίγο καιρό να πάψουμε νά σχολούμαστε μ΄αυτό το θέμα, και να επανέλθουμε όταν θα έχουμε μάθει να μιλάμε μεταξύ μας σωστά και Χριστιανικά, με στόχο να διδαχθούμε κι όχι να επιβάλλουμε τις απόψεις μας.

Aγαπητέ Νικόλαε φαντάζεσαι την εποχή της εικονομαχίας τους Αγιους Πατέρες μας,ομολογητές και οσίους, να συνιστούσαν να μη γίνεται αναφορά στο θέμα των εικόνων και την θεολογία τους έως ότου "ηρεμήσουν τα πνεύματα";;...


Μη πουμε για τους κολλυβαδες αγιους μας που θανατωθηκαν,διωχθηκαν κι εξοριστηκαν επειδή επεμεναν στερρώς στην αποχή τους από τα μνημόσυνα τα τελουμενα εν Κυριακή ημέρα....

Μιχάλη οι συγκρίσεις που κάνεις μόνο εμπάθεια περί το συγκεκριμένο θέμα δείχνουν κι επιβεβαιώνουν πλήρως τους λόγους που με οδηγούν να προτείνω να πάψουμε να συζητάμε αυτό το θέμα για λίγο καιρό.

Θα σε παραπέμψω ....

εδω:ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΡΗΜΟΥΣ ΤΟΥ ΙΟΡΔΑΝΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ....

(δίχως να σχολιάσω τα περί εμπαθείας...)

Δεν έχει σημασία μόνο τι λες, αλλά και πως το λες. Ο τρόπος με τον οποίο διεξάγεται μέχρι σήμερα η συζήτηση περί Οικουμενισμού σ΄αυτό το forum με κραυγές και ύβρεις, όχι μόνο αδικεί τη σπουδαιότητα του θέματος αλλά δεν παράγει και θετικό πνευματικό αποτέλεσμα. Σ΄αυτό τουλάχιστον Μιχάλη θα πρέπει να συμφωνήσεις μαζί μου.