Νεα Εποχη
Δημοσιεύτηκε: Παρ Ιαν 26, 2007 2:36 am
Το κίνημα της «Νέας Εποχής»
Ιστορική και θρησκειολογική προσέγγιση του περιεχομένου και των κινδύνων που ενυπάρχουν στο κίνημα της «Νέας Εποχής» και των προβατόσχημων σύγχρονων αιρέσεων.
Το κίνημα της «Νέας Εποχής» (New Age) παρομοιάζεται με έναν ποταμό, στον οποίο συρρέουν πλήθος από ρυάκια ή ένα δίχτυ που περιβάλλει ή θέλει να περιβάλει όλη τη γη. Αυτός ο ποταμός ή το δίχτυ, που φέρουν τον τίτλο «Νέα Εποχή», δεν είναι τίποτε άλλο παρά οι σύγχρονες αθεϊστικές, αποκρυφιστικές ψυχολατρικές, θεοσοφιστικές, νεοειδωλολατρικές, συγκρητιστικές και «μυστικιστικές» κινήσεις και οργανώσεις, που έχουν κατακυριεύσει τον σύγχρονο κόσμο.
Η «Νέα Εποχή» εμπεριέχει ένα «νεογνωστικό κίνημα», στο οποίο αναβιώνουν οι έννοιες, οι μύθοι και τα ψευδή σύμβολα και είδωλα του αρχαίου γνωστικισμού. Περιέχει βέβαια μια ύπουλη εξωτερική «θρησκευτική» συνιστώσα και προτείνει, με τον δικό της τρόπο, μια «ψευδοπνευματικότητα».
Ωστόσο δεν πρόκειται περί θρησκείας αφού δεν παραδέχεται ούτε τον Θεό της χριστιανικής πίστεως, ούτε την χάρη του. Η «Νέα Εποχή» έχει έντονο το αποκρυφιστικό στοιχείο και αναφέρεται στην διδασκαλία ορισμένων δήθεν «σοφών» όλων των θρησκειών, καθώς επίσης και στα στοιχεία του αστρικού κόσμου.
Οι χριστομάχοι και θεομάχοι «Νεοεποχίτες» διδάσκουν ότι εισήλθαμε ως ανθρωπότητα στην τροχιά τον ζωδιακού κύκλου του «Υδροχόου», ο οποίος αντικαθιστά την εποχή των «ιχθύων». Οι «Νεοεποχίτες» ταυτίζουν την εποχή των «ιχθύων» με την εποχή του χριστιανισμού, ενώ η «Νέα Εποχή» του «Υδροχόου», η οποία άρχισε το 2000 μ.Χ. είναι η εποχή των αντιχριστιανικών δυνάμεων που στοχεύει να καταλύσει την Εκκλησία του Χριστού. Μπορούμε να δούμε στην επικίνδυνη φατρία των «Νεοεποχιτών» μια σειρά τάσεων και επιδράσεων διαφορετικών, από τις θρησκείες της Ανατολής έως τη θεοσοφία, από τον μυστικισμό και τον αποκρυφισμό έως τον Γκουρουϊσμό.
Το κίνημα της «Νέας Εποχής» ψευδώς και απατηλώς διακηρύττει ότι μπορεί να αποκαλύψει έναν άλλο χριστιανισμό, που είναι διαφορετικός από τον χριστιανισμό που γνωρίζουμε εδώ και 2000 έτη. Αυτός ο νέος χριστιανισμός, κατά τους «Υδροχοϊκούς νοεποχίτες», έχει ως βάση του έναν απρόσωπο (ανυπόστατο) και απροσδιόριστο Θεό, που είναι το προϊόν κάποιων αγνωστικιστών ή μυστικιστών, οι οποίοι θέτουν την γνώση ως το κύριο κριτήριο της προσεγγίσεως του Θεού από τον άνθρωπο.
Ούτε λόγος δεν γίνεται για την βιωματική εμπειρία της πίστεως στον Θεό, αφού η πίστη δεν είναι αναγκαία και αντικαθίσταται από μια αφηρημένη ψυχολογική αυτογνωσία που τείνει να καταστήσει τον φθαρτό και πεπερασμένο άνθρωπο σε Θεό. Με άλλα λόγια οι αθεϊστές Νεοεποχίτες προτείνουν ένα νέο είδος θεωρητικής ανθρωπολογίας, η οποία θα βασίζεται στην άποψη ενός ανθρώπου – Θεού, στη θέση του όντως αληθούς Θεού.
Η Νέα Εποχή προτείνει στον σύγχρονο άνθρωπο ένα νέο είδος γνώσεως και θεοσοφίας. Η γνώση για τους Νεοεποχίτες είναι η δήθεν «σωτηρία» των ανθρώπων. Μια σωτηρία όμως χωρίς σωτήρα, αφού δεν υπάρχει γιʼ αυτούς ο Θεός του Χριστιανισμού. Έτσι η Νέα Εποχή τείνει να λάβει την μορφή μιας «Νέας ειδωλολατρίας» και ενός νέου «Γνωστικισμού», που ήταν η αίρεση των πρώτων χριστιανικών αιώνων.
Όταν η άκτιστη χάρη και ενέργεια του Τριαδικού Θεού απορρίπτεται, όταν γίνεται δεκτό ότι μόνο με την αυτογνωσία ο άνθρωπος μπορεί να μετέχει στο θείο, καλλιεργώντας την εμπιστοσύνη σε ανούσιες ψυχοσωματικές τεχνικές, τότε ο κόσμος εξορίζει τον δημιουργό και πλάστη Θεό.
Όταν ο άνθρωπος εμπνέεται μόνο από τη φύση, όταν ταυτίζει τα πάντα με το Θεό (αίρεση του πανθεϊσμού), όταν η μοναδική αγάπη του ανθρώπου στρέφεται προς την γη και η λατρεία του Θεού μεταμορφώνεται σε αναζήτηση του θείου εντός του ανθρώπου, τότε οδηγούμαστε στην αδιέξοδη αυτοθεοποίηση του ανθρώπου και στην άρνηση του Τριαδικού Θεού. Ο άνθρωπος αρνείται το πρόσωπο του Θεού και προσπαθεί νʼ ανυψωθεί χωρίς Θεό.
Η Νέα Εποχή δημιουργεί ένα είδος μοντέρνου χιλιασμού, μαγείας, σχετικοποιήσεως των θρησκειών και «Νεοειδωλολατρίας». Ο αποκρυφισμός, ο χιλιασμός και η Νέα Εποχή στρατεύονται εναντίον του χριστιανισμού και επιδιώκουν να εγκαθιδρύσουν την «υδροχοϊκή εποχή», ουσιαστικά την εποχή του Αντιχρίστου.
Στη νέα εποχή, το ανώτατο στάδιο του αποκρυφισμού είναι ο σατανισμός, που δρα παραπλανητικά και οδηγεί στο σκότος πολλούς νέους που αναζητούν την αλήθεια στη ζωή τους και πέφτουν ως ανυποψίαστα θύματα στην παγίδα των σατανιστικών οργανώσεων.
Σε μεγάλες πόλεις του κόσμου ιδρύονται συνεχώς «σατανιστικές εκκλησίες», όπως οι ίδιοι οι σατανιστές τις αποκαλούν, στις οποίες γίνονται ενίοτε και ανθρωποθυσίες. Οι ομάδες αυτές μεταχειρίζονται αγιαστικά αντικείμενα (σταυρούς, εικόνες) «εις ύβριν και ατιμίαν» και προς εξαπάτηση των ανθρώπων.
Τόσο οι σατανιστές, όσο και οι χιλιαστές, χρησιμοποιούν παράνομα και καταχρηστικά τον όρο «Εκκλησία», ενώ δεν είναι εκκλησίες, αλλά αιρέσεις επικίνδυνες και καταστροφικές για τους ανθρώπους, οι οποίοι διαβάζοντας τον όρο «Εκκλησία του Ιεχωβά» παρασύρονται και πέφτουν θύματα του προσκλυτισμού τους. Οι κρίσεις των κοινωνικών δομών και οι ποικίλοι τραυματισμοί των ανθρώπων ανοίγουν τους δρόμους για την εξάπλωση των αιρέσεων.
Έτσι, οι αιρέσεις εμφανίζονται να απαντούν σε κοινωνικές δομές, σε μεταφυσικές αναζητήσεις και σε προβλήματα προερχόμενα από διαλυμένες οικογένειες. Απευθύνονται ύπουλα σε άτομα που αισθάνονται ξεριζωμένα και μόνα. Σε δύσκολες καταστάσεις οι αιρέσεις δίνουν εύκολες συνταγές και έχουν πρόχειρες απαντήσεις για δυσάρεστα θέματα. Με το προσωπείο της αγάπης και της κατανοήσεως εξαπατούν τους νέους μας και τους οδηγούν στην απώλεια.
Η επιτυχία μερικών αιρέσεων οφείλεται όχι μόνο σε υποσχέσεις, αλλά και σε μεθόδους. Χρησιμοποιούν τρόπους ποικίλους και ανοίγουν πολλούς δρόμους προκειμένου να κερδίσουν οπαδούς. Εμφανίζονται οι αιρετικοί με την μάσκα της φιλανθρωπίας, της ελεημοσύνης, της αγάπης και της ευγένειας.
Με λόγους παραπλανητικούς βομβαρδίζουν τους νέους και τους εξαπατούν. Προσφέρουν φαγητό στους φτωχούς, ομιλούν για φιλία και υπόσχονται τη δημιουργία μιας elite κοινωνίας. Κολακεύουν, διανέμουν χρήματα για φάρμακα. Ομιλούν για την υπέρβαση των εθνικισμών και την μη κατάταξη στο στρατό (αίρεση χιλιασμού). Χρησιμοποιούν περιοδικά και τηλεοράσεις. Όλα στην υπηρεσία της απάτης.
Προσοχή λοιπόν στους προβατόσχημους λύκους που έχουν κηρύξει τον πόλεμο στην μία και μοναδική Εκκλησία του Θεανθρώπου Ιησού Χριστού, στο πρόσωπο του οποίου, όπως γράφει ο μαρτυρικός Σέρβος θεολόγος π. Ιουστίνος Πόποβιτς, «η αλήθεια και η ζωή είναι ομοούσιες». Η αλήθεια είναι πρόσωπο, το πρόσωπο του Θεανθρώπου, γιʼ αυτό και είναι αιώνια και όχι πεπερασμένη. Η αλήθεια η αιώνιος και η ζωή η αιώνιος. Η αλήθεια είναι ο Χριστός και η ορθόδοξη εκκλησία του.
Παρά ταύτα, οι «Υδροχοϊκοί Νεοεποχίτες» οραματίζονται την εγκαθίδρυση μιάς «παγκόσμιας κυβερνήσεως», όπου θα επικρατεί ο λεγόμενος στη θεολογική γλώσσα «θρησκευτικός συγκρητισμός», δηλαδή μια θρησκειολογική πανσπερμία για να κατευθύνει τους λαούς ως άβουλα και πειθήνια όργανα του «Μεγάλου Αδελφού» (Big Brother).
Ο χιλιασμός, ο Γκουρουϊσμός και όλες οι επικίνδυνες παραθρησκευτικές ανατολικού τύπου οργανώσεις και σατανιστικές ομάδες έχουν εξαπλωθεί σε παγκόσμιο επίπεδο και απειλούν τους ανυποψίαστρους νέους μας. Απατείται εγρήγορση κλήρου και λαού, ενημέρωση των ανθρώπων, αγώνας σθεναρός και ασυμβίβαστος. Με ευχολογία οι αιρετικές ομάδες δεν αντιμετωπίζονται.
Συνεπώς, φίλοι μου, το μήνυμα είναι: «Στώμεν καλώς, στώμεν μετά φόβου».
Ιστορική και θρησκειολογική προσέγγιση του περιεχομένου και των κινδύνων που ενυπάρχουν στο κίνημα της «Νέας Εποχής» και των προβατόσχημων σύγχρονων αιρέσεων.
Το κίνημα της «Νέας Εποχής» (New Age) παρομοιάζεται με έναν ποταμό, στον οποίο συρρέουν πλήθος από ρυάκια ή ένα δίχτυ που περιβάλλει ή θέλει να περιβάλει όλη τη γη. Αυτός ο ποταμός ή το δίχτυ, που φέρουν τον τίτλο «Νέα Εποχή», δεν είναι τίποτε άλλο παρά οι σύγχρονες αθεϊστικές, αποκρυφιστικές ψυχολατρικές, θεοσοφιστικές, νεοειδωλολατρικές, συγκρητιστικές και «μυστικιστικές» κινήσεις και οργανώσεις, που έχουν κατακυριεύσει τον σύγχρονο κόσμο.
Η «Νέα Εποχή» εμπεριέχει ένα «νεογνωστικό κίνημα», στο οποίο αναβιώνουν οι έννοιες, οι μύθοι και τα ψευδή σύμβολα και είδωλα του αρχαίου γνωστικισμού. Περιέχει βέβαια μια ύπουλη εξωτερική «θρησκευτική» συνιστώσα και προτείνει, με τον δικό της τρόπο, μια «ψευδοπνευματικότητα».
Ωστόσο δεν πρόκειται περί θρησκείας αφού δεν παραδέχεται ούτε τον Θεό της χριστιανικής πίστεως, ούτε την χάρη του. Η «Νέα Εποχή» έχει έντονο το αποκρυφιστικό στοιχείο και αναφέρεται στην διδασκαλία ορισμένων δήθεν «σοφών» όλων των θρησκειών, καθώς επίσης και στα στοιχεία του αστρικού κόσμου.
Οι χριστομάχοι και θεομάχοι «Νεοεποχίτες» διδάσκουν ότι εισήλθαμε ως ανθρωπότητα στην τροχιά τον ζωδιακού κύκλου του «Υδροχόου», ο οποίος αντικαθιστά την εποχή των «ιχθύων». Οι «Νεοεποχίτες» ταυτίζουν την εποχή των «ιχθύων» με την εποχή του χριστιανισμού, ενώ η «Νέα Εποχή» του «Υδροχόου», η οποία άρχισε το 2000 μ.Χ. είναι η εποχή των αντιχριστιανικών δυνάμεων που στοχεύει να καταλύσει την Εκκλησία του Χριστού. Μπορούμε να δούμε στην επικίνδυνη φατρία των «Νεοεποχιτών» μια σειρά τάσεων και επιδράσεων διαφορετικών, από τις θρησκείες της Ανατολής έως τη θεοσοφία, από τον μυστικισμό και τον αποκρυφισμό έως τον Γκουρουϊσμό.
Το κίνημα της «Νέας Εποχής» ψευδώς και απατηλώς διακηρύττει ότι μπορεί να αποκαλύψει έναν άλλο χριστιανισμό, που είναι διαφορετικός από τον χριστιανισμό που γνωρίζουμε εδώ και 2000 έτη. Αυτός ο νέος χριστιανισμός, κατά τους «Υδροχοϊκούς νοεποχίτες», έχει ως βάση του έναν απρόσωπο (ανυπόστατο) και απροσδιόριστο Θεό, που είναι το προϊόν κάποιων αγνωστικιστών ή μυστικιστών, οι οποίοι θέτουν την γνώση ως το κύριο κριτήριο της προσεγγίσεως του Θεού από τον άνθρωπο.
Ούτε λόγος δεν γίνεται για την βιωματική εμπειρία της πίστεως στον Θεό, αφού η πίστη δεν είναι αναγκαία και αντικαθίσταται από μια αφηρημένη ψυχολογική αυτογνωσία που τείνει να καταστήσει τον φθαρτό και πεπερασμένο άνθρωπο σε Θεό. Με άλλα λόγια οι αθεϊστές Νεοεποχίτες προτείνουν ένα νέο είδος θεωρητικής ανθρωπολογίας, η οποία θα βασίζεται στην άποψη ενός ανθρώπου – Θεού, στη θέση του όντως αληθούς Θεού.
Η Νέα Εποχή προτείνει στον σύγχρονο άνθρωπο ένα νέο είδος γνώσεως και θεοσοφίας. Η γνώση για τους Νεοεποχίτες είναι η δήθεν «σωτηρία» των ανθρώπων. Μια σωτηρία όμως χωρίς σωτήρα, αφού δεν υπάρχει γιʼ αυτούς ο Θεός του Χριστιανισμού. Έτσι η Νέα Εποχή τείνει να λάβει την μορφή μιας «Νέας ειδωλολατρίας» και ενός νέου «Γνωστικισμού», που ήταν η αίρεση των πρώτων χριστιανικών αιώνων.
Όταν η άκτιστη χάρη και ενέργεια του Τριαδικού Θεού απορρίπτεται, όταν γίνεται δεκτό ότι μόνο με την αυτογνωσία ο άνθρωπος μπορεί να μετέχει στο θείο, καλλιεργώντας την εμπιστοσύνη σε ανούσιες ψυχοσωματικές τεχνικές, τότε ο κόσμος εξορίζει τον δημιουργό και πλάστη Θεό.
Όταν ο άνθρωπος εμπνέεται μόνο από τη φύση, όταν ταυτίζει τα πάντα με το Θεό (αίρεση του πανθεϊσμού), όταν η μοναδική αγάπη του ανθρώπου στρέφεται προς την γη και η λατρεία του Θεού μεταμορφώνεται σε αναζήτηση του θείου εντός του ανθρώπου, τότε οδηγούμαστε στην αδιέξοδη αυτοθεοποίηση του ανθρώπου και στην άρνηση του Τριαδικού Θεού. Ο άνθρωπος αρνείται το πρόσωπο του Θεού και προσπαθεί νʼ ανυψωθεί χωρίς Θεό.
Η Νέα Εποχή δημιουργεί ένα είδος μοντέρνου χιλιασμού, μαγείας, σχετικοποιήσεως των θρησκειών και «Νεοειδωλολατρίας». Ο αποκρυφισμός, ο χιλιασμός και η Νέα Εποχή στρατεύονται εναντίον του χριστιανισμού και επιδιώκουν να εγκαθιδρύσουν την «υδροχοϊκή εποχή», ουσιαστικά την εποχή του Αντιχρίστου.
Στη νέα εποχή, το ανώτατο στάδιο του αποκρυφισμού είναι ο σατανισμός, που δρα παραπλανητικά και οδηγεί στο σκότος πολλούς νέους που αναζητούν την αλήθεια στη ζωή τους και πέφτουν ως ανυποψίαστα θύματα στην παγίδα των σατανιστικών οργανώσεων.
Σε μεγάλες πόλεις του κόσμου ιδρύονται συνεχώς «σατανιστικές εκκλησίες», όπως οι ίδιοι οι σατανιστές τις αποκαλούν, στις οποίες γίνονται ενίοτε και ανθρωποθυσίες. Οι ομάδες αυτές μεταχειρίζονται αγιαστικά αντικείμενα (σταυρούς, εικόνες) «εις ύβριν και ατιμίαν» και προς εξαπάτηση των ανθρώπων.
Τόσο οι σατανιστές, όσο και οι χιλιαστές, χρησιμοποιούν παράνομα και καταχρηστικά τον όρο «Εκκλησία», ενώ δεν είναι εκκλησίες, αλλά αιρέσεις επικίνδυνες και καταστροφικές για τους ανθρώπους, οι οποίοι διαβάζοντας τον όρο «Εκκλησία του Ιεχωβά» παρασύρονται και πέφτουν θύματα του προσκλυτισμού τους. Οι κρίσεις των κοινωνικών δομών και οι ποικίλοι τραυματισμοί των ανθρώπων ανοίγουν τους δρόμους για την εξάπλωση των αιρέσεων.
Έτσι, οι αιρέσεις εμφανίζονται να απαντούν σε κοινωνικές δομές, σε μεταφυσικές αναζητήσεις και σε προβλήματα προερχόμενα από διαλυμένες οικογένειες. Απευθύνονται ύπουλα σε άτομα που αισθάνονται ξεριζωμένα και μόνα. Σε δύσκολες καταστάσεις οι αιρέσεις δίνουν εύκολες συνταγές και έχουν πρόχειρες απαντήσεις για δυσάρεστα θέματα. Με το προσωπείο της αγάπης και της κατανοήσεως εξαπατούν τους νέους μας και τους οδηγούν στην απώλεια.
Η επιτυχία μερικών αιρέσεων οφείλεται όχι μόνο σε υποσχέσεις, αλλά και σε μεθόδους. Χρησιμοποιούν τρόπους ποικίλους και ανοίγουν πολλούς δρόμους προκειμένου να κερδίσουν οπαδούς. Εμφανίζονται οι αιρετικοί με την μάσκα της φιλανθρωπίας, της ελεημοσύνης, της αγάπης και της ευγένειας.
Με λόγους παραπλανητικούς βομβαρδίζουν τους νέους και τους εξαπατούν. Προσφέρουν φαγητό στους φτωχούς, ομιλούν για φιλία και υπόσχονται τη δημιουργία μιας elite κοινωνίας. Κολακεύουν, διανέμουν χρήματα για φάρμακα. Ομιλούν για την υπέρβαση των εθνικισμών και την μη κατάταξη στο στρατό (αίρεση χιλιασμού). Χρησιμοποιούν περιοδικά και τηλεοράσεις. Όλα στην υπηρεσία της απάτης.
Προσοχή λοιπόν στους προβατόσχημους λύκους που έχουν κηρύξει τον πόλεμο στην μία και μοναδική Εκκλησία του Θεανθρώπου Ιησού Χριστού, στο πρόσωπο του οποίου, όπως γράφει ο μαρτυρικός Σέρβος θεολόγος π. Ιουστίνος Πόποβιτς, «η αλήθεια και η ζωή είναι ομοούσιες». Η αλήθεια είναι πρόσωπο, το πρόσωπο του Θεανθρώπου, γιʼ αυτό και είναι αιώνια και όχι πεπερασμένη. Η αλήθεια η αιώνιος και η ζωή η αιώνιος. Η αλήθεια είναι ο Χριστός και η ορθόδοξη εκκλησία του.
Παρά ταύτα, οι «Υδροχοϊκοί Νεοεποχίτες» οραματίζονται την εγκαθίδρυση μιάς «παγκόσμιας κυβερνήσεως», όπου θα επικρατεί ο λεγόμενος στη θεολογική γλώσσα «θρησκευτικός συγκρητισμός», δηλαδή μια θρησκειολογική πανσπερμία για να κατευθύνει τους λαούς ως άβουλα και πειθήνια όργανα του «Μεγάλου Αδελφού» (Big Brother).
Ο χιλιασμός, ο Γκουρουϊσμός και όλες οι επικίνδυνες παραθρησκευτικές ανατολικού τύπου οργανώσεις και σατανιστικές ομάδες έχουν εξαπλωθεί σε παγκόσμιο επίπεδο και απειλούν τους ανυποψίαστρους νέους μας. Απατείται εγρήγορση κλήρου και λαού, ενημέρωση των ανθρώπων, αγώνας σθεναρός και ασυμβίβαστος. Με ευχολογία οι αιρετικές ομάδες δεν αντιμετωπίζονται.
Συνεπώς, φίλοι μου, το μήνυμα είναι: «Στώμεν καλώς, στώμεν μετά φόβου».