"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Γέροντος Μωυσή Αγιορείτη
Ο Άγιος Πόνος.
Πρόκειται για ομιλίες του σχετικά με τον πόνο και πόσο ευεργετικός είναι για τους χριστιανούς.
Αξίζει να το διαβάσει κανείς και να το δωρίσει σε ανθρώπους που αντιμετωπίζουν δυσκολίες στη ζωή τους σχετικές με ασθένειες και αναρωτιόνται το γιατί.

ekpaideytikos έγραψε:Γέοοντος Μωυσή Αγιορείτη
Ο Άγιος Πόνος.
Πρόκειται για ομιλίες του σχετικά με τον πόνο και πόσο ευεργετικός είναι για τους χριστιανούς.
Αξίζει να το διαβάσει κανείς και να το δωρίσει σε ανθρώπους που αντιμετωπίζουν δυσκολίες στη ζωή τους σχετικές με ασθένειες και αναρωτιόνται το γιατί.

Δεν μπορώ να δω Αγιο τον πόνο
Δεν μπορώ να ανεχτώ τον πόνο δεν αντέχω το πόνο
Και είναι και αυτό θέμα ανθρώπου
Οι γυναίκες πχ από τη φύση τους είναι πιο ανεκτικές στον πόνο (για να αντέχουν τη γέννα )
Δεν θέλω να ακούω για πόνο σπαράζει η ψυχή μου
Η λέξη "πονάω" μου σκίζει τα σωθικά
Πως γίναμε έτσι πως ξεπέσαμε έτσι πως αμαρτήσαμε έτσι και ζούμε τη φθορά

Ο Γ. Πορφύριος ζητούσε από τον Θεό να του χαρίσει ένα καρκινάκι όπως έλεγε χαρακτηριστικά. Και προς το τέλος της ζωής του, του έκανε αυτή τη χάρη και απέκτησε μέσα σ΄όλα τ΄άλλα και καρκίνο. Μήπως δεν ήξερε τι ζητούσε; Ήξερε πολύ καλά τι ευεργετική είναι η ασθένεια για τον άνθρωπο. Όσο κι αν φαινόμαστε αδύναμοι κρύβουμε μέσα μας τεράστια αποθέματα δύναμης. Ποτέ τελικά ο σταυρός μας δεν είναι βαρύτερος από αυτόν που μπορούμε να επωμιστούμε. Απλά όπως λέει και ο γέροντάς μου ο Θεός μας παιδαγωγεί.Και κάποτε μας δίνει και κάποιο χαστουκάκι όπως ο γονιός στο παιδί του για να το επαναφέρει στην τάξη.Όμως είναι το ίδιο χέρι του Θεού, που μας δίνει και τα καλά, και τις δοκιμασίες! Και η πίστις μας δοκιμάζεται στα δύσκολα κι όχι στα εύκολα.
Για όλα να λέμε νάναι ευλογημένο και να είσται σίγουροι πως όλα γίνονται πιο εύκολα.
Την ευχή του νάχουμε!

Εμένα πάλι γιατί μου ακούγεται ως μαζοχισμός αυτό?
Πως να ευχαριστηθώ με τη δυστυχία μου?
Πως να πάω κόντρα στη φύση μου?
Είναι δυνατόν να αναζητώ τον πόνο και την θλίψη? Την ασθένεια? Κι από την άλλη να παρακαλάμε την Παναγιά και τους Αγίους να μας θεραπεύσουν?

Ή δεν κατάλαβα το νόημα ή μακράν βόσκω....

Αντιμετωπίζοντας, όποια δυσκολία, το σίγουρο είναι ότι δεν είμαστε μόνοι μας. Και η βοήθεια έρχεται σε μας τους ανάξιους με θαύματα πολλά που ούτε θα φανταζόμαστε ότι θα μπορούσαμε να ζήσουμε. Έχουμε τους αγίους και την Παναγία μας κοντά μας.΄Αλλωστε λένε ότι οι άγιοι θέλουν να τους αναθέτουμε τα προβλήματά μας για να μας βοηθούν με την παρησία τους στο Θεό.

lovethink έγραψε: Δεν μπορώ να δω Αγιο τον πόνο ...

αδελφέ σωστά τα λες.
Δεν τον μπορούμε τον πόνο. Δεν μπορούμε επίσης το θάνατο.
Μπροστά τους λυγίζουν και οι πιο δυνατοί...
Τα πράγματα αλλάζουν όμως άρδην, αν τα δεις υπό το πρίσμα της Δικής Του παρουσίας στον κόσμο.
Εγειρόμενος εκ νεκρών εξασφάλισε και τη δική μας Ανάσταση.
Έτσι, η μνήμη θανάτου, γίνεται αιτία ασφαλούς πορείας στη ζωή.
Ο πόνος, γίνεται αλέτρι, που θα οργώσει την άγονη ψυχή και θα βοηθήσει να παραχθεί καρπός εκατονταπλάσιος.
Παράδοξα πράματα...
Μα υπάρχει παραδοξότερο από αυτό που θα γιορτάσουμε σε λίγες μέρες...
"η Παρθένος σήμερον τον προαιώνιο Λόγο, εν σπηλαίω έρχεται αποτεκείν απορρήτως..."
Όταν πιστέψεις βαθιά κι ειλικρινά τη Γέννηση, τη σταυρική Του θυσία και την Ανάστασή Του,
όλα τα άλλα παράδοξα, γίνονται κατανοητά.

Είθε αδελφέ να αξιωθούμε να τα καταλάβουμε, χωρίς να τα βιώσουμε
(ότι οι πλάτες μας πολύ αδύναμες για τέτοιους σταυρούς)

Εχοντας υπόψιν τα λόγια-υπόσχεση του Κυρίου μας:<κρούετε και ανοιγήσεται,ζητείτε και δοθήσεται> Τι άλλο μπορούμε να πούμε;
Έχοντας την εικόνα που είναι έξω από την πόρτα μας και περιμένει να του ανοίξουμε εμείς όποτε θέλουμε γιατί η θύρα δεν έχει πόμολο από έξω, αλλά μόνο από μέσα δηλ. είναι στο χέρι μας.Και όλα αυτά για να μας βοηθήσει! Άλλωστε γι΄αυτό δεν ήρθε και στον κόσμο;Πρέπει να καταλάβουμε ότι δεν είμαστε μόνοι μας στις δυσκολίες.
Είμαστε αισιόδοξοι γιατί έχουμε την πίστη μας που μας βοηθάει.

Nikolaos490 έγραψε:Δεν τον μπορούμε τον πόνο. Δεν μπορούμε επίσης το θάνατο.
Μπροστά τους λυγίζουν και οι πιο δυνατοί...
Τα πράγματα αλλάζουν όμως άρδην, αν τα δεις υπό το πρίσμα της Δικής Του παρουσίας στον κόσμο.

Πως είναι δυνατόν να δούμε τα πράγματα υπό το Πρίσμα Του!!!!!
Είμαστε άνθρωποι και τα βλέπουμε ανθρώπινα.
Ας αφήσουμε να γίνεται το θέλημά του και ας μην προσπαθούμε να εξηγήσουμε τα ανεξήγητα....

Μη μου ζητάει όμως κανείς να αγαπήσω τον πόνο...ούτε να ποθήσω την αρρώστια !!!!!
Οι γέροντες τα λένε αυτά με άλλη φώτιση και άλλη πνευματικότητα από τη δική μας.
Εμείς όμως δεν μπορούμε να τα λέμε ως προτροπές....

Δεν εννοούμε ότι εμείς επιζητούμε τη δυσκολία, απλά παρηγορούμαστε όταν μας τύχει κάτι,από τα λόγια των γερόντων. Και δεν το βάζουμε ποτέ κάτω.

ekpaideytikos έγραψε:Δεν εννοούμε ότι εμείς επιζητούμε τη δυσκολία, απλά παρηγορούμαστε όταν μας τύχει κάτι,από τα λόγια των γερόντων. Και δεν το βάζουμε ποτέ κάτω.

Σ αυτά που λές συμφωνώ.
Εγώ μίλησα για τα παραπάνω που έλεγε ο γ. Πορφύριος να του δώσει ο Θεός καρκινάκι.
Εκείνος είχε άλλη επικοινωνία με τον Θεό και μιλούσαν άλλη γλώσσα.

Δεν βλέπω δηλ. να έχει εφαρμογή σε μας που αμφιβάλλουμε αν θα σωθούμε όχι να φτάσουμε το μικρό του δαχτυλάκι...

Βέβαια για παρηγοριά θα αναφερθούμε σε αυτά αλλά ως υγιείς πως μπορούμε να επιθυμήσουμε κάτι τέτοιο!