"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Μεταφέρω εδώ απο ένα άλλο θέμα, την απορία ενός φίλου που έβαλα ως τίτλο εδώ προς σχολιασμό προς αποσυμφόρηση εκείνου του θέματος..

eortologio_gr έγραψε:

sotirio έγραψε: Οι οικουμενιστες και οι ινδοιστες εχουν πολλα μονοπάτια , πολλα Δάρμα στα σανσκριτικά ... που οδηγουν στο 0 Θεό ...

Σαν έξυπνος παρατηρητής που είμαι ρωτώ : όλοι αυτοί οι οικουμενο-ιδνουιστες περίεργοι όταν πεθαίνουν και πάνε για κρίση στον ένα και μοναδικό Ορθόδοξο θεό μας, είναι δεδομένο οτι όλοι θα πάνε στην κόλαση αφού δεν θα ξέρουν να αρθρώσουν ούτε μία Ορθόδοξη λέξη και δεν θα έχουν καμία σχεση με τους Αγίους μας για να μεσιτεύσουν γι'αυτούς για ευνοικότερη κρίση..
Είναι αληθές αυτό ?
Είναι δυνατόν να είναι αληθές ?
Είναι δυνατόν να πιστεύουμε οτι μπορεί να είναι αληθές ?
Είναι δυνατόν να φέρουμε τόσο μεγάλες παρωπίδες εν έτει 2006 ?
Είναι δυνατόν να πιστεύουμε οτι είμαστε οι μόνοι που κατέχουμε τα κλειδιά ?
Δεν το χωράει το μυαλό μου

KAI ένα πρώτο σχόλιο που ακολούθησε :

lovethink έγραψε: Να ρωτήσω εγώ κάτι άλλο ?
ΕΜΕΙΣ ΤΑ ΛΥΣΑΜΕ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ? Με τη δική μας σωτηρία που το καυχόμαστε ότι είμαι ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ τα έχουμε όλα τακτοποιημένα ?
Λύσαμε τα χίλια δυό δικά μας και αποφασίσαμε να δούμε και ποιοί άλλοι θα σωθούν ?

Γενικά πιστεύω πως όλοι στις πνευματικές τους αναζητήσεις είναι αδύνατον να μη σκέφτηκαν έστω και μια φορά την παραπάνω απορία διατυπωμένη με διάφορους τρόπους και που γενικά επικεντρώνεται στο " μόνο οι ορθόδοξοι σώζονται και όλοι οι άλλοι χάνονται;"
Προσωπική άποψη δεν έχω και θα ήθελα (αν είχα πλήρη άγνοια) να ήταν όλα απλά και να σώζονταν όλοι οι άνθρωποι ανεξαρτήτως θρησκείας.
Προτιμώ όμως να μην "αγαπολογώ" και ταπεινολογώ , γιατί πρώτος ο Χριστός μας είπε ότι δεν θα σωθούν όλοι οι άνθρωποι :
"Ου πάς ο λέγων μοι Κύριε Κύριε, εισελεύσεται εις την βασιλείαν των ουρανών, αλλ’ ο ποιών το θέλημα του πατρός μου του εν ουρανοίς".(Mατθ.ζ' 21)
Σε τέτοια ζητήματα καλό είναι να μην επαναπαυόμαστε στην κρίση μας και στη λογική μας , αλλά να εμπιστευόμαστε ανθρώπους που ήταν φορείς της Θείας Χάριτος όπως ο άγιος Αναστάσιος ο Σιναίτης, του οποίου την γνώμη αναζήτησα στην συγκεκριμένη απορία.
Πιο πρίν όμως θα ήθελα να πώ κάτι πάνω σε αυτό που σχολίασε ο lovethink. Την δική μου άποψη την εκφράζω πάνοτε σε κάθε κείμενο μου στην υπογραφή μου (είναι του αγίου Μάξιμου του Ομολογητού).
Συμφωνώ προφανώς στο ότι πρέπει να κυττάζουμε τη ζωή μας και την πνευματική μας κατάσταση , γιατί η Ορθοδοξία από μόνη της δεν σώζει αν δεν συνοδεύεται και απο ορθοπραξία.
Ο λόγος όμως που χρειάζεται να μιλάμε και για το θέμα των εκτός της Εκκλησίας (το ξανατονίζω , όχι απο του κεφαλιού μας αλλά με τη βοήθεια των αγίων) είναι για να μην κυριαρχεί η νωθρότητα και η άποψη ότι όλοι οι δρόμοι οδηγούν στο Θεό. Και αυτό είναι η πεμπτουσία του Οικουμενισμού , αυτής της αίρεσης που τα έχει ισοπεδώσει όλα ή αν θέλετε έχει βάλει όλες τις θρησκείες μέσα σε ένα μπλέντερ και χάνουμε τήν ζώσα Αλήθεια.

ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ ΣΙΝΑΙΤΟΥ (P.G. 89,708)


ΕΡΩΤΗΣΙΣ ΟΘ’
Εάν τις άπιστος και Ιουδαίος ή Σαμαρείτης ποιήσει πολλά αγαθά, άρα εισέρχεται εις την Βασιλείαν των Ουρανών;

ΑΠΟΚΡΙΣΙΣ
Του Κυρίου λέγοντος προς Νικόδημον , ότι «αμήν αμήν λέγω σοι, εάν μη τις γεννηθή εξ ύδατος και Πνεύματος, ου δύναται εισελθείν εις την βασιλείαν των ουρανών», εύδηλον μεν ότι εις Βασιλείαν ούκ εισέρχεται.
Όμως ουκ απολεί τον μισθόν αυτού δι ευημερίας και πλούτου και τρυφής και της λοιπής απάτης του βίου κατ’ εκείνον τον ακούσαντα «μνήσθητι ότι απέλαβες συ τα αγαθά σου εν τη ζωή σου»
Και παλιν εν τω μέλλοντι αιώνι διαφοράν έχει πολλήν υπέρ τον μη ποιήσαντα αγαθά. Ώσπερ γάρ επί των δικαίων μοναί πολλαί παρά τω Θεώ, ούτω και επί των αμαρτωλών πολλαί κολάσεων διαφοραί.

Ιωανης 14: 6 Λέγει προς αυτόν ο Ιησούς· Εγώ είμαι η οδός και η αλήθεια και η ζωή· ουδείς έρχεται προς τον Πατέρα, ειμή δι' εμού.

Ψέματα λεει ο Ιησους ? Οχι τα αληθή λεγει ....
Τι λεγει ? ουδείς έρχεται προς τον Πατέρα, ειμή δι' εμού.
14 Επειδή στενή είναι η πύλη και τεθλιμμένη η οδός η φέρουσα εις την ζωήν, και ολίγοι είναι οι ευρίσκοντες αυτήν.

Ο εχων λοιπον ωτα ακουειν ακουετω ....... ειμή δι' εμού

Ματθαιος 7: 13 Εισέλθετε διά της στενής πύλης· διότι πλατεία είναι η πύλη και ευρύχωρος η οδός η φέρουσα εις την απώλειαν, και πολλοί είναι οι εισερχόμενοι δι' αυτής.
14 Επειδή στενή είναι η πύλη και τεθλιμμένη η οδός η φέρουσα εις την ζωήν, και ολίγοι είναι οι ευρίσκοντες αυτήν.
15 Προσέχετε δε από των ψευδοπροφητών, οίτινες έρχονται προς εσάς με ενδύματα προβάτων, έσωθεν όμως είναι λύκοι άρπαγες.
16 Από των καρπών αυτών θέλετε γνωρίσει αυτούς. Μήποτε συνάγουσιν από ακανθών σταφύλια ή από τριβόλων σύκα;

Ιιαν15: 5 Εγώ είμαι η άμπελος, σεις τα κλήματα. Ο μένων εν εμοί και εγώ εν αυτώ, ούτος φέρει καρπόν πολύν, διότι χωρίς εμού δεν δύνασθε να κάμητε ουδέν.
6 Εάν τις δεν μείνη εν εμοί, ρίπτεται έξω ως το κλήμα και ξηραίνεται, και συνάγουσιν αυτά και ρίπτουσιν εις το πυρ, και καίονται.
7 Εάν μείνητε εν εμοί και οι λόγοι μου μείνωσιν εν υμίν, θέλετε ζητεί ό,τι αν θέλητε, και θέλει γείνει εις εσάς.



Μαλαχίας 4 διοτι ιδου ημερα κυριου ερχεται καιομενη ως κλιβανος και φλεξει αυτους και εσονται παντες οι αλλογενεις και παντες οι ποιουντες ανομα καλαμη και αναψει αυτους η ημερα η ερχομενη λεγει κυριος παντοκρατωρ και ου μη υπολειφθη εξ αυτων ριζα ουδε κλημακαι ανατελει υμιν τοις φοβουμενοις το ονομα μου ηλιος δικαιοσυνης και ιασις εν ταις πτερυξιν αυτου και εξελευσεσθε και σκιρτησετε ως μοσχαρια εκ δεσμων ανειμενα
και καταπατησετε ανομους διοτι εσονται σποδος υποκατω των ποδων υμων εν τη ημερα η εγω ποιω λεγει κυριος παντοκρατωρ

Και για αυτο γραφω

sotirio έγραψε:Από το βιβλίο Οι αγώνες των μοναχών υπέρ της Ορθοδοξίας έκδοση της Ι. Μονής
Οσίου Γρηγορίου διάβασα για το πώς Οι Αγιορείτες μοναχοί το 1273 απαντούν με τον «Τόμο» του Ιασίτου Ιώβ στο πρόσταγμα του ενωτικού Μιχαήλ .
Σελ 234

......πως είναι λοιπόν νόμιμο και θεάρεστο να ενωθούμε με εκείνους από τους οποίους αποκοπήκαμε δίκαια και κανονικά , εφόσον παραμένουν αμετάβλητα στις αιρέσεις τους? Εάν το δηχθούμε αυτό ανατρέπουμε μονομιάς τα πάντα και καταργούμε την Ορθοδοξία ......
..... Ποιος «αδης» θα εκφωνήσει το μνημόσυνο του πάπα – ο οποίος αποκόπηκε δίκαια από το Άγιο Πνεύμα εξ αιτίας της αυθαδείας του εναντίων του θεού και των θειων Μυστηρίων – και θα γίνει με αυτόν τον τρόπο εχθρός του Θεού ; Διότι αν ακόμη και ο απλός χαιρετισμός μας καθίστα κοινωνούς των πονηρών έργων αυτού που χαιρετάμε , πόσο μάλλον η μνημόνευσης του εκφώνως και μάλιστα την στιγμή που αντικρίζουμε με φρίκη τα θεια Μυστήρια ?
Αν αυτός ο ίδιος που βόσκετε μπροστά μας είναι η Αυτοαλήθεια , πως είναι δυνατό να ανεχθεί ένα τόσο μεγάλο ψεύδος , το να συγκατατάσσεται δηλαδή ο πάπας μεταξύ των λοιπών Ορθοδόξων πατριαρχών ; Μήπως θα παίξουμε θέατρο κατά τον καιρό των φρικτών Μυστηρίων ; Και πως θα τα ανεχτεί αυτά η ψυχή του Ορθοδόξου και δεν θα απομακρυνθεί αμέσως από την εκκλησιαστική κοινωνία αυτών πού τον μνημόνευσαν και δεν θα τους θεωρήσει ιεροκαπήλους ?
Άλλωστε η Ορθόδοξη Εκκλησία του Θεού δεχόταν από παλιά την αναφορά του ονόματος του αρχιερέως ενώπιων των Αγίων Μυστήριων ως τελεία συγκοινωνία....

Ιεζ. 22:26 και οι ιερείς αυτής ηθετησαν νομον μου και εβεβηλουν τα αγια μου ανα μεσον αγιου και βεβηλου ου διεστελλον και ανα μεσον ακαθαρτου και του καθαρου ου διεστελλον και απο των σαββατων μου παρεκαλυπτον τους οφθαλμους αυτων και εβεβηλουμην εν μεσω αυτων

Και ας ξαναδιαβασουν οι περι της ενωσης παντων των ανθρωπων λεγοντες ( και αιρετικων και μωαμεθανων και βουδιστων ) για ποιους
" παντες " ενδιαφερεται και παρακαλει ο Ιησους
24. Πάτερ, εκείνους τους οποίους μοι έδωκας, θέλω, όπου είμαι εγώ, να ήναι και εκείνοι μετ' εμού, διά να θεωρώσι την δόξαν μου, την οποίαν μοι έδωκας, διότι με ηγάπησας προ καταβολής κόσμου.25.

Ιωάννης 17
1. Ταύτα ελάλησεν ο Ιησούς, και ύψωσε τους οφθαλμούς αυτού εις τον ουρανόν και είπε· Πάτερ, ήλθεν η ώρα· δόξασον τον Υιόν σου, διά να σε δοξάση και ο Υιός σου,
2. καθώς έδωκας εις αυτόν εξουσίαν πάσης σαρκός, διά να δώση ζωήν αιώνιον εις πάντας όσους έδωκας εις αυτόν.
3. Αύτη δε είναι η αιώνιος ζωή, το να γνωρίζωσι σε τον μόνον αληθινόν Θεόν και τον οποίον απέστειλας Ιησούν Χριστόν.
4. Εγώ σε εδόξασα επί της γης, το έργον ετελείωσα, το οποίον μοι έδωκας διά να κάμω·
5. και τώρα δόξασόν με συ, Πάτερ, πλησίον σου με την δόξαν, την οποίαν είχον παρά σοι πριν γείνη ο κόσμος.
6. Εφανέρωσα το όνομά σου εις τους ανθρώπους, τους οποίους μοι έδωκας εκ του κόσμου. Ιδικοί σου ήσαν και εις εμέ έδωκας αυτούς, και τον λόγον σου εφύλαξαν.
7. Τώρα εγνώρισαν ότι πάντα όσα μοι έδωκας παρά σου είναι·
8. διότι τους λόγους, τους οποίους μοι έδωκας, έδωκα εις αυτούς, και αυτοί εδέχθησαν και εγνώρισαν αληθώς ότι παρά σου εξήλθον, και επίστευσαν ότι συ με απέστειλας.
9. Εγώ περί αυτών παρακαλώ· δεν παρακαλώ περί του κόσμου, αλλά περί εκείνων, τους οποίους μοι έδωκας, διότι ιδικοί σου είναι.10. Και τα εμά πάντα σα είναι και τα σα εμά, και εδοξάσθην εν αυτοίς.
11. Και δεν είμαι πλέον εν τω κόσμω, αλλ' ούτοι είναι εν τω κόσμω, και εγώ έρχομαι προς σε. Πάτερ άγιε, φύλαξον αυτούς εν τω ονόματί σου, τους οποίους μοι έδωκας, διά να ήναι εν καθώς ημείς.
12. Ότε ήμην μετ' αυτών εν τω κόσμω, εγώ εφύλαττον αυτούς εν τω ονόματί σου· εκείνους τους οποίους μοι έδωκας εφύλαξα, και ουδείς εξ αυτών απωλέσθη ειμή ο υιός της απωλείας, διά να πληρωθή η γραφή.
13. Τώρα δε έρχομαι προς σε, και ταύτα λαλώ εν τω κόσμω διά να έχωσι την χαράν μου πλήρη εν εαυτοίς.
14. Εγώ έδωκα εις αυτούς τον λόγον σου, και ο κόσμος εμίσησεν αυτούς, διότι δεν είναι εκ του κόσμου, καθώς εγώ δεν είμαι εκ του κόσμου.
15. Δεν παρακαλώ να σηκώσης αυτούς εκ του κόσμου, αλλά να φυλάξης αυτούς εκ του πονηρού.
16. Εκ του κόσμου δεν είναι, καθώς εγώ δεν είμαι εκ του κόσμου.
17. Αγίασον αυτούς εν τη αληθεία σου· ο λόγος ο ιδικός σου είναι αλήθεια.
18. Καθώς εμέ απέστειλας εις τον κόσμον, και εγώ απέστειλα αυτούς εις τον κόσμον·
19. και υπέρ αυτών εγώ αγιάζω εμαυτόν, διά να ήναι και αυτοί ηγιασμένοι εν τη αληθεία.
20. Και δεν παρακαλώ μόνον περί τούτων, αλλά και περί των πιστευσόντων εις εμέ διά του λόγου αυτών·
21. διά να ήναι πάντες εν, καθώς συ, Πάτερ, είσαι εν εμοί και εγώ εν σοι, να ήναι και αυτοί εν ημίν εν, διά να πιστεύση ο κόσμος ότι συ με απέστειλας.
22. Και εγώ την δόξαν την οποίαν μοι έδωκας έδωκα εις αυτούς, διά να ήναι εν καθώς ημείς είμεθα εν,
23. εγώ εν αυτοίς και συ εν εμοί, διά να ήναι τετελειωμένοι εις εν, και να γνωρίζη ο κόσμος ότι συ με απέστειλας και ηγάπησας αυτούς καθώς εμέ ηγάπησας.
24. Πάτερ, εκείνους τους οποίους μοι έδωκας, θέλω, όπου είμαι εγώ, να ήναι και εκείνοι μετ' εμού, διά να θεωρώσι την δόξαν μου, την οποίαν μοι έδωκας, διότι με ηγάπησας προ καταβολής κόσμου.25. Πάτερ δίκαιε, και ο κόσμος δεν σε εγνώρισεν, εγώ δε σε εγνώρισα, και ούτοι εγνώρισαν ότι συ με απέστειλας.

26. Και εφανέρωσα εις αυτούς το όνομά σου και θέλω φανερώσει, διά να ήναι η αγάπη, με την οποίαν με ηγάπησας, εν αυτοίς, και εγώ εν αυτοίς.

Δεν το χωράει το μυαλό μου

Αν θέλει ο Θεος Θα το χωρέσει .. Ο χωρών χωρήτω ... αν θελει ο Θεος και αν ο Ανθρωπος θελει το θελημα του θεου και οχι το δικο του Θα το χωρέσει ... !!

sotirio Τα αδύνατα παρά τοις ανθρώποις, δυνατά παρά του Θεού!

Τι κάνουμε τώρα? Το καταλαβαίνουμε? Προσπαθούμε να κρίνουμε τον Θεό σχετικά με τον τρόπο που θα μας κρίνει?

Ο Θεός έχει τα δικά Του κριτήρια που εμείς δεν τα καταλαβαίνουμε. Έχει τη δική Του δικαιοσύνη που και πάλι δεν κατανοούμε. Γιατί Εκείνος θα κρίνει ως Καρδιογνώστης, ως Παντογνώστης, ως Πάνσοφος. Τους αλλόθρησκους θα τους κρίνει διαφορετικά. Για τους τελευταίους χρόνους, που θα διαδοθεί το Ευαγγέλιο σε όλη τη γη είναι άλλα πάλι τα κριτήρια.

Δόξα τω Θεώ

Τα μηνύματα των προλαλήσαντων είναι καθαρά.

Παρά ταύτα οι παραπομπές σε εδάφια του Ευαγγελίου δεν έδωσαν λύση στα ερωτήματα που επικεντρώνονται στην σωτηρία των Ορθοδόξων έναντι των άλλων.

Και ναι μεν "ουδείς έρχεται προς τον Πατέρα, ειμή δι' εμού" αλλά όπως είναι γραμμένο αποκλείονται όλοι οι άλλοι μεταξύ των οποίων και εκείνοι που δεν έχουν βαπτιστεί περιλαμβανομένων πχ και μιας φυλής μαύρων στα ενδότερα της Ζάμπια.

Η εικόνα που κτίζεται απο τα λεγόμενα στο Ευαγγέλιο προβληματίζει τον κατα μυαλό σκεφτόμενο για τους αποκλεισμούς που περιλαμβάνει προς όλους τους άλλους.

Ο Ιησούς τα είπε αλλά δεν τα έγραψε. Και αφού τα διδάγματα και οι ιδέες πέρασαν μέσα απο το μυαλό τρίτου πχ Ιωάννη, πάντα υπάρχει η πιθανότητα να μην δόθηκε πλήρως η σωστή εντύπωση.

Δεν αμφισβητώ τα λεγόμενα, απλά είμαι σκεπτικός κατά πόσο μέσα απο αυτά ο άμεσος στόχος ήταν να νουθετιστεί το περιβάλλον της τότε εποχής και η αρχική επέκταση του Χριστιανισμού.

Περί "θείας χάριτος" είναι αποδεκτό σαν δεδομένο και ίσως το μοναδικό που μπορεί να βοηθήσει στην πνευματική ανάταση και προσέγγιση της ανθρωπινης ψυχής.

Η οδός βέβαια προς την προσέγγιση της θείας χάριτος απο τα γραφόμενα (ειδικά στα περι μοναχισμού αναγνώσματα) ακολουθεί κακοτράχαλα μονοπάτια και στενωπούς που συνοψίζονται σε μια τακτική "απέκλεισε το μυαλό απο τις ανάγκες του σώματος και μέσω της διαρκούς προσευχής ζήτησε την θεία χάρη".

Στα τόσα χρόνια ο δρόμος αυτός είναι ο μοναδικός που βλέπω ότι έχουν στο μυαλό τους όλοι οι κληρικοί. Απο μερικούς δε απαίδευτους η κακή εφαρμογή του δρόμου αυτού μέσα απο τα διδάγματά τους δημιουργεί καχυποψία και αρνητικότητα.

Κλείνοντας αναφέρω οτι εάν η Θεία Χάρις (όποια και αν είναι αυτή) επιθυμεί να εμφανιστεί μέσα από εμένα είναι καλοδεχούμενη. Αλλιώς ας παραμείνει εκεί που είναι και ας εμφανιστεί σε όλους τους ανθρώπους.

Αδέλφια - είμασταν, είμαστε και θα είμαστε μόνοι και μόνοι θα πεθάνουμε.

123 έγραψε:sotirio Τα αδύνατα παρά τοις ανθρώποις, δυνατά παρά του Θεού!
Τι κάνουμε τώρα? Το καταλαβαίνουμε? Προσπαθούμε να κρίνουμε τον Θεό σχετικά με τον τρόπο που θα μας κρίνει?
Ο Θεός έχει τα δικά Του κριτήρια που εμείς δεν τα καταλαβαίνουμε. Έχει τη δική Του δικαιοσύνη που και πάλι δεν κατανοούμε. Γιατί Εκείνος θα κρίνει ως Καρδιογνώστης, ως Παντογνώστης, ως Πάνσοφος. Τους αλλόθρησκους θα τους κρίνει διαφορετικά. Για τους τελευταίους χρόνους, που θα διαδοθεί το Ευαγγέλιο σε όλη τη γη είναι άλλα πάλι τα κριτήρια.
Δόξα τω Θεώ

Χμ ! Επι οσων ενδιαφερωντων γραφεις επιφυλασομαι να απαντησω
...... Η μέλλουσα κριση ειναι ενα θεμα .. Το εαν η Οδος ειναι Μια ενα αλλο ...Οντως συνδέονται τα δυο θεματα ! Αλλά αλλο το ένα άλλο το άλλο .... Το εαν η Οδος ειναι Μια συζητάμαι
Ειναι Μια ? Ειναι πολλες ? Ειναι μια η Εκκλησια του Ιησου ? Ειναι πολλες ?
Επι αυτου τι λες ?

123 έγραψε:sotirio Τα αδύνατα παρά τοις ανθρώποις, δυνατά παρά του Θεού!

Τι κάνουμε τώρα? Το καταλαβαίνουμε? Προσπαθούμε να κρίνουμε τον Θεό σχετικά με τον τρόπο που θα μας κρίνει?

Ο Θεός έχει τα δικά Του κριτήρια που εμείς δεν τα καταλαβαίνουμε. Έχει τη δική Του δικαιοσύνη που και πάλι δεν κατανοούμε. Γιατί Εκείνος θα κρίνει ως Καρδιογνώστης, ως Παντογνώστης, ως Πάνσοφος. Τους αλλόθρησκους θα τους κρίνει διαφορετικά. Για τους τελευταίους χρόνους, που θα διαδοθεί το Ευαγγέλιο σε όλη τη γη είναι άλλα πάλι τα κριτήρια.

Δόξα τω Θεώ

μερικοί άνθρωποι ,αγαπητή μου φίλη, είναι τόσο κακοπροαίρετοι και φανατικοί που αν βρεθουν στον Παράδεισο (μακάρι..) και δίπλα τους έιναι κάποιος που στην επίγεια ζωή υπήρξε αιρετικός ή αλλόθρησκος είναι ικανοί και τον καλό Θεό να κατηγορήσουν σαν παραβάτη των Ι.Κανόνων και να φυγουν από τον Παράδεισο για να μην είναι μαζί με αιρετικό...


σ αυτες τις περιπτωσεις καλυτερη είναι η σιωπή,η παράκαμψη του προβοκάτορα και η προσευχή για να πάρει το ο Χριστός το κατσαβίδι και να ρυθμίσει το απορυθμισμένο "μηχάνημα"....

Εάν κάποιος αναφέρεται στον προβοκάτορα δημιουργεί πολλαπλές εντυπώσεις στους συμπαριστάμενους.

- Δίνει αξία στον προβοκάτορα αφού για να ασχοληθεί μαζί του, ο προβοκάτορας κάτι έχει να πεί.

- Εμφανίζει τον εαυτό του προστάτη των απόρων κορασίδων και αγορίδων που απο μια ηλικία και πάνω δεν την χρειάζονται διότι έχουν μυαλό και κρίση

- Εάν συνεχίσει την προστασία δημιουργεί την εντύπωση οτι ο λόγος του προβοκάτορα είναι ισχυρός άρα εμπεριέχει λογική και σημεία θετικά

- Εάν συνεχίσει την συνέχεια της προστασίας, υποβαθμίζει τους παριστάμενους αφού οδηγεί την συζήτηση στο κατα το δοκούν που τελικά μπορεί να μην είναι αληθές.

Κατάληξη : άσε τον προβοκάτορα να κινείται όπως νομίζει. Ολοι μας έχουμε κρίση και πάνω απ'όλα αφού πιστεύουμε στην άνωθεν δύναμη θα πρέπει να της δώσουμε χώρο να δείξει οτι υπάρχει και επενεργεί με τις γνωστές - άγνωστες μεθόδους.

Φίλε eortologio_gr ηρέμησε κανείς δεν σε κατηγόρησε, γιατί τα πήρες όλα επάνω σου?

Φίλε sotirio, αν θες να το συζητήσουμε καλώς.
Πιστεύω πως η Εκκλησία του Χριστού είναι ΜΙΑ και αποτελείται από σενα, εμένα, τον άλλον, κλπ., Δηλαδή όλοι μας είμαστε από ένα μικρό λιθαράκι αυτής της Εκκλησίας. Και μην το πας τώρα στους αιρετικκούς, γιατί δεν θα συνεχίσω. Δεν απειλώ, απλά θέτω κάποιον όρο για την καλή συζήτηση.

Η οδός της σωτηρίας είναι ΜΙΑ και διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο. Είναι στενή και δύσκολη για τον κάθε έναν. Ο τρόπος διαφέρει. Άλλή η οδός η δική μου κι άλλη κάποιου γέροντα σε μοναστήρι. Ο βαθμός δυσκολίας ο ίδιος. Εγώ θα πρέπει να σώσω την ψυχή μου μέσα από την οικογένεια και την διαπαιδαγώγηση των παιδιών κι ο γέροντας μέσα από προσευχές και διακονήματα.
Όπως επίσης κι ένας απάτσι θα σώσει την ψυχή του από τις καλές πράξεις του και την αγάπη προς τους συγχωριανούς του.
Το ίδιο κι ένας αγράμματος βοσκός στα ψηλά βουνά των Άλπεων, θα σωθεί από τους αγνούς λογισμούς του.

Δεν με ενδιαφέρει πόσες είναι η εκκλησίες Του Θεού
Δεν με ενδιαφέρει αν στους Μουσουλμάνους φανερώθηκε αλλιώς
Στους Ινδουιστές αλλιώς
Δεν με ενδιαφέρει αν όλοι πιστεύουν στο σατανά εκτός από τους Ορθόδοξους
Δεν με ενδιαφέρει αν όλοι έχουν δίκιο εκτός από εμάς
Εγώ ξέρω αυτό που έχω βιώσει
Τη χαρά της αγάπης Του Θεού , το κοίταγμα της εικόνας και η παρηγοριά Του , τα μικρά καθημερινά Του Θαύματα και η Αλήθεια της Υπομονής Του
Το μόνο που με ενδιαφέρει είναι να σωθούν όλοι
Και αν αυτό ενδιαφέρει εμένα τον απειροελάχιστο από συναισθήματα μπροστά στην αγάπη Του Θεού , πόσο μάλλον αυτό ποθεί και ο Θεός
Η ο Θεός είναι μια στατική δύναμη που δεν κάνει τίποτα και εμείς έχουμε την απόλυτη ευθύνη γιατί πηγαίνοντας προς το Φως Του ή θα καούμε ή θα ζεσταθούμε γλυκά εφόσον το έχουμε από τώρα βιώσει , ή ο Θεός είναι ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΣ ΘΕΟΣ του καθενός και πονά και τρέχει για το κάθε του πλάσμα χωριστά
Η και τα δύο μαζί
Εγώ κουράστηκα να χάνομαι σε νόμους και κανόνες , σε συνόδους και παρασυνόδους σε τι είναι κακό και σε τι είναι καλό
Σε τι είναι αμαρτία και σε τι δεν είναι
Εγώ θέλω την πνευματική εγρήγορση και την πνευματική γαλήνη
Θέλω δυό μάτια να δακρύζουν και να μη πετρώνουν
Θέλω δυό χείλη να προσεύχονται και να υμνούν και να μην κουτσομπολεύουν και σχολιάζουν
Θέλω μια καρδιά που να ελπίζει για όλους και να μην κρίνει και επικρίνει
Αν αυτή μου η διάθεση είναι "οικουμενισμός κατά κάποιους , ή είμαι αιρετικός ή ότι άλλο " ας είναι
Δεν θέλω να δείξω με το δάχτυλό μου ΚΑΝΕΝΑΝ
Και ναι , το θεωρώ απίθανο να μην σώσει ο ΧΡΙΣΤΟΣ τις ψυχές τόσων δισεκατομμυρίων ανθρώπων που γεννήθηκαν σε ένα μικρό χωριουδάκι σε κάποια χώρα μακρινή που δεν υπήρχε Ορθοδοξία
Θα μπορούσε κάλεστα να είχα γεννηθεί εγώ σε μια χώρα άλλη , αν τώρα ήμουν Ιταλός θα ήμουν παπικός , αν ήμουν Τούρκος θα ήμουν μουσουλμάνος αν ήμουν Κίνα θα ήμουν Βουδιστής
Ποιός με έφερε σε αυτή τη χώρα για να μπορώ να καυχιέμαι ότι οι άλλοι θα χαθούν στη κόλαση γιατί δεν ήταν το ίδιο τυχεροί με εμένα ?
ΘΕΕ ΜΟΥ ΚΑΝΕ ΟΤΙ ΘΕΛΕΙΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΘΡΗΣΚΟΥΣ
ΑΝ ΕΧΟΥΝ ΜΕΣΑ ΤΟΥΣ ΑΓΑΠΗ ΕΥΛΟΓΗΣΕ ΤΟΥΣ
ΚΑΙ ΣΥΓΧΩΡΕΣΕ ΕΜΕΝΑ ΠΟΥ ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΕΙΜΑΙ ΗΔΗ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΠΑΛΑΤΙ ΤΗΣ ΔΟΞΗΣ ΣΟΥ ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΗ Η ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΕ ΑΦΗΣΕΙ ΑΠ'ΕΞΩ

Απαντηση στον eortologio_gr
Αγαπητε

Τα μηνύματα των προλαλήσαντων είναι καθαρά.

Έχουμε εντολή να ναι το ναι μας ναι και το όχι μας όχι .
Να μιλάμε καθαρά και ξάστερα τον λόγο της αληθείας .
Η μίση αλήθεια δεν είναι αλήθεια .
Η αλήθεια πρέπει να λέγεται αρέσει δεν αρέσει
Άλλωστε και εσύ την αλήθεια θέλεις

Παρά ταύτα οι παραπομπές σε εδάφια του Ευαγγελίου δεν έδωσαν λύση στα ερωτήματα που επικεντρώνονται στην σωτηρία των Ορθοδόξων έναντι των άλλων.

Η πίστη μας είναι εξ αποκάλυψης . Όπως τα πε ο Ιησούς έτσι ήταν είναι και θα είναι
Αν ήταν ανθρώπινο δημιούργημα και όχι εξ αποκαλύψεως θα μπορούσαμε να προσθέσουμε η να αφαιρέσουμε , να κόψουμε η να ράψουμε ...
Δεν είναι έτσι ...
Όπως τα πε ο Ιησούς
.

Ο Ιησούς τα είπε αλλά δεν τα έγραψε. Και αφού τα διδάγματα και οι ιδέες πέρασαν μέσα από το μυαλό τρίτου πχ Ιωάννη, πάντα υπάρχει η πιθανότητα να μην δόθηκε πλήρως η σωστή εντύπωση. Δεν αμφισβητώ τα λεγόμενα, απλά είμαι σκεπτικός κατά πόσο μέσα από αυτά ο άμεσος στόχος ήταν να νουθετιστεί το περιβάλλον της τότε εποχής και η αρχική επέκταση του Χριστιανισμού.

Χμ ! Η πρώτη εκκλησία με σύνοδο ξεκαθάρισε και ασφάλισε τον κανόνα της γραφής
Για να μην προσθέσει και να μην αφορέσει κανένας άνθρωπος τα δικά του
Αυτά είναι .... αυτά έχουμε και με αυτά προχωράμε ....

Η εικόνα που κτίζεται από τα λεγόμενα στο Ευαγγέλιο προβληματίζει τον κατά μυαλό σκεφτόμενο για τους αποκλεισμούς που περιλαμβάνει προς όλους τους άλλους Και ναι μεν "ουδείς έρχεται προς τον Πατέρα, ειμή δι' εμού" αλλά όπως είναι γραμμένο αποκλείονται όλοι οι άλλοι μεταξύ των οποίων και εκείνοι που δεν έχουν βαπτιστεί περιλαμβανομένων πχ και μιας φυλής μαύρων στα ενδότερα της Ζάμπια

Τι λες να πάμε στην Ζάμπια για ιεραποστολή η να αλλάξουμε το ευαγγέλιο ?
Ανθρώπινα δημιουργήματα είναι πολλά . Αν με ανθρώπινο ευαγγέλιο σωζότανε ο άνθρωπος το Θεϊκό περίσσευε μα δεν σώζεται
Αν αλλάξουμε το Θεϊκό δημιούργημα ΤΟ ΜΟΝΟ ΣΩΤΗΡΙΟ θα έχουμε ένα ακόμα ανθρώπινο πια και όχι θεϊκό .Σε αυτή την περίπτωση Τι κάναμε ? Γκρεμίσαμε και δεν κτίσαμε ....
Αυτό κάμνανε οι αιρετικοί . Άλλαξαν το ευαγγέλιο . Ξεκοπήκανε από την αλήθεια τον Ιησού .... Τι έκαναν? Μια τρύπα στο νερό .....
Πόσες χιλιάδες αιρέσεις έχουμε ? Πόσες «μεταλλαγμένες» διδασκαλίες ?
Ας έχουμε και μια ( 1 ) που να μην αλλάξει .....

Περί "θείας χάριτος" είναι αποδεκτό σαν δεδομένο και ίσως το μοναδικό που μπορεί να βοηθήσει στην πνευματική ανάταση και προσέγγιση της ανθρώπινης ψυχής
Η οδός βέβαια προς την προσέγγιση της θείας χάριτος από τα γραφόμενα (ειδικά στα περί μοναχισμού αναγνώσματα) ακολουθεί κακοτράχαλα μονοπάτια και στενωπούς που συνοψίζονται σε μια τακτική "απέκλεισε το μυαλό από τις ανάγκες του σώματος και μέσω της διαρκούς προσευχής ζήτησε την θεία χάρη".
Στα τόσα χρόνια ο δρόμος αυτός είναι ο μοναδικός που βλέπω ότι έχουν στο μυαλό τους όλοι οι κληρικοί. Από μερικούς δε απαίδευτους η κακή εφαρμογή του δρόμου αυτού μέσα από τα διδάγματά τους δημιουργεί καχυποψία και αρνητικότητα.

Εδώ βάζεις άλλο θέμα .
Ένα ένα !
Άλλο πράγμα το εάν η Οδός είναι μια και άλλο αυτό που λες ....
Αν μας φταίει ο κληρικός , αν δυσκολευόμαστε εμείς , αν , αν θα αφήσουμε το Μοναδικό στενό δύσκολο μα σωτήριο μονοπάτι για τις λεωφόρους τις φαρδιές τις ευκολοπερπατητες ?

Ειναι πολλες οι συρινες της απωλειας που με γλυκα και ευχαριστα λογια
θελουνε τον χαμο . Δεν ακουσε μονο ο Οδησεας το τραγουδι τους ....
Τις ακουω και εγω και συ και ολοι μας !!
Ε και ! Ο Οδυσεας στο καταρτι του δεμενος εγω στον Ιησου ...
Ας λαλανε μεχρι να κανουνε οτι οι σηρινες κάνουνε ......