Ο διάβολος εχθρός των νέων

[gianna74]

Τον τόνο και το χρώμα της ομορφιάς εις την ζωή το δίδουν τα νειάτα.Αυτό το γνωρίζει πολύ καλά ο διάβολος.Γνωρίζει ό,τι εάν επιτύχει να ξεγελάσει τους νέους και να τους παρασύρει εις τους σκοτεινούς του δρόμους επέτυχε του στόχου του. Να καταστρέψει, να αφανίσει το ανθρώπινο γένος.Γιαυτό και ναρκοθετεί τους δρόμους των νέων.Γιαυτό και τους στήνει τις πιο πονηρές του παγίδες. Γιαυτό και τους πολεμάει με επιμονή.Δεν αποθαρρύνεται ποτέ. Δεν απογοητεύεται. Πάντα ελπίζει ό,τι κάτι θα επιτύχει.Το δηλητήριο το παρουσιάζει με την γλυκύτητα του μελιού.Τον θάνατό σου τον παρουσιάζει με τα αστραφτερά ρούχα της ζωής.

[stathis73]

Εχω την εντύπωση οτι ο διάβολος ειναι εχθρός του ανθρώπου γενικά και οχι μονο των νέων, αν θυμηθούμε τον Μέγα Αντώνιο που τον ακολούθησε μέχρι την "εξώπορτα" του παραδείσου λέγοντας του "Αντώνιε με νίκησες" και του το είπε για αν τον ρίξει στην υπερηφάνεια και να χάσει τον παράδεισο την τελευταία στιγμή, βλέπουμε οτι απο την στιγμή που γίνεται η σύλληψη στην κοιλιά της μάνας ο διάβολος προσπαθεί να μας καταστρέψει, απλός ένας άνθρωπος που χρόνια προσπαθεί και κάνει πνευματική ζωή μπορεί να διακρίνει κάποιες απο τις παγίδες του πονηρού, αλλά ένας νέος οχι τόσο εύκολα.

[ΜΙΧΣ]

... από μωρά μας αρχίζει τον πόλεμο μέχρι την τελευταία μας πνοή... όσο επιτρέψει ο Κύριος ασφαλώς

[gianna74]

Αν απο τη μικρή ηλικία θέσουμε στους νέους καλούς νόμους, δεν θα κουραστούμε πολύ μετά από αυτά διότι η ιερή συνήθεια θα είναι ο νόμος γιαυτούς

[gianna74]

Ο Ιησούς δε είπεν άφετε τα παιδιά και μη κωλύετε αυτά ελθείν προς με των γαρ τοιούτων εστίν η βασιλεία των ουρανών

[filotas]

Τον τόνο και το χρώμα της ομορφιάς εις την ζωή το δίδουν τα νειάτα.Αυτό το γνωρίζει πολύ καλά ο διάβολος.Γνωρίζει ό,τι εάν επιτύχει να ξεγελάσει τους νέους και να τους παρασύρει εις τους σκοτεινούς του δρόμους επέτυχε του στόχου του. Να καταστρέψει, να αφανίσει το ανθρώπινο γένος.Γιαυτό και ναρκοθετεί τους δρόμους των νέων.Γιαυτό και τους στήνει τις πιο πονηρές του παγίδες. Γιαυτό και τους πολεμάει με επιμονή.Δεν αποθαρρύνεται ποτέ. Δεν απογοητεύεται. Πάντα ελπίζει ό,τι κάτι θα επιτύχει.Το δηλητήριο το παρουσιάζει με την γλυκύτητα του μελιού.Τον θάνατό σου τον παρουσιάζει με τα αστραφτερά ρούχα της ζωής.

Η νεαρή ηλικία έχει τα καλά της και τα προβλήματά της.

Τα προβλήματα προέρχονται από την απειρία και την έλλειψη ψυχραιμίας και σωφροσύνης.

Τα καλά είναι η ειλικρινής διάθεση, ακόμη και πάθος, για αγώνα και ζωή, για κάθε τι με το οποίο καταπιάνεται, αλλά και ότι κανονικά υπάρχει αρκετός χρόνος για ανασυγκρότηση και διόρθωση λαθών.

Άσχετα με το τι λέμε εμείς οι μεγάλοι, οι νέοι μαθαίνουν από τις επιτυχίες και κυρίως από τα λάθη τους. Η αιτία των λαθών μπορεί να είναι τα προβλήματα που ανέφερα πιο πάνω ή και ο διάβολος ή και τα δύο, αλλά ο νέος που έχει μάθει ν' αγωνίζεται δεν το παίρνει προσωπικά, ομολογεί το λάθος ξανασηκώνεται και συνεχίζει τον αγώνα.

Ο διάβολος εκμεταλλεύεται τα λάθη των νέων για να τους απογοητεύσει, πατώντας πάνω στον εγωισμό τους και την κυκλοθυμική ψυχολογία τους. Γι αυτό οι σωστοί γονείς, πνευματικοί οδηγοί και δάσκαλοι πρέπει να προσπαθούν να μάθουν τους νέους, όχι τόσο πως να μην κάνουν λάθη (γιατί αυτό είναι αδύνατο), αλλά:
1. Πως ν' αποδέχονται τα λάθη τους σαν κάτι που προέρχεται από την αδυναμία της ανθρώπινης φύσης, που συμβαίνει σε όλους τους ανθρώπους και δεν αντιπροσωπεύουν κατ' ανάγκην την πρόθεση ή την πνευματική τους κατάσταση.
2. Να μαθαίνουν απ΄αυτά, ώστε την επόμενη φορά να είναι πιο προετοιμασμένοι ν' αντιμετωπίσουν τις συνθήκες που τους οδήγησαν στο λάθος.
3. Να ξανασηκώνονται από την πτώση με τη βοήθεια ενός καλού Πνευματικού.
4. Να παίρνουν δύναμη από τα Μυστήρια της Εκκλησίας μας και από την Ορθόδοξη ασκητική της. (Να μάθουν να λένε κάθε μέρα ένα μικρό εύκολο όχι στις μικροαδυναμίες τους, για να μπορέσουν ν΄αντισταθούν στους μεγαλύτερους πειρασμούς όταν χρειαστεί).
5. Να μάθουν να στηρίζονται και να μοιράζονται τα προβλήματα με τους ανθρώπους, που τους αγαπούν, γονείς, αδέλφια (φυσικά ή πνευματικά), δασκάλους (όσους αξίζουν αυτό τον τίτλο) κλπ. Η μοναξιά είναι κακός σύμβουλος στα προβλήματα. Η αγάπη γιατρεύει τις πληγές.

Ο αθλητής, πριν κάνει πρωταθλητισμό, προπονείται σκληρά από μικρή ηλικία και συμμετέχει σε αγώνες στις μικρότερες κατηγορίες. Έτσι και ο νέος. Αν προπονείται στην άσκηση από μικρός και αντιμετωπίζει με θάρρος τις αδυναμίες του, θ' ανταπεξέλθει με λιγότερες απώλειες τις δύσκολες συνθήκες της μετεφηβικής και νεανικής ηλικίας.

Κι εμείς οι μεγαλύτεροι, να μη νομίζουμε ότι η εμπειρία, οι ουλές από τις μάχες και τα παράσημα μας από τις νίκες μας κάνουν άτρωτους. Επειδή, αυτό περιμένει ο διάβολος, να χαλαρώσουμε και να χαμηλώσουμε λίγο την ασπίδα και τότε μπορεί να μας οδηγήσει σε λάθη, που δε θα κάναμε ούτε στα νιάτα μας .

[Captain Yiannis]

Νάναι ευλογημένο Νίκο...

Ο Ιησούς δε είπεν άφετε τα παιδιά και μη κωλύετε αυτά ελθείν προς με των γαρ τοιούτων εστίν η βασιλεία των ουρανών

Γιά τα παιδάκια είπε, ... δεν είπε γιά τους νέους....
αλλά τι φταίνε κι αυτοί .... το πρόβλημα μας είναι όταν είμαστε νέοι …, ότι οι περισσότεροι αισθανόμαστε άτρωτοι και αθάνατοι..

Κύριε ελέησον

[GeorgiosM]

η δύναμη της μετανοίας ειναι πιο δυνατή απο την αδυναμία της αμαρτίας.
οταν ο νέος πάρει απόφαση να ανοίξει οικογένεια έχοντας βρει το έταιρο ήμισι,
και συντρεχουν και καποιες βασικες προϋποθέσεις,
μπορεί να αρχίσει νεος κύκλος μετανοίας. δίνονται νέες ευκαιρίες
και πλαταίνει ο ορίζοντας.
βεβαια δεν ξερουμε πως θα είναι η επόμενη ημέρα,
αλλά Ο Θεός μπορεί να δώσει πολλές νέες σελίδες .
Αυτό εφόσον και εμείς αναγνωριζουμε τα λάθη που συνεχως κουβαλάμε
και τα διορθώνουμε λίγο λιγο και παράλληλα χρησιμοποιούμε τα καλά
που μας έχει δώσει .
Προσπαθώντας το ταμείο να βγάζει κάτι,
έστω και αν λέγεται ταπείνωση και αίτηση αφέσεως αμαρτιών με λίγο κόπο.
και μετά την άφεση, ξανά στον αγώνα..

[ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ]

Αν απο τη μικρή ηλικία θέσουμε στους νέους καλούς νόμους, δεν θα κουραστούμε πολύ μετά από αυτά διότι η ιερή συνήθεια θα είναι ο νόμος γιαυτούς

Όπως το λες, από μικρή ηλικία. Από μικρά, τα παιδιά μου, πριν καλά καλά αρχίσουν να περπατάνε, τα έβαζα να καλημερίζουν, καληνυχτίζουν την Παναγιά μας, Τον Χριστό μας. Κάθε έλεγχος, κάθε έπαινος, κάθε βραβείο έμπαινε πρώτα στην εικόνα της Γλυκιάς μας Παναγιάς. "Πρώτα Εκείνη έχετε Μάνα και μετά εμένα" τους έλεγα. Επίσης, τον κάποιο φόβο που μου μετέφεραν, την κάποια χαρά ή επιτυχία "...καλέ, στην Παναγιά μας το είπες;; Τρέχα γρήγορα και πες Της το."

Με κάτι τέτοια πίστευα πως όταν φτάσουν στην εφηβεία και - ΣΊΓΟΥΡΑ - 'κλοτσήσουν' (γιατί είναι δύσκολη καμπή της ζωής για τον κάθε άνθρωπο η εφηβεία), και γευτούν την 'αγονία', την 'πίκρα', την 'προδοσία' κ.α., αντί να στραφούν 'αλλού', η Παναγιά μας θα τους είναι πιο οικεία από κάθε άλλη 'ξένη' και φαινομενική δύναμη. Ακόμα και η πρώτη τους ταυτότητα, στην Παναγιά μας διανυκτέρευσε. Ε, λοιπόν, ΜΈΧΡΙ ΣΉΜΕΡΑ Η Παναγιά μας 'φιλοξένησε' και τα απολυτήρια σχολίου, σχολών, τα διαβατήριά τους, το δαχτυλίδι του αρραβώνα του ενός μου παιδιού, κ.α. Πράγματι, τους έγινε 'ιερή' συνήθεια.

Αυτό λέω και στα νέα παιδιά που γνωρίζω και έχουν οικογένειες "Εμπιστευτείτε τα παιδιά σας στην Παναγιά μας, δεν θα χάσετε. Βάλτε τα να Της μιλάνε. Να Την ευχαριστούν. Μπροστά στην Άγια Εικόνα της (προσβάσιμη στα παιδικά κορμάκια, να Την πλησιάσουν κι' όταν δεν βλέπουμε) να κλάψουν για το κάθε τι που έχασαν, ή δεν κατάφεραν ή για την κάποια απογοήτευσή τους, ή οτιδήποτε βγάλει η ψυχούλα τους."

Ελπίζω να το δοκιμάσουν οι νέοι γονείς γιατί εμείς... ΔΕΝ ΒΓΉΚΑΜΕ ΧΑΜΈΝΟΙ!

Αδέλφια μου, ευλογείται,
ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ.

[GeorgiosM]

όταν δεν μπορούμε να γίνουμε μοναχοί αλλά έχουν περάσει τα χρόνια,
τοτε ας μην περιμενουμε τα θαύματα..
γιατί μερικοί πολλες φορες δινουμε υπερβολική έμφαση στην πνευματική ζωή
μην τυχον και γίνει μια αμαρτία και δεν μεταλάβουμε ενώ αφήνουμε
ουσιαστικά καθήκοντα της τεκνογονίας τα οποία δεν εκπληρώνουμε ποτέ...

αδιακρισία..
μας τακτοποιεί Ο Θεός κοινωνικά απο πάσης απόψεως, και εμεις αφού δεν μπορουμε
να κάνουμε ούτε εναν κανονα, παριστάνουμε τους...αγιασμένους...

ενω ανθρωποι με άγνοια τακτοποιουνται οικογενειακά και κρατάνε ένα μικρότερο
παραθυρο με την πίστη, και τεκνογονούν. σημάδι λοιπόν ότι Ο Θεός δειχνει
μακροθυμία και τους ευλογεί κιολας. πως εμεις θα τους κατακρίνουμε?
αρα ίσως δειξουν αργοτερα μεγαλο ζήλο..κλπ..

τουλαχιστον θα εχουμε ταπεινωση απέναντι σε αυτες τις καταστασεις,
να θεωρούμε τα παιδιά που εμεις δεν κάναμε ως δικα μας παιδιά αύριο?
και φυσικά να τους βοηθήσουμε αύριο?

εφόσον δεν μπορούμε να γίνουμε μοναχοί, ειμαστε γεμάτοι ατέλειες και πάθη..
μια τετοια ατέλεια ειναι η αδυναμία εγγαμου βίου και οι υποχρεωσεις του.
ας μην νομίζουμε οτι ειμαστε σωνει και καλά πιο καλοί στα μάτια Του Κυρίου
απο κάποιους που επέλεξαν να τσαλαπατήσουν λίγο κάποιες εντολές,
αφού ειδαν ότι δεν μπόρεσαν να τις ακολουθήσουν.
αν εμεις ακολουθήσαμε τις συγκεκριμένες εντολές , δεν σημαίνει ότι
είμαστε τακτοποιημένοι στα μάτια Του ως ανύπαντροι..
ίσως μετά να φανεί ότι είναι διαφορετικά τα πράγματα..
καθε πραγμα στον καιρο του και ο κολιός τον Αύγουστο.

τώρα όλα αυτά θελουν συζήτηση με τον πνευματικό και προσωπικές επιλογές,
αλλά μην μετανοιώσουμε μετα απο 10 ετη παριστάνοντας τους "αμόλυντους".

δηλαδή καλά αν τα πράγματα πάνε καλά, αλλά αν δεν πάνε..?
ο εχθρός της σωτηρίας είναι η καλοπέραση..