"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

ΜΙΑ ΑΝΗΣΥΧΗ και με πνευματικές αναζητήσεις νεαρή κοπέλα ήρθε να μιλήσουμε: «Πάτερ, νιώθω πως δεν αγαπώ κανέναν. Ακόμα και τον άνδρα μου ώρες ώρες τον σιχαίνομαι, ενώ το παιδί μου με πνίγει. Στενοχωριέμαι με τα χάλια μου και την πορεία μου. Τί να κάνω για να ζήσω την αγάπη;».
«Παιδί μου, μόνη σου έδωσες τη λύση», της είπα . «Ζήσε την αγάπη που δεν είναι άλλος από τον Ιησού Χριστό. Όσο πλησιάζεις τον Χριστό, που είναι η πηγή τη αγάπης, θα σου δώσει τη Χάρη Του, και τότε θα μπορείς να αγαπάς και Αυτόν αλλά και όλο τον κόσμο. Σε αυτήν όμως τη φάση πρέπει να κάνεις κάτι για να τραβήξεις την προσοχή του Χριστού. Και αυτό που περνάει τώρα από το χέρι σου είναι να κουράζεσαι για τους ανθρώπους. Η αγάπη είναι το επιστέγασμα, η σκέπη, το τέλος. Εσύ όμως οφείλεις να ξεκινήσεις από τα θεμέλια και μετά να φτάσεις στη σκεπή. Και θεμέλια είναι ο κόπος. Δεν μπορεί σαν αγαπήσεις τους ανθρώπους ; Κουράσου για τους ανθρώπους. Έτσι, συγκινείς τον Θεό και θα στείλει την αγάπη Του για να νιώσεις το άνοιγμα της ψυχής σου προς όλους».
Πάντως είναι μαρτύριο να σε αγαπάει κάποιος πάρα πολύ και να μη μπορείς σαν ανταποκριθείς στην αγάπη του, να είσαι κλειδωμένος και μπλοκαρισμένος μέσα στο εγώ σου. Κάπως έτσι συμβαίνει με τον Θεό και τους ανθρώπους. Αυτό το νιώθουν και οι άγιοί μας. Πονούν γιατί δεν μπορούν να ανταποκριθούν όσο θέλουν στην αγάπη του θεού. Βλέπουν πώς λειτουργεί ο Δημιουργός τους και συγκινούνται . Όσο ο άνθρωπος γυρνάει την πλάτη του σε Εκείνον, τόσο αυξάνει ο πόνος και η αγωνία του Θεού για το πλάσμα Του. Καμία σχέση δηλαδή με τια συνήθεις ανθρώπινες συμπεριφορές, που όταν αγαπάς κάποιον και αυτός σε περιφρονεί τότε αγριεύεις , ζηλεύεις, θυμώνεις , τα σπας όλα, μελαγχολείς. Ο θεός δίνεται ακόμη περισσότερο όσο εσύ Τον διώχνεις από τη ζωή σου. Μας αγαπά μανιακώς!

8 Ιανουαρίου 2012




Από το βιβλίο: «ΑΡΧΙΜ. ΑΡΣΕΝΙΟΣ ΚΩΤΣΟΠΟΥΛΟΣ
Από το χάος στο φως
Στα ίχνη ενός σπουδαίου ανθρώπου του Θεού»
ΑΘΗΝΑ 2012

Ένα δείγμα της αγάπης μας προς το Θεό, είναι η αγάπη μας προς τον πλησίον.
Όποιος αγαπάει ειλικρινά το Θεό, αυτός αγαπάει και τον πλησίον του. Η πηγή της αγάπης προς τον πλησίον,
είναι η αγάπη προς το Θεό. Και αντίστροφα, η αγάπη προς το Θεό φαίνεται από την αγάπη προς τον πλησίον.

Σίγουρα πολλοί θα έχουμε βρεθεί στη θέση της κοπέλας αυτής στο κείμενο που ανέβασα. Προσωπικά, ανακουφίστηκα από την απάντηση του πνευματικού , ήταν κάτι που ίσως εγώ δε θα τολμούσα ποτέ να ρωτήσω τον δικό μου ή απλά δε το είχα σκεφτεί!

ΜΙΧΣ έγραψε:Ισως κάνω λάθος αλλά νομίζω αν και μόνο αν μπορούσαμε να νιώσουμε όχι μόνο στα λόγια αλλά σε κάθε μόριο του είναι μας, πόσο πολύ μας αγαπάει ο Χριστός... θα πεθαίναμε ακαριαία... δεν αντέχεται ανθρωπίνως τόση αγάπη! Μόνο αναστημένοι και άφθαρτοι στην αγκαλιά Του μες στη Βασιλεία των Ουρανών θα την αντέχουμε, θα την χαιρόμαστε ο ένας στον άλλον και στο πρόσωπό Του και θα την έχουμε αιώνια αυξανόμενη και αναστάσιμη...

Ευλογημένοι όσοι θα το ζήσουν αυτό... ευλογημένες οι ψυχές που το προγεύονται.

Καλό .... πάντως Μαρία ... υπερβάλλεις ευλογημένη,.... e όχι και θα πεθαίναμε ,
μάλλον θα ζούσαμε αιώνια ,... θα έλεγα....

αν είναι ευλογημένο