Σπατάλη και φυσιολογική ζωή
Δημοσιεύτηκε: Πέμ Σεπ 13, 2012 8:42 am
«Ο Μακεδόνιος ήταν Σύρος μοναχός. Έζησε 45 χρόνια άοικος, ως χώρο διαμονής χρησιμοποιούσε ένα βαθύ λάκκο, όπου στεκόταν όρθιος, γι’ αυτό και τον αποκαλούσαν «Γουβά», διότι «γούβα» στη Συριακή γλώσσα σημαίνει «λάκκος». Όταν όμως γέρασε και δεν μπορούσε πια να μένει στον λάκκο, οι μαθητές του του έφτιαξαν μια καλύβα, όπου έζησε άλλα 25 χρόνια.
Ο όσιος Γουβάς έκανε πολλά θαύματα. Κάποτε του έφεραν μια γυναίκα, η οποία, από ενέργεια του διαβόλου, έτρωγε 30 όρνιθες την ημέρα και πάλι δεν χόρταινε, αλλά πεινούσε συνεχώς. Η δύστυχη γυναίκα είχε ξοδέψει όλη την περιουσία της στο να αγοράζει και να τρώει κότες. Οι συγγενείς της την οδήγησαν στον Όσιο και τον παρεκάλεσαν να την ευσπλαχνισθεί και να την θεραπεύσει. Ο Όσιος έβαλε νερό σε ένα ποτήρι , το ευλόγησε, σφραγίζοντας με το σημείο του σταυρού και έδωσε στη γυναίκα να πιεί. Η γυναίκα θεραπεύθηκε και άρχισε να τρώει φυσιολογικά.
Η σύλληψη και γέννηση του αγίου Θεοδωρήτου οφείλεται επίσης στον όσιο Μακεδόνιο, χάρη στις προσευχές του οποίου τον γέννησε η στείρα μητέρα του» ( Συναξάρι , 24 Ιανουαρίου) .
Ο διάβολος είναι όχι μόνο «ανθρωποκτόνος» ( Ιω. η΄44 ) , αλλά και ζωοκτόνος. Η εξοντωτική μανία του κατά των κτισμάτων του Θεού δεν περιορίζεται μόνο στους ανθρώπους, αλλά επεκτείνεται και στα άκακα ζώα: τριάντα όρνιθες την ημέρα εξόντωνε δια μέσου της δύστυχης εκείνης γυναίκας!
Το γεγονός αυτό φανερώνει δύο τινά:
Πρώτον, ότι ο διάβολος υποκινεί ομαδικές εξοντώσεις ζώων. Στο περιστατικό του δαιμονιζομένου των Γαδαρηνών ( Ματθ. η΄32 ) , οι δαίμονες θανάτωσαν ολόκληρη αγέλη χοίρων . Οι ζωοθυσίες των ειδωλολατρών ήταν δόλια εφεύρεση του διαβόλου, με σκοπό την παραπληροφόρηση των ανθρώπων, ότι δήθεν ο Θεός ευαρεστείται στις θυσίες ζώων. Ο Όμηρος αναφέρει ότι ο Ζεύς ευφραινόταν από τις οσμές των ζωοθυσιών! Το ίδιο ισχύει και για το θέμα των ανθρωποθυσιών. Ο αληθινός Θεός της Αποκαλύψεως κατήργησε τόσο τις ανθρωποθυσίες όσο και τις ζωοθυσίες. Ο Χριστός ήταν σωτήρ όχι μόνο των ανθρώπων, αλλά και των ζώων.
Δεύτερον, η πολυφαγία, η πολυποσία και γενικά η γαστριμαργία είναι όντως καταστάσεις δαιμονικές. Η υπέρβαση του φαγητού (πολυφαγία) , του ποτού ( η μέθη) είναι αφύσικες καταστάσεις και γι’ αυτό καταστρεπτικές. Είναι μέθοδοι κυριαρχίας του διαβόλου . Οι άνθρωποι που έχουν υποδουλωθεί στα πάθη αυτά καταναλίσκουν τεράστιες ποσότητες φαγητού και ποτού. Ιδιαίτερα οι σύγχρονοι άνθρωποι πίνουν ακατάσχετα διαφόρων ειδών ποτά ( Drinking) . Τα σπίτια έχουν μεταβληθεί σε αληθινά ποτοποιεία ( Κάβες) . Οι δρόμοι των πόλεων και οι πλατείες των χωριών μυρίζουν από χυμένα αλκοολούχα ποτά. Παρατηρείται επίσης μεγάλη κατανάλωση κρέατος. Έτσι, οι αρρώστιες και οι θάνατοι από την πολυποσία και πολυφαγία βρίσκονται στην ημερησία διάταξη…
Ένας πρώην αλκοολικός έλεγε το εξής χαρακτηριστικό: ‘ Δεν γνωρίζω πώς ο Χριστός έκανε το νερό κρασί. Εγώ όμως, κρίνοντας από τον εαυτό μου, ξέρω πώς ο Χριστός μετέβαλε το ποτό που έπινα σε ψωμί, έπιπλα και σπίτι” ! Με τα λόγια αυτά, ήθελε να πει ότι ο Χριστός τον βοήθησε να κόψει το ποτό και να περιορίσει τις σχετικές δαπάνες, με αποτέλεσμα να του περισσεύουν χρήματα για να αποκτήσει αναγκαία και χρήσιμα πράγματα.
Την σπατάλη την υποκινεί ο διάβολος. Ο Χριστός εξασφαλίζει και ευλογεί την φυσιολογική ζωή.
Από το βιβλίο: «+ Μητροπολίτου Αχελώου
ΕΥΘΥΜΙΟΥ (Κ. ΣΤΥΛΙΟΥ)
ΟΙ ΑΕΤΟΙ
Ορθόδοξο Θεολογικό Αγιολόγιο»
ΕΚΔΟΣΕΙΣ: ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΣΤΕΓΗ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ
Ο όσιος Γουβάς έκανε πολλά θαύματα. Κάποτε του έφεραν μια γυναίκα, η οποία, από ενέργεια του διαβόλου, έτρωγε 30 όρνιθες την ημέρα και πάλι δεν χόρταινε, αλλά πεινούσε συνεχώς. Η δύστυχη γυναίκα είχε ξοδέψει όλη την περιουσία της στο να αγοράζει και να τρώει κότες. Οι συγγενείς της την οδήγησαν στον Όσιο και τον παρεκάλεσαν να την ευσπλαχνισθεί και να την θεραπεύσει. Ο Όσιος έβαλε νερό σε ένα ποτήρι , το ευλόγησε, σφραγίζοντας με το σημείο του σταυρού και έδωσε στη γυναίκα να πιεί. Η γυναίκα θεραπεύθηκε και άρχισε να τρώει φυσιολογικά.
Η σύλληψη και γέννηση του αγίου Θεοδωρήτου οφείλεται επίσης στον όσιο Μακεδόνιο, χάρη στις προσευχές του οποίου τον γέννησε η στείρα μητέρα του» ( Συναξάρι , 24 Ιανουαρίου) .
Ο διάβολος είναι όχι μόνο «ανθρωποκτόνος» ( Ιω. η΄44 ) , αλλά και ζωοκτόνος. Η εξοντωτική μανία του κατά των κτισμάτων του Θεού δεν περιορίζεται μόνο στους ανθρώπους, αλλά επεκτείνεται και στα άκακα ζώα: τριάντα όρνιθες την ημέρα εξόντωνε δια μέσου της δύστυχης εκείνης γυναίκας!
Το γεγονός αυτό φανερώνει δύο τινά:
Πρώτον, ότι ο διάβολος υποκινεί ομαδικές εξοντώσεις ζώων. Στο περιστατικό του δαιμονιζομένου των Γαδαρηνών ( Ματθ. η΄32 ) , οι δαίμονες θανάτωσαν ολόκληρη αγέλη χοίρων . Οι ζωοθυσίες των ειδωλολατρών ήταν δόλια εφεύρεση του διαβόλου, με σκοπό την παραπληροφόρηση των ανθρώπων, ότι δήθεν ο Θεός ευαρεστείται στις θυσίες ζώων. Ο Όμηρος αναφέρει ότι ο Ζεύς ευφραινόταν από τις οσμές των ζωοθυσιών! Το ίδιο ισχύει και για το θέμα των ανθρωποθυσιών. Ο αληθινός Θεός της Αποκαλύψεως κατήργησε τόσο τις ανθρωποθυσίες όσο και τις ζωοθυσίες. Ο Χριστός ήταν σωτήρ όχι μόνο των ανθρώπων, αλλά και των ζώων.
Δεύτερον, η πολυφαγία, η πολυποσία και γενικά η γαστριμαργία είναι όντως καταστάσεις δαιμονικές. Η υπέρβαση του φαγητού (πολυφαγία) , του ποτού ( η μέθη) είναι αφύσικες καταστάσεις και γι’ αυτό καταστρεπτικές. Είναι μέθοδοι κυριαρχίας του διαβόλου . Οι άνθρωποι που έχουν υποδουλωθεί στα πάθη αυτά καταναλίσκουν τεράστιες ποσότητες φαγητού και ποτού. Ιδιαίτερα οι σύγχρονοι άνθρωποι πίνουν ακατάσχετα διαφόρων ειδών ποτά ( Drinking) . Τα σπίτια έχουν μεταβληθεί σε αληθινά ποτοποιεία ( Κάβες) . Οι δρόμοι των πόλεων και οι πλατείες των χωριών μυρίζουν από χυμένα αλκοολούχα ποτά. Παρατηρείται επίσης μεγάλη κατανάλωση κρέατος. Έτσι, οι αρρώστιες και οι θάνατοι από την πολυποσία και πολυφαγία βρίσκονται στην ημερησία διάταξη…
Ένας πρώην αλκοολικός έλεγε το εξής χαρακτηριστικό: ‘ Δεν γνωρίζω πώς ο Χριστός έκανε το νερό κρασί. Εγώ όμως, κρίνοντας από τον εαυτό μου, ξέρω πώς ο Χριστός μετέβαλε το ποτό που έπινα σε ψωμί, έπιπλα και σπίτι” ! Με τα λόγια αυτά, ήθελε να πει ότι ο Χριστός τον βοήθησε να κόψει το ποτό και να περιορίσει τις σχετικές δαπάνες, με αποτέλεσμα να του περισσεύουν χρήματα για να αποκτήσει αναγκαία και χρήσιμα πράγματα.
Την σπατάλη την υποκινεί ο διάβολος. Ο Χριστός εξασφαλίζει και ευλογεί την φυσιολογική ζωή.
Από το βιβλίο: «+ Μητροπολίτου Αχελώου
ΕΥΘΥΜΙΟΥ (Κ. ΣΤΥΛΙΟΥ)
ΟΙ ΑΕΤΟΙ
Ορθόδοξο Θεολογικό Αγιολόγιο»
ΕΚΔΟΣΕΙΣ: ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΣΤΕΓΗ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ