Περί υπερηφάνειας
Δημοσιεύτηκε: Κυρ Οκτ 29, 2006 6:56 pm
Πατέρα Αντώνιε ευλογείτε
Έχω ένα μεγάλο και βαρύ πάθος την υπερηφάνεια και τον εγωισμό.Μπορείτε να μου πείτε πάτερ πως μπορώ να αντιμετωπίσω το εξής πρόβλημα μου?Έχω ένα κακό,όταν αρχίζω μια συζήτηση πάνω σε κάποιο θέμα ιδίως σε σχέση με τον Χριστό και την Θρησκεία μας με άτομα που μπορεί να έχουν άλλη γνώμη με εμένα ,εκεί που κάνω μεγάλη προσπάθεια να ελέγξω τον εαυτό μου ,χάνω κάπου-κάπου (σχεδόν κάθε φορά) τον έλεγχό μου και παθιάζομαι και νομίζω ότι έχω εγώ δίκιο και προσπαθώ να πείσω τον άλλο για το δίκιο μου και παραφέρομαι και μπορεί να πω κάπιοα πράγματα ωμά και βαριά για τον άλλον και να εκνευρίζομαι και να μην καταλήγει ήρεμη συζήτηση.Κάποιες φορές έφτασα να περιφανευτώ για μένα ότι είμαι ο σωστός και αυτός που έχει δίκιο και κάποιες στιγμές να βρω πάτημα και να θίξω την συνείδηση κάποιου για κάποιες γνωστές του αμαρτίες του και να τον κρίνω πληγώνοντας τον.Μετά το τέλος της συζήτησης καταλαβαίνω τι έκανα και αισθάνομαι σαν το πιο βρομερό πλάσμα στην γή ,πιο βρομερός και από τον πονηρό.Αισθάνομαι σαν να περιπαίζομαι και να με κοροιδεύει ο πονηρός που έπεσα στην παγίδα του.Πλέον προσπαθώ όταν γίνεται τέτοια συζήτηση να μην μιλάω για να μην πάθω τα ίδια.Από την άλλη σκέφτομαι πάνω στην συζήτηση να πω κάτι που ίσως βοηθήσει κάποιους αλλά σκέφτομαι ότι μπορεί να την ξαναπάθω και δεν το λέω.Και προσπαθώ να αποφεύγω τέτοιες συζητήσεις με άτομα που μιλάνε και αυτοί εγωιστικά μεν αλλά που μπορεί να ψάχνουν να βρουν μια άκρη και σκέφτομαι ότι δεν τους βοηθάω.Πως μπορώ να πράττω σε τέτοιες καταστάσεις?
Συγνώμη αν σας κούρασα με την πολυλογία μου ,θα σας ήμουν πολύ ευγνώμων αν με βοηθούσατε.Ευχαριστώ πολύ ,Γιάννης
Έχω ένα μεγάλο και βαρύ πάθος την υπερηφάνεια και τον εγωισμό.Μπορείτε να μου πείτε πάτερ πως μπορώ να αντιμετωπίσω το εξής πρόβλημα μου?Έχω ένα κακό,όταν αρχίζω μια συζήτηση πάνω σε κάποιο θέμα ιδίως σε σχέση με τον Χριστό και την Θρησκεία μας με άτομα που μπορεί να έχουν άλλη γνώμη με εμένα ,εκεί που κάνω μεγάλη προσπάθεια να ελέγξω τον εαυτό μου ,χάνω κάπου-κάπου (σχεδόν κάθε φορά) τον έλεγχό μου και παθιάζομαι και νομίζω ότι έχω εγώ δίκιο και προσπαθώ να πείσω τον άλλο για το δίκιο μου και παραφέρομαι και μπορεί να πω κάπιοα πράγματα ωμά και βαριά για τον άλλον και να εκνευρίζομαι και να μην καταλήγει ήρεμη συζήτηση.Κάποιες φορές έφτασα να περιφανευτώ για μένα ότι είμαι ο σωστός και αυτός που έχει δίκιο και κάποιες στιγμές να βρω πάτημα και να θίξω την συνείδηση κάποιου για κάποιες γνωστές του αμαρτίες του και να τον κρίνω πληγώνοντας τον.Μετά το τέλος της συζήτησης καταλαβαίνω τι έκανα και αισθάνομαι σαν το πιο βρομερό πλάσμα στην γή ,πιο βρομερός και από τον πονηρό.Αισθάνομαι σαν να περιπαίζομαι και να με κοροιδεύει ο πονηρός που έπεσα στην παγίδα του.Πλέον προσπαθώ όταν γίνεται τέτοια συζήτηση να μην μιλάω για να μην πάθω τα ίδια.Από την άλλη σκέφτομαι πάνω στην συζήτηση να πω κάτι που ίσως βοηθήσει κάποιους αλλά σκέφτομαι ότι μπορεί να την ξαναπάθω και δεν το λέω.Και προσπαθώ να αποφεύγω τέτοιες συζητήσεις με άτομα που μιλάνε και αυτοί εγωιστικά μεν αλλά που μπορεί να ψάχνουν να βρουν μια άκρη και σκέφτομαι ότι δεν τους βοηθάω.Πως μπορώ να πράττω σε τέτοιες καταστάσεις?
Συγνώμη αν σας κούρασα με την πολυλογία μου ,θα σας ήμουν πολύ ευγνώμων αν με βοηθούσατε.Ευχαριστώ πολύ ,Γιάννης