"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Επειδη ειναι ενα πολυ σημαντικο θεμα και με πολλες διαφορες, παραθετω πιο κατω τα λογια του Διονυση απο ενα αλλο ποστ που μιλουσε για την Θεια Μεταληψη και την συνειδηση και επειδη μεσω εκεινου του θεματος μας αναλυσε αυτο της Μεταμελειας και της Μετανοιας το ανεβασα για να το διαβασουμε ολοι μας ωστε να καταλαβουμε τις διαφορες και να το συζητησουμε εαν καποιος εχει αποριες.

"Μετανοια ειναι η αλλαγη του τροπου σκεψεως, υπαρξεως και σκοπου και προορισμου, και ανακατευθυνση προς τον Θεον.

Μεταβαλω νουν, σημαινει, απαλασσομαι οχι σε ενα χρονο και δυο, η πεντε και δεκα, αλλα σε μια ολοκληρη ζωη, απο τον παλαιο ανθρωπο, τον απιστο, τον αλαζονα, τον βολεψακια, τον ραθυμο, τον ασεβη, τον δουλο, τον μισθωτο, τον συμφεροντολογο,
και περναω σε μια καινη και πραγματικη σχεση με το Προσωπο του ζωντος Θεου.

Σε αυτην την ειλικρινη καταθεση ψυχης και νεα αρχη που βαζω, ειναι Βοηθος και συμπαραστατης ο Κυριος, καθημερινα, και συνεχως,
ειτε το αντιλαμβανομαστε ειτε οχι, και με την χαρη Του οποιου σιγα σιγα πετυχαινουμε τον σκοπο μας, που ειναι η Χριστοποιηση μας.

Μεταμελεια, ειναι η εξωτερικη συναισθηματικη συντριβη, λυπη, θλιψη, ενοχη, αποστροφη, αντε και αηδια να πω, για οσα εχουμε πραξει, και η οποια ειναι κατα κανονα προσωρινη και επαναλαμβανομενη κατασταση.

Συνηθως ο ανθρωπος που μεταμελειται, θα διαπραξει με μαθηματικη ακριβεια τα ιδια και τα ιδια, και στην συνεχεια απλα θα

μεταμεληθει εκ νεου, χωρις ποτε να βαζει μια αρχη και να λεει δυνατα και ξεκαθαρα στον εαυτον του:

Koιταξε! Απο εδω και στο εξης, θα φτυσεις αιμα, θα ματωσεις, θα πεθανεις αλλα τα ιδια δεν θα τα ξανακανεις στην καλυτερη περιπτωση, η στην χειροτερη, θα περασεις πανω απο το πτωμα μου, και ποτε πια δεν θα εισαι ο ιδιος. Τελεια και παυλα. Αρκετα σου χαριστηκα..

Η μεταμελεια εφοσον μεινει μεταμελεια, ειναι σαφως μια θανασιμη παγιδα στην πνευματικη ζωη, που καθιστα τον ανθρωπο σε ενα τελμα, τον βαλτωνει, τον απομονωνει στο συναισθηματικο, επιπεδο, και τον κανει κακομοιρη τοσο εσωτερικα αλλα και εξωτερικα.

Ιδιως πληττει τις γυναικες, λογου του περισσοτερο χυμωδους θυμικου και συναισθηματικου της φυσεως τους.
Δεν ειναι μειονεκτημα αυτο, αλλα ιδιωμα της φυσεως και οχι απαραιτητα διαβλητο, ας μην παρεξηγηθει.

Ο μετανοων, δεν ειναι κακομοιρης, ξερει που ηταν και που βαδιζει, εχει επιγνωση και προοπτικη, ελπιζει και δεν απελπιζεται, μετανοει αλλα και χαιρεται την ανακαινισμενη σχεση με τον Πατερα και Θεο του, ως ο ασωτος υιος που επεστρεψε στην αγκαλια του πατερα του.

Και η διαφορα ειναι ασυλληπτη απο την μια κατασταση στην αλλη."

stathisgrh έγραψε:Η μεταμελεια εφοσον μεινει μεταμελεια, ειναι σαφως μια θανασιμη παγιδα στην πνευματικη ζωη, που καθιστα τον ανθρωπο σε ενα τελμα, τον βαλτωνει, τον απομονωνει στο συναισθηματικο, επιπεδο, και τον κανει κακομοιρη τοσο εσωτερικα αλλα και εξωτερικα.

Ιδιως πληττει τις γυναικες, λογου του περισσοτερο χυμωδους θυμικου και συναισθηματικου της φυσεως τους.
Δεν ειναι μειονεκτημα αυτο, αλλα ιδιωμα της φυσεως και οχι απαραιτητα διαβλητο, ας μην παρεξηγηθει."

Στάθη μου θα έστελνα ΠΜ αλλά δεν με πειράζει να το γράψω και δημοσία. Ομολογώ ότι δεν το καταλαβαίνω αυτες τις δυο παραγράφους. Μπορεί να εκτίθομαι αλλά δεν έχω το Πνευματικό επίπεδο να το καταλάβω. "Η μεταμέλεια" τι διάσταση μπορεί να παρει? Μεταμέλεια δεν παραμένει?

πάντως αυτά που γράφει ο Διονύσης είναι κορυφαία (αν και με φοβίζουν) χωρίς να μειώνω τους άλλους που γράφουν στο φόρουμ. Έτυχε να είναι του Διονύση αυτό που σχολιάζω. Μπράβο που το πόσταρες Στάθη. σε ευχαριστώ..

marinam έγραψε:

stathisgrh έγραψε:"Η μεταμέλεια" τι διάσταση μπορεί να παρει? Μεταμέλεια δεν παραμένει?

λάθος : τα "" στο "διάσταση" πάνε

marinam έγραψε:

stathisgrh έγραψε:Η μεταμελεια εφοσον μεινει μεταμελεια, ειναι σαφως μια θανασιμη παγιδα στην πνευματικη ζωη, που καθιστα τον ανθρωπο σε ενα τελμα, τον βαλτωνει, τον απομονωνει στο συναισθηματικο, επιπεδο, και τον κανει κακομοιρη τοσο εσωτερικα αλλα και εξωτερικα.

Ιδιως πληττει τις γυναικες, λογου του περισσοτερο χυμωδους θυμικου και συναισθηματικου της φυσεως τους.
Δεν ειναι μειονεκτημα αυτο, αλλα ιδιωμα της φυσεως και οχι απαραιτητα διαβλητο, ας μην παρεξηγηθει."

Στάθη μου θα έστελνα ΠΜ αλλά δεν με πειράζει να το γράψω και δημοσία. Ομολογώ ότι δεν το καταλαβαίνω αυτες τις δυο παραγράφους. Μπορεί να εκτίθομαι αλλά δεν έχω το Πνευματικό επίπεδο να το καταλάβω. "Η μεταμέλεια" τι διάσταση μπορεί να παρει? Μεταμέλεια δεν παραμένει?

πάντως αυτά που γράφει ο Διονύσης είναι κορυφαία (αν και με φοβίζουν) χωρίς να μειώνω τους άλλους που γράφουν στο φόρουμ. Έτυχε να είναι του Διονύση αυτό που σχολιάζω. Μπράβο που το πόσταρες Στάθη. σε ευχαριστώ..

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΛΛΑ ΤΟΥ ΔΙΟΝΥΣΗ.

Αλλα θα προσπαθησω να βοηθησω, η μεταμελεια οταν δεν γινει μετανοια (δηλαδη ουσιαστικη αποφαση κατα της αμαρτιας) και μινουμε μονο στο οτι " ναι δεν θα το ξανακανω αλλα μενουμε μονο στα λογια" τοτε αυτο λεγεται μεταμελεια και οχι μετανοια, δηλαδη ναι μεν αλλα ειμαστε καπου μετεωροι στην μεση.

Οσον αφορα την δευτερη παραγραφω νομιζω οτι λεει το εξεις:
Οι γυναικες επειδη εχουν (χυμωδη=περισσοτερο και ορμητικοτερο) εγωισμο και επειδη ειναι περισσοτερο συναισθηματικες τις πλειττη πεερισσοτερο.

Αυτα νομιζω οτι εννοει και αυριο πρωτα ο Θεός που θα μπει και ο ιδιος θα μας τα πει καλυτερα, απλως ειναι ενα πολυ ωραιο θεμα και για αυτο το απομονωσα και το εκανα ενα ξεχωριστο ποστ.

ξέρω ότι είναι του Διονύση αλλά επειδή το βρήκες και έβαλες είπα να σε ρωτήσω. Άρα δεν έχει τόσο σημασία η μεταμέλεια όσο η μετάνοια? Πάντως σε ευχαριστώ ξεκαθάρισες κάπως τα πράγματα, και σε ότι απάντησε σχετικά με τις γυναίκες έχεις δίκιο.

marinam έγραψε:ξέρω ότι είναι του Διονύση αλλά επειδή το βρήκες και έβαλες είπα να σε ρωτήσω. Άρα δεν έχει τόσο σημασία η μεταμέλεια όσο η μετάνοια? Πάντως σε ευχαριστώ ξεκαθάρισες κάπως τα πράγματα, και σε ότι απάντησε σχετικά με τις γυναίκες έχεις δίκιο.

Θα ελεγα οτι ειναι σημαντικα και τα δυο απλως δεν πρεπει να μενουμε στην μεταμελεια αλλα να περναμε στην μετανοια( δηλαδη στην πραξη και στην αποφαση να μην το ξανακανουμε) και οχι να μενουμε στην μεταμελεια και μετα απο λιγο καιρο να κανουμε τα ιδια και τα ιδια.

Μακαρι να βοηθησα και να μην σε μπερδεψα.

οχι Στάθη, απεναντίας με κατατόπισες. βρήκα και αυτό εδώ http://www.impantokratoros.gr/E349CFA1.el.aspx

το κατέβασα και το αρχείο που είναι σε pdf και είναι πολύ ωραίο. για αυτό έκαμα ώρα να σου απαντήσω.

ευχαριστώ για τις απαντήσεις σου

http://www.enoriaka.gr/index.php?option ... 4&Itemid=2

επίσης και αυτό.

marinam έγραψε:http://www.enoriaka.gr/index.php?option ... 4&Itemid=2

επίσης και αυτό.

ολα αυτα βοηθάνε Μαρινα

"3 Τότε ιδών Ιούδας ο παραδιδούς αυτόν ότι κατεκρίθη, μεταμεληθείς απέστρεψε τα τριάκοντα αργύρια τοίς αρχιερεύσι και πρεσβυτέροις 4 λέγων· Ήμαρτον παραδούς αίμα αθώον. οι δε είπον· Τί προς ημάς; σύ όψει. 5 και ρίψας τα αργύρια εν τώ ναώ ανεχώρησε, και απελθών απήγξατο." (Ματθ. 27, 3-5)


"70 ο δε ηρνήσατο έμπροσθεν αυτών πάντων λέγων· Ουκ οίδα τι λέγεις. 71 εξελθόντα δε αυτόν εις τον πυλώνα είδεν αυτόν άλλη και λέγει αυτοίς· Εκεί και ούτος ήν μετά Ιησού τού Ναζωραίου. 72 και πάλιν ηρνήσατο μεθ' όρκου ότι Ουκ οίδα τον άνθρωπον. 73 μετά μικρόν δε προσελθόντες οι εστώτες είπον τώ Πέτρω· Αληθώς και σύ εξ αυτών εί· και γάρ η λαλιά σου δήλόν σε ποιεί. 74 τότε ήρξατο καταθεματίζειν και ομνύειν ότι Ουκ οίδα τον άνθρωπον· και ευθέως αλέκτωρ εφώνησε. 75 και εμνήσθη ο Πέτρος τού ρήματος Ιησού ειρηκότος ότι πριν αλέκτορα φωνήσαι τρίς απαρνήση με· και εξελθών έξω έκλαυσε πικρώς." (Ματθ. 26, 70-75)

Αυτό είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα από το Ευαγγέλιο για όσα αναφέρονται παραπάνω για τη διαφορά της μεταμέλειας από την μετάνοια και για τον πόσο καταστροφική μπορεί να είναι η μεταμέλεια χωρίς μετάνοια.

Ο Πέτρος αρνήθηκε το Χριστό τρεις φορές και μάλιστα μεθ' όρκου, αλλά όταν συνειδητοποίησε το σφάλμα του μετενόησε και με ταπείνωση έκλαυσεν πικρώς και συγχωρήθηκε κι έγινε ένας από τους πρωτοκορυφαίους Αποστόλους. Αντίθετα ο Ιούδας κατάλαβε το σφάλμα του, αλλά παρέμεινε εγωιστής και δεν αναζήτησε μετανοώντας τη συγγνώμη του Χριστού, που συγχώρησε πάνω στο Σταυρό ακόμη κι εκείνους που Τον σταύρωσαν (ου γαρ οίδασι τι ποιούσι), αλλά προτίμησε να δώσει τέλος στη ζωή του, μένοντας έτσι οριστικά αμετανόητος και ασυγχώρητος.

Όταν η μεταμέλεια οδηγεί στη μετάνοια μπορεί να οδηγήσει με τη βοήθεια της Χάριτος στην Αγιότητα. Όταν η μεταμέλεια δεν οδηγεί σε ταπείνωση, μετάνοια και επίκληση του Ελέους του Θεού, τότε είναι έλλειψη πίστης στη Δύναμη του Θεού να συγχωρεί και να καθαρίζει από την αμαρτία κάθε ανθρώπινο λάθος, όσο μεγάλο κι αν είναι, που αποκλείει κάθε πιθανότητα σωτηρίας.