"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Η εορτή της ανακομιδής των λειψάνων του ενδόξου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου του Τροπαιοφόρου
εις το Πατριαρχείον.

Τήν Τρίτην, 3ην/16ην Νοεμβρίου 2010, ἑωρτάσθη ἡ ἑορτή τῆς ἀνακομιδῆς τῶν λειψάνων τοῦ Ἁγίου ἐνδόξου μεγαλομάρτυρος Γεωργίου τοῦ Τροπαιοφόρου πρωτίστως εἰς τήν πόλιν τῆς Λύδδης, ἡ ὁποία ἀπό τό ὄνομά του ὠνομάσθη καί Γεωργιούπολις.

Μερικά ιστορικά στοιχεία

Ἡ Λύδδα εἶναι γνωστή ὡς ἀρχαία ἑλληνική καί ἑλληνιστική πόλις καί μέ τό ὄνομα Διόσπολις, ἐπειδή ἦτο ἕν ἐκ τῶν κέντρων λατρείας τοῦ Διός. Ἡ Λύδδα ἀναφέρεται καί εἰς τήν Καινήν Διαθήκην ὡς πόλις ἱεραποστολῆς τῶν ἀποστόλων μετά τήν Ἀνάληψιν τοῦ Κυρίου. Εἰς τήν Λύδδαν ἐθεράπευσεν ὁ ἀπόστολος Πέτρος διά τῆς ἐπικλήσεως τοῦ ὀνόματος τοῦ Ἰησοῦ τόν παράλυτον Αἰνέαν. (Πράξ. 9,33-35). Ἐκ τῆς Λύδδης ἐξεκίνησεν ὁ Ἁπόστολος Πέτρος καί ἦλθεν εἰς τήν Ἰόππην, ὅπου ἀνέστησε τήν ἐλεήμονα Ταβιθᾶν. (Πράξ. 9, 36-42).

Ὁ σπόρος τοῦ Εὐαγγελίου, σπαρείς ὑπό τῶν ἀποστόλων εἰς τήν Λύδδαν, ἔφερε καρπούς, χριστιανούς πιστεύσαντας, οἱ ὁποῖοι ἐσχημάτισαν τήν ἐν Λύδδῃ οὖσαν χριστιανικήν Ἐκκλησίαν.

Οἱ χριστιανοί τῆς πρωτοχριστιανικῆς αὐτῆς Κοινότητος ἐδέχθησαν τό ἱερόν λείψανον τοῦ Ἁγίου μεγαλομάρτυρος Γεωργίου τοῦ Τροπαιοφόρου, ὁ ὁποῖος εἷλκε τήν καταγωγήν ἐκ πατρός μέν ἀπό τήν Καππαδοκίαν, ἐκ μητρός δέ ἀπό τήν Παλαιστίνην καί ὁ ὁποῖος πρίν ἀπό τό μαρτύριόν του εἰς τήν Ρώμην ἐπί Διοκλητιανοῦ, τό 305 μ.Χ., εἶχεν ἀναθέσει εἰς τόν ὑπηρέτην του νά μεταφέρῃ αὐτό εἰς τόν τόπον τῆς καταγωγῆς του.

Οἱ χριστιανοί τῆς Λύδδης ἐνεταφίασαν τό σκήνωμα τοῦ Ἁγίου εἰς τήν πόλιν αὐτῶν καί προσέφεραν εἰς αὐτόν τάς νενομισμένας διά τούς μάρτυρας τιμάς εἰς μικρόν εὐκτήριον οἶκον αὐτῶν. Ὅτε, θείᾳ οἰκονομίᾳ, ἦλθεν ὁ καιρός καί ἔλαμψεν ἡ εὐσέβεια ὑπό τοῦ αὐτοκράτορος Ἁγίου Κωνσταντίνου τοῦ Μεγάλου τό 312 μ.Χ. καί ἐν συνεχείᾳ τούτου ἦλθεν ἡ μήτηρ αὐτοῦ Ἁγία Ἑλένη εἰς τήν Ἁγίαν Γῆν τό 326 μ. Χ. καί ἀνήγειρε τόν Πανίερον Ναόν τῆς Ἀναστάσεως καί τήν Βασιλικήν τῆς Γεννήσεως εἰς Βηθελέμ καί ἄλλους ναούς εἰς τούς Ἁγίους Τόπους. Τότε, τῇ αἰτήσει τῶν χριστιανῶν τῆς Λύδδης, ἀνήγειρε μεγαλοπρεπῆ ναόν ὑπεράνω τοῦ τάφου, εἰς τόν ὁποῖον εἶχεν ἐνταφιασθῆ ὁ Ἅγιος Γεώργιος.

Ὁ Ναός αὐτός, ἐγκαινιασθείς, παρέμεινεν ἔκτοτε ὁ καθεδρικός Ναός τῆς Λύδδης, συγκαταλεγόμενος μεταξύ τῶν πανσέπτων προσκυνημάων τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων, χρησιμοποιηθείς ἀπό τοῦ 638 μ.Χ., ὡς καί κτιριακῶς ἐμφαίνεται, κατά τό ἥμισυ αὐτοῦ ὡς τέμενος.

Ὁ ναός οὗτος, ἱερόν προσκύνημα καί Ἱερά Μονή τοῦ Πατριαρχείου ἄχρι καί τῆς σήμερον, μέ ἱερομόναχον Ἁγιοταφίτην καθηγούμενον, ἀποτελεῖ καί τόν ἐνοριακόν Ναόν τῆς ἐν Λύδδῃ Ἑλληνορθοδόξου ἀραβοφώνου Κοινότητος, ἀριθμούσης περί τάς 3.000 χιλιάδας μέλη.

Πρός τό ἱερόν τοῦτο προσκύνημα κατηυθύνθη ἡ Α.Θ.Μ. ὁ Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος Γ’ μετά συνοδείας τήν πρωΐαν τῆς 3ης / 16ης Νοεμβρίου 2010 διά τήν ἑορτήν τῆς ἀνακομιδῆς τῶν λειψάνων τοῦ Ἁγίου Γεωργίου καί τῆς μνήμης τῶν Ἐγκαινίων τοῦ ἱερωτάτου ναοῦ αὐτοῦ.

Φθάσας εἰς τήν πόλιν τῆς Λύδδης ἡ Α.Θ.Μ. ὁ Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος μετά συνοδείας Ἀρχιερέων καί Ἱερέων, προϋπαντήθη ὑπό τῶν Ὀρθοδόξων Προσκόπων της πόλεως, τῇ τιμητικῇ προπορεύσει καί ἐν ἐκτελέσει μουσικῆς τῶν ὁποίων, κατηυθύνθη πρός τόν ἱερόν ναόν.

Φθάσας πρό τοῦ ναοῦ καί ἐνδυθείς μανδύαν, εἰσώδευσε, κατελθών καί προσκυνήσας εἰς τόν τάφον τοῦ Ἁγίου ἐν τῷ ὑπογείῳ παρεκκλησίῳ καί ἀκολούθως εὐλογήσας τά συνωστιζόμενα πλήθη τῶν πιστῶν Ὀρθοδόξων, ἀλλά καί ἄλλων ὁμολογιῶν καί Μουσουλμάνων, ἤρξατο τῶν Καταβασιῶν. Τῶν πιστῶν ἐν εὐλαβείᾳ ἀλλά καί φωνασκίᾳ, λόγῳ τοῦ συνωστισμοῦ, εἰσερχομένων εἰς τόν ναόν, κατερχομένων καί προσκυνούντων εἰς τόν τάφον τοῦ Ἁγίου, ἐτελέσθη ἡ θ. Λειτουργία, συλλειτουργούντων τοῦ Μακαριωτάτου τῶν Ἱερωτάτων Μητροπολιτῶν Ναζαρέτ κ. Κυριακοῦ, Καπιτωλιάδος κ. Ἡσυχίου, τῶν Σεβασμιωτάτων Ἀρχιεπισκόπων Ἰόππης κ. Δαμασκηνοῦ, Κωνσταντίνης κ. Ἀριστάρχου, Γέροντος Ἀρχιγραμματέως, Θαβωρίου κ. Μεθοδίου, Προέδρου τῶν Οἰκονομικῶν, καί Σεβαστείας κ. Θεοδοσίου καί Ἱερομονάχων Ἁγιοταφιτῶν καί ἐγγάμων ἱερέων Ἑλληνορθοδόξων ἀραβοφώνων τῆς δικαιοδοσίας τοῦ Πατριαρχείου εἰς τό Ἰσραήλ καί εἰς τάς κατεχομένας περιοχάς καί παρεπιδημούντων ἐκ τῶν Ἐκκλησιῶν Ρωσίας καί Ρουμανίας. Εἰς τό Κοινωνικόν ὁ Μακαριώτατος ἐκήρυξε τόν θεῖον λόγον περί τοῦ Ἁγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου.

Μετά τόν θεῖον λόγον ἐν τῷ Κοινωνικῷ ὁ Μακαριώτατος καί οἱ ἱερεῖς μετέδωσαν τήν θ. Κοινωνίαν εἰς τούς ἀθρόως προσελθόντας πιστούς. Εἰς τήν θ. Λειτουργίαν παρέστησαν οἱ διπλωματικοί ἀντιπρόσωποι, ὁ Πρέσβυς τῆς Ἑλλάδος εἰς τό Τελ Ἀβίβ κ. Κυριᾶκος Λουκάκης, ὁ Charges d’ Affaires τῆς Σερβίας κ. Milutin Stanojevic καί ὁ Πρέσβυς τῆς Οὐκρανίας κ. Vakhtang Jaoshvili.

Μετά τήν θ. Λειτουργίαν ἠκολούθησε μικρά δεξίωσις ἀναψυχῆς εἰς τό ἡγουμενεῖον ὑπό τοῦ καθηγουμένου Ἀρχιμανδρίτου π. Σωφρονίου, καθ’ ἥν καί ἀνεπέμφθη δέησις καί ἐψάλη ὁ Πατριαρχικός Πολυχρονισμός.

Ἐν συνεχείᾳ ἡ Α.Θ.Μ. μετά τῆς συνοδείας Αὐτοῦ κατηυθύνθη εἰς τήν αἴθουσαν τοῦ ἐνοριακοῦ Κέντρου τῆς Κοινότητος διά τό ἑόρτιον γεῦμα.

Ἐνταῦθα ὑπεδέχθησαν τόν Μακαριώτατον οἱ Πρόσκοποι τοῦ Ἰσραήλ ὑπό τόν κ. Νεεμάν Σχάδε, ὁ Δήμαρχος τῆς πόλεως Λύδδας κ. Ἰλάν Χαράρη, τό Κοινοτικόν Συμβούλιον καί λαός.

Ὁ Μακαριώτατος παρεκάθισεν εἰς τό γεῦμα μετά τῆς συνοδείας Αὐτοῦ καί πολλῶν προσκεκλημένων, μεταξύ τῶν ὁποίων διεκρίνοντο οἱ προαναφερθέντες διπλωματικοί ἀντιπρόσωποι τῆς Ἑλλάδος, Σερβίας καί Οὐκρανίας καί ὁ Δήμαρχος κ. Ἰλάν Χαράρη. Διαρκοῦντος τοῦ γεύματος τό μουσικόν συγκρότημα τῶν Προσκόπων ἀπέδωσεν μουσικά ἀποσπάσματα. Ἠκολούθησε προσφώνησις τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος ὀδοντιάτρου κ. Γιοῦσεφ Χάνχαν, ἐκφράζοντος χαράν ἐπί τῇ συναντήσει πνευματικῶν τέκνων μετά πνευματικοῦ πατρός καί ζητοῦντος τήν συμπαράστασιν τοῦ Πατριαρχείου διά τήν λῆψιν βοηθημάτων παρά τῆς Ἰσραηλινῆς Κοινότητος διά τήν δημιουργίαν ἔργων, τά ὁποῖα θά συντελέσουν εἰς τήν ἀνάπτυξιν τῆς Κοινότητος, κυρίως τήν προστασίαν τῆς νεότητος. Οὗτος ἐξ ὀνόματος τῆς Κοινότητος Λύδδης ἐκαλωσώρισε τούς προσκεκλημένους εἰς τό γεῦμα, τούς ὡς ἄνω διπλωματικούς ἀντιπροσώπους, τόν Δήμαρχον, τόν ἐκπρόσωπον τῆς Κοινότητος τῆς παρακειμένης πόλεως τῆς Ἰόππης κ. Qdes Gabi καί τόν ἐκπρόσωπον τῆς παρακειμένης πόλεως τῆς Ρέμλης -Ἀριμαθαίας κ. Μισιέλ καί τούς ἐκπροσώπους τῶν ἄλλων χριστιανικῶν Κοινοτήτων τῆς πόλεως. Ὁ κ. Χάνχαν ἐζήτησε ἀπό τόν παρόντα Ἕλληνα Πρέσβυν νά θέσῃ εἰς τήν Ἑλληνικήν Κυβέρνησιν τό αἴτημα διά τήν ἐπαναχορήγησιν τῶν ἀπό ἔτους διακοπεισῶν ὑποτροφιῶν πρός τούς Ἑλληνορθοδόξους Παλαιστινίους τοῦ Ἰσραήλ.

Ὁ Δήμαρχος κ. Ἰλάν Χαράρη ἐδεσμεύθη νά διαθέσῃ καί διά τήν Ἑλληνορθόδοξον Κοινότητα Λύδδης ἐκ τοῦ ἤδη ἐγκριθέντος μεγάλου ποσοῦ διά βοήθειαν ἀναπτύξεως τῆς πόλεως τῆς Λύδδης παρά τῆς Ἰσραηλινῆς Κυβερνήσεως. Τάς προσφωνήσεις ἐπεσφράγισε διά προσφωνήσεως ὁ Μακαριώτατος. Κατακλείων τήν προσφώνησιν Αὐτοῦ, ὁ Μακαριώτατος ἐπέδωσεν εἰς τόν Πρόεδρον κ. Γιοῦσεφ Χάνχαν προσφοράν 10.000 χιλιάδων USD $ διά τάς ἀνάγκας τῆς Κοινότητος Λύδδης καί μετάλλιον τῶν 1.500 ἐτῶν τοῦ Πατριαρχείου διά τόν ἐργαζόμενον μετά ζήλου ἐπί 25ετίαν εἰς τό Σῶμα τῶν Προσκόπων κ. Οὐαντῆα Ἀμποῦ Μᾶνε.

Διά τούτων ἔλαβε τέλος ἡ ἑορτή τοῦ Ἁγίου Γεωργίου, πολιούχου τῆς Λύδδης, ἡ ὁποία ἔγινεν αἰτία συγκεντρώσεως καί ἐπικοινωνίας οὐχί μόνον τῶν Ὀρθοδόξων πιστῶν ἀλλά καί πολλῶν ἐκ τῶν κατοίκων τῆς πόλεως Ἰουδαίων καί Μουσουλμάνων.

Ἡ ἑορτή τῆς ἀνακομιδῆς τῶν λειψάνων τοῦ ἁγίου ἐνδόξου μεγαλομάρτυρος Γεωργίου τοῦ Τροπαιοφόρου καί τῶν ἐγκαινίων τοῦ ἱεροῦ ναοῦ αὐτοῦ ἐν Λύδδῃ ἑωρτάσθη πανηγυρικῶς εἰς τήν Λύδδαν, οὐχ ἧττον ὅμως ἑωρτάσθη καί εἰς τήν Ἱερουσαλήμ εἰς τήν Ἱεράν Μονήν τοῦ Ἁγίου Γεωργίου τοῦ Νοσοκομείου εἰς τήν Παλαιάν Πόλιν.

Ἐνταῦθα ἔλαβε χώραν Ἑσπερινός ἀφ’ ἑσπέρας καί θ. Λειτουργία ἀνήμερα τῆς ἑορτῆς, προεξάρχοντος τοῦ ἡγουμένου τῆς Ἄκρης-Πτολεμαΐδος Ἀρχιμανδρίτου π. Φιλοθέου καί μετεχόντων μοναχῶν, μοναζουσῶν καί ὁμογενῶν τῶν Ἱερῶν Μονῶν καί τῆς παροικίας τῆς Παλαιᾶς Πόλεως τῶν Ἱεροσολύμων.

Ἡ ἑορτή τοῦ Ἁγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου ἑωρτάσθη καί εἰς τήν Ἱεράν αὐτοῦ Μονήν τοῦ Μπετζαλλᾶ κειμένην μεταξύ Βηθλεέμ καί Χεβρῶνος, προεξάρχοντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀβήλων κ. Δωροθέου καί μετεχόντων τῶν πιστῶν τῶν πόλεων Βηθλεέμ, Χωρίου τῶν Ποιμένων καί Μπετζάλλας.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας.

Αναδημοσίευση από: http://www.jp-newsgate.net/gr/2010/11/16/2315/

Το κήρυγμα του Πατριάρχη κ.κ. Θεόφιλου:

«Ἀξίως τοῦ ὀνόματος ἐπολιτεύσω, στρατιῶτα Γεώργιε. Τόν σταυρόν γάρ τοῦ Χριστοῦ ἐπ’ ὤμων ἀράμενος, τήν ἐκ διαβολικῆς πλάνης χερσωθεῖσαν γῆν ἐκαλλιέργησας καί τήν ἀκανθώδη θρησκείαν τῶν εἰδώλων ἐκριζώσας, τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως κλῆμα κατεφύτευσας. Ὅθεν βλυστάνεις ἰάματα τοῖς ἐν πάσῃ τῇ οἰκουμένῃ πιστοῖς καί Τριάδος γεωργός δίκαιος ἀνεδείχθης. Πρέσβευε, δεόμεθα, ὑπέρ εἰρήνης τοῦ κόσμου καί σωτηρίας τῶν ψυχῶν ἡμῶν», ἀναφωνεῖ ὁ ὑμνῳδός τῆς Ἐκκλησίας μας.

Ἀγαπητοί ἐν Χριστῷ ἀδελφοί, εὐλαβεῖς προσκυνηταί,

Εἰς τούς ἀνωτέρω λόγους τοῦ ὑμνῳδοῦ τῆς Ἐκκλησίας μας προβάλλεται μέ πᾶσαν δυνατήν ἀκρίβειαν ἡ μεγάλη καί ἐξέχουσα μεταξύ τῶν Ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας καί μάλιστα μεταξύ τῶν μαρτύρων αὐτῆς προσωπικότης τοῦ σήμερον τιμωμένου Ἁγίου Γεωργίου τοῦ Τροπαιοφόρου, ἐπί τῇ ἑορτῇ τῶν ἐγκαινίων τοῦ φερωνύμου αὐτοῦ μεγαλοπρεποῦς τούτου ναοῦ εἰς αὐτήν ταύτην τήν ἀρχαίαν καί βιβλικήν πόλιν Λύδδαν, τήν πατρίδα τῆς μητρός αὐτοῦ Πολυχρονίας τῆς μάρτυρος.

Τό μαρτύριον τοῦ Γεωργίου τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ θά ἀποτελέσῃ τήν ἀπαρχήν τῆς ἐκριζώσεως τῆς ἐκ τῆς διαβολικῆς πλάνης τῆς θρησκείας τῶν εἰδώλων χερσωθείσης γῆς διά τῆς ὑπό τοῦ Γεωργίου καταφυτεύσεως τοῦ κλίματος τῆς χριστιανικῆς πίστεως, δηλονότι τῆς σῳζούσης ἀληθείας τοῦ Θεοῦ Λόγου τοῦ Χριστοῦ.

Τοῦτο δέ συνέβη ἐν τόπῳ καί χρόνῳ, ὅτε σκληροί Ρωμαῖοι αὐτοκράτορες αἱματοκύλησαν τήν Ἐκκλησίαν τοῦ Χριστοῦ εἰς τήν ἀπεγνωσμένην προσπάθειάν των νά ἐπιβάλλουν τήν ἐθελοθρησκείαν αὐτῶν. Τοιοῦτος ὑπῆρξεν καί ὁ Ρωμαῖος αὐτοκράτωρ Διοκλητιανός (284-305 μ.Χ.), ἐπί τῆς βασιλείας τοῦ ὁποίου ἐγεννήθη, ἔδρασε καί ἐμαρτύρησεν ὁ Ἅγιος Γεώργιος. Ἡ βασιλεία δέ τοῦ Διοκλητιανοῦ παρέμεινεν εἰς τήν παγκόσμιον ἱστορίαν διά τούς φοβερούς διωγμούς της, ὡς ἡ «ἐποχή τῶν μαρτύρων τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ».

Μάρτυρες ἀψευδεῖς τῆς διαχρονικῆς μαρτυρίας τοῦ μαρτυρίου τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ τοῦ Ἁγίου Γεωργίου εἶναι ἡ Ἐκκλησία τῶν Ἱεροσολύμων μέ τό εὐσεβές αὐτῆς χριστεπώνυμον ποίμνιον. Τό ποίμνιον τῆς «πονεμένης Ρωμηοσύνης», τῆς ὁποίας ὁ Μέγας Γεώργιος ἀνεδείχθη ὁ Ἅγιός της. Καί τοῦτο διότι ὁ Τροπαιοφόρος Γεώργιος, ὡς δοῦλος τῆς τελείας ἀγάπης, ὑπερασπιστής τῶν πτωχῶν, ἰατρός τῶν ἀσθενούντων, ὑπέρμαχος τῶν εὐσεβῶν βασιλέων, προσέτι δέ ὡς λέγει ὁ ὑμνῳδός, «βλυστάνει ἰάματα τοῖς ἐν πάσῃ τῇ οἰκουμένῃ πιστοῖς».

Πράγματι, ἀγαπητοί μου, ὁ Ἅγιος Γεώργιος βλυστάνει ἰάματα εἰς ὅλους ἀνεξαιρέτως τού πιστεύοντας εἰς αὐτόν καί προσκυνοῦντας τά τίμια λείψανα αὐτοῦ. Ἰδού τί λέγει ὁ ὑμνῳδός αὐτοῦ: «ὡς ἥλιος ἔμψυχος τῇ σῇ ἀθλήσει φανείς, λειψάνων σου ὅλος λελαμπρυσμένος, τῇ τοῦ Πνεύματος [τοῦ Ἁγίου] αἴγλῃ, ἐκλάμπων τῇ οἰκουμένῃ ἰαμάτων ἀκτῖνας Γεώργιε μεγάλαθλε, πιστῶν ἡ ἀντίληψις».

Ἐξ ἄλλου ὁ λόγος τῆς πανηγυρικῆς συνάξεώς μας εἰς τήν τοῦ Γεωργίου πόλιν καί ἐπώνυμον Ναόν αὐτοῦ δέν εἶναι ἄλλος ἀπό τήν ἑορτήν τῆς μνήμης τῆς καταθέσεως τῶν ἰαματικῶν λειψάνων αὐτοῦ ἐν τῷ κενῷ αὐτοῦ τάφῳ. Καί, ναί μέν ὁ μεγαλομάρτυς Γεώργιος, «θεσμῷ ἔδυ φύσεως», δηλαδή ὑπέκυψε εἰς τούς ὅρους τῆς φύσεως, ἀπέθανε καί ἐτάφη. Ὡς ἥλιος δέ ἔμψυχος ἀνατέλλει ἐκ τῆς γῆς διά τῶν λειψάνων του. Καί τοῦτο διότι ὁ πιστός μάρτυς τοῦ Χριστοῦ ἐλαμπρύνθη ὅλος, ὄχι μόνον εἰς τήν ψυχήν, ἀλλά καί εἰς τό διαμελισμένον ὑπό φρικτῶν μαρτυρίων σῶμα αὐτοῦ, διά τῆς αἴγλης τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Μέ ἄλλα λόγια, ὁ Τροπαιοφόρος Γεώργιος ἀνατέλλει ὡς ἔμψυχος ἥλιος ὄχι μόνον κατά τρόπον ἠθικόν καί μεταφορικόν, ἀλλά καί κατά τρόπον φυσικόν καί ἐπαισθητόν. Καί τοῦτο διότι ἐπέτυχε τῆς θεώσεως αὐτοῦ. Ἠξιώθη δηλονότι τῆς κοινωνίας τοῦ Ἡλίου τῆς Δικαιοσύνης καί τοῦ φωτός τῆς ἀληθινῆς γνώσεως τοῦ Χριστοῦ, τοῦ Ὑιοῦ τοῦ Θεοῦ, τοῦ θεώσαντος τήν ἀνθρωπίνην φύσιν ἡμῶν. «Σύμμορφος Υἱός ἐξ ἀγεννήτου Πατρός γεννηθείς πρό τῶν αἰώνων, ἐπ’ ἐσχάτων δέ αὖθις, διά τό ἀνθρώπινον ἐθέωσας», [Χριστέ ὁ Θεός ἡμῶν].

Αὐτήν ἀκριβῶς τήν τοῦ ἀνθρωπίνου φυράματος θέωσιν ἑορτάζει καί πανηγυρίζει ἡ ἁγία ἡμῶν Ἐκκλησία ἐν τῷ προσώπῳ τοῦ Ἁγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου, οὗτινος ταῖς πρεσβείαις καί ἡμεῖς δεόμεθα ὑπέρ καταλλαγῆς καί εἰρήνης τοῦ σύμπαντος κόσμου, ἐξαιρέτως δέ τῆς δοκιμαζομένης περιοχῆς ἡμῶν. Ἀμήν.