Να προσέχετε, αδελφοί μου, οι κοσμικοί και μη κατηγορήτε τους παπάδες σας, να μη τους υβρίζετε και να μη τους παραμελήτε, διότι βάνετε φωτιά και καίεσθε · διότι οι παπάδες είναι ανώτεροι και από τους Αγγέλους και από τους βασιλείς. Εγώ, αδελφοί μου, η γνώμη μου έτσι με λέγει να κάμω. Εάν απαντώ ένα παπά και ένα βασιλέα, με φαίνεται εύλογον τον παπά να βάλω να καθήση υψηλότερα από τον βασιλέα · και εάν απαντήσω ένα παπά και έναν άγγελον, πρώτα θα χαιρετήσω τον παπά και έπειτα τον άγγελον. Διότι, αδελφοί μου, είναι ανώτερος και από την αγίαν Τράπεζαν, ανώτερος και από το άγιον Ποτήριον · διότι το άγιον Ποτήριον είναι άψυχον, μα ο ιερεύς μεταλαμβάνει τα Άχραντα Μυστήρια καθ’ εκάστην ημέραν, το τίμιον σώμα και αίμα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού και Θεού. Εγώ, αδελφοί μου, δεν έχω καμμίαν κατηγορίαν να κάμω των παπάδων, διότι είναι παπάδες και έχουν τον Χριστόν οπού τους παιδεύει και ότι σφάλμα κάμουν οι παπάδες, έχει ο Χριστός μας ράβδον σιδηράν δι’ αυτούς.
Καθομαι και σκεφτομαι τωρα ποσοι ανθρωποι υπαρχουν που βριζουν τους παπαδες,τους αντιμετωπιζουν σαν την εστια του κακου για πολλα θεματα της εκκλησιας.....
Και στη τελικη ποιοι ειμαστε εμεις που θα κρινουμε τους εκπροσωπους του Θεου;.....και μιλαω πρωτα πρωτα για τον εαυτο μου γιατι κι εγω εχω φτασει σε σημειο να αγανακτησω με ιερεις... αλλα να....οσο ζεις μαθαινεις..
Τωρα οσον αφορα τα διαφορα σκανδαλα που συμβαινουν με καποιους,γιατι κακα τα ψεματα υπαρχουν ουκ ολιγα,ανθρωποι ειμαστε ολοι μας,ανθρωποι ειναι κι αυτοι,ας κλεινουμε τ αφτια μας γιατι την τελικη κριση Αλλος θα τη δωσει και γι αυτους αλλα και για μας...
«Το θάνατο δεν τον φοβάμαι, όχι βέβαια ένεκα των έργων μου, αλλά επειδή πιστεύω στο έλεος του Θεού».
Ειναι αληθεια και γεγονος οτι ολοι μας λιγο ή πολυ, "δικαίως" ή αδικος εχουμε γινει Ιεροκατηγοροι, ας το εξομολογηθουμε και ας αφησουμε τον μονο δικαιο κριτη να μας κρινει ολους οταν ερθει εκεινη η ευλογημενη ωρα.
Η αληθεια ειναι οτι χθες ακουσα ενα παρατραβηγμενο συμβαν για καποιον ιερεα και ψιλοκολαστηκα,μου ρθε εκεινη την ωρα να μιλησω χωρις να χω συναισθηση της βαρητητας του κατηγορω,αλλα καποιο αορατο χερι μου κλεισε το στομα για να μη ξεστομισω τιποτα.
«Το θάνατο δεν τον φοβάμαι, όχι βέβαια ένεκα των έργων μου, αλλά επειδή πιστεύω στο έλεος του Θεού».
Eγώ επειδή με τους ιερείς έχω μια άλλη σχέση - απέραντης αγάπης - δεν θέλω ούτε να ακούω ούτε να ξέρω τίποτα κακό γι' αυτούς. Σαφώς και υπάρχουν διάφορα που γίνονται και λέγονται αλλά προτιμώ να έχω το ράσο στο μυαλό μου όπως εγώ το έζησα από μικρό παιδί. Ο Θεός μας όπως θα κρίνει όλους μας θα κρίνει και τους ιερείς μας και αυτούς αυστηρότερα. Εμείς σαν σωστοί ορθόδοξοι χριστιανοί πρέπει να τους αγαπάμε και να τους στηρίζουμε, όπως μας στηρίζουν και εκείνοι στις δυσκολίες μας με την πνευματική τους καθοδήγηση.
Η κατάκριση είναι αποτέλεσμα της δικής μας πνευματικής τεμπελιάς και της έλλειψης ταπείνωσης. Προσπαθούμε να βρούμε δικαιολογίες για τη δική μας έλλειψη διάθεσης για πνευματικό αγώνα κι έτσι κατηγορούμε τους άλλους ότι φταίνε γι αυτό. Η μόνιμη δικαιολογία στο στόμα των χλιαρών στην πίστη είναι: "Εγώ πιστεύω στο Θεό, αλλά δεν πάω τους παπάδες, γιατί κάνουν .....". Ήθελα νά 'ξερα τι θα πουν όλοι αυτοί μπροστά στο Δίκαιο Κριτή, όταν θα τους ρωτήσει για τα χάλια τους, θα χρησιμοποιήσουν κι εκεί την ίδια δικαιολογία;
Υπάρχουν πράγματι κληρικοί που δεν τιμούν τη διακονία τους, αλλά ο Θεός δε μας έδωσε το δικαίωμα να τους κρίνουμε, ούτε αυτούς ούτε και κανέναν άλλο. Βεβαίως έχουμε το δικαίωμα να κρίνουμε συγκεκριμένες κι αποδεδειγμένες πράξεις. Όμως, αν μας σκανδαλίζουν οι πράξεις ενός συγκεκριμένου κληρικού, ας γυρίσουμε να κοιτάξουμε τόσους άλλους που τιμούν την ιεροσύνη τους κι ας μιμηθούμε αυτούς.
Ας μην ξεχνάμε πάντα, ότι μ' όποιο μέτρο κρίνουμε μ' αυτό θα κριθούμε:
"1 Μή κρίνετε, ίνα μη κριθήτε· 2 εν ώ γάρ κρίματι κρίνετε κριθήσεσθε, και εν ώ μέτρω μετρείτε μετρηθήσεται υμίν. 3 τι δε βλέπεις το κάρφος το εν τώ οφθαλμώ τού αδελφού σου, την δε εν τώ σώ οφθαλμώ δοκόν ου κατανοείς; 4 ή πώς ερείς τώ αδελφώ σου, Άφες εκβάλω το κάρφος από τού οφθαλμού σου, και ιδού η δοκός εν τώ οφθαλμώ σού; 5 υποκριτά, έκβαλε πρώτον την δοκόν εκ τού οφθαλμού σού, και τότε διαβλέψεις εκβαλείν το κάρφος εκ τού οφθαλμού τού αδελφού σου." (Ματθ. 7, 1-5)
filotas έγραψε:Η κατάκριση είναι αποτέλεσμα της δικής μας πνευματικής τεμπελιάς και της έλλειψης ταπείνωσης. Προσπαθούμε να βρούμε δικαιολογίες για τη δική μας έλλειψη διάθεσης για πνευματικό αγώνα κι έτσι κατηγορούμε τους άλλους ότι φταίνε γι αυτό. Η μόνιμη δικαιολογία στο στόμα των χλιαρών στην πίστη είναι: "Εγώ πιστεύω στο Θεό, αλλά δεν πάω τους παπάδες, γιατί κάνουν .....". Ήθελα νά 'ξερα τι θα πουν όλοι αυτοί μπροστά στο Δίκαιο Κριτή, όταν θα τους ρωτήσει για τα χάλια τους, θα χρησιμοποιήσουν κι εκεί την ίδια δικαιολογία;
Υπάρχουν πράγματι κληρικοί που δεν τιμούν τη διακονία τους, αλλά ο Θεός δε μας έδωσε το δικαίωμα να τους κρίνουμε, ούτε αυτούς ούτε και κανέναν άλλο. Βεβαίως έχουμε το δικαίωμα να κρίνουμε συγκεκριμένες κι αποδεδειγμένες πράξεις. Όμως, αν μας σκανδαλίζουν οι πράξεις ενός συγκεκριμένου κληρικού, ας γυρίσουμε να κοιτάξουμε τόσους άλλους που τιμούν την ιεροσύνη τους κι ας μιμηθούμε αυτούς.
Ας μην ξεχνάμε πάντα, ότι μ' όποιο μέτρο κρίνουμε μ' αυτό θα κριθούμε:
"1 Μή κρίνετε, ίνα μη κριθήτε· 2 εν ώ γάρ κρίματι κρίνετε κριθήσεσθε, και εν ώ μέτρω μετρείτε μετρηθήσεται υμίν. 3 τι δε βλέπεις το κάρφος το εν τώ οφθαλμώ τού αδελφού σου, την δε εν τώ σώ οφθαλμώ δοκόν ου κατανοείς; 4 ή πώς ερείς τώ αδελφώ σου, Άφες εκβάλω το κάρφος από τού οφθαλμού σου, και ιδού η δοκός εν τώ οφθαλμώ σού; 5 υποκριτά, έκβαλε πρώτον την δοκόν εκ τού οφθαλμού σού, και τότε διαβλέψεις εκβαλείν το κάρφος εκ τού οφθαλμού τού αδελφού σου." (Ματθ. 7, 1-5)
Παρα πολυ σωστα φιλε Νικο, ολοι μας να βλεπουμε τα χαλια μας και ας αφησουμε τους Ιερεις να τους κρινει ο Θεός
Εχθές καθώς επέστρεφα από τη δουλειά με μια συνάδελφο και περιμένοντας στο φανάρι, έπεσε το μάτι της σε έναν άνθρωπο ο οποίος καθόταν σε μια καφετέρια. Φάνταζε ιερέας, αφού φόραγε ράσο και είχε γένια. Το είχε ανοιχτό και φόραγε ένα μαύρο παντελόνι με το άσπρο πουκάμισο από μέσα (το κλασσικό). Κάπνιζε και ο τρόπος του ήταν προκλητικός. Μου λέει κοίταξε. Της λέω το είδα αλλά δεν έχω κάτι να πω. Μου λέει μάλλον δεν είναι εν ενεργεία ιερέας (να έχει πάρει σύνταξη). Ένιωσα λύπη, γιατί ο κόσμος περιμένει να δει τη πρώτη στραβή για να χτυπήσει τους ιερείς. Προσπάθησα να μην χαρακτηρίσω τη κατάσταση. Βέβαια σκέφτηκα ότι μπορεί να είναι παλαιοημερολογίτης ή σαλεμένος. Προσπάθησα να τον δικαιολογήσω στη σκέψη μου. Αν και δεν ξέρω αν αυτά που σκέφτηκα είναι δικαιολογίες.
Πιο πολύ με λυπεί που και εγώ ο ίδιος έχω πέσει παλιότερα στο αμάρτημα της ιεροκατάκρισης. Μάλιστα έγινε εν ώρα λειτουργίας. Και ήταν τόσο άσχημος ο λογισμός που έφυγα από την Εκκλησία. Δεν είχα ποτέ ενεργήσει κατά αυτόν τον τρόπο. Είτε δίκιο είχε είτε άδικο, εγώ ήμουν αδικαιολόγητος. Εύχομαι μέχρι και σήμερα ο Κύριος να μου δείξει ότι υπήρξα άδικος με τον λογισμό μου. Κάποια στιγμή ίσως να πάω να ζητήσω συγγνώμη από τον ίδιο (αν και δεν με ξέρει) που είχα μια τόσο άσχημη σκέψη. Βέβαια η αλήθεια είναι ότι από τότε αποφεύγω να πηγαίνω στη συγκεκριμένη εκκλησία τις Κυριακές. Για να μην αδικώ και να μην πέφτω σε άσχημες σκέψεις. Ο Θεός να βοηθήσει.
ειναι λιγο λεπτα τα ορια για να ξεχωρισεις.
προσφατα καθαιρεσαν εναν ιερεα που ξεραμε στο σοι.
αν δεν τον ειχαν καταγγειλει δε θα τον καθαιρουσαν.
αν τον ειχαν καταγειλλει εικοσι χρονια πριν θα ειχαν αποφευχθει διαφορα.
αλλο πεφτω και σηκωνομαι εκει ειναι κατακριση να ασχοληθεις κι αλλο φοραω το ρασο για πλακα χωρις να εχω καμια πιστη και κανω τη ζωη που θελω και δε μου καιγεται καρφακι.
«Όπου έρως θείος ήψατο καρδίας, εκεί φόβος ρημάτων ουκ ίσχυσε».
