Σελίδα 1 από 4

Το δύσβατο μονοπάτι της θεωρίας προς την πράξη

Δημοσιεύτηκε: Παρ Ιουν 25, 2010 5:18 am
από eleimon
"Αγαπα τον πλησιον σου"......η προταση κλειδι για καθε χριστιανο,η προταση που πρέπει από το μυαλό μας να πάει όπως λέμε στην καρδιά μας. Τούτο το τελευταίο είναι το πρόβλημα. :oops: :oops: :oops:
Μετά το προπατορικό αμάρτημα δημιουργήθηκε μια αρρωστημένη κατάσταση στον άνθρωπο, σύμφωνα με την οποία αυτό που συνειδητά γνωρίζουμε ως σωστό δεν επιθυμούμε να το πράττουμε. Η καρδιά μας δεν το θέλει.

Ξέρω ότι είναι σωστό να νηστεύω αλλά όταν έρχεται η ώρα δε θέλω να νηστέψω, ξέρω ότι είναι σωστό να προσεύχομαι, και ακούω ή διαβάζω ευχάριστα ένα σωρό πράγματα για την προσευχή, όμως όταν έρθει η ώρα να προσευχηθώ δεν το μπορώ ή το κάνω με πολύ μεγάλο κόπο,η βιαστικα η και καθολου.

Ξέρω ότι η ελεημοσύνη είναι αναγκαία, όταν βάζω το χέρι στην τσέπη όμως για να δώσω χρήματα σε κάποιον φτωχο η πονεμενο, νομίζω ότι η τσέπη μου σα να έχει καβούρια κ.ο.κ.
Κανείς μας λοιπόν δεν πρόκειται να διαφωνήσει ότι η αγάπη προς τον πλησίον είναι κάτι καλό και χωρίς τούτο δεν μπορεί να ονομάζεται κανείς χριστιανός. Όταν όμως αυτός ο πλησίον πάρει ξαφνικά σάρκα και οστά τότε τα πράγματα για την αγάπη δεν είναι καθόλου αυτονόητα.

Όταν στον πλησίον δώσουμε ένα όνομα συγκεκριμένο, το δικό του όνομα, ή το όνομα της χώρας απ’ όπου προέρχεται Τουρκος,Αλβανος,Ρουμανος.... τότε βλέπουμε ότι η καρδιά μας αντιστέκεται, το δε μυαλό μας, που μέχρι τότε μας πληροφορούσε ότι είναι καλό πράγμα η αγάπη, ψάχνει να βρει επιχειρήματα για το πώς θα αποφύγουμε την αγάπη και τη βοήθεια. Τότε θα μας πει ότι αυτός που χρειάζεται να αγαπάμε ή να βοηθήσουμε είναι εχθρός μας, κάποτε μας έκανε εκείνο ή το άλλο, θα μας πει ότι αυτός είναι ξένος και επιβουλεύεται την πατρίδα μας, θα μας πει ότι οφείλουμε να αγαπάμε την πατρίδα μας και την ιδιαιτερότητά μας μόνο όταν είναι να στρέψουμε τα νώτα μας στον ξένο, ενώ κατά τα άλλα στην καθημερινή μας ζωή ούτε καμιά ιδιαίτερη αγάπη τρέφουμε για τους συμπατριώτες μας και την χώρα μας ούτε έχουμε καμιά ιδιαιτερότητα που επιθυμούμε να διαφυλάξουμε ή να καλλιεργήσουμε.

Ενώ λοιπον αρχικά γνωρίζουμε ποιο είναι το καλό, όταν είναι να το εφαρμόσουμε η καρδιά μας αντιστέκεται.. :105 :105

Re: Το δύσβατο μονοπάτι της θεωρίας προς την πράξη

Δημοσιεύτηκε: Παρ Ιουν 25, 2010 6:12 am
από panagiotisspy
eleimon έγραψε:Μετά το προπατορικό αμάρτημα δημιουργήθηκε μια αρρωστημένη κατάσταση στον άνθρωπο, σύμφωνα με την οποία αυτό που συνειδητά γνωρίζουμε ως σωστό δεν επιθυμούμε να το πράττουμε. Η καρδιά μας δεν το θέλει.
Ελπίδα μου, η καρδιά μας, όχι απλά το θέλει. Το ποθεί!

Αλλά δεν το θέλει ο πονηρός, ο οποίος κάνει τα πάντα να πείσει τον εγκέφαλό μας να μας αποτρέψει από το να το κάνουμε. :(

Re: Το δύσβατο μονοπάτι της θεωρίας προς την πράξη

Δημοσιεύτηκε: Παρ Ιουν 25, 2010 6:23 am
από stathis73
ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΟΠΟΥ ΧΡΕΙΖΕΤΑΙ Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ, Ο ΘΕΟΣ ΜΑΣ ΔΙΝΕΙ ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΜΑΣ ΜΙΑ ΚΑΡΑΜΕΛΙΤΣΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΜΑΣ ΛΕΕΙ ΑΝΕΒΑ ΤΗΝ ΑΝΗΦΟΡΑ ΚΑΙ ΘΑ ΒΡΕΙΣ ΕΝΑ ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΙΟ, ΤΟΤΕ ΞΕΚΙΝΑΕΙ ΚΑΙ Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΟΝΗΡΟ ( ΑΚΗΔΙΑ, ΓΑΣΤΡΗΜΑΡΓΙΑ Κ.Τ.Λ) ΘΕΛΕΙ ΑΓΩΝΑ ΠΟΥ ΚΑΙ ΕΓΩ ΔΕΝ ΚΑΝΩ ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΛΕΩ ΣΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ ΜΟΥ "ΤΙ ΚΑΝΕΤΕ ΓΕΡΟΝΤΑ ΚΑΛΑ ΕΙΣΤΕ" ΜΟΥ ΑΠΑΝΤΑ "ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΙ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ" ΚΑΙ ΜΕ ΜΙΑΣ ΛΕΩ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ " ΚΑΗΜΕΝΕ Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ 60 ΕΤΩΝ ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΖΕΤΑΙ ΚΑΙ ΕΣΥ ΟΛΟ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΕΣ" Ο Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΜΑΣ ΛΥΠΗΘΕΙ ΜΟΝΟ ΑΥΤΟ ΕΧΩ ΝΑ ΠΩ.

Re: Το δύσβατο μονοπάτι της θεωρίας προς την πράξη

Δημοσιεύτηκε: Παρ Ιουν 25, 2010 6:53 am
από filotas
eleimon έγραψε:
Κανείς μας λοιπόν δεν πρόκειται να διαφωνήσει ότι η αγάπη προς τον πλησίον είναι κάτι καλό και χωρίς τούτο δεν μπορεί να ονομάζεται κανείς χριστιανός. Όταν όμως αυτός ο πλησίον πάρει ξαφνικά σάρκα και οστά τότε τα πράγματα για την αγάπη δεν είναι καθόλου αυτονόητα.

Όταν στον πλησίον δώσουμε ένα όνομα συγκεκριμένο, το δικό του όνομα, ή το όνομα της χώρας απ’ όπου προέρχεται Τουρκος,Αλβανος,Ρουμανος.... τότε βλέπουμε ότι η καρδιά μας αντιστέκεται,
Δεν καταλαβαίνω γιατί ν' αντιστέκεται. Ο Θεός δεν είναι προσωπολήπτης, εμείς με ποιο δικαίωμα μπορούμε να κάνουμε διακρίσεις; Όλοι οι άνθρωποι πάνω σ' αυτό τον πλανήτη είμαστε εξ ίσου παιδιά του Θεού.

Ο Χριστός είπε:"42 τώ αιτούντί σε δίδου, και τον θέλοντα από σού δανείσασθαι μη αποστραφής"(Ματθ. 5,42). Δεν είναι θεωρία, είναι εντολή από το στόμα του ίδιου του Χριστού μας.

Εγώ θα έλεγα δώσε ακόμη κι αν έχεις αμφιβολία για την πραγματική ανάγκη αυτού που σου ζητά. Εσύ θα έχεις την ουράνια αμοιβή, ανεξάρτητα σε ποιον δίνεις.

Μπορείς μόνο να μη δώσεις, αν είσαι βέβαιη ότι αυτός που σου ζητά είναι απατεώνας, κι έτσι τα χρήματα, που θα του δώσεις, θα μπορούσες να τ' αξιοποιήσεις καλύτερα, δίνοντάς τα σε κάποιον που τα έχει πραγματικά ανάγκη.

Re: Το δύσβατο μονοπάτι της θεωρίας προς την πράξη

Δημοσιεύτηκε: Παρ Ιουν 25, 2010 6:57 am
από eleimon
filotas έγραψε:
eleimon έγραψε:
Κανείς μας λοιπόν δεν πρόκειται να διαφωνήσει ότι η αγάπη προς τον πλησίον είναι κάτι καλό και χωρίς τούτο δεν μπορεί να ονομάζεται κανείς χριστιανός. Όταν όμως αυτός ο πλησίον πάρει ξαφνικά σάρκα και οστά τότε τα πράγματα για την αγάπη δεν είναι καθόλου αυτονόητα.

Όταν στον πλησίον δώσουμε ένα όνομα συγκεκριμένο, το δικό του όνομα, ή το όνομα της χώρας απ’ όπου προέρχεται Τουρκος,Αλβανος,Ρουμανος.... τότε βλέπουμε ότι η καρδιά μας αντιστέκεται,
Δεν καταλαβαίνω γιατί ν' αντιστέκεται. Ο Θεός δεν είναι προσωπολήπτης, εμείς με ποιο δικαίωμα μπορούμε να κάνουμε διακρίσεις; Όλοι οι άνθρωποι πάνω σ' αυτό τον πλανήτη είμαστε εξ ίσου παιδιά του Θεού.

Ο Χριστός είπε:"42 τώ αιτούντί σε δίδου, και τον θέλοντα από σού δανείσασθαι μη αποστραφής"(Ματθ. 5,42). Δεν είναι θεωρία, είναι εντολή από το στόμα του ίδιου του Χριστού μας.

Εγώ θα έλεγα δώσε ακόμη κι αν έχεις αμφιβολία για την πραγματική ανάγκη αυτού που σου ζητά. Εσύ θα έχεις την ουράνια αμοιβή, ανεξάρτητα σε ποιον δίνεις.

Μπορείς μόνο να μη δώσεις, αν είσαι βέβαιη ότι αυτός που σου ζητά είναι απατεώνας, κι έτσι τα χρήματα, που θα του δώσεις, θα μπορούσες να τ' αξιοποιήσεις καλύτερα, δίνοντάς τα σε κάποιον που τα έχει πραγματικά ανάγκη.
Δυστηχως με ολα αυτα που βλεπω καθημερινα απ τους μεταναστες Νικολα μου μ εχουν κανει τη χειροτερη ρατσιστρια....λυπαμαι κ ντρεπομαι που το λεω αλλα αυτη ειναι η αληθεια....μου φαινεται αδιανοητο καποιους ανθρωπους να τους δω σαν αδελφια μου... :oops: :oops: :oops:

Re: Το δύσβατο μονοπάτι της θεωρίας προς την πράξη

Δημοσιεύτηκε: Παρ Ιουν 25, 2010 7:20 am
από fosterer
To θέμα του (υποτειθέμενου) ρατσισμού είναι τεράστιο!
Φυσικά σαν άνθρωπος δεν θες το κακό άλλου ανθρώπου αλλά άλλο αυτό άλλο να εκμεταλεύονται κάποιοι την φιλοξενεία σου και την καλοσύνη σου!
Προσωπικά πιστεύω ότι ο μοναδικός ρατσισμός που υπάρχει είναι ο οικονομικός και ότι οι μόνοι αληθεινοί ρατσιστές είναι αυτοί που λένε τους άλλους ρατσιστές!!!

Re: Το δύσβατο μονοπάτι της θεωρίας προς την πράξη

Δημοσιεύτηκε: Παρ Ιουν 25, 2010 7:31 am
από filotas
Δυστυχώς δεν μπορούμε να λεγόμαστε Χριστιανοί, αν κάνουμε διάκριση ανάμεσα στους ανθρώπους, μόνο και μόνο επειδή δεν γεννήθηκαν Έλληνες.

Re: Το δύσβατο μονοπάτι της θεωρίας προς την πράξη

Δημοσιεύτηκε: Παρ Ιουν 25, 2010 7:34 am
από fosterer
filotas έγραψε:Δυστυχώς δεν μπορούμε να λεγόμαστε Χριστιανοί, αν κάνουμε διάκριση ανάμεσα στους ανθρώπους, μόνο και μόνο επειδή δεν γεννήθηκαν Έλληνες.
Μπορούμε να κάνουμε διάκριση για κάποιον που δεν γεννήθηκε χριστιανός και να τον αποκαλούμε άπιστο ή αιρετικό και να λεγόμαστε χριστιανοί???

Re: Το δύσβατο μονοπάτι της θεωρίας προς την πράξη

Δημοσιεύτηκε: Παρ Ιουν 25, 2010 7:37 am
από panagiotisspy
Ρατσισμός είναι το να θεωρείται κάποιος άνθρωπος κατώτερος ή ανώτερος από έναν άλλον, λόγω κάποιου χαρακτηριστικού του που προκύπτει εκ γεννετής (χρώμα, καταγωγή, βάρος, ύψος, φύλο κλπ), ή που προκύπτει από κοινωνικές συντεταγμένες (κόμμα, κοινωνική τάξη, κοινωνικό αξίωμα, πλούτος ή φτώχεια, προσωπική προτίμηση κλπ).


Απλά, το αίσθημα του φόβου, που όλοι μας νιώθουμε καμμιά φορά απέναντι στο διαφορετικό, μας κάνει κάπου κάπου να μην νιώθουμε άνετα και εύκολα.
Και αυτό θα το ξεπεράσουμε, όπως και όλα τα άλλα, με αγώνα και προσπάθεια.

Re: Το δύσβατο μονοπάτι της θεωρίας προς την πράξη

Δημοσιεύτηκε: Παρ Ιουν 25, 2010 7:50 am
από fosterer
panagiotisspy έγραψε:Ρατσισμός είναι το να θεωρείται κάποιος άνθρωπος κατώτερος ή ανώτερος από έναν άλλον, λόγω κάποιου χαρακτηριστικού του που προκύπτει εκ γεννετής (χρώμα, καταγωγή, βάρος, ύψος, φύλο κλπ), ή που προκύπτει από κοινωνικές συντεταγμένες (κόμμα, κοινωνική τάξη, κοινωνικό αξίωμα, πλούτος ή φτώχεια, προσωπική προτίμηση κλπ).


Απλά, το αίσθημα του φόβου, που όλοι μας νιώθουμε καμμιά φορά απέναντι στο διαφορετικό, μας κάνει κάπου κάπου να μην νιώθουμε άνετα και εύκολα.
Και αυτό θα το ξεπεράσουμε, όπως και όλα τα άλλα, με αγώνα και προσπάθεια.
Πολύ σωστή περιγραφή του όρου!
Από όλα όσα ανέφερες,μόνο την φτώχεια αποδέχομαι σαν αιτία ρατσισμού!
Έναν μαύρο,Ουγκαντέζο,χοντρό,κοντό,αριστερό,από φτωχή οικογένεια,χωρίς κανένα αξίωμα,είναι όλοι πρόθυμοι να τον αγκαλιάσουν αν έχει πολλά λεφτά και φυσικά διάθεση να τα ξοδέψει!
Έτσι είναι φίλε μου,είτε μας αρέσει είτε όχι!