"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Ολο και πιο συχνα ακουμε να γινονται αναφορες στις μονογονεικες οικογενειες. Και βεβαια δεν αναφερομαι στις μητερες που μεγαλωνουν ενα παιδι μονες τους, γιατι δεν ειχαν αλλα επιλογη, αλλα σ εκεινες που επιλεγουν συνειδητα να μεγαλωσουν ενα παιδι, μονες χωρις να θεωρουν απαραιτητη την παρουσια του πατερα. Και αυτη η μητερα αγνοει τελειως την ψυχικη κατασταση του παιδιου και σε τι ψυχικη δοκιμασια το υποβαλει, οταν αυτο συνειδητοποιει την διαφορετικοτητα του απεναντι σε παιδια που εχουν και τους δυο γονεις τους μαζι. Η εγωιστικου τυπου φραση της γυναικας "θελω να γινω μητερα" αγνοωντας την κατ εξοχην εγωιστικη φραση "εγω ομως δεν θελω να γινω πατερας" εχει σαν συνεπεια τον ερχομο ενος ακομα ποβληματικου και πληγωμενου παιδιου. Κι εδω φαινεται να μοιαζουν οι δυο ανθρωποι σαν τους δυο γαιδαρους που μαλωνανε σε ξενο αχυρωνα...

Αν εξαιρέσουμε την περίπτωση , όπου δεν μπορούν να κάνουν διαφορετικά ,
πέρα από το γεγονός ότι αντιμετωπίζουν το παιδί (άνθρωπο) σαν να είναι αντικείμενο
και μάλλον , σαν να είναι κτήμα τους , (τα παιδιά μας δεν είναι παιδιά μας, είναι παιδιά του Θεού)
βαδίζουν μαθηματικά σίγουρα , προς την απώλεια του ελέγχου της καταστάσεως στο μέλλον ,
και εν πάση περιπτώση
ένα παιδί κατά κανόνα , πρέπει να μεγαλώσει δύο γονείς.

ενα παιδι πρεπει να εχει δυο παραδειγματα στο σπιτι,ώστε μεσα απο μια διαδικασία συνεχους εξερευνησης να συνθεσει μια νεα προσωπικότητα διαφορετικα θα μπει σε μια μονομερεια και θα απορριψει ή αποδεχθει τον ενα και μοναδικο υπαρχοντα γονέα.
Για να μην δομηθεί μια μονοκοματη προσωπικοτητα ,πρεπει να υπαρχει και κοινωνικοποιηση του παιδιου σχολειο - συγγενεις -κλπ.
Στην εποχή της αποθέωσης του εγώ όλα αυτά μοιάζουν ψιλα΄γράμματα

Αυτό irida δεν είναι ηθική μονομέρεια είναι πνευματική κατάπτωση. Ο Θεός χάρισε στους ανθρώπους το δικαίωμα της συνδημιουργίας μαζί Του νέων ανθρώπων, σαν επιστέγασμα της αγάπης μεταξύ του ζευγαριού και σαν μέσο σωτηρίας.

Στην περίπτωση της επιλογής μιας γυναίκας να κάνει παιδί χωρίς να έχει σύζυγο, ή ενός προσωρινού ζευγαριού να κάνει παιδί εκτός Γάμου, αυτά τα δύο καταστρατηγούνται. Δηλαδή και το παιδί δεν είναι επιστέγασμα μιας ευλογημένης αγάπης και η συγκεκριμένη πράξη προσθέτει ακόμη ένα μεγάλο πνευματικό βάρος σ΄αυτούς που την κάνουν.

Δεν πάμε καθόλου καλά. Το ταγκαλάκι έχει καταφέρει να καταστρέψει το βασικό μέσο σωτηρίας των ανθρώπων (εκτός απ' αυτούς που επιλέγουν το μοναχικό βίο) που είναι η έγγαμη συμβίωση με όλα όσα αυτή περιλαμβάνει (και την τεκνογονία). Ο Θεός να μας ελεήσει.

Συμφωνώ με τους προλαλήσαντες.
Θέλω όμως να πω, ότι το θέμα της μονογονεϊκής οικογένειας, το βλέπω, κάνοντας την αντιπαραβολή της γέννησης του παιδιού και από την άλλη της άμβλωσης. Δυστυχώς πολύ περισσότερες φορές παρατηρείται το δεύτερο σε σχέση με το πρώτο.
Οι περιπτώσεις προεπιλογής, να κάνει κάποια ένα παιδί και να το μεγαλώσει μόνη της, είναι ελάχιστες.
Οι περισσότερες μητέρες που μεγαλώνουν ένα παιδί μόνες και ανύπαντρες, το κάνουν όχι από επιλογή, αλλά από ανάγκη και χρειάζονται την συμπάθεια και την βοήθειά μας.

Και βέβαια πρόκειται περί μεγάλης αμαρτίας, το να κάνει κάποια ένα παιδί εκτός γάμου.
Αλλά είναι ασύγκριτα βαρύτερη αμαρτία, να κάνει έκτρωση εκτός γάμου.

Όπως Παναγιώτη είναι μικρότερη αμαρτία το να πυροβολήσεις κάποιον και να τον τραυματίσεις ελαφρά από το να τον σκοτώσεις. Το θέμα είναι να μην τον πυροβολήσεις, όχι το ότι αστόχησες.

Δεν επιλέγουμε μεταξύ μικρότερης και μεγαλύτερης αμαρτίας. Είναι εξαιρετικά μεγάλο πνευματικό σφάλμα να νομίζει ο άνθρωπος (γυναίκα εν προκειμένω) ότι έχει "δικαίωμα" να φέρει στον κόσμο έναν άλλο άνθρωπο, χωρίς τις προϋποθέσεις που έθεσε ο Θεός γι αυτό. Είναι βλασφημία και έσχατη ασέβεια.

Όσο για τις εκτρώσεις συνήθως γίνονται μετά από ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη, όχι όταν μια γυναίκα μείνει έγκυος από πρόθεση. Βεβαίως στην περίπτωση αυτή, αν η γυναίκα παρά τις δυσκολίες φέρει το παιδί, που συνέλαβε κατά λάθος, στον κόσμο μπορεί να στηριχτεί στη βοήθεια του Θεού και της Εκκλησίας για να το μεγαλώσει, επειδή δεν ολοκλήρωσε το λάθος των εκτός γάμου σχέσεων με ένα έγκλημα, αλλά προτίμησε έστω και με δυσκολίες να υπακούσει στο θέλημα του Θεού.

Συμφωνώ απόλυτα Νίκο. Και βέβαια δεν πρέπει να επιλέξουμε το λιγότερο κακό, αλλά μόνο το καλό.
Απλά θεώρησα επιβεβλημένη την σύγκριση, διότι η κοινωνία μας είναι γεμάτη από άτυχες ανύπαντρες γυναίκες που με γενναιότητα και πολλές φορές Πίστη, μεγαλώνουν μόνες τους τα παιδάκια τους, ενώ αντίθετα είναι απειροελάχιστες οι περιπτώσεις προγραμματισμού γέννησης παιδιού και ανατροφής του από κατ'επιλογήν μόνη μητέρα.

panagiotisspy έγραψε:Συμφωνώ απόλυτα Νίκο. Και βέβαια δεν πρέπει να επιλέξουμε το λιγότερο κακό, αλλά μόνο το καλό.
Απλά θεώρησα επιβεβλημένη την σύγκριση, διότι η κοινωνία μας είναι γεμάτη από άτυχες ανύπαντρες γυναίκες που με γενναιότητα και πολλές φορές Πίστη, μεγαλώνουν μόνες τους τα παιδάκια τους, ενώ αντίθετα είναι απειροελάχιστες οι περιπτώσεις προγραμματισμού γέννησης παιδιού και ανατροφής του από κατ'επιλογήν μόνη μητέρα.

Ασφαλως αι δεν γινεται λογος για τις ηρωιδες μητερες που προτιμησαν να γεννησουν τα παιδια τους παρα να τα σκοτωσουν πριν καν τα γεννησουν! ηΗ πραξη τους ειναι ηρωικη και αυτο τις τιμα ιδιαιτερα! Υπαρχουν ομως και αρκετες, και οσο παει αυξανονται ανησυχητικα, οι γυναικες αυτες που επιθυμουν να φερουν στον κοσμο ενα παιδι, να ικανοποιησουν μονο το ενστικτο τους δηλαδη, χωρις να εχουν εναν αντρα στη ζωη τους και στην ζωη τιυ παιδιου τους. Να μην "μπερδευεται στα ποδια τους" οπως οι ιδιες χαρακτιριστικα λενε.

irida έγραψε:Υπαρχουν ομως και αρκετες, και οσο παει αυξανονται ανησυχητικα, οι γυναικες αυτες που επιθυμουν να φερουν στον κοσμο ενα παιδι, να ικανοποιησουν μονο το ενστικτο τους δηλαδη, χωρις να εχουν εναν αντρα στη ζωη τους και στην ζωη τιυ παιδιου τους. Να μην "μπερδευεται στα ποδια τους" οπως οι ιδιες χαρακτιριστικα λενε.

Ακριβώς μια τέτοια γυναίκα κατέστρεψε τη ζωή συγγενικού μου προσώπου. Έγινε όμως ο γάμος και όταν είδε ότι δεν υπήρχε περίπτωση, να επιβληθεί, πήρε το παιδί και έφυγε. Ομολόγησε εγγράφως σε γράμμα ότι το είχε κατα κάποιο τρόπο προσχεδιάσει, και ότι ήθελε παιδί απο αυτόν, και ότι δεν ήθελε άντρα πάνω απο το κεφάλι της. Είχε επίσης κατα τη γνώμη μου μια αρρωστημένη ιδιοκτησιακού τύπου σχέση με το παιδί της απο την ώρα που γεννήθηκε. Δεν ήθελε σχέσεις και ούτε καν να βλέπει κοντά συγγενείς του συζύγου της.
Ελα όμως που ο πιτσιρικάς μεγάλωσε.... και μερικές φορές πληρώνουμε τα λάθη μας απο εδώ...
Δεν ήταν σε θέση ούτε καν να εκτιμήσει ότι θα πλήγωνε το παιδί της που θα μεγάλωνε χωρίς πατέρα...

Τελικα οχι μονο δεν σκεφτονται τον αντρα αλλα ουτε και το ιδιο τους το παιδι. Μονο τον "αρρωστο" εαυτο τους.