Προσκυνητής..
Δημοσιεύτηκε: Τετ Φεβ 03, 2010 8:27 pm
Χαιρετε ολοι, ο Κυριος να μας ευλογει παντοτε και να μας αγιαζει, σας στελνω νοερα την αγαπη μου και ευλογια απο τους Αγιους Τοπους, του Θεου τα Αγια Βηματα, και τα Παναγια Προσκυνηματα.
Θα μοιραστω λιγες σκεψεις με οσους θεωρουν οτι εχει νοημα να διαβαστουν. Ειμαι σε κατασταση σοκ, πραγματικα, και δεν ξερω ποτε θα συνελθω. Ελπιζω συντομα.
Μεσα στην διαδρομη της ιστοριας, πολλοι αναρωτηθηκαν, εαν αξιζει πραγματικα να ζει κανεις.
Δοθηκαν πολλες απαντησεις, ειτε θετικες, ειτε αρνητικες, αναλογα με τον φιλοσοφικο, η, μη, προσανατολισμο του καθενος, και με την πιστη του, η την απιστια του, στον Θεο.
Νομιζω ολοι θα συμφωνησουμε φυσικα, οτι η απαντηση, ειναι ΝΑΙ, οπως αρμοζει σε Χριστιανους, αλλα παραμενει το ερωτημα, του: ΠΩΣ, να ζει κανεις;
Με ποιο τροπο καποιος δικαιωνει την υπαρξη του εδω;
Και λεω, προσωπικα, οτι αφου εζησα και με αξιωσε ο Παναγιος Θεος, να περπατησω στους Αγιους Τοπους, οτι αξιζει να ζει κανεις χιλιες φορες, αλλα να ζει ως ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΗΣ.
Δεν θα μιλησω για τα προσκυνηματα, ουτε θα κανω περιγραφες, αλλωστε αυτο το εκαναν αλλοι αδελφοι πολυ καλα και αριστα πριν απο εμενα, και θαυμασαμε ολοι τις περιγραφες τους, που πηγαζαν μεσα απο την καρδια τους.
Αυτο το οποιο με εχει αφησει αναυδο και μαλλον θα αργησω πολυ να συνελθω, εαν συνελθω ποτε, ειναι η αυτη η λεπτοτατη, η αδιορατη αυρα, η υπερ-αισθηση, που ειναι πανω απο την συγκινηση και την κατανυξη, πανω απο το δεος και τον θαυμασμο για τα οσα τελεστηκαν εκει, επι πολλους αιωνες, αλλα και τα οσα προκειται να γινουν ακομα.
Ειναι ενα αιωνιο παρον αυτο που νιωθεις εσωτερικα, οταν καθεσαι λιγο απομερα σε μια γωνια, μονος σου, να φιλοσοφησεις, να νιωσεις την καυτη ανασα του Θεου, πισω απο το βιαστικο πληθος που τρεχει να "μπει" γρηγορα παντου, μενοντας ομως "εξω" απο ολα, στην ουσια,
που προσπαθει να "αποτυπωσει" τα παντα στο φιλμ, το βιντεο, η σε αλλο μεσο,
χανοντας ομως την καρδιακη μνημη, που διαρκει αιωνια και συντροφευει τον υπολοιπο βιο.
Οι Αγιοι Τοποι, ζητουν ησυχια, και απομονωση εσωτερικη, ζητουν ευαισθησια, και μια εκουσια καταπαυση απο το καθετι που κουβαλα ο καθενας μαζι του. Επιβαλλεται ο τοπος, αρκει του το επιτρεψεις ομως εσυ.
Ο τιτλος ειναι Προσκυνητης, και αυτονοητα ο καθενας, ως τετοιος παει εκει, με την Χαρη του Θεου, και την αγαπη του για τα Αγια τουτα χωματα, ομως το κλειδι, η ουσια ειναι να συνεχισει κανεις, και μετα απο την αγιαστικη επισκεψη εκει, να ζει ως Προσκυνητης.
Οι Αγια Γη, σου διδασκει με το απειρο πληθος των προσκυνηματων, και την μνημη των ανθρωπων που περασαν απο εκει. και ιερουργησαν, μαρτυρησαν, προσκυνησαν, κατεκτησαν, εσυλησαν, κατεστρεψαν, αγιασαν η εγκληματισαν, οτι και εαν εκαναν, οτι αυτο που εγινε κατα Θεϊκη Οικονομια, και ελαβε χωρα, σε ανυποπτο για τους κοσμικους ανθρωπους ολων τον εποχων χρονο, ειναι το μεγα Προσκυνημα, αυτο που θα πρεπει να μας δινει το βιωμα του Προσκυνητη.
Τιποτα δεν μετραει και δεν αξιζει οσο ο ανθρωπος να κραταει αυτην την σταση και τον προσανατολισμο του Προσκυνητη, αρκουμενος στο αναγκαιο και το χρειωδες, κανοντας ορθη και κατα Θεον, χρηση του χρονου και της υλης, μεχρι να αξιωθει να φτασει στο ΜΕΓΑ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ, τον ιδιο τον Αγιο και Τρισαγιο, Τριαδικο και Προσκυνητο Θεο μας, Αμην.
Θα μοιραστω λιγες σκεψεις με οσους θεωρουν οτι εχει νοημα να διαβαστουν. Ειμαι σε κατασταση σοκ, πραγματικα, και δεν ξερω ποτε θα συνελθω. Ελπιζω συντομα.
Μεσα στην διαδρομη της ιστοριας, πολλοι αναρωτηθηκαν, εαν αξιζει πραγματικα να ζει κανεις.
Δοθηκαν πολλες απαντησεις, ειτε θετικες, ειτε αρνητικες, αναλογα με τον φιλοσοφικο, η, μη, προσανατολισμο του καθενος, και με την πιστη του, η την απιστια του, στον Θεο.
Νομιζω ολοι θα συμφωνησουμε φυσικα, οτι η απαντηση, ειναι ΝΑΙ, οπως αρμοζει σε Χριστιανους, αλλα παραμενει το ερωτημα, του: ΠΩΣ, να ζει κανεις;
Με ποιο τροπο καποιος δικαιωνει την υπαρξη του εδω;
Και λεω, προσωπικα, οτι αφου εζησα και με αξιωσε ο Παναγιος Θεος, να περπατησω στους Αγιους Τοπους, οτι αξιζει να ζει κανεις χιλιες φορες, αλλα να ζει ως ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΗΣ.
Δεν θα μιλησω για τα προσκυνηματα, ουτε θα κανω περιγραφες, αλλωστε αυτο το εκαναν αλλοι αδελφοι πολυ καλα και αριστα πριν απο εμενα, και θαυμασαμε ολοι τις περιγραφες τους, που πηγαζαν μεσα απο την καρδια τους.
Αυτο το οποιο με εχει αφησει αναυδο και μαλλον θα αργησω πολυ να συνελθω, εαν συνελθω ποτε, ειναι η αυτη η λεπτοτατη, η αδιορατη αυρα, η υπερ-αισθηση, που ειναι πανω απο την συγκινηση και την κατανυξη, πανω απο το δεος και τον θαυμασμο για τα οσα τελεστηκαν εκει, επι πολλους αιωνες, αλλα και τα οσα προκειται να γινουν ακομα.
Ειναι ενα αιωνιο παρον αυτο που νιωθεις εσωτερικα, οταν καθεσαι λιγο απομερα σε μια γωνια, μονος σου, να φιλοσοφησεις, να νιωσεις την καυτη ανασα του Θεου, πισω απο το βιαστικο πληθος που τρεχει να "μπει" γρηγορα παντου, μενοντας ομως "εξω" απο ολα, στην ουσια,
που προσπαθει να "αποτυπωσει" τα παντα στο φιλμ, το βιντεο, η σε αλλο μεσο,
χανοντας ομως την καρδιακη μνημη, που διαρκει αιωνια και συντροφευει τον υπολοιπο βιο.
Οι Αγιοι Τοποι, ζητουν ησυχια, και απομονωση εσωτερικη, ζητουν ευαισθησια, και μια εκουσια καταπαυση απο το καθετι που κουβαλα ο καθενας μαζι του. Επιβαλλεται ο τοπος, αρκει του το επιτρεψεις ομως εσυ.
Ο τιτλος ειναι Προσκυνητης, και αυτονοητα ο καθενας, ως τετοιος παει εκει, με την Χαρη του Θεου, και την αγαπη του για τα Αγια τουτα χωματα, ομως το κλειδι, η ουσια ειναι να συνεχισει κανεις, και μετα απο την αγιαστικη επισκεψη εκει, να ζει ως Προσκυνητης.
Οι Αγια Γη, σου διδασκει με το απειρο πληθος των προσκυνηματων, και την μνημη των ανθρωπων που περασαν απο εκει. και ιερουργησαν, μαρτυρησαν, προσκυνησαν, κατεκτησαν, εσυλησαν, κατεστρεψαν, αγιασαν η εγκληματισαν, οτι και εαν εκαναν, οτι αυτο που εγινε κατα Θεϊκη Οικονομια, και ελαβε χωρα, σε ανυποπτο για τους κοσμικους ανθρωπους ολων τον εποχων χρονο, ειναι το μεγα Προσκυνημα, αυτο που θα πρεπει να μας δινει το βιωμα του Προσκυνητη.
Τιποτα δεν μετραει και δεν αξιζει οσο ο ανθρωπος να κραταει αυτην την σταση και τον προσανατολισμο του Προσκυνητη, αρκουμενος στο αναγκαιο και το χρειωδες, κανοντας ορθη και κατα Θεον, χρηση του χρονου και της υλης, μεχρι να αξιωθει να φτασει στο ΜΕΓΑ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ, τον ιδιο τον Αγιο και Τρισαγιο, Τριαδικο και Προσκυνητο Θεο μας, Αμην.