Καλή σχολική χρονιά!!

[panagiotisspy]

Σήμερα το πρωί αντίκρυσα μια πανέμορφη εικόνα.
Δρόμους πλημμυρισμένους από δροσερά παιδικά πρόσωπα, με φωτεινά και όμορφα χαμόγελα, που πήγαιναν πρώτη μέρα στο σχολείο.
Καλή και ευλογημένη χρονιά να έχουν όλα τα παιδιά!
Και ευχές σε όλους τους γονείς, να τα δουν να προοδεύουν και να προκόβουν.
Καλή χρονιά και στους αδελφούς εκπαιδευτικούς. Να σταθούν στο ανάστημα που επιβάλλει, το υψηλής ευθύνης και ευαισθησίας λειτούργημα που ασκούν.

[Dimitris39]

Σήμερα το πρωί αντίκρυσα μια πανέμορφη εικόνα.
Δρόμους πλημμυρισμένους από δροσερά παιδικά πρόσωπα, με φωτεινά και όμορφα χαμόγελα, που πήγαιναν πρώτη μέρα στο σχολείο.
Καλή και ευλογημένη χρονιά να έχουν όλα τα παιδιά!
Και ευχές σε όλους τους γονείς, να τα δουν να προοδεύουν και να προκόβουν.
Καλή χρονιά και στους αδελφούς εκπαιδευτικούς. Να σταθούν στο ανάστημα που επιβάλλει, το υψηλής ευθύνης και ευαισθησίας λειτούργημα που ασκούν.

οσο για τα φωτεινα χαμογελα δεν ειμε και τοσο σιγουρος παναγιωτη στα μερη μου τα περισσοτερα παιδια ειτανε νυσταγμενα ακομη και κατσουφιασμενα,
αλλα οι δρομοι γεματοι απο παιδια ζωντανια παλι στην ερημη Πολη

[angieholi]

Καλη σχολικη χρονια λοιπον, σε ολα τα παιδακια, μικρα ή και πιο μεγαλα!
Ο Θεος να δινει φωτιση σε αυτα και στους καθηγητες τους...
Ευχομαι μεσα απο την καρδια μου ολα τα παιδια να ξαναβρουν την χαμενη αγνοτητα και αθωωτητα τους....

[aposal]

Ας ευχηθούμε για τα παιδιά και ακόμη περισσότερο για την χιλιοταλαιπωρημένη παιδεία μας.

[Teri]

Καλή κι ευλογημένη σχολική χρονιά σε όλους: παιδιά, εκπαιδευτικούς και γονείς!

Θα μου επιτρέψετε να ευχηθώ ιδιαιτέρως σε όλα τα "πρωτάκια" κι πιο πολύ σ' εκείνα τα κούτσικα, που για πρώτη φορά αφήνουν την αγκαλιά της οικογένειας και πάνε στην αγκαλιά του σχολείου!

Αλλά και στους τελειόφοιτους, στα παιδιά της Γ' Λυκείου, που έχουν το δικό τους αγώνα! Ευλογημένη σχολική χρονιά και καλή φώτιση!

[aposal]

Ανοιχτή επιστολή Ιερωνύμου προς τους Εκπαιδευτικούς

Γράφει ο/η Romfea.gr, 10.09.09 - 14:49

Ανοιχτή επιστολή προς τους Εκπαιδευτικούς απέστειλε ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος,
επί τη ευκαιρία της νέας σχολικής χρονιάς.

Η επιστολή του Αρχιεπισκόπου έχει ως εξής:

Αγαπητοί μου,

Θα πρέπει να παραδεχθώ από την αρχή της χάραξης των γραμμών αυτών, ότι κινητήριος μοχλός της επιστολής αυτής είναι η αδυναμία μου να σας δω όλους από κοντά. Να χαρώ την ομορφιά της επικοινωνίας μαζί σας.

Όμως στον σκληρό πυρήνα της αδυναμίας αυτής κρύβεται η ελπίδα ότι, κάνοντας το πρώτο βήμα μιας επιστολής, θα προκύψουν τα επόμενα.

Αυτά που όσο λίγα και αν είναι, ακόμα και αν το μόνο εφόδιο που έχουν είναι η «δυστοκία να εκστρατεύσουν εναντίον του λιγοστού χρόνου, που το έδαφός του ήδη έχει καταληφθεί από τις πολεμοχαρείς καθημερινές έννοιες»(1) , η ενότητά τους δημιουργεί τη συνάντηση. Ακόμα καλύτερα εφόσον η θέληση ευλογηθεί, τη συνοδοιπορία.

Δεν θα ήθελα να αρκεστούμε σε πολυδιατυπωμένες ευχές, στη «Λερναία κοινοτυπία»(2) , με αφορμή την αρχή της νέας σχολικής χρονιάς.

Επιθυμώ μόνο να θυμηθούμε, να προβληματιστούμε, να διαλεχθούμε και να υπερβούμε. Δεν με ενοχλεί η διαφωνία. Σαν πατέρας πολλά χρόνια ασκούμαι σε αυτή. Δεν με ενοχλεί ότι ίσως «η μνήμη να είναι απλώς το φιλολογικό ψευδώνυμο της λήθης»(3) αρκεί να μην αφανίζεται η έγνοια για τα παιδιά μας. Μου αρκεί η υπέρβαση. Η δυνατότητα να αλλάζουμε ζωή, όταν ο ποιητής τονίζει το λάθος με θαυμαστικό.(4)
Απαιτείται από όλους μας αυτός ο αγώνας. Για πολλούς λόγους. Θα μνημονεύσω μερικούς:

1. « Η βία, ογκηρή και βροντώδης, σέρνεται (ξανά) σαν ερπετό αποκαλύψεως, σπαράσσοντας τη σάρκα του ανθρώπου, για να αποστή του Χρέους του...»(5) . Η βία των νέων δηλώνει διαμαρτυρία στην απουσία ή στην παραμόρφωση της πατρότητας.

2. Όπως υποστηρίζουν πολλοί σύγχρονοι διανοητές, η εποχή μας δεν επιθυμεί πρόσωπα με ρόλους αλλά άτομα. «Μονάχα άτομα ανέστια και ξεριζωμένα από κάθε παρελθόν και επιπλέον ρηχά και ετερόνομα, εξαιτίας του φόβου μην παρεκκλίνουν από τους κανόνες της μόδας. Άτομα που συμπεριφέρονται στους άλλους ανθρώπους σαν να ήταν “αντικείμενα κατανάλωσης”. Άτομα, τέλος, για τα οποία το δυσκολώτερο πράγμα είναι να μπορέσουν να αγαπήσουν τον πλήσιον τους».(6)

3. Τα παιδιά μας ωθούνται να επιλέξουν ένα κόσμο που δεν έχει παρελθόν. Δεν υπάρχουν σε αυτόν μεγάλες πνευματικές αξίες, παραδόσεις. Δεν υπάρχουν κείμενα τα οποία θα μυούν το νέο στην περιπέτεια της ανακάλυψης. Αντίθετα, όλα και η εκπαίδευση μετατρέπεται σε τεχνική που ετοιμάζει καταναλωτές.

Είναι σαφές ότι απαιτείται από εμάς μια πατρότητα, η οποία είναι κατ’ εικόνα της θείας. Τα παιδιά μας χρειάζονται την πατρότητα της περιχώρησης αγάπης και ελευθερίας, ενότητας και διαφοράς. Μια πατρότητα συνώνυμη της δωρεάς (7) όπως τη διαπιστώνουμε στην παραβολή του φιλεύσπλαχνου πατέρα.
Ο ποιητής προσθέτει: «Τις ημέρες εκείνες έκαναν σύναξη μυστική τα παιδιά και λάβανε την απόφαση, επειδή τα κακά μαντάτα πλήθαιναν στην πρωτεύουσα, να βγουν έξω σε δρόμους και πλατείες, με το μόνο πράγμα που τους είχε απομείνει: μια παλάμη τόπο κάτω από τ’ ανοικτό πουκάμισο, με τις μαύρες τρίχες και το σταυρουδάκι του ήλιου. Όπου είχε κράτος και εξουσία η Άνοιξη».(8)

Η Άνοιξη είναι ένα σχολείο που δεν είναι «κολέγιο επικοινωνίας» αλλά θεσμός μετάδοσης. Σε αυτό το σχολείο ο δάσκαλος δεν είναι εμψυχωτής αλλά ανθρωποποιός

Ο Αγ. Αντώνιος υποστήριζε: «Ανθρωποποιός πρέπει να λέγεται αυτός που μπορεί να εξημερώσει εκείνους που δεν έχουν παιδεία, ώστε να αγαπήσουν τους λόγους και την αγωγή.»(9)

Τα παιδιά μας διψούν για αγάπη και νόημα ζωής. Για το λόγο αυτό όλοι μας πρέπει να μετρήσουμε το «έχειν» μας. Η μοναχικότητα που ζουν στο διαδίκτυο, στα παιχνίδια τους, στα SMS «…δεν είναι σκιά. Είναι ένα σαρκώδες ογκωδέστατο ΄΄θέλω΄΄(10) που εμείς τα διδάξαμε».

Είναι αλήθεια ότι εμείς οι ενήλικες ζήσαμε πολύ κοντά στο περιττό και μας στοιχίζει να το στερηθούμε πιο πολύ απ’ όσο στοιχίζει να στερηθούμε το απαραίτητο. Όμως δεν υπάρχει άλλος δρόμος στη γη για να περάσει η Άνοιξη παρά η έξοδός μας από το περιττό. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος από την συνοδοιπορία όλων για χάρη όσων αγαπάμε.

Ο ποιητικός λόγος υποστηρίζει ότι «η προσευχή...τείνει την άδεια παλάμη της, περιμένοντας να την ελεήσει η πίστη με Θεό». Με τον ίδιο τρόπο τείνω την άδεια παλάμη μου περιμένοντας την αγάπη σας να την ελεήσει με πίστη, αγάπη στα παιδιά και συνοδοιπορία.

Σημειώσεις

1. Παράφραση μιας φράσης από την ομιλία της Κ.Δημουλά με τίτλο « Έρανος σκέψεων για την ανέγερση τίτλου υπέρ της αστέγου αυτής ομιλίας», εκδ. Ίκαρος, Αθήνα 2009, σ. 12.

2. Ό.π. σ. 14.

3. Ό.π. σ. 20.

4. Γ. Σεφέρη «Ποίηση», εκδ. Ίκαρος.
5. Χρ. Μαλεβίτση, «Η τραγωδία της Ιστορίας», εκδ. Δωδώνη, Αθήνα 19803, σ. 223.

6. Μιχ. Πάγκαλου, «Η αναζήτηση του Θεού στην καπιταλιστική κοινωνία», στο ΝΕΑ ΕΣΤΙΑ, τ.1819, Φεβρουάριος 2009, σ. 265.

7. Στ. Φωτίου, «Αντινεανική κοινωνία» στο Αγωγή Νεότητας, εκδ. Αρμός, Αθήνα 2003, σ. 61.

8. Οδ. Ελύτη, « Άξιον Εστί», Ανάγνωσμα τρίτο, Η μεγάλη έξοδος, στο Ποίηση, εκδ. Ίκαρος, σ. 149.

9. Φιλοκαλία τ. Α΄.

10. Κ. Δημουλά, ό.π., σ.22

[panagiotisspy]

Τα παιδιά μας διψούν για αγάπη και νόημα ζωής. Για το λόγο αυτό όλοι μας πρέπει να μετρήσουμε το «έχειν» μας. Η μοναχικότητα που ζουν στο διαδίκτυο, στα παιχνίδια τους, στα SMS «…δεν είναι σκιά. Είναι ένα σαρκώδες ογκωδέστατο ΄΄θέλω΄΄(10) που εμείς τα διδάξαμε».

Είναι αλήθεια ότι εμείς οι ενήλικες ζήσαμε πολύ κοντά στο περιττό και μας στοιχίζει να το στερηθούμε πιο πολύ απ’ όσο στοιχίζει να στερηθούμε το απαραίτητο. Όμως δεν υπάρχει άλλος δρόμος στη γη για να περάσει η Άνοιξη παρά η έξοδός μας από το περιττό. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος από την συνοδοιπορία όλων για χάρη όσων αγαπάμε.

Συγκλονιστικός ο Μακαριώτατος. Χρησιμοποίησε εδώ και κάποιους στίχους του Ελύτη (να μετρήσουμε το «έχειν» μας, δεν υπάρχει άλλος δρόμος στη γη για να περάσει η Άνοιξη).
Πραγματικά συγκινήθηκα.

[filotas]

Ο Θεός να προστατεύει τα παιδιά μας από τους πνευματικούς κινδύνους, που ελλοχεύουν καθημερινά στο περίεργο σχολικό περιβάλλον, που ζούνε. Να τα βοηθήσει να πάρουν μόνο τα καλά από την εκπαιδευτική διαδικασία και ν' απορρίψουν όσα μπορούν να τα βλάψουν.

[babisgr]

Αμην, καλή και ευλογημένη να είναι η φετινή χρονιά, μπας και φωτιστούμε. Καλή δύναμη στους εκπαιδευτικούς, στους μαθητές και φυσικά στους γονείς.

οσο για τα φωτεινα χαμογελα δεν ειμε και τοσο σιγουρος παναγιωτη στα μερη μου τα περισσοτερα παιδια ειτανε νυσταγμενα ακομη και κατσουφιασμενα,

Εγώ προσωπικά νύσταζα

[smarti]

Και που να δείτε τα καημένα...τα βιβλία που είχαν να κουβαλήσουν..τα λυπήθηκε η ψυχή μου. Καλή σχολική χρόνια να έχουν και καλή φώτιση στους εκπαιδευτικούς που έχουν να κάνουν με τόσες αθώες ψυχούλες. ΚΑΛΗ ΣΧΟΛΙΚΉ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΈΝΗ ΧΡΟΝΙΆ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!