"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Αδελφοί να σας ρωτήσω κάτι και συγχωρέστε με, αν είναι αδαής η ερώτησή μου.

Οταν έχει κάποιος στον περίγυρό του, κάποιον άνθρωπο, ο οποίος δεν είναι πιστός, αλλά φαίνεται σε αυτόν, πως στην ψυχή του υπάρχει γόνιμο έδαφος για το αντίθετο. Είναι ή όχι χρηστό και συνετό, για να τον προσεγγίσεις, να κάνεις κάποιες μικρές εκπτώσεις?
Για παράδειγμα, να κάνεις πως παραδέχεσαι ένα μέρος από αυτά που λέει, περί της πίστης. Στην ουσία επομένως, κάνοντας αυτό, λες ένα μικρό ψέμμα.
Η να κάνεις λιγάκι τον "ηθοποιό", ώστε να υπάρξει μεταξύ των δύο, η αναγκαία φιλικότητα, που θα βοηθήσει στην προσέγγιση?
Η να τον ακολουθήσεις, σε κάποιον μικρό βαθμό, σε κάποια δραστηριότητα, με την οποία δεν συμφωνείς?
Εννοείται πως πάντα ο σκοπός σου θα είναι, η εμφύσηση κάποιας καλής αύρας στην ψυχή του, για να έρθει πιο κοντά στον Θεό.

Αγιάζει λιγάκι τα μέσα ο σκοπός, σε μια τέτοια περίπτωση?

Ελπίζω να μην λέω ανοησίες!!
Σας ευχαριστώ αδελφοί μου.

Νομίζω ότι δεν πρέπει να κάνεις ή να αποδέχεσαι πράγματα που είναι αντίθετα με τις αρχές της ορθοδοξίας μας. Είναι πολύ λεπτές οι ισορροπίες και καλύτερα να συμβουλευτείς κάποιον πενυματικό γι' αυτό.
Μην νομίζεις όμως πως ο αδελφός θα σε εκτιμήσει αν αποδεχθείς ένα μέρος των απόψεών του. Θεωρώ ότι περισσότερο θα σε εκτιμήσει αν παραμείνεις αμετακίνητος στις αρχές σου και το δει αυτό και στην πράξη και όχι μόνο στα λόγια, όπως συμβαίνει με τους περισσότερους από εμάς.
Και μην ξεχνάς να προσεύχεσαι γι' αυτόν, γιατί το εάν τελικά θα γνωρίσει τον Χριστό ή όχι εξαρτάται από τον Θεό, ο Οποίος όμως θα προσμετρήσει τους δικούς μας αγώνες για να τον βοηθήσουμε και κυρίως την προσευχή μας.

Σε ευχαριστώ για τις συμβουλές σου αδελφέ Απόστολε.

Παναγιώτη συμφωνώ με τον Απόστολο. Δεν μπορείς να κάνεις εκπτώσεις σε θέματα πίστης, ούτε θεωρητικές ούτε πρακτικές. Μπορείς να κάνεις διάκριση μόνο σε θέματα άσκησης, δικής του όμως και όχι δικής σου.

Δηλαδή δεν μπορείς να τον πείσεις να πηγαίνει κάθε Κυριακή στην Εκκλησία, αν τώρα δεν πηγαίνει ποτέ, ή να εξομολογείται κάθε 1-2 μήνες, αν μέχρι τώρα δεν έχει εξομολογηθεί ποτέ, ή να νηστέψει όλη τη Σαρακοστή αν δεν έχει νηστέψει ποτέ.

Ο καλύτερος τρόπος προσέγγισης είναι, με ταπείνωση και αγάπη να του αναφέρεις πόσο έχει αλλάξει η ζωή σου, από τότε που μπήκε σ΄αυτή ο Χριστός. Από τα αποτελέσματα μόνο μπορεί να πειστεί να σ' ακολουθήσει, επειδή η ζωή μας είναι γεμάτη από ανθρώπους που λένε πολλά λόγια, αλλά δεν έχουν τ΄αντίστοιχα αποτελέσματα.

Σ ευχαριστώ πολύ αδελφέ μου Νίκο, (και όχι Φιλώτα που σε αποκάλεσα σε άλλη στιγμή και συγγνώμη γι αυτό!).
Ηταν αυτονόητο ότι θάπρεπε να σκεφτώ κάπως έτσι εξαρχής και να μην σας ταλαιπωρήσω, εσένα και τον Απόστολο, με κάτι τόσο απλοϊκό, αν και εσείς με τόση καλοκαρδία, δεν διστάσατε καθόλου να κάνετε τον κόπο και να με συμβουλεύσετε. Εστω και σε αυτόν τον αδόκιμο προβληματισμό. Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Νάσαστε καλά!

Δεν μας ταλαιπωρείς καθόλου αγαπημένε μας αδελφέ όπως και ΚΑΝΕΝΑΣ άλλος που ρωτάει οτιδήποτε! Άλλωστε μέσα από τέτοιες ερωτήσεις μαθαίνουμε όλοι μας, γιατί στην πραγματικότητα είμαστε στραβάδια!

Η πίστη στο Θεό Παναγιώτη, είναι μιά βιωματική κατάσταση. Είναι μία μυστική σχέση με το Θεό, που δε μπορεί να εξηγηθεί με τη νόηση, ούτε μπορεί να μεταφερθεί από άνθρωπο σε άνθρωπο, μέσα από συζητήσεις. Μόνο ο Χριστός μπορεί να ζεστάνει την καρδιά του καθενός μας, εφόσο εμείς θελήσουμε να Τον αφήσουμε να εισχωρήσει.

Όπως ο Θεός είναι "ανέκφραστος" και "απερινόητος", έτσι και η πίστη προς Εκείνον δε μπορεί να εξηγηθεί, με οποιαδήποτε επιχειρηματολογία. Με τον ορθολογισμό δε μπορεί να εξηγηθεί ο Θεός, γι αυτό βλέπεις και τις τόσες παγίδες που έχει πέσει ο δυτικός Χριστιανισμός (Παπισμός - Προτεσταντισμός), που προσπαθεί να εξηγήσει το Θείο, μέσα από "ανθρώπινα εργαλεία" (φιλοσοφία-επιστήμη) και πέφτει συνεχώς σε αδιέξοδα, όταν έρχεται αντιμέτωπος με την επιστήμη.

Είναι προτιμότερο να δίνουμε παράδειγμα με τις πράξεις μας (φιλανθρωπία, αποφυγή κατάκρισης κλπ.), παρά να προσπαθούμε να πείσουμε με διάφορα επιχειρήματα κάποιον αδερφό μας, γιατί απλά δεν πρόκειται να πείσουμε ρητορικά για κάτι που είναι πολύ πιό πάνω από οποιαδήποτε ρητορική τέχνη και οποιαδήποτε επιστήμη και διανόηση!

Μας στενοχωρεί όταν βλέπουμε πρόσωπά μας αγαπημένα, να γυρίζουν την πλάτη στο Θεό, αλλά το παράδειγμά μας και η προσευχή, είναι τα μόνα που μπορούμε να κάνουμε. Τα υπόλοιπα ας τα αφήσουμε στον Κύριό μας, διότι "ότι είναι αδύνατο για τους ανθρώπους, είναι δυνατό για το Θεό".

Ευχαριστώ πάρα πάρα πολύ αδελφέ μου Νίκο.

Θα συμφωνησω με τον αποσαλ εν μερη να μενεις ακινητος στις αποψεις σου αστον να μιλα. Τωρα αμα σου εχει δωσει το δικαιωμα να εισαι αδιαφορος οταν μιλαει μην τον αποπερνεις προσπαθησε να τον διορθωσεις με το καλο

Σ ευχαριστώ αδελφέ μου Κώστα πάρα πολύ, για τις συμβουλές σου.