"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Χαιρετε εν Κυρίω.

Το θεμα που αναλυω πιο κατω, το ειχα αναφερει ξανα, και σε παλαιοτερη δημοσιευση μου, αλλα επειδη εχουν αλλαξει (επι το χείρον) τα δεδομένα από τοτε, το ξαναγράφω με όλες τις νεοτερες-δυσαρεστες εξελιξεις, προς σχολιασμό και πνευματική βοηθεια.
---

Περιγράφω το σκηνικό:
Ζευγάρι χριστιανών, διχως αλλα σημαντικά προβλήματα, έχει φτάσει προ του διαζυγίου.
Μιλαμε για ζευγαρι με εξομολογηση, με συμμετοχη σε σχολη γονεων, μορφωμενοι, με θεια κοινωνια κλπ.
Ο λόγος: διαφωνία για τον τόπο εγκατάστασης. Αλλού δουλεύει ο σύζυγος, αλλού η σύζυγος, και αυτο δυστυχως επι χρόνια. Ο καθενας θελει να παει ο αλλος στο δικο του τόπο.
Υπαρχουν δε, και δυο χαριτωμενα παιδακια.

Το ξέρω ότι όλοι θα μιλήσετε για εγωισμό, για αναγκη ταπείνωσης κλπ. Και οντως κι εγω ετσι πιστευω οτι ειναι.
Αλλα ξέρετε, μερικές φορες, οσο και να τα λεμε, αν δεν υπαρχουν αυτια να ακούσουν...αδικα πανε τα λογια μας. Ο ενας περιμενει να υποχωρησει ο αλλος...και ο αλλος δεν υποχωρει.

Η κατασταση ειναι οντως δύσκολη για την οικογένεια.
Η μανα εχει μαζι της και τα παιδια. Και φυσικα τραβα το μεγαλυτερο ζορι. Ο συζυγος καθε λιγο παιρνει αδειες απο τη δουλεια του και παει και τους βλεπει.
Οι συζυγοι, τα παιδια, ολα τελωσπαντων δειχνουν οτι αυτη η κατασταση ειναι δραματικη απο ολες τις πλευρες.

Το ζευγαρι μιλησε με πνευματικούς-ιερείς.
Ακρη δεν βρεθηκε, κανεις δεν υποχωρει.

Ωστοσο, σε αυτο το ασχημο σκηνικο, υπαρχει μια διαφορα αντιμετωπισης:

- ο μεν συζυγος προτεινει, οτι το μη χειρον βελτιστον, δηλαδη, υπαρχει η ασχημη κατασταση αλλα αφου κανεις δεν υποχωρει προς το παρον, τουλαχιστον ας παραμεινουν ετσι μηπως και φωτισει ο θεος καποιον και βρεθει μια λυση.

- η δε συζυγος, προτεινει...το διαζυγιο. Κανεις δεν υποχωρει λεει, και αφου δεν υπαρχει κανενα φως στο οριζοντα, δεν εχει νοημα να παρατεινετε αυτη η κατασταση. Κατηγορει τον συζυγο για την κατασταση αυτη(επρεπε να εχεις ερθει κοντα μου, αλλα ομως κι ο συζυγος τα ιδια λεει...), και για το λογο αυτο θελει χωρισμο.

Δεν θελω να σας κουρασω αλλο.
Περα απο την γενικες χριστιανικές αρχες, που το ζευγαρι τις ξερει διχως να της εφαρμοζει ομως, θελω να μου πειτε τι θα λεγατε και στους δυο, αλλα ειδικοτερα στη συζυγο. Γιατι αυτη τη στιγμη αυτη ειναι ετοιμη για δικηγορο. Τουλαχιστον ο συζυγος μπορει να μην υποχωρει απο τις θεσεις του αλλα δεν θελει το διαζυγιο με τιποτε. Η ελπιδα πεθαινει τελευταια, ετσι δεν λενε;
Οχι γενικολογιες και αοριστολογιες.
Ακομη κι αν η συζυγος εχει 60% δικιο και ο συζυγος 40% δικιο, νομιμοποιειται μια συζυγος(χριστιανη κιολας...) να διαλυει το σπιτι της;
Η απαντηση δεν πρεπει να ειναι μονολεκτικη.
Κανενας πνευματικος δεν της δινει ευλογια για διαζυγιο, αλλα φυσικα δεν τους ακουει!

Ακομη κι αν ο συζυγος δεν παει ποτε κοντα της, και η συζυγος επισης το ιδιο, θα προτεινε κανεις στη συζυγο να παρει διαζυγιο σε αυτη την περιπτωση; Αν κανεις δεν κανει κινηση προς τον αλλο, τι θα ηταν προτιμοτερο να γινει;

Κλασικη περιπτωση εγωισμου θα πειτε. Αλλα πιστεψτε με, εχουν ειπωθει απειρα λογια και παραινεσεις...και τιποτε δεν εγινε. Η προσευχη ισως ειναι αποτελεσματικοτερη.
Το θεμα ειναι οτι η συζυγος ειναι ετοιμη να τα διαλυσει ολα. Και τα εχει υπολογισει (νομιζει) ολα περι του διαζυγιου, οπως λεει.

Θελω να σκεφτειτε, οχι την περιπτωση που ο ενας θα υποχωρησει και θα παει στον αλλο, αλλα την περιπτωση την τωρινη, οτι θα περασουν ακομη χρόνια και κανεις δεν θα κινηθει προς τον αλλο. Δεν θελω ουτε θελετε να το σκεφτειτε, αλλα ειναι το πιθανοτερο ενδεχομενο και δεν εχει νοημα να μη το εξετασουμε, αφου εκει που περασαν 5 χρονια απο αποσταση, καλλιστα μπορει να γινουν 10...
Θα ηθελα οσο το δυνατον πιο στοχευμενες τις παρατηρησεις σας, και ο θεος να βαλει το χερι του προσευχηθειτε.

Έγώ απλά θα πω οτι δεν υπάρχει αγάπη. Γιατί η αγάπη φαίνεται στα δύσκολα και όχι μόνο στα ωραία και εύκολα. Οταν σκέφτεσαι το διαζύγιο αυτό σημαίνεί οτι ο/η σύζυγος σου δεν σε συγκινεί και δεν σε καλύπτει πια αφού πιστεύεις ότι με κάποιον άλλο/η ενδεχομένως θα είσαι πιο καλυμμένος/η. Επίσης το να πηγαίνεις σε πνευματικό και να τον συμβουλεύεσαι αλλά εξακολουθείς να κάνεις το δικό σου θέλημα αυτό δεν λέει κάτι.

Tωρα τι να πω, οντως οπως λες, υπαρχει ελλειψη αγαπης.
Ειναι ομως και το αλλο: ειμαι σιγουρος(απο οσα γνωριζω) οτι αν ο ενας παει στον αλλο, θα τα δωσει ο ενας ολα στον αλλο(αγαπη)!
Απλα ο καθενας θελει την ζωη/οικογενεια με τους δικους του ορους. Κι εκει υπαρχει σκαλωμα.

Και περι της προτασης της συζυγου για διαζυγιο, ως τελευταια πραξη τους δραματος στην κατασταση αυτη, τι θα λεγατε;

Καλή η συμβίωση με Χριστιανικους ορους αλλα όταν δεν υπάρχει σωματική συμβατότητα και επαφή τότε άστα να πάνε.

Δύσκολος ο γάμος και η κοινή συμβίωση...

Χρ.

Η καλύτερη λύση τότε την οποία κακώς δεν προτείναμε είναι η προσευχή! Ας προσευχηθούνε θερμά ο Κύριος με την Θεία Χαρη Του και την Παναγαθότητα Του να φέρει το επιθυμητό και το ωφέλιμο και για τους δύο. Ας το αφήσουν στην Παναγαθότητα του και Εκείνος θα φέρει το καλύτερο!
Συγνώμη που μίλησα απότομα πριν. Ισως το ζευγάρι να έχει αγάπη αλλά να κολλάει σε άλλα πράγματα που εμείς οι απ έξω δεν τα ξέρουμε και δεν τα σκεφτόμαστε.

Γνωρίζει κανεις την διαφορά της λέξης "παντρεμένος" και "νυμφευμένος" ??

Εδώ ειναι και η λύση...

Χρ.

Δεν υπάρχει αγάπη.Δεν υπάρχει τίποτε μεταξύ τους.Ας προσευχηθούνε για το καλό των παιδιών τους να χωρίσουνε το συντομότερο.

Το ότι και οι δύο είναι ενεργά Χριστιανικά μέλη σημαίνει ότι έχουν και περισσότερο πόλεμο από τον πονηρό. Αυτό κάνει πιο δύσκολη την κατάσταση, η οποία μπορεί να λυθεί μόνο αν η αγάπη για τον Κύριο είναι η μεγαλύτερη όλων των άλλων. Γιατί τότε και μόνον τότε μπορούν να γίνουν θυσίες, τις οποίες είναι πιο εύκολο να τις αντέξουν γιατί η Χάρη του Κυρίου θα εξαφανίσει κάθε ψυχική κούραση και ταλαιπωρία!
Πρέπει λοιπόν και οι δύο να βάλουν πάνω απ' όλα, στη ζωή τους, τον Χριστό και να διατηρήσουν το γάμο τους με θυσίες, γιατί θυσίες ζητά από εμάς ο Κύριος!
Αν τα καταφέρουν, στο τέλος θα είναι και οι τέσσερις (συμπεριλαμβανομένων των παιδιών) ευτυχισμένοι!
Αν όχι, ο Θεός να βοηθήσει!

Η προσωπική μου γνώμη αγαπητέ αδερφέ cool, είναι η εξής:
1) Πες στο σύζυγο να κάνει πίσω και να πάει στη γυναίκα του και τα παιδιά του(απορώ πως αντέχει μακριά...)
2) Πες στη σύζυγο να αγαπάει και να εκτιμάσει ακόμη πιο πολύ το σύζυγο που κάνει "θυσία" και να σταματήσει να μιλάει για διαζύγιο γιατί ακούει και ο εξαποδώ...και στο τέλος θα της το δώσει με την αφοβία Θεού που έχει!

υγ. Η γυναίκα είναι πιο ευαίσθητη, χρειάζεται κοντά τη μαμά της συνήθως(κατά 99%) ενώ ο άντρας προσαρμόζεται πιο εύκολα και όλα θα πάνε καλά με τη δουλειά του. Ακόμη να ξέρεις πως νύφη-πεθερά ποτέ δεν τα πάνε καλά εκτός και αν είναι αγίες...

Αυτά τα λέω από εμπειρία ζωής (όχι γιατί είμαι μεγάλος αλλά γιατί γνωρίζω πολλές περιπτώσεις λόγω δουλειάς)

fotios έγραψε:Πες στο σύζυγο να κάνει πίσω και να πάει στη γυναίκα του και τα παιδιά του(απορώ πως αντέχει μακριά...)

Κι εγώ απορώ. Μα ανεξάρτητα από το αν είναι καλοί χριστιανοί ή όχι, δεν θες να είσαι μαζί με τον/ην σύζυγό σου; Μα και με τη λογική δεν "κολλάει". Γίνεται να θες να είσαι μακριά; Δηλαδή όταν θα παντρευτώ θα θέλω να φύγω από τον σύζυγο;