αλλα θα περασει μεσα απο την φωτια εν ημερα κρισεως. Οποτε εκει θα φανει τι ειναι, εφοσον δεν γινει σταχτη.
Εκει θα φανει λοιπον, ποιος ηξερε απο πνευματικα, και ποιος απλως μιλαγε γιαυτα.. (οπως εγω για παραδειγμα..
Και απο την αλλη, οποιος αγνοει τα "κοσμικα" και ασχολειται μονο με τα πνευματικα,
ουσιαστικα το χομπυ του κανει.
Αντι για ψαρεμα, η ποδοσφαιρο, η δεν ξερω τι αλλο, αυτος εχει τα "πνευματικα"να γεμιζει τον καιρο του.
Ξερεις ποσους εχω δει να ειναι "πνευματικοι" ανθρωποι, και να μιλανε ολη την ωρα για τον Θεο, (ποιον Θεο δεν ξερω.. ισως τον Θεο-Εαυτο τους)
και εαν ο διπλανος τους, -οχι αυτοι που ειναι πιο μακρια-, χρειαστει ενα ποτηρι νερο, η ενα πιατο φαϊ, η απλως μια καρδιακη συμπαρασταση και εναν καλο λογο, δεν δινουν δεκαρα; (βλεπε παραβολη καλου Σαμαρειτη..)
Αυτον τον ιδιοτυπο ολοτελα αιρετικο, μανιχαϊσμο ποτε δεν τον καταλαβα. Μαλλον ενα προσωπικο φαντασιακο βολεμα μου φαινεται.
Πολλοι χωριζουν τα πνευματικα απο τα κοσμικα.
Λες και τα πνευματικα, λαμβανουν χωρα σε ενα υπερβατικο και αϋλο παραλληλο συμπαν, οπως τα multiverse των αστροφυσικων.
Ασε που αμα ρωτησεις τι ειναι πνευματικο, οι περισσοτερες απαντησεις θα σε αφησουν με ολες τις τριχες στο κεφαλι σου, να χωρανε σε ενα ταξι..
Και υπαρχει και μια αλλη λεξουλα, η δεσποινις "πνευματικοτητα", εκ του spiritualite, απο την Γαλλια (18ος αιωνας και δωθε),
την οποια πολλοι πιπιλανε εσχατως, και λαϊκοι και κληρικοι, και δη σπουδαγμενοι, με ταχα μου PHD, μη κατανοωντας οτι δεν εχει απολυτως καμμια σχεση με την Ορθοδοξη Θεολογια, και οτι συνιστα εκτροπη ολης της πατερικης θεολογικης παραδοσης.
Σε εμας υπαρχει μονο και μοναχα Το Πευμα το Αγιον, ητοι ο Θεος, Το οποιο η το εχεις, η δεν το εχεις. Καμμια "πνευματικοτητα" δεν υφισταται.
"Πνευματικοτητα", δηλαδη τον χαβα του πνευματος τους, εχουν οι ανθρωποι της τεχνης, οι Γκουρου, οι Σουφι, οι Σαμανοι, οι κανιβαλλοι κλπ κλπ...
Εμεις Πνευμα Αγιον ελαβαμε, και δεν ξερω τι Το καναμε..
Συγνωμη για την "ασχετη" παρενθεση, συνεχιστε παρακαλω, τα της επικειμενης ιστορικης συνοδου, εεε, συναντησης ηθελα να πω..



